Tibetan
པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གཟུང་བྱ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་ཡང་སྟེ། འཛིན་པ་པོ་ལ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་ཡང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེས་པས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རིགས་མཐུན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིས་བསེ་རུས་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་ལྟར་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་རིགས་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐྱེས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གསུངས་པ། རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་འདི་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །བཏགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདིར་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་དྲོད་དོ། །གང་ཞིག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སློབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོའོ། །གང་ཞིག་གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པར་རིགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་གསལ་བས་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གང་ཞིག་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། འགག་པར་ཡང་མ་ཡིན། ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་ཡང་མ་ཡིན། ནུབ་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བཏགས་པ་དང་ནི་མི་འ
Chinese
因为没有产生之故。无论如何，所取之物如树等，说“没有”是指不是从它们产生的。同样，对于能取者也没有产生，任何产生之物都不是，这是指不是犀牛之路的所依。如此，没有其他差别地产生，是同类之意。这说明犀牛舍弃了所取之义的分别念，因此同类的法界是犀牛之路的所依之类。声闻的法界产生，因此不是同类的犀牛之路的所依。如所说：“所依之法的差别，完全宣说它的差别。”这里经论中说：“所取之分别念衰退故，能取未舍弃故，犀牛般的所依之路，应当知是真实摄集。”如上所说的声闻之路和这二者，以舍弃的所依之差别，是独觉之路的意思。想要显示与决定之分相符，所以说“从那以后”等等，是名称的集合。假立是名言，如此色等只是假立，只是假立的法性在此将要显示，这是暖位。说什么“对于无量者”等等，如何不会学习呢？因为没有对境，这是顶位。说什么“色增长”等等，这里 对于色等没有完全执取而理智，是世尊母大般若经中所说，从“内空性”到“乃至没有事物的自性空性被执取”，这是忍位。从那以后，又说“具寿”等等，是世间的胜法。如此，安住在智慧中，清楚地是胜妙的观察。世尊母大般若经中说了什么呢？如此，色之生不真实随见，也不是灭，也不是完全执取，也不是消失。这里经论中说：假立与不
English
Because there is no arising. In any case, the objects to be grasped, such as trees, etc., saying "there is not" means that they are not produced from them. Likewise, there is no arising for the grasper, and whatever arises is not, which means that it is not the support of the rhinoceros path. Thus, arising without any other difference is the meaning of being of the same kind. This explains that the rhinoceros has abandoned the conceptualization of the meaning of what is to be grasped, so the realm of phenomena of the same kind is the kind of support of the rhinoceros path. The realm of phenomena of the Hearers arises, so it is not the support of the rhinoceros path of the same kind. As it is said: "The difference of the supporting dharma, completely proclaims its difference." Here, the treatise says: "Because the conceptualization of what is to be grasped declines, and because the grasper is not abandoned, the path of support like a rhinoceros, should be known as truly gathered." As said above, the path of the Hearers and these two, with the difference of the support of abandonment, is the meaning of the path of the Solitary Realizer. Wanting to show that it is in accordance with the part of determination, it is said "from then on" etc., which is the collection of names. Imputation is terminology, so form etc. are only imputation, and only the nature of imputation will be shown here, this is the heat stage. What is said "for the immeasurable ones" etc., how will they not learn? Because there is no object, this is the peak stage. What is said "form increases" etc., here For form etc., there is no complete grasping and intelligence, as it is said in the Bhagavan Mother Great Perfection of Wisdom Sutra, from "inner emptiness" to "until the nature of non-things is grasped as emptiness," this is the forbearance stage. From then on, it is also said "endowed with life" etc., which is the supreme dharma of the world. Thus, abiding in wisdom, clearly is the supreme observation. What did the Bhagavan Mother Great Perfection of Wisdom Sutra say? Thus, the arising of form is not truly seen, nor is it cessation, nor is it completely grasped, nor is it disappearing. Here, the treatise says: Imputation and not
