Tibetan
ན་པའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་པོ་ལ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེད་པ་པོའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རེག་བྱའི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བ་རེག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཉིད་དེ། འདི་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་དེ་དང༌། སྡུག་པ་ནི་ གཙང་བའོ། །མི་སྡུག་པ་ནི་མི་གཙང་བའོ། །འདུས་མ་བྱས་པས་དབང་དུ་ཕྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ཟད་པའི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལའོ། །འདི་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བའི་ས་ནི་མོས་པར་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གང་དུ་ལྷག་མ་དེ་ནི་འདི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གང་དུ་དེ་ཡང་འགག་པས་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་པོ་དག་གི་མར་མི་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་ལ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་ཤིང་འགགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདིར་གཉིས་པ་བཤད་པ་ནི་གཞན་དུ་ན་གདུལ་བྱའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འགགས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་སོ། །འཛིན་ཞེས་པས་དབྱིངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལས་གཞན་དུ་འདི་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་གཟུངས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་རྟགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པ་དེས་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས། ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི
Chinese
触的自性转变的完全断除者，对于仅仅相似的安乐等和合的感受生起者的心所生起的所触的自性转变相似的触所触及。此处的根的分类是：从眼根的聚集而触及，直到意根的聚集而触及之间。悦意是清净。不悦意是不清净。无为法所自在的是烦恼和无明灭尽的无为法之故。此世间是欲界，即于彼具有欲望的世间。此即是此生。各自的生处是乐欲行处之地。说“无余蕴”是指蕴是五蕴，于彼何处有余，即此有余蕴，于烦恼止息之自性涅槃中，于何处彼亦止息而转变，即是无余蕴。彼亦声闻和独觉者有知障，然二者如灯尽般，以涅槃之想而安立。圆满佛陀的化身之自性者，是于一切种中舍弃五知障且止息的涅槃。此处说第二种，是因为于他处是所化之故。法和受用圆满报身之自性者，是二障习气和合之状态的五蕴止息后，极清净的空性和一味之世俗五蕴之自性者，于无余蕴中而涅槃。此处一切分别如是涅槃，是不安住之故。“执”是指界，是为他者作利益之因，此等非是有余蕴之外所能有。彼之所持是：佛陀完全涅槃，于轮回中一切相和涅槃中不住，因此，次第地一切具染污之法灭尽后，无漏的五蕴之虚空尽未来际运行的
English
The nature of touch is similar to the transformation of the object of touch, which arises from the mind that generates feelings such as pleasure and so on, which are similar to the complete severance of the transformation of the sense power of touch. Here, the division of the sense powers is: from the aggregation of the eye sense power touching, up to the aggregation of the mind sense power touching. Agreeable is pure. Disagreeable is impure. What is independent by unconditionedness is affliction, because of the exhaustion of ignorance and unconditionedness. This world is the desire realm, that is, the world that possesses desire for it. This is this very life. The place of individual birth is the place of the conduct of aspiration. "Without remainder of aggregates" means that aggregates are the five aggregates, and where there is a remainder of them, that is, this remainder of aggregates, in the nature of nirvana where afflictions cease, where that also ceases and transforms, that is without remainder of aggregates. Also, the Hearers and Solitary Buddhas have the obscuration of knowledge, but the two are established by the thought of nirvana like a lamp extinguished. The nature of the Emanation Bodies of the Complete Buddhas is the nirvana in which the five obscurations of knowledge are abandoned and ceased in all ways. Here, the second is explained because elsewhere it is for the sake of those to be tamed. The nature of the Dharma and Enjoyment Complete Body is that after the five aggregates of the state of being together with the habitual tendencies of the two obscurations have ceased, the nature of the five aggregates of conventional truth, which are extremely pure and of one taste with emptiness, will pass into nirvana in the state of having no remainder of aggregates. Here, all discriminations are nirvana in that way, because they do not abide. "Grasping" means the sphere, it is the cause of doing benefit for others, these are not to be had other than with the aggregates with remainder. Its retention is: the Buddha completely passes into nirvana, and because he does not abide in all characteristics in samsara and in nirvana, therefore, after all contaminated dharmas are exhausted in order, the space of the five uncontaminated aggregates goes as far as the future.
