Tibetan
དུ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའམ། དགག་པ་འགྲུབ་སྟེ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་འབྲེལ་པས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་རྟགས་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་གོམས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་དེས་མི་གནོད་དེ། ཅུང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་བདེན་ པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་བཟློག་བྱའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་ལ་གནོད་པ་ནི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་མེད་ཅེས་པས་ན་མངོན་སུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དེ་ཡང་བ་ལང་རྫི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པས་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་མེད་ལ། དམིགས་པར་རུང་བ་མ་དམིགས་པ་ལས། གང་གང་དུ་དེ་བདེན་པར་དམིགས་པ་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སམ། གཞན་རྣམས་ཡོད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་གང་མེད་ན་གང་མི་འབྱུང་བས་དེ་དེའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དེ་ཉིད་འཐད་ལ། སྔ་ནས་ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང༌། བྱ་བ་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་བརྟགས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྐྱེ་བའི་ཆོས་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཐོབ་ལ
Chinese
以三相之理的标志本身来成立所应成立的事物吗？或者，如果驳斥成立，并且与宗法相关联，那么彼岸的所见者们也执持现量的标志，那么就会执取世俗的自性不存在。因为彼岸的所见者们对于串习于事物自性的现量并没有体验。那么，如果将要讲述的比量损害了青色等等的自性，那么如何说对于它们来说是现量呢？它不会损害世俗的事物自性，因为稍微对于所应成立的事物如此增益，或者仅仅是遣除真实的相状。对于名言的现量行境之义，就像梦等等一样，确定为世俗。小孩们对于胜义的自性等等增益，会被比量所损害，但对于所见等等的意义的名言则不是。哪个是不错乱的，比量就不会损害那个现量，而损害是对真实增益等等。因为说对于它来说没有不错乱的，所以不会过分到诽谤现量。而且，成立一切法无我，即凡是从缘起所生者，其在胜义中自性空，譬如幻术。从缘起所生的成为诤论处的诸事物也是，这即是自性的理由。而且，因为对于牧牛人等等来说是著名的，所以没有不成宗法。从可缘而不可得来说，凡是在哪里真实缘取它，那就是它的果，这是从随行之门来说的。或者，如果其他具有存在之力的诸因不存在，那么什么不生，那就是它的果，这是从遮返之门来说的。成立世俗的因果事物，这才是世俗的道理。对于先前存在的法来说，作者本身和诸事业的作者唯一性是需要考察的。从因和缘聚合的缘起所生起者，就称为法。生法依赖于其他法而获得自体。
English
Is there something to be established by the sign itself of the three modes? Or, if refutation is established and related to the property of the subject, then even those who see the other shore will hold the sign of direct perception, then the absence of the nature of the conventional will be apprehended. Because those who see the other shore do not experience direct perception accustomed to the nature of things. Then, if the inference that will be explained harms the nature of blue, etc., how can they be said to be direct perception? It does not harm the nature of conventional things, because it is slightly superimposed on the object to be established, or only the aspect of truth is to be removed. For the meaning of the object of conventional direct perception, like dreams, etc., it is determined to be conventional. Children's superimposition on the ultimate nature, etc., will be harmed by inference, but not for the terms of the meaning of seeing, etc. Whatever is not mistaken, inference will not harm that direct perception, but harm is the superimposition of truth, etc. Because it is said that there is no non-mistakenness for it, it will not be excessive to slander direct perception. Moreover, establishing that all dharmas are selfless, that is, whatever arises from dependent origination is empty of its own nature in the ultimate sense, like illusion. The things that arise from dependent origination and become the place of dispute are also, this is the reason of self-nature. Moreover, because it is famous for cowherds, etc., there is no unestablished subject. From the non-apprehension of what can be apprehended, wherever it is truly apprehended, that is its result, this is from the gate of concomitance. Or, if the other causes with the power of existence do not exist, then what does not arise, that is its result, this is from the gate of negation. Establishing conventional cause and effect things, this is the conventional reason. For the previously existing dharma, the agent itself and the oneness of the agents of the activities are to be examined. What arises from the dependent origination of the aggregation of causes and conditions is called dharma. The dharma of arising obtains its own nature by relying on other dharmas.
