Tibetan
ན་པའི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་ཕྱིར་ཞིང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ཞེས་པའོ། །འབད་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ནི་ཞུམ་པ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་བྱིང་བ་ལས་སེམས་སྟོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་རྒོད་པ་ལས་བཀུག་ནས་མངོན་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། གནས་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཞི་གནས་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདག་གིས་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དམ། ཅི་མིན་ནམ་ཞེས་བདག་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་སེམས་ པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་ལ་རིང་དུ་གྱུར་ནས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་གང་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདུན་པའོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་འཇོམས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གོང་མའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཆོས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཏོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལ་དབེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །རྣམ་པར་གཏོང་བ་ནི་ལུས་ཀུན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན་སྟེ། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ལྔའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པས་རྟགས་མཐོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པས་སྟོན་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་དད་པའི་དབང་པོའོ་དད་པ་བླ་ལྷག་པས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ བླ་ལྷག་ནས་དབང་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་བར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་བདུན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་སྟེ། དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བ
Chinese
应当如是正确地安置。同样，对于已生起的（不善法），也要断除。同样，对于未生起的善法，也要生起。同样，对于已生起的（善法），为了使其住留和增上，生起希求心，这就是以盔甲般的精进来如是行持。努力成办所求之事，这是加行的精进。发起精进，这是不怯弱的精进。以心完全执持和正确地安置，这是方便的精进。其中，完全执持，就是使心从沉没中提升。正确地安置，就是从掉举中收摄而使之现前。神变是指对于出世间的法，神变的足是，为了住留，所以神变的足有四种，即：欲定、精进定、心定和观定。如是，在有些情况下，仅凭强烈的希求，就能很好地结合，从而生起心一境性的特征的禅定。在有些情况下，通过正确断除的精进，对于断除不善和生起善法进行结合。在有些情况下，通过止观完全执持的舍和无相，来完全调伏心。在有些情况下，自己会想“我是否一直在行持微细的不善？”，从而对自己进行观察，这就是正确地作意。这些是欲等禅定。对于这些已生起的、长久以来被烦恼缠缚的众生，发起断除随眠的正确断除的精进，从而具有八种断除的行，即：欲、精进、信、轻安、念、正知、作意和舍。其中，为了生起世间和出世间的等持，这就是欲。必定摧毁一切不善之法，这就是精进。对于更高的证悟之
English
It should be properly placed in this way. Similarly, for those that have already arisen (unwholesome dharmas), they should also be abandoned. Similarly, for those wholesome dharmas that have not yet arisen, they should also be generated. Similarly, for those that have already arisen (wholesome dharmas), in order to maintain and increase them, generating the desire, this is to act in this way with armor-like diligence. Striving to accomplish what is sought is the diligence of application. Initiating diligence is the diligence without discouragement. Completely holding and properly placing with the mind is the diligence of means. Among these, completely holding is to elevate the mind from sinking. Properly placing is to gather and bring forth from agitation. Miraculous power refers to the feet of miraculous power for the transcendental dharmas. For the sake of abiding, there are four feet of miraculous power: the samadhi of desire, the samadhi of diligence, the samadhi of mind, and the samadhi of contemplation. Thus, in some cases, merely with strong desire, one can combine well and generate the samadhi with the characteristic of one-pointedness of mind. In some cases, through the diligence of correct abandonment, one combines to abandon the unwholesome and generate the wholesome. In some cases, through the equanimity and signlessness of completely holding calm abiding, one completely subdues the mind. In some cases, one thinks, "Am I always practicing subtle unwholesomeness?", thereby observing oneself, which is correct attention. These are the samadhis of desire and so on. For these beings who have already arisen and have long been entangled by afflictions, initiating the diligence of correct abandonment to abandon the latent tendencies, thereby possessing the eight practices of abandonment, namely: desire, diligence, faith, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Among these, in order to generate the samadhi of the mundane and supramundane, this is desire. Certainly destroying all unwholesome dharmas is diligence. For higher realizations,
Chinese
具有信赖的功德，以能力而信服，是为信。这是先前行持者所极度修习的。于此，忆念是智慧的一方，观则是正确的智慧。于此，心之显现造作是为作意。无有任何烦恼是为舍，修习具有舍弃欲等之禅定的造作的神通足。安住于寂静处，安住于离欲，以完全舍弃而转变。其中，寂静是远离烦恼。离欲是远离有之欲。止息是痛苦。完全舍弃是身体的完全舍弃。彼之完全转变而能自在，故为根，因获得自在而能生起超世间法，即是信、精进、念、定、慧五者。因与神通足完全相应，见证征相后，对向上生起殊胜之境生起决定，故导师之声闻众之证悟亦不生起完全信赖，此乃彼之信根，因信胜过，故精进等亦胜过，从胜过而修习根，故如是增长。如魔等以散乱而难以征服，且不能动摇，故宣称为力，获得信力乃至慧力。于见道中，如实了知真实义，故菩提是圆满菩提。其支分有七，为正确了悟而为支分，即念、择法、精进、喜、轻安、定、舍。其后修习八支圣道，八支即正见、正思、正语、正业、正命、正勤、正念、正定。其中，以见道而完全
English
