Tibetan
ད་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ནི་ཕ་རོལ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་འདིར་འགྲོ་བ་དང་འདིར་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་ནི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ལ་དམ་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ནི་དེས་ཐོབ་པའོ། །དབང་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུགས་ལས་འབྱུང་བ་དང་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ལ་དང་པོའི་རིམ་པ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། གནས་པ་དང་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པ་ན་དེ་ཅི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེ་ན་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཟག་གི་ཚིག་ནི་དོན་མཐུན་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོ་འདོད་པས་དེས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་མཉེས་པའོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་བཤད་པ་ནི། རྗེས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཁོར་གྱི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པའི་འཁོར་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འཁོར་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་རྟག་པར་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འདི་ནས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྣམས་ནས་ཀྱང་འདི་རུ་འོང་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནི་འདིར་མ་བཤད་དེ། དེའི་ཐེག་པ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཡུམ་འདིར་བསྡུས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་གཅིག་ནི་གསུངས་ནས་གོ་བས་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་དེ་ནི་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་མང་དུ་བཤད་པས་ལྷག་མ་ཡང་གོ་བས་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་གོ་བ་སྟེ། འདི་ནི་འབྲིང་ལ་དགའ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཉུང་དུ་བཤད་པས་མང་དུ་རྟོགས་པའི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་ལ། དེ་ནི་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་པ་དང༌། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཞུང་ནི་བསྡུས
Chinese
現在也是這樣。對於這些，殊勝的彼岸就是彼岸，意思是到達此處的終極。彼岸是到達終極，殊勝的到達彼岸就是由此獲得。自在是指在任何地方，如何隨意地從規律中產生和從規律中返回，從最初的次第開始，對於九種等持都能夠完全成就而進入等持，以及對於住、見等都能夠各自領悟而獲得自在的緣故。說到一切，如果問：難道聖者阿難陀也具備這些功德嗎？回答說不是，因為說到「一」等等，這些聖者的話語與具有相同意義的八位聖者不同。未領悟就是完全捨棄。例如說「這樣」，是為了向他人指示接近。所謂「具壽」，意思是特別令人喜悅，世間上想要擁有名聲，因此他這樣使之喜悅。這裡宣說聲聞的僧團，是考慮到後來進入大乘，以及為了廣為人知的眷屬，以及為了確定的眷屬，也就是廣為人知的是出家的眷屬本身，確定的是恆常住在自己的圓滿正等覺身邊的緣故。菩薩不是這樣，因為大多數是居家者，而且從這裡也前往十方世界的各個地方，也從那些地方來到這裡，因此菩薩的僧團在這裡沒有宣說，因為宣說了他們的乘，因此菩薩的眷屬是不可思議的，為了闡明這一點，而且這是在此處總攝般若波羅蜜多的時候。其中，修行者有三種，一種是聽聞後理解，完全接受文字，這是喜歡廣博的。第二種是廣泛宣說，連剩餘的也理解，通過詳細闡述來理解，這是喜歡中等的。第三種是少量宣說，通過提及開頭來理解許多，這是喜歡簡略的。對於他們，按照次第，世尊分別宣說了八千頌、二萬五千頌和八千頌的般若波羅蜜多經。其中，經文是簡略的。
English
Now it is also like this. For those, the noble other shore is the other shore, meaning to go to this ultimate. The other shore is to go to the ultimate, and the noble attainment of the other shore is obtained by this. Mastery means that wherever, however one wishes, arising from the law and returning from the law, from the initial order, one is able to fully accomplish the nine samadhis and enter into samadhi, and also to individually realize the abidings and views, and therefore obtain mastery. When speaking of all, if asked: Does the venerable Ananda also possess these qualities? The answer is no, because speaking of "one" etc., these words of the noble ones are different from the eight noble ones who have the same meaning. Non-realization is complete abandonment. For example, saying "like this" is to indicate closeness to others. The so-called "endowed with life" means particularly pleasing, and in the world one wants to have fame, so he makes it pleasing in this way. Here, the Sangha of the Hearers is explained, considering the later entry into the Mahayana, and for the sake of the well-known retinue, and for the sake of the certain retinue, that is, the well-known is the retinue of the ordained themselves, and the certain is that they always abide near their own complete perfect Buddha. Bodhisattvas are not like this, because most are householders, and also from here they go to the various realms of the ten directions, and also come here from those places, therefore the Sangha of Bodhisattvas is not explained here, because their vehicle is explained, therefore the retinue of Bodhisattvas is immeasurable, to clarify this, and this is the time when the Prajnaparamita is summarized here. Among them, there are three kinds of practitioners, one is to understand after hearing, and to fully accept the words, this is to like the extensive. The second is to explain extensively, and to understand even the remainder, to understand through detailed explanation, this is to like the moderate. The third is to explain little, and to understand much by mentioning the beginning, this is to like the concise. For them, according to the order, the Bhagavan respectively taught the Eight Thousand, Twenty-Five Thousand, and Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutras. Among them, the text is concise.
