Tibetan
མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་སུ་ཡང་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཀྱང་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་གཉིས་ སུ་བདེན་པ་ནི་བ་ལང་རྫི་ལ་ཡང་གྲགས་ལ། རིགས་བས་དཔྱད་པར་བྱ་ན་གཉི་ག་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་བོ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱས་སྟོང་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་བ་ནི་ཅུང་ཟད་དངོས་པོ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྨད་པར་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཀྱང༌། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས་ཞེས། །གང་ཞིག་ཐུབ་པས་བསྟན་པ་ནི། །བྱིས་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲག་པ་ནི། །སྤོང་བའི་དོན་ལ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་མདོ་དག་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་གཞན་བྱེད་པ་པོ་དང་སྤྱོད་པ་པོའི་འབྲས་སུར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་དགག་པ་སྟེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། ཡང་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། འདི་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཁོ་ནར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏེ། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འགྲོ་བར་བརྗོད་པའི་ལུས་དང་ལས་དང་སེམས་པ་ལས་གང་ཡོད་པ་ནི་མི་ན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་སེམས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་ལ། གང་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། མེད་པ་ལ་དགག་བྱ་དང་དགག་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད་པས་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་དེ་ཡང་མི་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པ་ལ་ཁྱབ་ བྱ་མི་སྲིད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱིན་གྱིས་བརྟགས་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྙིང་པོ་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་འཆིང་བ་མེད་པས་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྙིང་རྗེས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ལ། འདི་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་གི །གང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། གཉིད་ལོག་པའམ་མིག་བཙུམས་པ་བཞིན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་ན། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་ལངས་པ་ཉིད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པ་མེད་ན། དེའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། སྲེག་བྱེད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པར་སྲེག་པ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་བྲལ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ལ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྔ་ནས་བཤད་དོ། །འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་མཆོག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདིས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་བས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འཐད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་
Chinese
也与所说“于火界与风界亦知”相违背。与信相违背，因为如识一样，外境之义也是确定的。名言中二者是实有的，连牧牛者也这样说。若以理智来观察，则二者皆不堪观察，因此是无实有的。因此，以智慧成立的角度来说，薄伽梵母也无差别地显示五蕴为空性。因此，知与所知空性的无二智慧，稍微实有也不存在。因此在《圣楞伽经》中也说：大慧，这些也以一空性另一，一切皆被贬低，你应完全舍弃。圣龙树也说：如来所说的一切唯是心，不是为了遣除孩童的恐惧。然而，经部中所说唯是心，是以于他作者与受者之果普遍分别而遮破，因为除了心之外，他作者等在名言中也不成立。如是，又说无外境的佛教徒，将有情世间与器世间都认为是唯心，这非常稀奇。说从业所生的有情之身、业与心三者中，哪个存在呢？说不是人，是因为一切法都依赖于心，为了成立心是主要的，因为一切法之前都是心在运行。于此，不承认具有真实性的事物，也不是任何事物都不存在，因为是与事物和非事物相异的自性。由于它的事物不成立，因此对无境的遮破之理不存在，因为于无有，无有可遮破与能遮破的作用，因此以它为先导的它也不成立。以事物与非事物的分别念，因为周遍于一切分别念，因此无有周遍者，则所周遍者不可能存在，因此真实中事物与非事物
English
It also contradicts what is said, "Also knowing the fire element and the wind element." It contradicts belief, because just like consciousness, the meaning of external objects is also certain. In name, the two are real, even the cowherd says so. If examined with reason, both are unbearable to examine, therefore they are unreal. Therefore, from the perspective of establishing with wisdom, the Blessed Mother also shows the five aggregates to be emptiness without distinction. Therefore, the non-dual wisdom of knowing and knowing emptiness does not exist as something slightly real. Therefore, it is also said in the Holy Lankavatara Sutra: Great wisdom, these also empty each other, all are degraded, you should completely abandon