Tibetan
ས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་སྐྲག་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ངང་གིས་འཇུག་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལྷུན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པས་སེམས་ནི་ངེས་བཅིངས་ལ། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེངས་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ལ། །དེ་ཡིས་སོ་སོར་ཡང་བསྡུ་བྱ། །སོ་སོར་དག་ལ་ཀུན་བསྡུས་སེམས། །གོང་ནས་གོང་དུ་བློ་ལྡན་གྱིས། །ཏིང་འཛིན་ཡོན་ཏན་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ཡིས་སེམས་ནི་དགའ་བྱས་ལ། །རྣམ་གཡེངས་སྐྱོན་ནི་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་དགའ་ཡིན་ཞི་བར་བྱ། བརྣབ་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །དེ་ཡིས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའི། །སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད། །དེ་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །དེས་ནི་མངོན་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ། །ཅེས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་གྱུར་པའོ། །འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཐུག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །འདི་ཉིད་གདམས་པ་སྟེ། གང་དག་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སོ། །སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དག་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་སྦྱར་ནས་བསྐྱེད་པས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ན་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རོ་གཅིག་ པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་འདིར་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཉིད་འདིའི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །གདམས་པའི་རྒྱུན་ནི་རྗེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་དེས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ད
Chinese
是地的意义。不会总是恐惧，因为自然而然地进入任运自成，心中就不会总是产生恐惧。任运自成即是自然而然地进入执持，这是它的意义。此外，不是任运自成，心就会散乱。如同《经庄严论》中所说：以所缘系缚心，不应令其常散乱，觉知散乱速作已，以此亦应各各摄。于各各摄皆摄心，具慧者由上而上，若见等持之功德，以此令心生欢喜，若见散乱之过失，以此喜悦令寂静。贪心不悦等生起，如是亦应令寂静，由此现前所作意，即是心之自性住，于此串习瑜伽师，由此获得无作现证。如是，止住就圆满了。这个“此”是指如前所说的，通达究竟等持的世俗和胜义的差别。这个“此”是指与那个等持完全、彻底相应的智慧。这个“此”是教导，即以止住和智慧相互正确结合的功德。心是所有法无自性的真如，从那上面向外的一切都是所谓的散乱。究竟唯一的真如，即使在世俗中是刹那坏灭的，也是等持。因此，止住和胜观之间没有矛盾。以不属于真如的所缘为对境的自性，通过将一心性和正确的智慧相互结合而生起，在达到极致时会成为一体。因此，在这里安住于止住和智慧的自性的世俗和胜义一体的等持，在这里不会变得相同，这个“此”是这个的教导和随后的开示。教导的传承是随后的开示。如此，最初的菩提心以及由它所摄持的法的体性，即般若波罗蜜多，是世俗的
English
It is the meaning of ground. Not always being afraid, because naturally entering into spontaneous accomplishment, fear will not always arise in the mind. Spontaneous accomplishment is the very holding of naturally entering, that is its meaning. Furthermore, if it is not spontaneously accomplished, the mind will become distracted. As it is said in the Ornament of the Sutras: 'With the object, the mind is definitely bound, one should not let it be constantly distracted. Having quickly realized the distraction, one should also gather it separately with this. In each separate gathering, the mind is gathered together, the wise one, from above to above, if one sees the qualities of samadhi, with this one makes the mind happy, if one sees the faults of distraction, with this joy one makes it peaceful. Greed, displeasure, and so on arise, likewise one should make them peaceful, with this the manifest intention, is the very nature of the mind abiding, the yogi who is accustomed to this, with this obtains the unmade manifest realization.' Thus, abiding in peace is perfected. This "this" refers to, as it was said before, understanding the distinction between the ultimate conventional and ultimate samadhi. This "this" refers to the wisdom that is completely and thoroughly in accordance with that samadhi. This "this" is the instruction, that is, by the qualities of correctly combining abiding in peace and wisdom with each other. The mind is the suchness of the selflessness of all dharmas, and everything that turns away from that is called distraction. The ultimate oneness of suchness, even though it is momentary destruction in the conventional, is also equipoise. Therefore, there is no contradiction between abiding in peace and insight. The nature of turning away from focusing on an object that is not the suchness, by generating single-pointedness of mind and correct wisdom by combining them with each other, becomes one taste when it reaches the ultimate. Therefore, here, abiding in the samadhi of the oneness of the conventional and ultimate nature of abiding in peace and wisdom, will not become the same here, this "this" is the instruction and subsequent teaching of this. The lineage of instruction is the subsequent teaching. Thus, the nature of the first bodhicitta and the dharma that is gathered by it, the perfection of wisdom, is the conventional.
