Tibetan
པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདོད་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་དང་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་གིས་སེམས་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པ་དག་གི་སྐྱོན་མཐོང་བས་དེ་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་གི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་དང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་བཏང་སྙོམ་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྷན་ཅིག་པས་དགའ་བའི་གོ་སྐབས་མི་ཕྱེད་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལན་མང་དུ་བྱེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡིད་དག་གིས་བདེ་བ་མྱ་ངན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལ་སྦྱོར་བས་བདེ་བ་དང་བཅས་པའོ། ། བཞི་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་ལ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་ཀྱང་སྔ་ནས་སྤངས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པས་བདེ་བ་ཡང་བཏང་སྙོམས་པར་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་ནས་དེ་དག་གིས་འདིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་མཐུས་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། །ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ། ལྷག་མའི་ཡན་ལག་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ། བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ལ། སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་མེད་པས་མྱོང་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་
Chinese
是与寻思和伺察一起的。以寻思和伺察作为欲的对治，能成办欲之义，如果身心极度调柔，安住于与喜和乐相伴的状态，就能各自领受。第二是，由于见到寻思和伺察等动摇心的过患，心从它们那里回转，安住于此，完全断绝一切寻思和伺察，以无寻思和无伺察的自性，与内在的自性极度澄净相结合。第三是，以舍性正理，如寻思和伺察一样，为了喜和舍，与正念和正知一起，不舍喜的机会，以这二者多次运用智慧，以色身和意，与乐和苦极度调柔相结合，是与乐相伴的。 第四是没有乐也没有苦，由于先前已断除了乐和苦的意乐和不乐的意乐，以第四禅，乐也以舍性正念完全清净，因此获得了极度清净。其中，初禅有五个支分：寻思和伺察是对治的支分，因为这二者是为了断除欲、嗔恚、损害和寻思等。喜和乐是利益的支分。心一境性是这二者的所依支分，依靠禅定的力量，能进入善法的寻思等。第二禅有四个支分：内极澄净是对治的支分，其余的支分与之前相同。第三禅有五个支分：舍、正念和正知是对治的支分，乐是利益的支分。所依的支分与之前相同。第四禅有四个支分：舍性完全清净和正念完全清净是对治的支分，没有痛苦也没有快乐的感受是利益的支分。所依的支分是
English
It is with investigation and analysis. By associating with investigation and analysis as an antidote to desire, the meaning of desire is accomplished. If one dwells in a state accompanied by joy and happiness due to the extreme pliancy of body and mind, one will individually experience it. The second is that, seeing the faults of investigation and analysis, etc., which agitate the mind, the mind turns away from them and abides in this. Having completely abandoned all investigation and analysis, one is associated with the extremely clear inner self by the very nature of being without investigation and without analysis. The third is that, with equanimity and right reasoning, like investigation and analysis, for the sake of joy and equanimity, together with mindfulness and awareness, one does not abandon the opportunity for joy. With these two, wisdom is applied many times, and with the physical body and mind, one is associated with the extreme pliancy of pleasure and suffering, and is accompanied by pleasure. The fourth is that there is neither pleasure nor suffering. Because the pleasant and unpleasant mental states of pleasure and suffering have been previously abandoned, with the fourth dhyana, pleasure is also completely purified with equanimous mindfulness, and thus extreme purity is attained here. Among these, the first dhyana has five branches: investigation and analysis are the branches of antidote, because these two are for abandoning desire, anger, harm, and investigation, etc. Joy and happiness are the branches of benefit. Single-pointedness of mind is the branch of support for both of these, and by the power of relying on samadhi, one can enter into the investigation of virtuous qualities, etc. The second has four branches: inner clarity is the branch of antidote, and the remaining branches are the same as before. The third has five branches: equanimity, mindfulness, and awareness are the branches of antidote, and pleasure is the branch of benefit. The branch of support is the same as before. The fourth has four branches: complete purity of equanimity and complete purity of mindfulness are the branches of antidote, and the experience of neither suffering nor pleasure is the branch of benefit. The branch of support is
Tibetan
གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒོམས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚངས་རིས་དང༌། ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་དང༌། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པས་ནི་འོད་ཆུང་དང༌། ཚད་མེད་འོད་དང༌། འོད་གསལ་རྣམས་དང་ངོ༌། །གསུམ་པས་ནི་དགེ་ཆུང་དང༌། དགེ་ཆེན་དང༌། ཚད་མེད་དགེ་རྣམས་སོ། །བཞི་པས་ནི་སྤྲིན་མེད་དང༌། བསོད་ནམས་འཕེལ་དང༌། འབྲས་བུ་ཆེ་རྣམས་དང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་གོང་དུ་ནི་གནས་གཙང་མ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་སུ་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ནི་བཀུར་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཆོག་བསྣན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ། ཚད་མེད་ པ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་ཅིང་ཐོགས་པ་ན། འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་བདེ་བར་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་དེ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཀུན་ཏུ་དམིགས་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་ནས་གནས་སོ། །དེ་ཤེས་པ་གང་གིས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ལ་མཐའ་ཡས་པར་མོས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ལས་རྣམ་པར་ལོག་ནས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉེ་བར་བསྐྱོད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དམིགས་པས་ལྟ་བར་འགྱུར་ལ། ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡང་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དེ་ལས་ཡང་རྣམ་པར་ལོག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་སྔ་ནས་ནུབ་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ཕྲ་མོའི་འདུ་ཤེས་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ། གང་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བཀུར་བ་དང་
Chinese
如前。其中，修习初禅，以小、中、大的方式，依次转生到梵众天、梵辅天、大梵天，并与之同等。修习二禅，则与少光天、无量光天、极光净天相应。修习三禅，则与少善天、广善天、无量善天相应。修习四禅，则与无云天、福生天、广果天相应。如是，此为对四禅的赞叹。其上为五净居天，其中唯有圣者才能转生，此乃极大的恭敬。又如“其他”等，殊胜的增补如前，无量已作解释。四无色定，对于无色界而言，若有蓝色、黄色等色法遮蔽和阻碍，对于安住于各种不同觉受者，若能恒常修习虚空之觉受，则彼等一切显现皆不复存在，唯有虚空无边，此乃缘于虚空无边处。如此，从虚空无边处生起并安住。彼以何种智慧，对虚空无边处生起信乐，即以对无边之信乐，完全从虚空之觉受中解脱，而入于识无边处。从识无边处趋近，则以缘于无所有处而观，所谓“少许亦无”，即是缘于无所有处。对于无所有之觉受亦不执着，并从中解脱，少许之觉受早已止息，故于无觉受中，微细之觉受乃是融入，由此而无觉受。于彼非想非非想处之等持，即是非想非非想处，将个别体验有顶之等至。支分的安立，除此等之外，再无其他支分的安立，因其于止观中为同一体性，此乃恭敬与
English
As before. Among them, by meditating on the first dhyana, in the manner of small, medium, and large, one will be born in the Brahma-parisadya, Brahma-purohita, and Maha-brahma realms in order, and be equal to them. By meditating on the second dhyana, one will be associated with the Parittabha, Apramanabha, and Abhasvara realms. By meditating on the third dhyana, one will be associated with the Parittasubha, Subhakrtsna, and Apramanasubha realms. By meditating on the fourth dhyana, one will be associated with the Anabhraka, Punyaprasava, and Brhatphala realms. Thus, this is the praise of the four dhyanas. Above that are the five Pure Abodes, in which only the noble ones are born, this is the greatest reverence. Furthermore, like "others" etc., the excellent addition is as before, and the immeasurable has already been explained. The four formless realms, for the formless ones, if there are colors such as blue and yellow that obscure and obstruct, for those who dwell comfortably in various perceptions, by constantly meditating on the perception of space, all those appearances will no longer appear, and only space is infinite, this is the sphere of infinite space. Thus, it arises from and dwells in the sphere of infinite space. With what knowledge does one develop faith in the sphere of infinite space, and with that faith in the infinite, one completely turns away from the perception of space and enters the sphere of infinite consciousness. Approaching from the sphere of infinite consciousness, one will observe by focusing on the sphere of nothingness, and what is called "there is nothing at all" is the sphere of nothingness. One is also free from attachment to the perception of nothingness, and turning away from that, the perception of a little has already ceased, so in the absence of perception, the subtle perception is what is absorbed, and thus there is no perception. The samadhi of the sphere of neither perception nor non-perception is the sphere of neither perception nor non-perception, and one will individually experience the attainment of the peak of existence. The establishment of the limbs, there is no other establishment of limbs other than these, because they are of one essence in calm abiding, this is reverence and