Tibetan
བར་བྱེད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེས་དབེན་པའི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ཐུན་མོང་གི་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་ཡང་ཚད་མར་འདོད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་པའི་འགལ་བ་ཡང་མེད་དེ། སྤྱི་བོའི་ངོ་བོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉིད་ཀྱི་བློའི་ངོ་བོ་ནི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པའི་བློ་བཞིན་དུ། འོ་ན་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པས་དབེན་པས་བྱིས་པས་དེར་དམིགས་པར་མི་བྱེད་ལ། འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ན། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ཅེ་ན། མིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་དུ་གཟུང་ནས་འཛིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་འདིར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་ལ། ངེས་པ་སྐྱེད་པ་བྱེད་པ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པས་བརྟགས་པ་སྟེ། འདིར་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོའི་ངེས་པ་མ་བརྟགས་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ནས་གསུངས་
Chinese
作为中介。因为仅仅凭借确信其自性不显现的因，就能安立彼之空性之境。同样，推测之识的境，虽然是共同的增益事物，但以缘事物如实之方式，也认为其境是量。虽无彼之自性，然以彼性故，亦无不容于自性之矛盾，以总体的自性安立一切法无自性之故，于彼，总体的体性，乃是自之识的体性融入于内之故。如以有之因，刹那坏灭之识一般。那么，仅以增益之相空性的色等，以无自性之名言说，又，彼之色等的自性是现量之故，于彼之自性成为无自性，也如现量之瓶子空性的处所一般，以缘故，成为彼之自性的瓶子空性，孩童不缘于彼，此处也如是，以现量如是缘是容许之相，不缘即是容许无之名言之故，若谓无性之无性，以推测而损害耶？非也。诸事物以增益之相空性，即说为无自性，于彼，事物之自性如刹那般，虽执取而持，然以错乱故，以非增益之如实性之生等之相，是颠倒之自性之故，此岸见者们，定不改变，彼于此处，无定不合理之现量，无现量之损害，能生起定解者，乃是于现量所作之名言中，于见道等中。如是所取，亦以不容许名言之故，以无所取而观察，此处未成为所缘之境，即是有，故彼于彼，无推测之损害。以“真实”而作区分，若不观察，则无不观察悦意事物之定解，不观察而信赖之损害。因此，于此一切，薄伽梵思而说。
English
As an intermediary. Because only by the cause of being certain that its own nature does not appear, the object of its emptiness is established. Similarly, the object of inferential knowledge, although it is a common object of superimposition, is also considered a valid object because it focuses on the way things are. Although there is no nature of it, there is no contradiction that it does not enter into its own nature because it is that nature. Because all dharmas are established as without nature by the nature of the general, the nature of the general is the nature of one's own mind that has entered into it. Like the mind that is destroyed in an instant by the reason of existence. So, only forms and so on that are empty of the aspect of superimposition are spoken of by the name of no self-nature. Moreover, since the self-nature of forms and so on is manifest, the absence of self-nature in what has become its self-nature is also focused on like a place devoid of a manifest vase. Because it is devoid of the vase that has become its self-nature, a child does not focus on it. Here too, since not focusing on a characteristic that can be focused on in this way by manifestation is permissible as a term of non-existence, if it is said that the absence of absence is harmed by inference? It is not so. Things are said to be without self-nature only when they are devoid of the aspect of superimposition. Although the self-nature of things is grasped and held like an instant, because of delusion, the aspect of birth and so on, which is not a superimposition, is the nature of reversal. Therefore, those who see this shore will not change. There is no manifestation that is definitely unreasonable here, and there is no harm from manifestation. That which produces certainty is in the terms made manifest, in the path of seeing and so on. Since what is grasped in this way is also not permissible as a term, it is examined without grasping. Here, what has not become an object of focus exists, so there is no harm of inference to it. By distinguishing with "ultimate," if one does not examine, there is no harm of trusting without examining the certainty of pleasant things. Therefore, the Blessed One, having thought about all this, spoke.