Tibetan
ང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་སོ་སོར་སྒྲུབ་པའི་གདམས་ངག་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་མི་དཀའ་ལ། སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྤྲོས་པ་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དེ། སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་གནས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་ཞིང་མི་ཤེས་གང་ཁོ་ནར་སེམས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་དང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་གང་ཁོ་ནའི་ཡེ་ཤེས་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ་ཞེས་པ་དང་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ནི། ཆོས་གང་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སོ་སོར་གནས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་གང་འཇིག་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཉམས་པའི་འཕེལ་བ་མེད་ཅེས་གསུངས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལས་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་ཆོས་གང་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་མེད་དེ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་པ་སོ་སོར་རིག་ཅེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཆོས་ཀུན་གནས་མེད་ཞི་བ་ཡི། །དོན་འདི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གནས་མེད་པ་དང
Chinese
我不离弃究竟的真谛，以无缘的行持各自修持的诀窍，是对于修持的教诲。这里是总摄的意义。以修持为核心，获得无上圆满正等觉并不困难。而修持如果简而言之，就是修持菩提心和安住于布施等方便。其中，菩提心是空性和慈悲的自性。对于五蕴，只要以事物和非事物的形态去分别，那一切都是颠倒的戏论。没有戏论就是法界空性。说空性，是因为极力遮止一切虚妄分别，从而使所化众生的相续中，如实之义得以显现。因此，在这里，对于所要表达的，接近地安立空性等词语，是因为专注于远离一切虚妄分别的自性如实之义的缘故。如《七百颂般若经》中所说：世尊，不住于任何处，就是修持般若波罗蜜多。不住于任何法，既不是安住，也不是不安住。不思念任何法，也不知，唯一不思念任何事物，那就是涅槃，不生，般若波罗蜜多，法界，无所行之界，与此无二无别，唯一以此智慧就是佛陀的智慧，以无缘瑜伽。又如经中所说：世尊，修持般若波罗蜜多，不住于任何法，因为安住于任何法。任何法都没有坏灭或生起。世尊，对于不生者，没有衰损和增长。在《不观一切法经》中也说：从何处各自了知，对于任何法，都不作一或多，没有变异，世尊，了知无分别的真实。圣者龙树也说：一切法无住且寂静，此义应恒常修持。无住和
English
I do not deviate from the ultimate truth, and the instruction for individually accomplishing through action without object of reference is the instruction for practice. Here, it is the meaning of summarizing. For those who make practice the essence, it is not difficult to attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. And if that practice is summarized, it is abiding in the means of cultivating the mind of enlightenment and generosity, etc. Among these, the mind of enlightenment is the nature of emptiness and compassion. Regarding the five aggregates, as long as one conceptually distinguishes between things and non-things, all of that is the reversed proliferation of conceptuality. The absence of proliferation is the emptiness of the dharmadhatu. Saying emptiness is because by thoroughly refuting all imputations, the essence of suchness becomes clearly manifest in the minds of those to be tamed. Therefore, here, for what is to be expressed, the words emptiness and so forth are closely posited, because one focuses on the essence of suchness that is free from all imputations. As it is said in the Bhagavati Saptaśatikā Prajñāpāramitā: "Bhagavan, not abiding anywhere at all is the cultivation of the Perfection of Wisdom. Not abiding in any dharma is neither abiding nor not abiding. Not thinking of any dharma, nor knowing, only not thinking of anything, that is nirvana, unborn, Perfection of Wisdom, dharmadhatu, the realm of non-action, inseparable from this, only with this wisdom is the wisdom of the Buddhas, through objectless yoga." And also from the same, "Bhagavan, cultivating the Perfection of Wisdom, there is no separate abiding because of focusing on any dharma. No dharma is destroyed or arises. Bhagavan, for the unborn, there is no decrease or increase." And also in the Sutra of Not Focusing on All Dharmas: "From where one individually understands, for any dharma, one does not make it one or many, there is no change, Bhagavan, know the non-conceptual truth individually." The noble Nagarjuna also said: "All dharmas are without abiding and peaceful, this meaning should be constantly cultivated. Non-abiding and