Tibetan
་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཁམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །འདི་ཉིད་འདིར་ཤེས་པར་གསལ་བར་བྱེད་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོའི་དང་ཡུལ་གྱི་བཅུ་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བདུན་གྱི་དངོས་པོ་ཅན་ཏེ། ཡུལ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འདས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཤིང་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་འདུས་མ་བྱས་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཕྱེ་བས་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །མིག་གི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པའི་བར་ལ་ཁམས་དྲུག་གི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ནང་གི་ཁོང་སྟོང་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོ། །གང་ཞིག་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲུག་དང༌། དེ་ཉིད་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་འཇུག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་བདུན་ལ། དྲུག་པོ་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པའི་གནས་དེས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བར་ དུ་གཅོད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བས་ཁམས་ཀྱི་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་ཞེས་པའི་ཆོས་དྲུག་པོའི་གནས་ཉིད་དེ། གནས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་འདིར་ཀུན་ཏུ་ཞུགས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །དེ་ཉིད་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་པར་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱ
Chinese
从极度超越的界之行者等各种差别各自执持自性的诸法，全部归纳起来就是五蕴。为了在此处清楚地了解和生起，所谓的十二处，即根与境的十处以及意和法的十二处。其中，意处具有七种实体，即六境的识和意根。那是六识中任何一个识刚刚灭去之后。法处，从瑜伽行派的角度来说，是指缘于一切法，并非唯一的，与他者不共的识。对于受蕴、想蕴和行蕴，则说是无为、不可指示、无碍的体性，以及六处和世俗的种子。将意处分为七种，则称为十八界。从眼界、色界和眼识界，直到意界和意识界之间，所谓的六界之士，这里指的是地、水、火、风、空界和识界。其中，身体内部的空隙是空界。在《楞伽经》中，将识聚分为八种，即五根识和意识六种，以及将此执著为我和我所而产生的烦恼意第七，以及六者本身的所有习气之自性，即恶趣等处所，以此截断善根之间的联系，在界地上完全摧毁离欲，以及生和死这六种法的处所本身，即安住的恶趣等处所，都普遍地进入这里，这就是阿赖耶识第八。它又与那些其他的识一起，对其他法的善与不善进行思考，从而增长了如何相应的习气之自性的种子。
English
All phenomena that hold their own characteristics, such as the various distinctions of beings in realms that are extremely transcendent, are all summarized as the five aggregates. The twelve sources, which are said to clearly understand and generate here, are the ten sources of sense faculties and objects, and the twelve sources of mind and phenomena. Among them, the mind source has seven entities, namely the consciousness of the six objects and the mind faculty. That is, whichever of the six consciousnesses has just ceased. The Dharma source, from the perspective of the Yogacara school, refers to the consciousness that focuses on all phenomena, is not unique, and is not shared with others. For the aggregate of feeling, the aggregate of perception, and the aggregate of formation, it is said to be the nature of the unconditioned, the unindicatable, and the unimpeded, as well as the six sources and the seeds of convention. Dividing the mind source into seven types is called the eighteen realms. From the eye realm, the form realm, and the eye consciousness realm, up to the mind realm and the mind consciousness realm, the so-called six-realm person here refers to the earth, water, fire, wind, space realm, and consciousness realm. Among them, the empty space inside the body is the space realm. In the Lankavatara Sutra, the collection of consciousness is divided into eight types, namely the five sense consciousnesses and the six consciousnesses, as well as the afflicted mind that arises from clinging to this as self and mine, and the seventh, and the nature of all the habits of the six themselves, that is, the places such as evil destinies, thereby severing the connection between the roots of virtue, completely destroying detachment on the ground of the realm, and the place of the six dharmas of birth and death themselves, that is, the places such as the abiding evil destinies, all universally enter here, which is the eighth, the alaya consciousness. It also, together with those other consciousnesses, contemplates the good and non-good of other dharmas, thereby increasing the seeds of the nature of the corresponding habits.