Tibetan
་དོན་བྱེད་པས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བཞེངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་ཉམས་པ་ལའོ། །གནས་པ་མ་ཡིན་ལ་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལངས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་ཡང་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་སྦྱོར་བར་སྔོན་བཞིན་དུའོ། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མི་སྲིད་པས་གཉི་ག་ལ་མི་མཐུན་པར་མི་གནས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཀྱི་ནི། དེ་ལ་འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསེ་རུའི་ལམ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་གང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡང་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་ཞེས་པ་ནི་ངེས་བརྗོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ། ལྷག་མ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། སྒྲ་ནི་དག་གོ །ཚིག་ནི་ངག་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ།སྨྲས་པ་ནི། ཚིག་གི་ངག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་ངག་གི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འཆད་པ་ནི་གདམས་པའོ། །བརྗོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་གོ་སྐབས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སློ་ལ་གནས་པའི་བསེ་རུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་པར་བྱས་པའོ། །ཤེས་པར་མི་རུང་བ་ནི་གཞན་ལས་ཏེ། ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་མེད་དོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་གང་ཡང་སྨོས་པར་མ་བྱས་པར་ནི་བསྟན་པར་རོ། །ཐོས་བ་མེད་པ་ནི་རྣ་བས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཆོས་རྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་པོ་བསྟན་པ་དང༌། འཁོར་སྲིད་པའོ། །གསལ་བ་ནི་ཟབ་མོའོ། །གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་གཉིས་བརྗོད་པའོ། །འཕགས་པ་མིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིང་བའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའོ། གཏིང་དཔོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་མ་ལས་ཆེས་རིང་བ་དང༌། ཆེས་ཕྲ་བ་དང༌། ཆེས་ཟབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ་ འཇུག་པའི་སེམས་པས་སོ། སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ནི་གཞུང་ངོ༌། །འཆད་
Chinese
因为有作用而安住。从中起立也不是，是指得到和失去。不是安住也不是不安住，是因为心完全不住，也不是站立的缘故。不是以不和合的方式安住，也不是没有不和合而安住，是因为在完全运行的加行中如前一样。对于没有境，遮止是不可能的，因此对于二者不是以不和合的方式安住。其余的是容易理解的，这是法的殊胜。如果这样，那么与决择分相应的这些，都是声闻的。对此，这里是为了特别修习圣道。想要显示犀牛角的道路而宣说的是，从那以后等，无论是谁，有些声闻的道路，善财也显示，这是非常深的，如夜叉等，这是确定的表达。如夜叉的语言等，是因为他说的缘故。所谓那个声音，是指教法。其余的是解释，声音是清净的。词是语言的集合。说的是，用词的语言等。完全表达是用语言的集合。解释是教诲。表达是随顺显示。这也是因为得到机会，以安住在弟子的犀牛角智慧而作了殊胜的观察。不可知的是从其他，因为用两个词完全观察的缘故，所以在这里没有从那些之外的其他进行近显示的意义。这里是指蕴、界、处等。对于任何没有说到的法，是显示。没有听闻是用耳朵，因为一切法都没有自性，例如化身佛对化身的眷属们，显示作为依靠法的导师，以及眷属的存在。清楚的是深奥的。赞叹是二重表达。不是圣者的行境本身就是遥远的。因为没有戏论所以是微细的。因为难以测度所以是深奥的。从声闻的母胎中最为遥远，最为微细，最为深奥的智慧中完全 进入的意念。显示的是经文。解释
English
It abides because it performs its function. It is also not arising from that, which refers to gaining and losing. It is neither abiding nor non-abiding, because the mind does not fully abide, and also because it is not standing. It is not abiding in a discordant manner, nor is it abiding without discordance, because it is in the practice of fully moving as before. Since negation is impossible for that which has no object, it does not abide discordantly in either. The rest is easy to understand, this is the supreme of Dharma. If so, then these that are in accordance with the definitive division are all of the Shravakas. Here, it is for the purpose of especially meditating on the noble path. What is spoken with the intention of showing the path of the rhinoceros is, from then on, and so on. Whatever some say, even the path of the Shravakas is shown by Sudhana, this is extremely profound, like the Yakshas, etc., this is a definite expression. Like the language of the Yakshas, etc., it is because he speaks it. That sound refers to the teaching. The rest is explanation, the sound is pure. Words are collections of speech. What is said is, with the words of speech, etc. Fully expressing is with collections of speech. Explaining is instruction. Expressing is following and showing. This is also because of obtaining the opportunity, it has been supremely examined by the wisdom of the rhinoceros horn abiding in the disciple. What is unknowable is from others, because it is fully examined with two words, therefore here there is no meaning of closely showing other than those. Here refers to the aggregates, elements, sources, etc. For any Dharma that is not mentioned, it is showing. Not hearing is with the ear, because all Dharmas are without essence, for example, a manifested Buddha shows to the manifested retinue the teacher who makes the Dharma reliant, and the existence of the retinue. Clear is profound. Praising is double expression. Not being the realm of non-Aryas is itself distant. Because there is no elaboration, it is subtle. Because it is difficult to fathom, it is deep. From the womb of the Shravakas, it is most distant, most subtle, and most profound wisdom, fully entering thought. What shows is the text. Explaining