Tibetan
གལ་བས། །ཆོས་ཉིད་སྟོན་པས་དྲོར་གྱུར་པ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གཟུགས་སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་ཏེ། རྩེ་མོར་སོན་པ་དང་རྩེ་མོར་སོན་པར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོར་རྟོག་པ་དང༌། རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཞེས་པའི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་མཆོག་བདེ་བར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ནི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་བཟོད་པ་གཉིས་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་བཤད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྔོན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་སྔོན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་དང་དེས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འདི་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་འགོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ། ཕྱིས་རྟོགས་པ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒོམ་པ་པོ་རྣམ
Chinese
总之，如经所示，法性所生的暖位，顶位等，以无减等分判别。于内空性等，不执著色等故能忍受。以色等无生等，是诸相之法之最胜。所谓达到顶位、成为顶位、思择顶位及顶位之状态，其意义并无不同。同样，如经所说，乃至法最胜安乐，是为独觉道。就菩萨道而言，经中说：真谛与真谛之忍，以及智慧之四刹那，从道智中生起见道，宣说此等具利益。即每一真谛有二忍与二智。此处，以世间法之最胜无间三摩地之加行道，能极力断除烦恼，其后，以无缘三摩地为见道，此为大乘法蕴论中所说。从解脱与无间道之自性，于无生法忍之体性中，有苦法智忍，苦法智，苦类智忍，苦类智。同样，于集，灭，道亦如是。现在产生的如是五蕴，是具有先前烦恼之五蕴自性的集起之故，是为痛苦。以修道所应断除的烦恼所系缚，成为未来痛苦之因，故为集起。从发起希求心开始，修习道后，证悟真如，先前以见道所应断除的烦恼，即是集起及由此所生的痛苦，此将止息，是为灭。此即是以修道所应断除的烦恼所生的痛苦之真如，其后，以证悟圆满之故，与空性为一体，故而修习，是为道。此即是修行者们。
English
In short, as shown in the scriptures, the warmth position arising from Dharma-nature, the peak position, etc., are distinguished by non-diminishment, etc. Because one does not cling to form, etc., in inner emptiness, etc., one can endure. With form, etc., unarisen, etc., it is the most excellent of all aspects of Dharma. The meaning of reaching the peak position, becoming the peak position, contemplating the peak position, and the state of the peak position are no different. Similarly, as the scripture says, until the Dharma is supremely blissful, it is the path of the solitary Buddha. Regarding the path of the Bodhisattva, the scripture says: Truth and the forbearance of truth, and the four moments of wisdom, from the knowledge of the path arises the path of seeing, these benefits are explained. That is, each truth has two forbearances and two wisdoms. Here, with the practice path of the supreme uninterrupted Samadhi of worldly Dharma, one can vigorously cut off afflictions, and afterwards, with the objectless Samadhi as the path of seeing, this is what is said in the Mahayana Dharma Abhidhamma Samuccaya. From the nature of liberation and the uninterrupted path, in the essence of the forbearance of the unarisen Dharma, there is the forbearance of the knowledge of Dharma in suffering, the knowledge of Dharma in suffering, the forbearance of the knowledge following suffering, and the knowledge following suffering. Similarly, it is the same for origin, cessation, and path. The five aggregates that arise now are suffering because they are the nature of the arising of the five aggregates with previous afflictions, and thus revolve in samsara. Bound by the afflictions to be abandoned by the path of cultivation, it becomes the cause of future suffering, hence it is arising. Starting from generating the mind of aspiration, after practicing the path, one realizes Suchness, and the afflictions to be abandoned by the path of seeing previously, that is, the arising and the suffering caused by it, will cease, which is cessation. This is the Suchness of the suffering caused by the afflictions to be abandoned by the path of cultivation, and afterwards, because of the completion of realization, it is one with emptiness, hence it is cultivated, which is the path. This is the practitioners.