Tibetan
དངོས་པོ་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་མེད་ལ། བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་དམིགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཏུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ལུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་དེ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་དྲུངས་ཕྱུང་ནས་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་བདག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་འཚལ་བ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་དམིགས་ཞེས་པ་སྟེ། ལུང་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དམིགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་འདིས་རྗེས་སུ་མ་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རིགས་པ་བརྗོད་དེ་གང་ཞིག་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །གང་འདིར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གང་དུ་ཡང་མེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོམས་པས་གདམས་ངག་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །རྫོགས་པའི་ཞི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཔྱོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་ལྟ་བ་དང་རིག་པ་དང་བློ་དང་སྣང་བ་དང་ལྷག་མཐོང་ལ། དེ་གཉི་ག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་དང་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འཇུག་པ་ན་གལ་ཏེའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ལ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ནི་གསུང་བར་བྱེད་པ་དོན་གསུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདིར་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དད་པ་དེ་ལས་འདོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་སྟོབས་ལས་བརྩོན་འགྲུས་དེའི་སྟོབས་ལས་ལུས་དང་སེམས་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ལེ་ལོ་རྣམ་པར་མི་འཇུག་ནས་དྲན་པས་ཡང་དག་པར་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཤེས་བཞིན་ལ་དེས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དེས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལ་བརྙས་པ་མེད་ནས་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་འཇུག་པས་ཀྱང་ཞུམ་པར་འོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རྒོད་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མྱུར་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཡང་བསྡུས་ན་ཡང་མི་རྒོད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ནི་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་པའི་ཕྱིར་ན། གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་ལ་དུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱད་པ་ལ་ཡང་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱོན་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སོ། །མི་དངང་བ་ནི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡང་བས་མི་སྐྲག་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་བཅོམ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་སྟེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་དོན་དུ་འདུ་བྱེད་ལ་འབད་པ་དེས་སྐྲག་ པར་མི་བྱེད་ཅེ
Chinese
事物在何处如何不存在呢？“我的事物在世俗中也不存在”是这样认为的。法是指具有五蕴等，没有如实照见，是因为胜义中无自性。菩提萨埵不观待是指对补特伽罗的无我之识，不观待蕴等是法无我之识，这二者是般若波罗蜜多，而般若波罗蜜多在胜义中也是自性空，这是不观待。像这样的般若波罗蜜多，有些独自一人到寂静处，从确定通达经文意义中产生，那是闻所生慧。像那样，在任何地方都没有怀疑，以随念等力量产生之理，那是思所生慧。他们断除怀疑后，接受并获得三摩地而修习，那是修所生慧。其中，想要显示最初二者，所以说“我的”等，菩提萨埵的法是内在自性的五蕴等。不了解是指没有获得，因为量妨害的缘故。想要显示对它的妨害，所以说“不观待”，以从经文产生的无观待妨害，是没有如实照见。以随念等妨害，以这个随念不观待，这是宣说了闻所生慧。如实没有照见的理是思考的自性。说理，即任何事物都不存在。此处的“此处”是指在胜义中任何地方都不存在。在世俗中，教诫作意，因此显示随顺教言，是随顺显示，是这样认为的。能善巧进入圆满寂止的，与之一起具有观察的智慧，那是见、智、慧、光明和胜观。那二者双运的是修的自性之慧，想要显示它，所以说“然而”等，如果进入胜义，那就是“如果”。“像这样”和“那我的”。ིས་等，即是说，说等，因为接近现在，所以要知道说，意思是说等。 这里的广说，就是说，以听闻自性的智慧的相来显示。所谓近于显示，就是以思维自性的智慧的相，而能现量地观察，这是剩余的部分。这里， желающие освобождения желающие освобождения的人们，对三摩地的功德具有显着的信心的相，从那信心中会产生 желающие освобождения желающие освобождения的 желающие освобождения желающие освобождения，从那力量中产生精进，从那力量中产生身心调柔。因此，不会让懈怠进入，以正念安住于正确的目标。因此，以正知，因此，忆念喜悦的事物，如佛等功德，因此，对于如何听闻和思维的意义，不会轻蔑地进入以三摩地为目标的内心，因为被那所束缚。完全不退缩，不变，即使经常进入也不会退缩，因为阻止了去往其他地方。因为自性是动摇的，所以如果散乱而去了其他地方，也要迅速知道，即使再次收摄也不会散乱。完全不退缩，因为将要显示的心的自性是合理的，所以在向其他地方散乱之前，对于越来越细致地进行没有疲惫。不会向外散乱，因为即使在三摩地中也能保持舍。如何才能使心在那上喜悦呢？因为见到了三摩地的功德。摧毁并且不向外散乱，就是不对那喜悦和安乐进行分别散乱，因为见到了分别散乱的过患，过患就是轮回的痛苦。不畏惧，就是不害怕贪心和不悦等生起，如何呢？就是摧毁那，因为见到了分别散乱的过患。完全不害怕，因为心自性无过，为了自然而然地进入，努力于造作，那不会使之害怕。
English
