Tibetan
སྟེ། དེའི་ས་ནི་བྱས་པ་རྟོགས་པའི་སའོ། །ཞུགས་པ་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་དྲུག་པོ་རྣམས་བསྡུས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དགོངས་ནས་བདུན་དུ་གསུངས་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་སྟེ། སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ས་དགུ་པོ་སྟེ། ས་དགུ་བོ་འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་སའི་ཚོགས་སོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཐེག་པ་ལ་དང་པོ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་མོས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཅན་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ནས་ས་བདུན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ས་གསུམ་པ་མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གནས་པ་ཅན་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་དང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཉེ་བའི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ། ངེས་པར་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་རྒྱུ་བས་བར་ཆོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །གཉན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་དག་དང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། གོམས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སོ། །འཛིན་པ་ནི་འཛིན་པ་པོ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའིའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་གང་ཟག་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གང་ཟག་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་སྤོང་ལ་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལ་ མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བར་རྟོགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་རྣམས་ལ་གཉེན་པོའི་གཉེན་པོར་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །མིང་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བས་མི་གནས་ཤིང་མི་གནས་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྫས་མི་དམིགས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་ཏེ། དེ་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གོང་གི་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལ། དེའི་གོང་དུ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ངེས་འབྱུང་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་བྱ་འབད་མེད་དང༌། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། །ངེས་འབྱུང་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །ངེས་འབྱུང་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །ངེས་འབྱུང་ བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། ཞེས་ཏེ། དེ་རྣམས་གསུངས་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདིས་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ཡིན་ན། དེ་ཐོབ་པས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེ་བས་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་ཐེག་པ་ནི་ཆེན་པོར་བརྗོད་ཅེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ན།
Chinese
即，它的地是做了了知之地。进入者三类和六类都包括在声闻之地。声闻之地在安立为三乘时，是考虑到而说为七。独觉是独觉之地。菩萨地是菩萨地，即前面所说的九地。这九地是指地的集合。这里菩萨以信解行地为乘，首先是真实彻底进入的信解，以及极喜地具有增上意乐清净的超世间发心等，最初生起心者，以及从那开始到七地，都以完全的精勤而安住于无相行，以及从八地等开始到三地，以无相任运成就而安住者，是进入决定行之异熟者，以及一生所系，特别是道的临近一生所系，即决定以一生之因间隔，是为了佛地，这是安立。就对治品集合的方面来说，经中说：见道与串习道，所取与能取的分别念，为了近于寂灭，称为八种对治。串习是修习。执取是执取者，是顶峰现观的。见道的所取分别念有两种：依赖事物本身和依赖对治品方面。能取的分别念有两种：依赖补特伽罗实物和依赖补特伽罗假立。同样，在修道上，舍弃这八种，八种对治品是对治品集合。其中，在见道上，如实性等，以及梦等所取的对境所缘的分别念，了知那些自性空性是对治。从布施等乃至佛法之间，是对治的对治，是近取所缘的分别念。那些自性空性之故，说没有近取所缘。
English
That is, its ground is the ground of having realized what has been done. The three and six types of entrants are included in the Hearer's Ground. The Hearer's Ground, when established as the Three Vehicles, is spoken of as seven with consideration. The Solitary Buddha is the Solitary Buddha's Ground. The Bodhisattva Ground is the Bodhisattva Ground, that is, the nine grounds previously mentioned. These nine grounds refer to the collection of grounds. Here, the Bodhisattva, with the ground of practice through faith, as the vehicle, firstly, is the faith of truly and thoroughly entering, and the mind of those who have generated the first mind of the supramundane generation of mind with pure superior intention in the Extremely Joyful Ground, and from that onwards to the seventh ground, all abide in the signless conduct with complete effort, and from the eighth ground onwards to the third ground, those who abide with spontaneous accomplishment without signs, are those who have entered the ripening of definite conduct, and those who are bound by one lifetime, especially the path of the near one lifetime, that is, definitely interrupted by the cause of one lifetime, is for the sake of the Buddha Ground, this is the establishment. In terms of the collection of antidotes, the scriptures say: The path of seeing and the path of familiarity, the conceptualizations of what is grasped and what grasps, in order to be near to pacification, are called eight kinds of antidotes. Familiarity is cultivation. Grasping is the grasper, it is the summit of realization. The conceptualizations of what is grasped on the path of seeing are of two kinds: relying on the object itself and relying on the side of the antidote. The conceptualizations of what grasps are of two kinds: relying on the substance of the person and relying on the imputation of the person. Similarly, on the path of cultivation, abandoning these eight, the eight antidotes are the collection of antidotes. Among them, on the path of seeing, suchness and so on, and the conceptualizations that focus on the object of what is grasped in dreams and so on, realizing that those are empty of their own nature is the antidote. From generosity and so on up to the Dharma of the Buddha, it is the antidote to the antidote, it is the conceptualization of focusing on what is closely grasped. Because those are empty of their own nature, it is said that there is no close focus.
