Tibetan
བའ་ཞིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ ལས་ཅི་ཡང་མིན་ནོ། །འཇིག་པས་ན་འཇིག་ཅེས་པའི་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་བར་ཆད་པ་ལ་སོགས་པར་སེམས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་རང་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མ་རུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བས་མེད་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་དུ་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ལ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འགྱུར་ན་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་ན། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་གཞན་དག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་དང་གཞན་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་ལ། གང་ཡང་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ཆ་ཤས་མེད་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མེད་ཅེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅུང་ཞིག་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྔ་ན་མེད་ཅེས་པ་དེ་རྒྱུ་འདི་ལས་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་ལོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ནི་བདག་ཅག་གིས་དགག་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྒྲ་དོན་གྱི་སྒྱུ་མ་དང
Chinese
仅仅是名言而已。 因为坏灭，所以称为坏灭的无有自性，就胜义谛而言，仅仅是事物不存在，从而舍弃了彼和异。所谓事物上没有事物，仅仅是否定事物的名言而已。因此，这里不是具有不间断等等。原因和结果，因为承认为事物，所以应当认为是间断等等。就胜义谛而言，从他处产生也不合理。从自在和遍入天以及自和他处产生也不合理，因为分别陈述有不堪设想的过失的缘故。有些人说，因为没有见到荆棘等的锐利等的原因，就像无有一样，事物是自性产生的。对于此，没有见到本身并不成立。就胜义谛而言，因为一切法都不产生。就世俗谛而言，成立为没有产生的原因是不成立的。无论在哪里，从种子等产生荆棘等，那些锐利等无论在哪里都不会从无因而产生。如果锐利等的荆棘等必定会从无因而产生，那么因为没有差别，这样一来，一切都会变成一切的自性。种子等对于世间人而言，明明成立为原因和结果的事物，因此立宗与现量相违。因为立宗者承诺在其他应当成立的事情上产生定解，所以与自己的语言相违，并且对于其他人而言，原因的缘起的结合会变得没有意义。因此，在这里，对于说无因的人，即使在名言中，也会被现量等所损害。而且，对于任何存在的事物产生结果，因为没有它的部分，所以其他事物不会产生以前没有的差别。也不会从无有中产生，因为有和无互相矛盾的缘故。那么，所谓无有是什么？稍微会产生的事物，以前没有，所谓从这个原因中无有而产生， 行为是其他差别的名言。如果是这样，那么我们不会破斥这样的观点。声音意义的幻化等。
English
It is nothing more than a mere expression. Because of destruction, the nature of non-existence called destruction is, in the ultimate sense, merely the non-existence of things, thereby abandoning both that and other. The statement that there is no thing in a thing is merely a term for negating things. Therefore, it is not with uninterruptedness and so on here. Causes and effects are to be considered as interrupted and so on, since they are acknowledged as things themselves. In the ultimate sense, it is not reasonable for them to arise from others. It is also unreasonable for them to arise from the chief, the powerful, self, and others, because there is an unbearable fault of stating them separately. Some say that things arise by nature, just as there is nothing, because the cause of the sharpness of thorns and so on is not seen. For this, not seeing itself is not established. In the ultimate sense, because all dharmas do not arise. In the conventional sense, it is not established to prove that there is no cause of arising. Wherever thorns and so on arise from seeds and so on, those sharpness and so on do not arise from causelessness anywhere. If thorns and so on of sharpness and so on will necessarily arise from causelessness, then because there is no difference, in that case, everything will become the nature of everything. Seeds and so on are manifestly established as cause and effect for worldly people, therefore the proposition contradicts the manifest. Because the reasoner promises to generate certainty on other things to be proven, it contradicts his own words, and for others, the combination of causal conditions will become meaningless. Therefore, here, for those who speak of causelessness, even in name, they are harmed by the manifest and so on. Moreover, for whatever exists, the result arises because there is no part of it, so other things do not create a difference that did not exist before. It does not arise from non-existence either, because existence and non-existence contradict each other. So, what is called non-existence? A little something that will arise, did not exist before, so-called arising from this cause without existence, The action is a term for other differences. If so, then we will not refute such a view. The illusion of sound and meaning, etc.