them. The Holy Nagarjuna also said: Whatever the Tathagata taught is only mind, it is not for dispelling the fear of children. However, what is said in the Sutra Pitaka as only mind is refuted by universally distinguishing the results of the other doer and the receiver, because other doers, etc., are not established even in name, except for the mind. Thus, it is very strange that Buddhists who say there is no external object consider the sentient world and the vessel world to be only mind. Which of the body, karma, and mind of sentient beings born from karma exists? Saying it is not a person is because all dharmas depend on the mind, in order to establish that the mind is the main thing, because the mind runs before all dharmas. Here, it is not admitted that there are things with reality, nor is it that nothing exists, because it is the nature that is different from things and non-things. Since its thing is not established, there is no reason to refute the absence of an object, because there is no function of refuting and being able to refute in the absence, therefore it is also not established that it is the leader. With the discrimination of things and non-things, because it pervades all discriminations, therefore there is no pervader, then the pervaded cannot exist, therefore in reality things and non-things
Chinese
由于没有执着于殊胜，如果不加以观察，这些令人愉悦的事物，如果用智慧的布施来观察，就会发现它们缺乏内在和外在的本质。通过圆满地修习，一切过失都被阻断，从而亲眼目睹无我，并因此与烦恼障和所知障对立，从而得以消除。在此，由于没有束缚，就像无云的阳光一样，在无垠的虚空中，依赖于因缘而产生的、由业所生的事物，与究竟的生起等概念的考量相分离，其相续不断。瑜伽行者的现量，以慈悲和智慧的自性，以及世俗的智慧之显现而真实生起。这本身就是对如实之性的证悟。如果用智慧来观察，一切法都不可见。然而，这并非通过作意、睡眠或闭眼来实现。如果未曾断除这样的习气，那么在从无想等持中出定时，以色等为对境的强烈执着为根源的贪欲等烦恼将会生起，因此瑜伽行者无法解脱。如果未曾断除对色等境的疑惑，就无法断除对它们的作意，就像没有完全断除燃料就无法完全断除燃烧一样。因此，应当通过修习如前所述的、无所见的加行之般若波罗蜜多，仅仅通过断除疑惑的种子，来消除对色等的强烈执着。同样，通过以有和无等方式进行分析，从与疑惑相伴的状态中解脱，并从对色等的强烈执着中解脱，从而证悟一切法无自性，这也就是之前所说的般若波罗蜜多。在此，一切法究竟的自性，是断除一切障碍和证悟一切种相的殊胜之道。因此，通过它，一切希求都得以实现，从而向圣者善现（梵文：Subhūti）展示了近乎圆满的道理。心的自性光明，指的是自性，即本质上无自性。
English
Since there is no clinging to excellence, if these delightful things are not examined, but are examined with the giving of wisdom, they are devoid of inner and outer essence. By perfecting the strength of meditation, all faults are blocked, and seeing selflessness becomes manifest, and because it is contrary to that, the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge will be abandoned. Here, since there is no bondage, like the rays of the sun free from clouds, in the boundless sky, the objects arising from interdependence and karma are separated from the consideration of truly arising, etc., and the uninterrupted continuum of the yogi's direct perception arises correctly with compassion and the nature of wisdom, and the appearance of conventional wisdom. This itself is the seeing of suchness. Where wisdom examines, all phenomena are not seen. However, it is not through mental engagement, falling asleep, or closing the eyes. If such habitual tendencies are not abandoned, then upon arising from formless absorptions, etc., attachment and other afflictions rooted in strong clinging to forms, etc., will arise, and therefore the yogi will not be liberated. If doubt about objects such as forms is not abandoned, then it is not possible to abandon mental engagement with them, just as one cannot completely abandon burning without completely abandoning fuel. Therefore, one should cultivate the Prajnaparamita of the unseen application as described above, and eliminate strong clinging to forms, etc., merely by abandoning the seeds of doubt. Likewise, by analyzing in terms of existence and non-existence, etc., one is freed from the state associated with doubt, and by being freed from strong clinging to forms, etc., one realizes that all phenomena are without inherent existence, and this is what was previously called Prajnaparamita. Here, the ultimate nature of all phenomena is the supreme path that leads to the abandonment of all obscurations and the realization of omniscience. Therefore, through it, all desires are accomplished, and thus the appropriateness is shown to the venerable Subhuti. The nature of mind is clear light, which means that nature is inherently without inherent existence.