Tibetan
ས་བར་བྱས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་ནས་བདེན་པར་དུས་ཕྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་དགའ་བའམ་མི་དགའ་བར་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་སྦབས་པའི་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་གྱི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཡང་དམར་པོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་དེ་རུ་དེ་ཉིད་སྐྱེ། །དེ་ཉིད་ཀྱང༌། མདོ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བར་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོར་གསུངས་ཏེ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཡང་སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་ལུས་སུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལེན་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདི་ནི་ཀུན་གྱི་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཞེས་པ་ལའོ། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་སྟེ། སེམས་དེ་བདག་ཉིད་ཅེས་མངོན་པར་རློམ་པར་བྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཅེས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཀྱི། གང་ཡང་འདི་ལྟར་ངར་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཞིང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་མ་ལུས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་བཏགས་པ་ནི་དེ་ལ་མི་འཐད་དེ། དམིགས་པ་དང་ རྣམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་མ་ངེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྟའི་རྭ་བཞིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔ་ནས་དཔྱད་ཟིན་པས་འདིར་རྒྱ་ཆན་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དག་ཏུ་ཕྱེ་བའི་འདོད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་པའོ། །དབང་པོ་དྲུག་དང་ཡུལ་དྲུག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ཞེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཁམས་ཞེས་པའོ། །འདིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚིག་ནི་རྩེ་མོ་ལས་ཏེ། དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཏེ་རྩེ་མོ་འབྲིང་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མོས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའོ། །འདི་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྟན་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན
Chinese
从中间分开来说，如果能像完全转变相续的力量那样，获得不从事物中退转，那么真实地，之后它的果实，无论是喜是忧，都会显现出来。例如，被茜草汁浸泡过的棉花种子，其花朵和果实也会变成红色，果实中也会生长出红色。就像那部经中，《解深密经》中，为了适应不同根器的众生而说：‘取蕴识深且极细，一切种子如河流般流淌，若执著为我则不可行，此我未曾向孩童宣说。’这也是在再次投生时，连接彼此的取蕴，即先前业的异熟和一切识的种子，这就是所谓的阿赖耶识。‘此我未曾向孩童宣说’，这是对分别说者的特殊之处而言的，因为他们会认为心就是自我，因此未曾向声闻乘宣说。因此，不要因为听闻了这些，就对识产生非常坚固的自我的傲慢。任何像这样说‘我’是识的人，他们的特征是，与不间断的目标和形象分离，对于所有习气的根基，称之为阿赖耶识的安立是不合理的。目标和形象不是相互依赖的，因为在任何情况下，所缘都是不确定的，就像马的角一样。关于真实存在的自证现量及其特征，之前已经分析过了，所以在这里大篇幅地阐述也没有意义。将第七识和第八识分开的观点，仅仅是安立在意识层面上的。‘六根、六境和六识’，这十八界各自执持自己的特征。‘在此’等等，这些词语出自顶端，它的类别是完全分开的，意思是顶端是中等的。信解是指尚未生起最终的定解。‘在此’中的‘全部’是指显现。一切智。
English
From the middle division, if one can obtain non-retrogression from things, just as the power that distinguishes the complete transformation of the continuum, then truly, later its fruit, whether joy or sorrow, will manifest. For example, the flowers and fruits of cotton seeds soaked in madder juice will also grow red, and the same will grow in the fruit. Just like in that sutra, in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it is said for the sake of adapting to beings of different capacities: 'The taking consciousness is deep and extremely subtle, all seeds flow like a river, it is not permissible to grasp it as self, this I have not taught to children.' This is also the taking of the body in the connections between rebirths, that is, the maturation of previous karma and all the seeds of consciousness, this is what is called the ālaya-vijñāna. 'This I have not taught to children,' this is in reference to the particularities of the Vaibhāṣikas, because they would think that the mind is the self, therefore it was not taught to the Śrāvakayāna. Therefore, do not become one with a very firm ego of self regarding consciousness after hearing these things. For anyone who speaks of 'I' as consciousness in this way, their characteristic is that the designation of ālaya-vijñāna for the basis of all habitual tendencies, which is separated from uninterrupted objects and appearances, is unreasonable. Objects and appearances are not interdependent, because in any case, the object is uncertain, like a horse's horn. Regarding the directly perceived self-awareness that truly exists and its characteristics, it has already been analyzed before, so there is no point in elaborating on it here. The view of separating the seventh and eighth consciousnesses is merely established on the level of consciousness. 'The six faculties, six objects, and six consciousnesses,' these eighteen realms each hold their own characteristics. 'Here,' and so on, these words come from the top, its category is completely separated, meaning the top is moderate. Faith is the definitive understanding that has not yet arisen. 'All' in 'here' refers to manifestation. Omniscient.