Tibetan
་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་འབྱུང་ལ། བྱུང་བ་ཡང་མ་བྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན། གང་དུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་ཅག་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པ་ལ་འགལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པས་སྒྲ་དོན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་པའི་འདོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མིན་ཏེ། གང་ཡང་རྒྱུ་ལས་འཕོ་བའི་ཆ་དེ་ལ་རྒྱུ་གཞན་གྱི་བྱ་བ་མེད་ལ། གང་དུ་ཡང་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་སྤངས་ནས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་དག་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པ་གཞན་ཏེ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ཡོངས་སུ་བཅད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་གཞན་ནི་མེད་པ་གསལ་བར་བྱས་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ལས་ལོག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ལ། མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་ཙམ་བཀག་ན་དོན་གྱི་བྱ་བའི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་འོན་ཀྱང་གསལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཐོག་མ་དགག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པར་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ གྱིས་འགྲུབ་པས། དེས་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དཔེ་དང་ཕྱོགས་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པས་
Chinese
梦等也不生而生，生而见为不生，故于何处，世俗之事物如幻等般生而住立者，我等于彼等所作增益之相，于遮遣上无有相违所生，故声义即是一切之异体，非有也。有与无，自体一性亦非有也。事物与无事物相违故。灭与生是随行之意欲亦非有，以凡自因转移之分，无有他因之作用，于何处亦无有作用先行者，以离有与无之差别之异相，生亦非有，以于互相舍离而住之体性者，此等异相不可能故。自性无有者，于事物或无事物，以彼之体性无有故，及异相，亦有有与无和合故。是故于论典中，彼尽断，及自彼之外异体断除，及自彼相之外无有，已明示也。彼即是异于胜义之体性之缘起性，以事物之自性无有等遍及故，遍及成立，亦非不定，以于世俗中，由咒等之缘，如幻等如何生起所见，于二者皆成立也。若然，汝之意欲，于一切事物上，若仅遮遣事物性，以义之作用能力之体性，唯有事物之体性无有故，然则光明亦是有耶？于彼，最初遮遣者，识是于青等之相，于胜义中，以一切能力空也。于世俗中，缘起是无事物，以自知之现量 成立故。以彼光明之体性，无有情故。彼之光明作者，亦成光明性之真实，以光明之体性，于应成事物之体性空性上，是离能立者，以于喻与宗上，以现量相违故。
English
Dreams and the like also arise without arising, and because they are seen as not arising even when they have arisen, therefore, wherever conventional entities arise and abide like illusions and the like, there is no arising from contradiction in refuting the aspects that we have imputed to them, so sound and meaning are not other than everything. Existence and non-existence are not the same entity. Because things and non-things are contradictory. The assertion that cessation and arising are accompanied by following is also not valid, because there is no action of another cause on the part that changes from the cause. And nowhere is there anything that precedes action, because arising is also not existent in another aspect that is devoid of the distinction between existence and non-existence, because another aspect is impossible for these characteristics that exist by mutually abandoning each other. For that which is non-existent by its very nature, there is no entity or non-entity because its nature is non-existent, and also another aspect, because existence and non-existence are combined. Therefore, in the treatise, it is completely cut off, and what is other than that is cut off, and it is clearly stated that there is nothing other than that aspect. That is, the dependent arising that is different from the nature of ultimate reality is pervaded by the non-existence of the nature of things, and thus pervasion is established, and it is also not uncertain, because in conventional terms, it is established for both how illusions and the like arise due to mantras and other conditions. If so, if you intend to negate only the nature of things in all things, then because the nature of the ability to perform actions of meaning, only the nature of things is non-existent, then is there also clarity? In that regard, the first negation is that consciousness is empty of all abilities in the ultimate sense in the aspect of blue and so on. In conventional terms, dependent arising is non-existent, because it is established by self-awareness. Because of its nature of clarity, there are no sentient beings. Its illuminator also becomes the truth of clarity itself. By the nature of clarity, it is separated from the proof to be established on the emptiness of the nature of things, because it is contradicted by direct perception in the example and the subject.