Tibetan
བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་དུས་དང་དངོས་པོར་གྱུར་པས་སོ། །རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་དུའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་ནི་རྫོགས་པའོ། །འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་ཅེས་ཏེ་མིང་གིས་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །གནས་བྲལ་དང་གནས་དང་ཞེས་ཏེ། མིང་དེ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་འཚལ་པ་ནི་དོན་དམ་ལ་སྟེ་མི་ཤེས་པའོ། །མ་ཚལ་ཞེས་མདོར་བསྟན་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་མ་དམིགས་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །ངན་དུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་སྟེ། མི་རིགས་པར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་སྟོང་པས་མིང་ངོ༌། །འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཟེར་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མི་དགག་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཡོད་པ་དང་དགག་པ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་ པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པའི་ཐེར་ཟུག་པའི་རྟག་པ་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རྟག་པས་སོ། །དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་དགག་པ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་ཡུལ་མེད་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དགག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་རིགས་པས་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་སྟེ། ཐེར་ཟུག་པ་དང་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྟགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་ཏེ་ཡུམ་བར་མ་ལས། གང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་ཆོས་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ནས
Chinese
事业必定是时和事物所成。要证悟，是凭借瑜伽之事业。菩萨们从极喜地直至法云地。善巧方便是世俗谛和胜义谛味一的心之差别，完全聚合即是圆满。中等是论典中说，色等生灭，以名，这是剩余的。离处和处，那个名字也没有，这是剩余的。说这个，是从那以后等等，不了解，是对胜义谛，即是不知晓。不了解，简略指示的广说是不缘知，即是现量。没有如实随见，即是随比量。作恶的事物是心中厌恶的，即是不合理所致。仅仅是名言，是胜义谛空故是名。例如菩萨，是说虽称菩萨，要知道并非指近似的。不遮止有之生和灭，因为胜义谛中必定解脱于有和遮止，所以说是缘于色等者。不住的坚固常和，与其相似的极度流动的常。对于无有遮止者，其真如必定没有遮止，并且对于无有境者，也没有成办之加行，遮止依赖于分别念本身也变成世俗谛，但并非真如，以这样的理路，不住也不是。不常住是不恒常本身，对于那样的不常住，是远离坚固等同和不等同之相续本身之相，是这个意思。以没有本身，是说，其真如中，这是剩余的，在世俗谛中没有过失是所指。饶益论典中，不可思议和言说，在中间的母经中，任何如是，菩萨之法是假名施设，这样说，仅仅施设的痛苦等是所缘，那个在任何地方都不能说，从蕴、界、处开始。
English
Action is necessarily accomplished by time and things. To realize is through the work of yoga itself. Bodhisattvas are from the Joyful Ground up to the Cloud of Dharma. Skillful means is the difference in mind where conventional and ultimate truths are of one taste, and complete aggregation is perfection. The middle one is said in the treatise, "Form, etc., arise and cease," and "by name" is the remainder. "Separation from place and place," and "that name is also absent" is the remainder. This is said from "then on," etc. Not understanding is with respect to the ultimate truth, which means not knowing. Not understanding, the detailed explanation of the brief instruction is non-apprehension, which is direct perception. Not truly seeing afterwards is by inference. The object of doing evil is what is disliked in the mind, which is caused by unreasonableness. Merely a name is a name because the ultimate truth is empty. For example, a Bodhisattva, it should be known that although it is called a Bodhisattva, it does not refer to an approximation. The arising and ceasing of existence are not denied, because in ultimate truth, one is necessarily liberated from existence and denial, so it is said to be focused on those with form, etc. The impermanent, steadfast permanence and the permanence of extremely flowing similarity. For that which has no object of negation, its suchness certainly has no negation, and for that which has no object, there is also no effort of accomplishment, since negation itself depends on conceptualization, it also becomes conventional truth, but it is not suchness, and by such reasoning, non-abiding is also not. Non-abiding is the non-constant itself, and for such non-abiding, it is in the aspect of being separated from the continuum of steadfastness, equality, and inequality, which is the meaning. By non-existence itself, it is said, "in suchness" is the remainder, and it is intended that there is no fault in conventional truth. In the Benefiting Treatise, "unthinkable and unspeakable," in the Intermediate Mother Sutra, "whatever is like this, the Dharma of a Bodhisattva is nominally designated," it is said that the suffering, etc., of mere designation is the object, and that cannot be spoken anywhere, starting from aggregates, elements, and sources.
