Tibetan
་སྒྱུ་འདྲ་སྟེ། །སྟོང་ཉིད་སྲིད་པ་འཇིག་བྱེད་པ། །སྐྱེ་མེད་ཅེས་དང་སྟོང་པ་ཞེས། །དམིགས་མེད་ཅེས་དང་སྟོང་ཉིད་ལ། །བདག་ཉིད་དམན་པས་གང་བསྒོམས་པ། །དེས་ནི་འདི་ལ་བསྒོམ་པ་མིན། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གསུངས། །གཞན་དུ་སྟོང་ཉིད་འདོད་པ་མིན། །དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་པའི་སེམས། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དམིགས་པ་མེད་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཞེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་ལྡོག་པས་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདིའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཐའ་དག་བཟློག་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བསྡུས་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང༌། སེམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེའི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་དེའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་སེམས་ཤིང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དམིགས་པར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ནས་དེས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་གནས་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྡོག་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མགོན་པོས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་སོ།
Chinese
犹如幻化。空性毁灭有。名为无生及空性。名为无相及空性。以劣性自体所修习。彼非于此修习。善与非善诸分别。是为相续断绝之体性。诸佛宣说空性。于他处不欲空性。变为无相之心。安住虚空之体性。何者修习空性。彼欲修习虚空。如是说。大悲与一切法无自性之无相所生故，无相之空性悲悯，唯以彼之自体修习之。空性与悲悯之名相之差别乃由遮遣所作，于彼次第乃如是。于五蕴，于有事与无事等一切作意遮遣后，于一切收摄心意，少分亦不应作意，以彼即能生起不分别之薄伽梵母般若波罗蜜多，以彼之不见之瑜伽现前个别觉悟后，彼之有情亦应觉悟如是分别，且以彼之自体如是行之一切，缘念后，由无相之体性生起大悲，以彼智慧与悲悯无别之体性，见二者无二且融为一体。彼之处所与智慧等自体 以一切法无自性之体性，以了知之体性，般若波罗蜜多与大悲无别故，世俗与胜义二者一体性，以双运之道生起菩提心之体性，极不分别之瑜伽，以福德与智慧一切之自性之现观八者，如何如理不相符之方面遮遣，乃将宣说之诸相，一切如何如理平等安住之状态，一味性即是于发心二十二事中，怙主所作之安立。
English
Like an illusion. Emptiness destroys existence. Called unborn and emptiness. Called without characteristics and emptiness. Whatever is meditated upon with an inferior self. That is not meditation on this. All discriminations of virtue and non-virtue. Are characterized by the cessation of continuity. The Buddhas speak of emptiness. Elsewhere, emptiness is not desired. The mind that becomes without characteristics. Abides in the nature of space. Those who meditate on emptiness itself. Desire to meditate on space. Thus it is said. Since great compassion and all dharmas are produced by the absence of characteristics of self-nature, therefore, the emptiness of no characteristics, compassion, is meditated upon only by its own nature. The difference in the terms emptiness and compassion is made by negation, and the order for that is as follows. Having rejected all mental activities such as things and non-things in the five aggregates, and having gathered the mind on everything, not even a little should be thought of, for by that very thing the non-discriminating Bhagavati Prajnaparamita is generated, and after realizing individually and manifestly by her invisible yoga, that sentient being should also realize that all those who go in that way as their own nature, having been focused upon, great compassion of the nature of no characteristics arises, and by that wisdom and compassion, the nature of being inseparable, seeing that the two are non-dual and merged into one. The place and wisdom of that self With the characteristic of realizing that all dharmas are without self-nature, since Prajnaparamita and great compassion are inseparable, the nature of generating the mind of enlightenment on the path of union by the unity of the two, conventional and ultimate, the yoga of supreme non-discrimination, the eight realizations of the nature of all merit and wisdom, how the dissimilar aspects are rejected as appropriate, all the aspects that will be explained, how all are equally placed as appropriate, the state of being of one taste is what the Protector has established in the context of the twenty-two aspects of generating the mind.