Having the merit of trust, believing through ability is faith. This is what those who have previously practiced have greatly trained in. Here, mindfulness is on the side of wisdom, and insight is correct wisdom. Here, the manifestation of mind is attention. The absence of any afflictions is equanimity, cultivating the miraculous foot that possesses the action of abandoning samadhi, such as desire. Abiding in solitude, abiding in detachment, transforming through complete abandonment. Among these, solitude is the absence of afflictions. Detachment is the absence of desire for existence. Cessation is suffering. Complete abandonment is the complete abandonment of the body. Because one has mastery over its complete transformation, it is a faculty, because one gains mastery in generating transcendental Dharma, there are five: faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom. Because one is fully endowed with the miraculous feet, seeing the signs, one generates certainty in the arising of superior qualities, therefore, even the realization of the hearers of the Teacher does not give rise to complete trust, this is the root of their faith, because faith is superior, so are diligence and so on, from superiority one cultivates the root, so it grows in this way. Just as demons and others are difficult to conquer through distraction, and because they cannot be moved, they are proclaimed as strength, obtaining the strength of faith up to the strength of wisdom. In the path of seeing, understanding the true meaning as it is, therefore, enlightenment is perfect enlightenment. Its limbs are seven, for the sake of correct understanding, they are limbs, namely mindfulness, discrimination of Dharma, diligence, joy, tranquility, samadhi, and equanimity. After that, one cultivates the eightfold noble path, the eight limbs are right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samadhi. Among these, with the path of seeing, completely
Tibetan
ཅད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཕ་རོལ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་ལྟ་བའི་ངག་གང་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་འབེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཚོད་རིག་པས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བ་སྦྱང་སྡོམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་དེའི་ཕྱོགས་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ངོ་བོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཞེས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོས་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་གསུམ་པོས་གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་པས་འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས་བསྔགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ནང་གི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང༌། དེའི་རྗེས་ལ་འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་བསྔོས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་བསྔགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་གཉིས་པོ་སྟེ། དེ་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་ཞེས་པ་སྟེ། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་གཟུགས་མཐོང་བ་སྟེ། མོས་པས་སྤྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ལ་རྣམ་པར་བསྡོས་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ནས་དང་པོའམ་གཉིས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བརྗོད་པ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི
Chinese
一切是正见。完全获得彼岸是正思。正语是为了获得完全遍视的语。正语和事业边际、生活等，如次第一般，这三者从正确禅修中产生，即是决定胜慧的言谈，不做不应做之事的戒律，以及用量度智慧寻求法衣等，是修习和防护。通过这些，忆念近住等三十七道品就已在一个方向上讲述完毕。了知灭尽和不生是菩提的支分，随顺是指菩提的支分。而且菩萨们也为了在一切方面追求一切法，以及为了生起利益一切有情之因，将不缘的瑜伽，在本体上个别观察的意义上，摄集于空性和悲心无别的菩提心中进行修持。通过这些，如是解脱幻化之障，作为障碍的对治，有八种解脱。其中，对于事物，瑜伽士随欲而行于清净与不清净三者中的任何一个，都会受到赞叹。作为贪欲等的对治，专注内部的头发等而入于等持的禅定，之后如此专注外部的各种事物，就会入于初禅的等持。对于初禅之地的赞叹，作为贪欲的对治，是二禅。其表达是“有色者观色”，即专注内部自性之色等，有色者专注外部之色等而见色，意思是凭借信解幻化的心而见。在某些情况下，内部自性不专注，仅专注外部的各种事物，就会如前者一般入于第一或第二禅的等持。其表达是内部自性无色之想者对外部的
English
Everything is right view. Completely attaining the other shore is right thought. Right speech is for the sake of attaining that speech which is completely and thoroughly viewed. Right speech, the limit of action, and livelihood, etc., just as the order is, these three arise from correct meditation, which is the speech of decisive wisdom, the discipline of not doing what should not be done, and seeking Dharma robes, etc., with measured wisdom, which is practice and protection. Through these, the thirty-seven factors of mindfulness and so forth have been completely explained in one direction. Knowing cessation and non-arising is a branch of enlightenment, and following along refers to the branch of enlightenment. Moreover, Bodhisattvas, in order to seek all Dharmas in every way, and in order to generate the cause of benefiting all sentient beings, gather the yoga of non-objectification, in the sense of individually observing the essence, into the Bodhicitta that is inseparable from emptiness and compassion, and practice it. Through these, thus liberated from the obscuration of illusion, as the antidote to obscuration, there are eight liberations. Among them, with respect to things, whatever of the three, pure and impure, the yogi desires to engage in, will be praised. As an antidote to desire and so forth, focusing on the internal hair and so forth and entering into the samadhi of equipoise, and afterwards focusing on various external things in this way, one will enter into the samadhi of the first dhyana. As a praise of the ground of the first dhyana, as an antidote to desire, is the second dhyana. Its expression is "one with form sees form," that is, focusing on the internal nature of form and so forth, one with form focuses on the external form and so forth and sees form, meaning one sees with the mind of faith and illusion. In some cases, the internal nature is not focused on, but only focusing on various external things, one will enter into the samadhi of the first or second dhyana as before. Its expression is that one with the thought of the internal nature being formless towards the external