Chinese
是为对治。于阿罗汉等补特伽罗实事随近取分别。如是不缘是为对治。于名与表诠及世俗等随近取是分别，如是不缘是为对治。于修道中，不住一切法之加行，不住且非不住，是为法界之瑜伽之义。如是不随近取所取之事物，及布施等之对治事物不随近取，及不随近取入流等之补特伽罗之实事，及不随近取依于入流等之补特伽罗所作之入流果等。此说定当出离，是为出离之证成之机会。彼等之出离是为无余而行之证成。顶位之现观是为修道之上的，乃至二十发心。于彼之上，于果位所作之体性无有证成，故获得定出离之果，是为由定出离之故而证成。总摄彼等一切是经中所说，为作及平等，有情义利无勤作，极度定出离，及获得定出离之体性，及一切种智，及定出离道之行境，具有八种相，是为定出离之证成。如是宣说彼等是，如是说等。何以故，世间被压伏故，菩萨定当出离，是故说为大乘。何以故，由此压伏世间耶？由获得彼故，获得大自体故。彼又如何于有情蕴之最胜性而证成，谓大有情及大舍弃及大证悟故，是大，是为为作之定出离。彼之乘说为大，是相关联的。如何是平等性耶？
English
It is the antidote. The conceptualization that closely focuses on the substance of individuals such as Arhats. Not focusing on it in that way is the antidote. Closely focusing on names, symbols, conventions, etc., is conceptualization, and not focusing on it in that way is the antidote. In the path of meditation, it is not abiding in all dharmas by the application of not abiding, and it is neither abiding nor not abiding, which is the meaning of the yoga of the sphere of reality. Thus, not closely focusing on the objects of grasping, and not closely focusing on the antidote objects of generosity and so on, and not closely focusing on the substance of individuals such as stream-enterers, and not closely focusing on the fruits of stream-entry and so on, which are based on the examination of individuals such as stream-enterers. This saying, 'will definitely emerge,' is the opportunity to prove emergence. The emergence of those is the proof of going without remainder. The peak realization is above the path of meditation, up to the twentieth mind generation. Above that, there is no proof of the nature made into the state of fruition, so obtaining the fruit of definite emergence is the proof because of definite emergence. The entirety of those is taken into account in the scriptures: 'For the sake of doing and equality, benefiting sentient beings without effort, extreme definite emergence, and the characteristic of obtaining definite emergence, and all-knowingness, and the field of activity of the path of definite emergence, possessing eight aspects, is said to be the proof of definite emergence.' Those are spoken of as, 'Thus he spoke,' and so on. Because the world is subdued, the Bodhisattva will definitely emerge, therefore it is called the Great Vehicle. Why does this subdue the world? Because by obtaining it, one obtains the great self. And how is it proven to be the supreme nature of sentient beings, saying that it is great because of great sentient being, great abandonment, and great realization, is the definite emergence for the sake of doing. That vehicle is said to be great, which is related. How is it equality?