Tibetan
།དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་བསྟེན་པའི་དུས་སུ་ཡང་མོས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་ལ་འདི་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ཚོགས་ཤིང་བསྡུས་ནས་གསུངས་ལ་འདི་ལས་གཞན་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ནི་ཞད་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལ་ནི་བཅུ་ཆར་ཡང་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །མ་ཞེན་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་དང༌། །ལམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། །སྤྱན་ལྔ་དང་ནི་མངོན་ཤེས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་མཐོང་ལམ་དང༌། །སྒོམ་ཞེས་བྱ་ལ་གདམས་ངག་ནི། །བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གང་དུ་ཅུང་ཟད་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ཏུ་མི་སྦྱོར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ལ་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་བའི་མཐའ་ ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་མེད་བྱང་ཆུབ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལའོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་ཉིད་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། དུས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའིའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལམ་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་གང་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་
Chinese
從那裡起身，在未進入等持的間隙，當依賴布施等方便的時候，也要修習那個信解，這就是以雙運而行之道，教導修持這個。薄伽梵母在此聚集和總攝而宣說，而除了這個之外的教導都只是略說而已。對於大母，則是十種都廣說了。此處的論典中說：修持與諦實等，佛陀等三寶，不執著完全不疲厭，道完全攝持，五眼與現證的，功德六種與見道，名為修的教導是，應知十種的自性。如此說。對此，色等以及彼空性，在何處稍微具有或不具有，也不真實隨見，那些也以其自性，不結合為異體和非異體，應知結合於般若波羅蜜多，這就是對於苦諦的教導。對於具有色等者，對於生起和滅壞以及遍染和淨化的法性，也不真實隨見，從色乃至於識之間，空性即是識，識即是空性，這樣完全捨棄了無有分別的增益和誹謗之邊，就是集諦。空性是不生不滅，從不增不減，對此，沒有色等，沒有集和滅和道，從沒有佛沒有菩提，這就是對於滅諦的教導。以彼行於般若波羅蜜多，對於具有或不具有六度等，也不真實隨見，從一切種智不結合於過去等，因為近取三時空性之故，這就是道諦。六度解說為道，佛陀即是一切種智。對此，將蘊和一切種智結合，那也不真實隨
English
Having risen from that, in the interval when not in equipoise, when relying on means such as giving, one should also meditate on that very faith, which is to be taught to accomplish this on the path of proceeding with union. The Blessed Mother has spoken having gathered and summarized here, and other instructions besides this are only spoken briefly. For the Great Mother, all ten are spoken of extensively. Here in the treatise it says: Practice and truths, and the Three Jewels such as the Buddha, without attachment, completely without weariness, and the path is completely grasped, the five eyes and the direct knowledge, the six qualities and the path of seeing, the instruction called meditation, should be known as the nature of ten. Thus it is said. Therein, one does not truly see forms and so forth and their emptiness as being slightly possessed or not possessed in any way. Those also, by their very nature, do not combine into different or non-different, so it should be understood to combine with the Perfection of Wisdom, which is the instruction on the truth of suffering. One does not truly see those with form and so forth as having the nature of arising and ceasing, and completely defiled and purified dharmas, and from form up to consciousness, emptiness is consciousness and consciousness is emptiness, thus completely abandoning the extremes of imputation and denial without distinction, is the truth of origin. Emptiness does not become arising, does not become ceasing, from not becoming increasing up to, there is no form and so forth, and no origin and cessation and path, from no Buddha no enlightenment, this is the truth of cessation. By practicing the Perfection of Wisdom, one does not truly see having or not having the six perfections and so forth, from not combining all-knowingness with the past and so forth, because of closely grasping the emptiness of the three times, this is the truth of the path. The six perfections are explained as the path, Buddhahood itself is all-knowingness. Therein, whatever combines the aggregates and all-knowingness, one does not truly