Tibetan
་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་སྟེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་མིང་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མིང་དང་བཏགས་པ་གང་དེ་ཞེས་པ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་ལའོ། །མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་གནས་ལ། མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མི་གནས་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དེས་ན་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐམ་སྙད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྣམས་ཀྱིས་ སོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞུང་ལའོ། །བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ལའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ལ་སེམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པ་གསུངས་པ་སྟེ་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པས་རྩེ་གཅིག་པས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་བའོ། །དེ་ནི་དེ་རྣམས་ལའོ། །ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གནས་སོ། །གནས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྩེ་མོ་ཆུང་ངུ་ནི། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་གི །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གིས་རང་བཞིན་གཅིག །ཅེས་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་སེམས་པས་གནས་པ་མི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་རམ་པའོ། །དེ་ལྟར། དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་མི་གན
Chinese
乃至未与佛法相混杂之间的法，以“是”皆不可说之相。于此所说“如是”者，以名无意义之故。“名与假立何者”者，假立为名乃于痛苦等谛。“不住”者，于彼真如中不现住。非不住者，以于世俗中决定之故，意指彼唯是假立。“不现住”者，彼亦从所观察之自性，不现住于种种之蕴与界等自性。以何之故耶？意指因此不可说。“非不现住”者，以能以名言于任何处皆可说之故，即是所缘与相。若如是等者，如是者，如所说之所缘与相等。 能说者，于经文中。能显示者，于意义上。能近显示者，以于意义上生起作意之自性之智慧故。心不怯弱等者，是说生起寂止，意义如前。特别信解者，以寂止与胜观之力而决定。以增上意乐而一心专注故。“不退转”者，是不退转，即从圆满正等菩提不退转而决定。“彼是彼等”者，是于彼等。“善安住”者，是如实安住。“无住之结合”者，是以不缘三轮之结合故。“小顶”者：色等不住彼等之，彼之自性无自体。彼等一者自性一。如是说，不住于色等者，以何之故？以色等之自性为空性之故，以思惟故，安住不应理，故色等皆不缘也。色等与一切法空性等，互相自性一，即色等即是空性，唯空性是色等，是无有分别之相。如是，彼不住无常等，彼等以彼之自性空。
English
Even the Dharma that is not mixed with the Buddha's Dharma, the aspect of being unspeakable as "is." Here, "thus" is spoken of because the name is meaningless. "Which is the name and the designation?" The designation as a name is in the truth of suffering and so on. "Non-abiding" means not appearing to abide in that suchness. Not non-abiding means that it is determined in convention, meaning that it is only a designation. "Non-manifest abiding" means that it also does not abide in the nature of the various aggregates and realms from the nature of what is examined. Why is that? It means that it is therefore unspeakable. "Not non-manifest abiding" means that it can be spoken anywhere with words, that is, the object and the aspect. If it is like this, etc., like this, the object and the aspect as mentioned above. That which can be spoken is in the text. That which can be shown is in the meaning. That which can be shown closely is because it generates the wisdom of the nature of attention to the meaning. Not being timid, etc., is said to generate calm abiding, the meaning is as before. Particularly believing is determined by the power of calm abiding and insight. Because of being single-pointed with increased intention. "Non-returning" means non-returning, that is, it is determined not to return from the perfect and complete enlightenment. "That is those" means in those. "Well-abiding" means abiding as it is. "The union of non-abiding" means the union of not focusing on the three spheres. "Small Peak" means: Those such as form do not abide, its nature is without self-nature. Those one, nature one. Thus it is said, not abiding in form etc., why? Because the nature of form etc. is emptiness, because of thinking, abiding is not reasonable, therefore form etc. are not focused on. Form etc. and all dharmas such as emptiness, mutually one nature, that is, form etc. are emptiness, only emptiness is form etc., is the aspect of being without distinction. Thus, it does not abide in impermanence etc., those are empty by its nature.