Tibetan
་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་སྒྲ་དོན་གྱི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་ནི་གང་དུ་འཇུག་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པ་ལ་མཉམ་པར་བརྟེན་པས་བདག་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་གྱི་གཞལ་བྱ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་གསལ་ཡང་དེ་གནས་པ་མི་འགལ་ཞེས་པའི་གསལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་གཞལ་བྱ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་ཞིག་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་རང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ནི་མེད་དེ། བག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་བས། དེས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྐྱེས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས་བཤད་དེ་དེ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་དཔྱད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་འཁྲུགས་པའི་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བརྟག་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གང་འདིའི་འདོད་པས་དབེན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱས་ན་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་དེ་གང་ཡང་གཞན་དུ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཀུན་སོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་དེ་གཉི་ག་ཡང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་མི་འགྲུབ་ལ། གྲུབ་ན་དེའི་འདོད་པས་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དེའི་རྣམ་པ་བཟློག་ནས་བསྒོམས་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་ཏེ། ཟད་པར་ས་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་ མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ཚད་མས་འཐད་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་
Chinese
等等未成立，即所謂顯現為聲義之藍色，這又如何安立呢？因為與識等等平等依賴，如同主張有我一般。雖然特殊之所量自身不明顯，但說其存在並不相違，對於自身無法言說的顯現，則破斥並不依賴所量。這些是指，凡是隨逐僅僅是覺悟之自性，阿賴耶識是以事物藍色等等之自性隨逐的。因此，依賴習氣，會產生藍色等等之識，而在其自身剎那，那些也同樣從阿賴耶識中，藍色等等之識是不存在的。如果損害習氣，則會變成修習藍色等等事物不存在，由此僅僅產生空性的識，而現證無二之識，這樣說道。對此，應當觀察無相之阿賴耶識，以及具有藍色等等之識的相狀，在一個識上，具有相狀和無相狀，這二者互相矛盾，是如何安立的呢？對於意之識等等的具有相狀之自性，無相之阿賴耶識也以其自性隨逐，也應當觀察。所謂一個具有二者之自性，這是具我慢者紛亂的說法，對此進行觀察沒有必要。如果按照此派的觀點，將遠離藍色等等相狀的識，如同虛空一般修習，當修習之力圓滿時，那樣就無相了，無論在何處，那本身如同虛空一般，以普遍存在而遍及，這樣的主張，這二者都極其錯誤。藍色的相狀之識無法成立，如果成立，按照他們的觀點，那本身在勝義諦的自性上，如果將其相狀顛倒過來修習，就會變成不正確，因此由其所產生的識也不是真實的，如同窮盡地和無邊識處等等一般。在各自異生位之情況下，以量成立的無相之識，聲義之相狀
English
etc., is not established, that is, what is called appearing as the blue of sound and meaning, how is this established? Because it relies equally on consciousness etc., like asserting a self. Although the particular object of measurement is not clear by itself, it is said that its existence is not contradictory, and for the manifestation that cannot be expressed by itself, refutation does not depend on the object of measurement. These refer to the fact that whatever follows only the nature of awakening, the alaya-consciousness follows with the nature of things like blue etc. Therefore, relying on habitual tendencies, the consciousness of blue etc. will arise, and in its own moment, those also from the alaya-consciousness, the consciousness of blue etc. does not exist. If it harms habitual tendencies, then it will become meditating on the non-existence of things like blue etc., thereby only the consciousness of emptiness arises, and the non-dual consciousness is directly realized, so it is said. In this regard, one should examine the formless alaya-consciousness, and the aspect of consciousness with aspects such as blue etc., on one consciousness, having aspects and being without aspects, these two contradict each other, how are they established? For the nature of having aspects of the consciousness of mind etc., the formless alaya-consciousness also follows with its nature, it should also be examined. The so-called one having the nature of two, this is the confused statement of an arrogant person, there is no need to examine this. If, according to this school's view, one meditates on the consciousness of aspects such as blue etc., which is devoid, like the sky, when the power of meditation is complete, then it is formless, wherever it is, that itself is like the sky, pervading with universality, such a claim, both of these are extremely wrong. The consciousness of the aspect of blue cannot be established, and if it is established, according to their view, that itself on the nature of ultimate truth, if one meditates by reversing its aspect, it will become incorrect, therefore the consciousness produced by it is also not true, like the exhaustion of earth and the sphere of infinite consciousness etc. In the case of individual beings in their respective states, the formless consciousness established by valid cognition, the aspect of sound and meaning
Tibetan
ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ལོག་པས་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་མི་སྣང་པའི་འཁོར་ལོ་མི་སྣང་ནས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་གསལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་ནང་ན་རྗེས་ཀྱིས་སྣང་བའོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ཡང་བཅོམ་ནས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་མྱོང་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། དེའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བདག་ཉིད་མེད་པས་མྱོང་བ་པོ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། སྔར་བརྩད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲ་དོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱུད་ལམ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོ་སོར་སྣང་ན། སོ་སོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྒྲ་དོན་གྱི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོའི་སྐྱེད་པ་སོ་སོར་རྩ་བའི་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ལ། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་མི་སྣང་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སོ་སོར་སྣང་བས་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ། གང་གི་ནི་སྨོན་པ་གང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ནི་གདུལ་བྱ་གང་གི་གང་ནི་སྲས་རུང་བའི་བསོད་ནམས་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དག་སོ་སོར་སྣང་བས་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་འགལ་བ་ཡང་སྤང་པ་དཀའ་ལ་གང་ཡང་སྣང་བ་མེད་པའི་གསལ་བར་སྨྲ་བའི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བརྗོད་པར་བྱས། དེ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་དག་ཐ་དད་ཀྱང་མིན་ལ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་པའི་འདོད་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་མི་རྩོད་པ་དང༌། སུན་བྱུང་བ་ཡང་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐར་འགྱུར་རོ། །གཅེར་བུ་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ད
Chinese
通过精简并禅修，当变得清晰时，就没有分别念。由于无始以来的错觉消失，显现的轮涅之轮不再显现，唯有无相的智慧显现。世尊说，在色身之中，随后显现。然而，认为摧毁后就没有显现的体验在任何地方都没有成立。其后的清净心，是世间分别念的自性，因为无自性，所以没有体验者。这之前已经辩论过了。然而，如果对真实的胜义谛的能取和所取执着，像世间人一样，缘于分别念的声音和意义，比如蓝色等，那么这个所缘也已经分析过了。然后，在续部道中，如果色身世尊分别显现，那么各自的相的声音和意义的色身，成为二，声音和意义的分别的自性所生，各自根本的智慧的圆满成就的自性也会变成错觉。因此，如来也会变成错觉。然后，如果世尊不显现，那么世尊的愿力和所化众生的福德，使所化众生获得受用圆满和化身的分别显现，那么无相的证悟如何成立呢？谁的愿力，谁是世尊，谁是所化众生，谁的谁是堪为佛子的福德，如何色身分别显现，像这样，在一切处，色身显现为二的特征等所说，也会变得没有意义，这个与教证相违也难以避免。而且，那些说没有任何显现的清晰的先前的论师们的观点和后来的那些人的错觉也已经说了。对此应该深入了解。那本身不是胜义谛存在的，因为自证的现量， 蓝色等的执着，既不是他体，也不是没有，这种观点本身也不是二的自性。那本身不争论，而且被驳斥，也会变成数论派的宗义。耆那教徒也说，识是生起和不生起的，外境和识
English
When simplified and meditated upon, it becomes clear, and there is no conceptualization. Because the beginningless delusion is reversed, the wheel of appearances no longer appears, and only the formless wisdom appears. The Bhagavan said that it subsequently appears within that form body. However, the experience of not appearing after being destroyed is not established anywhere. The subsequent pure mind, which is the nature of worldly conceptualization, has no experiencer because it is without self-nature. This has been debated before. However, if one clings to the grasper and grasped of the true ultimate truth, and like worldly people, focuses on the sound and meaning of conceptualization, such as blue, then that object has also been analyzed. Then, in the tantric path, if the form body of the Bhagavan appears separately, then the sound and meaning of the form body of each appearance, becoming two, the nature of the arising of the sound and meaning's conceptualization, and the nature of the complete accomplishment of the root wisdom will also become delusion. Therefore, the Tathagata will also become delusion. Then, if the Bhagavan does not appear, then how can the perfect enjoyment and the separate appearances of the Nirmanakaya be established by the Bhagavan's aspiration and the merit of the disciples, so that the disciples obtain them? Whose aspiration, who is the Bhagavan, who is the disciple, whose merit is worthy of being a Buddha's son, how do the form bodies appear separately? Like this, in all places, the characteristics of the form body appearing as two, etc., will become meaningless, and this contradiction with the scriptural authority is also difficult to avoid. Moreover, the views of the previous teachers who said that there is no clear appearance and the delusions of the later ones have also been stated. This should be deeply understood. That itself is not ultimately existent, because of the self-awareness of direct perception. The grasping of blue, etc., is neither other nor non-existent, and this view itself is not of the nature of two. That itself is not disputed, and being refuted, it will also become the doctrine of the Samkhya school. The Jains also say that consciousness arises and does not arise, external objects and consciousness.