How and where do things not exist? It is thought that "my things do not exist even in the conventional sense." Dharma refers to that which possesses the five aggregates, etc., and not truly seeing it is because it is without self-nature in the ultimate sense. A Bodhisattva not observing means that the wisdom of selflessness regarding persons, not observing the aggregates, etc., is the wisdom of selflessness regarding phenomena. These two are Prajnaparamita, and that Prajnaparamita is also empty of self-nature in the ultimate sense, which is non-observation. Such Prajnaparamita, some go alone to a solitary place, and arise from definitely understanding the meaning of the scriptures, that is wisdom born from hearing. Likewise, since there is no doubt anywhere, the reasoning that arises from the power of recollection, etc., that is wisdom born from thinking. After they have eliminated doubt, they accept and obtain Samadhi and practice, that is wisdom born from meditation. Among these, wanting to show the first two, therefore it is said "my," etc. The Dharma of a Bodhisattva is the five aggregates, etc., of inner self-nature. Not understanding means not obtaining, because it is obstructed by valid cognition. Wanting to show the obstruction to it, therefore it is said "not observing," obstructed by non-observation arising from scripture, is not truly seeing. Obstructing with recollection, etc., with this recollection not observing, this is explaining wisdom born from hearing. The reasoning of not truly seeing is the nature of thinking. Speaking of reasoning, that which is nothing at all. "Here" means not existing anywhere in the ultimate sense. In the conventional sense, instructing to make an intention, therefore showing following the instructions, is showing following, that is what is thought. That which skillfully enters into perfect quiescence, together with the wisdom of observation, that is view, intelligence, wisdom, light, and Vipassana. Those two yoked together are the wisdom of the nature of meditation, wanting to show it, therefore it is said "however," etc., if entering into the ultimate, that is "if." "Like this" and "that my."
English
īs, etc., that is to say, saying, etc., because it is close to the present, so one should know that saying means saying, etc. The extensive explanation here is that it is shown by the characteristic of the wisdom of the nature of hearing. What is called near to showing is that it will be manifestly observed by the characteristic of the wisdom of the nature of thinking, which is the remaining part. Here, those who desire liberation, with a manifest characteristic of faith in the merits of samadhi, from that faith will arise desire, from that power will arise diligence, and from that power will arise the tempering of body and mind. Therefore, it will not allow laziness to enter, and will abide near the correct object with mindfulness. Therefore, with awareness, therefore, remembering the qualities of joyful things such as the Buddha, therefore, one will not enter with contempt into the mind that aims at samadhi in the meaning of how one has heard and thought, because it is bound by that. Completely unyielding and unchanging, even if one enters constantly, one will not become discouraged, because one has prevented going elsewhere. Because the nature is wavering, if one is distracted and goes elsewhere, one should quickly know, and even if one gathers it again, it will not be scattered. Completely unyielding, because the nature of the mind that is to be shown is reasonable, therefore, before scattering to other places, there is no fatigue in making it more and more detailed. One will not be outwardly distracted, because even in samadhi one can remain in equanimity. How can one make the mind rejoice in that? Because one has seen the merits of samadhi. Destroying and not scattering outwards means not being distracted by that joy and happiness, because one has seen the faults of scattering, and the faults are the sufferings of samsara. Not being afraid means not being afraid of the arising of greed and displeasure, etc. How is it? It is destroying that, because one has seen the faults of scattering. Completely not afraid, because the mind's nature is without fault, and in order to enter naturally, one strives in fabrication, and that will not make one afraid.