Tibetan
་པར་འདོད་པས་ན་གཞུང་འདིའི་གླེང་གཞི་ཡང་བསྡུས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང༌། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཡང་འདིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་བཤད་པས་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁོར་དང་བཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དེར་བདག་གིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གླིང་གཞིའོ། །བསྟན་པ་གོ་བའི་སྐབས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ་དེར་བཞུགས་པར་གྱུར་པས་སམ་དེར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་འབྱོར་པས་རབ་འབྱོར་ལ། གནས་བརྟན་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་མཆོད་པའི་དོན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་གི་ཕྱིར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱོར་བ་ཞེས་པ་སྟེ། གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྱག་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་གསུང་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐུགས་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ། །སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱིས་ཞེས་པའོ། །གང་དུ་རབ་འབྱོར་ལ་བོས་ནས་བསྟན་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་གདུལ་བར་བྱ་བ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞལ་འཛུམ་པས་བདག་ལ་གཟིགས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་ནས་བཀའ་སྩལ་པས་ན་དེ་གཉིས་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་སྟོན་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལན་ཅིག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བོས་ཤེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བོས་ནས་བསྟན་པ་ནས་མདོ་འདི་ནི་ཟབ་པས་བདག་ཅག་རྣམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་ཞེས་ཁ་ཅིག་ལུང་ལ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། རབ་འབྱོར་ལ་བརྩམས་ནས་བསྟན་ན་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། ཐུན་མོང་པར་ཡང་སྟེ་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་དེས་བཤད་པས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་འཁོར་གཞན་གྱི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ཡང་བླ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་སློབ་མ་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བཤད་པ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆུང་ངུ་ན་ལྷག་པར་མོས་ཞེས་
Chinese
因为想要那个，所以这部论著的开端也简略了。比丘和比丘尼，以及天、人、非天和乾闼婆等眷属，也应当在这里了解。讲述那些之后，世尊在鹫峰山上如是宣说的眷属和住处，我从世尊那里听闻，这就是开端。讲述领悟教义的场合，是从“那时”等开始。 “又”这个词是句子的装饰，因为在那里居住，或者因为在那里居住的僧团中富有，所以是善现。提到“长老”是为了供养的缘故，安住于将要成为阿罗汉的无有烦恼者，也是为了殊胜的缘故。 “赐予教诲”就是指善现，是用语言加持。世尊为了宣说佛法，用三种方式加持：有些用手，有些用语言，有些用心。为什么呢？为了生起那些同类者的欢喜。 “勇敢地去做吧”的意思是：你应当亲证圆满正等觉。在呼唤善现并开示的瞬间，其他许多需要调伏的人各自心想：世尊面带微笑地看着我，并为我说法。即使如此，因为是从善现那里赐予教诲，所以这两者是合在一起的。那么，在宣说菩萨们的乘时，为什么没有一次呼唤他们呢？如果呼唤菩萨们并开示，有些人会认为这部经很深奥，我们无法修习。如果以善现为开端进行开示，那么对于一切众生来说是共同的，心想不是非常深奥，就会非常投入。也是共同的，因为是三位一切智者的场合，所以通过他的讲述，比丘们和其他眷属也能获得对法的证悟。即使没有上师祈请的弟子，即使如此，这次祈请也是因为对法的恭敬。即使如此也说：长老善现从小就特别信奉般若波罗蜜多。
English
Because one desires that, the introduction to this treatise is also concise. Monks and nuns, as well as retinues of gods, humans, asuras, gandharvas, and so on, should also be understood here. Having explained those, the retinue and abode where the Blessed One spoke as described on Vulture Peak, I heard from the Blessed One, and that is the introduction. The occasion for understanding the teachings is from "then" and so on. The word "also" is an ornament of the sentence, because of residing there, or because of being wealthy among the sangha residing there, therefore it is Subhuti. Mentioning "Elder" is for the sake of offering, and abiding in those without afflictions who will become arhats is also for the sake of excellence. "Bestowing teachings" refers to Subhuti, which is blessed by speech. The Blessed One blesses in three ways for the purpose of teaching the Dharma: some with the hand, some with speech, and some with the mind. Why? For the sake of arousing the joy of those of the same kind. "Be brave" means: you should directly realize the complete perfect enlightenment. At the moment of calling Subhuti and teaching, many others who need to be tamed each thought: the Blessed One is looking at me with a smile and teaching me the Dharma. Even so, because the teachings were bestowed from Subhuti, these two are combined. Then, when teaching the vehicles of the bodhisattvas, why were they not called even once? If the bodhisattvas were called and taught, some would think that this sutra is very profound and we cannot practice it. If the teaching begins with Subhuti, then it is common to all beings, and thinking that it is not very profound, they will become very involved. It is also common, because it is the occasion of the three omniscient ones, so through his explanation, monks and other retinues can also attain the realization of the Dharma. Even if there is no disciple who has been requested by the guru, even so, this request is because of reverence for the Dharma. Even so, it is said: Elder Subhuti especially admired the Prajnaparamita from a young age.