Tibetan
ཟང་པོར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གིས་སྐྱེ་བ་སོ་སོ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གིས་ཉི་མ་རེ་རེ་དང་སོ་སོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་འདིར་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྲིད་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་གསུངས་ལ། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གྱུར་ལས། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། །ཡང་ནི་འབད་པ་མི་མཛད་དེ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི། །རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནི། །འགྲོལ་ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་བར། །བརྟན་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཇུག །རྟོག་པ་འདི་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་གཤེགས་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། ས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་ལས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་འདི་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་བསྟན་པ་དང་བཅས་པས་སོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉི་ ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ས་ཇི་ལྟ་བས་སོ་སོར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡིས། །ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཉིད། །གཏོང་དང་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། །དམ་ཆོས་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སེམས་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་སྐུར་བསྟོད་དགའ་བ་དང༌། །ཆོས་སྟོན་པ་དང་བདེན་པ་ཡི། །ཚིག་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤིས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་བསམ་པ་ནི་དད་པ་དང་འདུན་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་པ་ཚིལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམ
Chinese
慷慨行等愿望的彼岸。凭借在各个生命中修行和禅修六度之力，以及个别辨析之力，是力量的彼岸。凭借日日、刹那刹那修行这些，并且完全了解如理作意之声并非如其字面意义的大乘，是智慧的彼岸，即无分别。狮子贤说，无分别智慧之后获得的智慧之彼岸，其自性是分别，这是不合理的。因为先前已经舍弃了一切分别，因此在此证悟达到极致的阶段，清净的世间一切分别，连存在的疑虑也没有。如是，圣者弥勒在《大乘经续》中说：由先前习气的力量所致，远离一切分别，亦不需再作努力，为了有情众生的完全成熟，自然成就，因此，直到虚空存在之间，恒常不断绝地，稳固地进入。这些念头是后得的，菩萨、善逝们，在真实救度有情众生方面，与世间是平等的。如此。各地的扩展出自《能仁之意庄严》。这些完全的修行是世尊母大佛母所开示的，并伴随着教法。因此，有二十三部论典的偈颂。这些将根据土地的情况分别进行解释：以十种完全的净化，将获得第一个土地。思维和有益的实性，以及对有情众生的平等心。布施和依止善知识，以及寻求正法目标，恒常的出离心，以及赞颂佛身之喜悦，说法和真理之语，被认为是第十个。这些不执著于自性，祝愿完全的净化。思维是信仰和欲望。有益的事物是成就有情众生一切利益。
English
The perfection of aspiration, such as practicing generosity. The power of practicing and meditating on the six perfections in each life, and the power of individual discernment, is the perfection of power. The complete understanding of the Great Vehicle, which practices these day by day and moment by moment, and whose sound of intention is not as its literal meaning, is the perfection of wisdom, that is, non-discrimination. Singhabhadra says that the perfection of wisdom obtained after non-discriminating wisdom, whose nature is discrimination, is unreasonable. Because all discriminations have been abandoned before, therefore, in this stage of ultimate realization, all the pure worldly discriminations, even the doubt of existence, do not exist. Thus, the noble Maitreya said in the Great Vehicle Sutra: Due to the power of previous habits, being free from all discriminations, and not needing to make efforts again, for the complete maturation of sentient beings, it is naturally accomplished, therefore, until the existence of space, constantly without interruption, firmly enter. These thoughts are post-obtained, Bodhisattvas, Sugatas, are equal to the world in truly saving sentient beings. So it is. The expansion of the lands comes from the "Ornament of the Intent of the Able One". These complete practices are taught by the Bhagavati Mother, the Great Mother, and are accompanied by the Dharma. Therefore, there are twenty-three verses of treatises. These will be explained separately according to the situation of the land: With ten complete purifications, the first land will be obtained. Thinking and beneficial reality, and equanimity towards sentient beings. Giving and relying on good friends, and seeking the goal of the true Dharma, constant renunciation, and the joy of praising the Buddha's body, teaching the Dharma and the words of truth, are considered the tenth. These do not cling to self-nature, wishing for complete purification. Thinking is faith and desire. Beneficial things are the accomplishment of all the benefits of sentient beings.