Tibetan
། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཡོད་པ་ལས་འདི་འབྱུང་བ་དང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སྦྱོར་བ་ནི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་དུ་བཏགས་པས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པ་དག་འགེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་བློས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ལ་སེམས་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློས་རྗེས་སུ་མཚམས་སྦྱོར་བས་སྔ་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འདུས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བའི་དུས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། གང་དུ་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པས་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། གང་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ལ་རང་གི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་གི་དངོས་པོ་མཐོང་ལ་དེ་མེད་ན་དེ་དེའི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་དང་དུས་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་ཡང་མཐོང་ལ་དེ་མེད་ན་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་གང་ཞིག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་དོན་དམ་པ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་གྲུབ་ལ། རྟག་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མེད་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་པས་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པ་མེད་ལ།
Chinese
那是薄伽梵（bcom ldan 'das）所说，由于此有故此生，此生故此生，这并没有矛盾，因为存在于一致的方面。也不是不确定，因为胜义自性的生是不合理的，不结合是合理的。因为在胜义中，因和果的事物是不成立的。不成立是因为在胜义中，以知识的自性执持自性是不合理的。 自证的知识也只是作为自证，因此不执持任何前后的事物，因为只是假立为同一相续，所以不是事物。具有不同因的事物也因为互相不认识。并且，在对境的时候，也为了遮止那些显现为因和果的意愿。以次第产生的智慧体验前后事物，然后在它的后面，以具有各种心识的智慧随后结合，通过将先前的事物聚集为特殊的方式，如果说这才是了知前后事物以及了知因和果的事物。 那么，这会变成世俗的自性，只是了知普遍体验时的自己的体性。因为在此处没有对此进行分别安立，所以在它上面，现量上因和果的事物是不成立的。因此，比量也是不存在的。因为如果说，果如何能在一刹那间见到自己因的那一刹那的事物，如果没有见到，那么它就见不到与其因的那一刹那同时存在的所有各种各样的刹那事物，如果没有见到，那么它就不是它的因，因为会变成它的因。任何相续的因和果的事物是不合理的，因为这里是成立胜义谛的因和果的事物的场合。除了刹那之外，胜义谛的因是不成立的。恒常的事物不存在于因和果的事物中，因此无法以现量同时执取，所以对于自在和自在天等的果的安乐等，随行是不成立的。
English
That was said by the Bhagavan: "Because this exists, this arises, and because this is born, this is born," which is not contradictory, because it exists on the side of agreement. It is also not uncertain, because the birth of ultimate reality is unreasonable, and non-combination is reasonable. Because in ultimate reality, the entities of cause and effect are not established. Non-establishment is because in ultimate reality, it is unreasonable to combine the self-nature of knowledge with the holding of the self. Self-cognizing consciousnesses are also merely self-cognizing, therefore they do not apprehend any prior or subsequent entities, because they are merely nominally established as the same continuum, so they are not entities. Also, entities with different causes do not recognize each other. And, at the time of the object, it also prevents those who wish to manifest as cause and effect. If it is said that by the gradually arising mind, one experiences prior and subsequent entities, and then after that, with a mind of various consciousnesses, one subsequently connects them, through the way of gathering the previous entities into a special way, that is precisely the understanding of prior and subsequent entities, and the understanding of the entities of cause and effect. Then, that would become the nature of conventional reality, merely knowing one's own essence at the time of universal experience. Because there is no distinction made here, therefore, on that basis, the entities of cause and effect are not established by direct perception. Therefore, inference is also non-existent. Because if it is said, how can the effect see the entity of its own cause's moment in an instant, and if it does not see that, then it also sees all the various momentary entities that exist simultaneously with its cause's moment, and if it does not see that, then it is not its cause, because it would become its cause. The entities of cause and effect of any continuum are unreasonable, because this is the occasion for establishing the entities of cause and effect of ultimate reality. Other than the momentary, the cause of ultimate reality is not established. The permanent thing does not exist in the entities of cause and effect, therefore it cannot be apprehended simultaneously by direct perception, so for the happiness of the result of the self and Ishvara, etc., following is not established.