Tibetan
པ་སྟེ། གང་ཞིག་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་དེ། །དེ་ཡི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་དེ་ནི་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ནི་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནམ། སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུད་ཤིང་སྲེག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་འབར་བས་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་མཆོག་འཛིན་པ། །ཟད་པ་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་མུར་ཐུག་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་མཆོག་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མོས་པ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ལ་འཇུག་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཀག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བུད་ཤིང་མེས་ཟད་ལ་ཟད་པའི་གསེར་བཟང་པོ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དམིགས་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་གཞན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། འདིར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རྣམ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་འདིས་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཡོགས་པས་སོ། །དེ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའམ། བརྟག་ཏུ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་
Chinese
即，由诸缘所生者，彼无生也。彼之生非自性有。何者依赖于缘，彼即说为空。何者知空性，彼即为谨慎。如是。如是，与证悟真如相符顺的随念，以思维之自性或以禅定之自性，如实地善加辨别的智慧，获得焚烧一切法之木柴的果报。即，于一切中，如是彼以虚构之法的木柴焚烧，由寂静之辨别燃起，以考察止息之相的殊胜涅槃之道而行。如是亦如《中观根本慧论》所说：执著实有与非实有之殊胜者，说为灭尽涅槃。如是。无分别之超世间智慧之流，无有穷尽，唯有尽虚空际而随存。由殊胜法之颠倒自性，亦以信解等而趣入随念，获得现证之事业后，虽以通达法界一切行相之随念而遮止，然非为超世间智慧之寂灭。如木柴为火所尽而尽之妙金，如是。彼即是说：以无缘而极寂静。即是说具有分别之智。由考察之相等等差别之外，亦无有证悟真如之方便。此处亦无有能立与所立等等一切名言，皆为世俗谛。何为世俗谛耶？即是说于无自性之事物上，以颠倒之相而虚构之错乱心识。世俗谛即是以此于此处完全遮蔽与覆盖真如之故。彼虚构之事物称为世俗谛，或不可考察故为世俗谛。即是说缘于不颠倒之真如而趣入之随念，由彼力所生之思维所生之智慧，与由禅定所生之现量，而证悟真如。
English
That is, that which is produced by causes is unborn. Its birth is not of its own nature. That which depends on causes is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful. Thus it is. Likewise, inference that accords with the realization of suchness, with the nature of thought or the nature of meditation, the wisdom that thoroughly distinguishes as it is, obtains the result of burning the firewood of all phenomena. That is, in all things, in this way, by burning the firewood of phenomena that are fabricated by it, the burning of the distinction of pacification, by the supreme path of nirvana of the characteristic of the cessation of examination. Thus, as it is said in the Root Wisdom of the Middle Way: "The exhaustion of grasping at the supreme of things and non-things is called nirvana." Thus, the stream of transcendental wisdom without discrimination, without end, only remains as long as space exists. From the supreme Dharma, the nature of perversion also enters into inference through faith and so on, and after obtaining the task of direct perception, although it is blocked by the inference of understanding all aspects of the realm of phenomena, it is not the pacification of transcendental wisdom. Like fine gold that is exhausted when firewood is exhausted by fire, so it is. That itself says: "It is completely pacified by being without an object." That is, it means a mind with discrimination. Apart from the distinctions of the aspects of examination and so on, there is also no means of realizing suchness. Here, too, all the terms such as that which is to be proven and that which proves are all conventional truths. What is conventional truth? It is the deluded mind that fabricates with a reversed aspect on things that are without inherent existence. Conventional truth is so called because it completely obscures and covers suchness here. That fabricated thing is called conventional truth, or it is conventional truth because it cannot be examined. That is, the inference that enters into focusing on the non-perverted suchness, the wisdom born of thought born of that power, and the direct perception born of meditation, realize suchness.