Tibetan
ས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གཏོང་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྟེན་བཀུར་དང་ཆོས་ཚོལ་བ་དང༌། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་འདོད་པས་དེ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་རྟག་ཏུ་འདོད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང༌། བདེན་པའི་ཚིག་དང༌། བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །རབ་ཏུ་དགའ་དང་སྙིང་པོ་རྩེ་ཆེ། །བླ་མ་བཀུར་སྟི་གུས་པས་ཉོན། །བརྒྱད་པ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བརྩོན། །ཞེས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཕན་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཆེར་དྲན་པ་དང༌། བཟོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །མགུ་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བཀུར་སྟི་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལའོ། །འོད་བྱེད་པ་ལ་ནི། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་འང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྤྱོད་པ་དང༌། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང༌། ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམས་ལྔ། །ཞེས་ཏེ། ཐོས་པ་མང་བ་དང༌། ཟང་ཟིང་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། འདིར་ཟང་ཟིང་ནི་ཟང་ཟིང་འདོད་པའོ། །དེའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི་དག་པ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སོ། །ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ངོ་ཚ་བ་སྟེ། རང་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཏེ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དོ། །རློམ་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེས་ན་རློམ་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །འོད་འཕྲོ་བ་ལ་ནི། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང༌། །སྦྱངས་པ་ཡོན་ཏན་སྡོམ་བསྟེན་དང༌། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟོས་པ་མེད། །ཅེས་ཏེ། དགོན་པར་གནས་པར་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད
Chinese
是地平等性。布施是布施波罗蜜多。依止恭敬讲授正法者，寻求佛法，从在家中 निश्चित 出离，因此是出离，希求那 निश्चित 出离，因此是常时希求。讲授正法，真实语，以及思维等等，以此等对于极喜地。持戒已作忍与耐，极喜以及心要极顶，恭敬上师以敬谨听闻，第八努力布施等。如是，戒律完全清净，对于上师等所作之小利益亦大忆念，忍耐是对众生没有害心等。欢喜即是极喜。对于一切众生大捨，恭敬上师与应供养者，对于善知识们作导师想，以布施等波罗蜜多等是无垢染。对于发光而言：闻不厌足性，无有杂染而施法，受用一切佛刹，不厌离轮回，惭愧与羞耻，无慢自性彼等五。如是说，多闻，杂染是受用之事物，此处杂染是贪著杂染。彼之布施是法的布施，受用是以清净彼如是回向福德。不厌离是为作众生之义利。以声闻与独觉作意而惭愧，是就自己而言。有羞耻是就他者而言，是惭愧与羞耻。是无慢之自性者，因此是无慢。说五种是受用。对于发光而言：欲住林间少欲知足，勤学功德持律，不舍弃学处，呵责诸欲，捨弃涅槃与一切财物，不怯懦与无有依赖。如是说，是欲住寂静处，少欲，知足，不舍弃勤学功德与律仪。彼亦是甚深之法的忍。
English
It is the ground of equality. Giving is the perfection of giving. Relying on and respecting those who teach the sacred Dharma, seeking the Dharma, and definitely departing from the household life, therefore it is departure; desiring that very departure, therefore it is always desiring. Explaining the sacred Dharma, true words, and thoughts, etc., with these, it is for the ground of great joy. Having made morality, forbearance and patience, great joy and the essence of the supreme peak, listen with respect and reverence to the lama, the eighth is to strive for giving and so on. Thus, the precepts are completely pure, and even small benefits done by the lamas and others are greatly remembered, and patience is the absence of harmful thoughts and so on towards sentient beings. Contentment itself is great joy. Greatly giving to all sentient beings, respecting the lamas and those worthy of offering, having the perception of teachers for virtuous friends, and with the perfections of giving and so on, it is without impurity. For making light, there is also the nature of not being satisfied with hearing, giving the Dharma without material possessions, practicing all the Buddha fields, not being weary of samsara, being ashamed and having modesty, and being without arrogance, these five are the self. As it is said, much hearing, material possessions are objects of enjoyment, here material possessions are desiring material possessions. The giving of that is the giving of the Dharma, and the practice is to dedicate the merit in the same way with purity. Not being weary is for the sake of doing the benefit of sentient beings. Being ashamed by contemplating the hearers and solitary Buddhas is in relation to oneself. Having shame is in relation to others, it is shame and modesty. It is the nature of being without arrogance, therefore it is without arrogance. Saying five is practice. For radiating light, there is the desire to live in the forest, having few desires, being content, relying on the qualities of learning and discipline, not abandoning the training, reviling all desires, abandoning nirvana and all possessions, not being timid and having no dependence. As it is said, it is the desire to live in a solitary place, having few desires, being content, and not abandoning the qualities of learning and discipline. That is also the patience of the profound Dharma.