Tibetan
། །ཅེས་པས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་མིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཉིས་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་གང་དུ་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་དབུས་སུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དམིགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་གཏིང་དཔོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་འདས་པས། །གང་རྣམས་ལ་ནི་བློ་མི་གནས། །དེ་ཡིས་ཟབ་མོ་དམིགས་མེད་པའི། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་དངོས་མེད་དངོས་མེད་མིན། །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི། །རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ལ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ལས་ལོག་པའི་ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ཞེས་པའོ། །དམིགས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། མཐའ་རྩོམ་པ་བཞིན་ལ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དེའི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་འབྱུང་གིས། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། རང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་རང་འབྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་འདིར་གང་ཆེད་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པར་འགྱུར་བའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆེན་པོ་གསུམ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ་ནི་སེམས་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། རྟོགས་པ་དང་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་སོ། །ལྟ་བ་
Chinese
那麼，這是如何成為目標的呢？「無實有」的意思是指不以事物為目標。沒有事物就是沒有二元性，如饒益所說，沒有二元性就是沒有事物。在勝義諦中，沒有任何可以作為目標的，沒有能作為目標的，也沒有目標的戲論。因為緣起本身就是自性不生的，所以不能以有和無的邊和中間來完全考察的差別作為目標。因為孩子們害怕沒有目標，又因為不能測度它的深度，所以它是深奧的。正如聖龍樹菩薩所說：超越有和無，心不依止於任何事物，他通過這種方式來冥想深奧的、無目標的緣起之義。從執著和誹謗的邊解脫出來，那就是深奧。對於什麼來說，無實有和非無實有，都不在心的面前安住，對此沒有其他的證悟，從無目標中完全寂滅，以自性寂滅的方式。在沒有進入等持的狀態時，以世俗和勝義諦的本性來緣一切法，而在進入等持的狀態時，安住於從所有分別的戲論中解脫出來的什麼都不緣等等。在證成目標的時候，就像開始邊際一樣，將要產生的那個果的狀態，就是為了自性的緣故而做的事情，就像所詮釋的一樣。關於這一點，經論中說：一切有情至上心，捨、證悟三者，三大自生之，此為所作事。自生，意為從自身產生。對於菩薩們來說，他們的所作所為就是渴望在此獲得究竟圓滿的菩提。以三大來成辦一切有情的最上心，這三大就是心、捨和證悟。其中，偉大的心就是金剛般的心等等。觀點
English
So, how does this become an object? The term "non-entity" means that it does not take things as its object. The absence of things is non-duality, as said by Rabjor, non-duality is the absence of things. In the ultimate truth, there is nothing to be taken as an object, no agent of taking as an object, and no proliferation of objects. Because dependent arising itself is unborn in its essence, it cannot be taken as an object by the distinctions of being fully examined at the extremes and in the middle of existence and non-existence. Because children are afraid of the absence of an object, and because its depth cannot be fathomed, it is profound. As the noble Nagarjuna said: Because it transcends existence and non-existence, the mind does not abide in anything. In this way, he meditates on the meaning of profound, objectless dependent arising. Liberation from the extremes of clinging and denigration is profundity itself. For what, non-entity and non-non-entity, do not abide before the mind. There is no other realization for this, and from objectlessness, it is completely pacified, in the manner of self-nature pacification. In the state of not being in equipoise, one focuses on all phenomena as the nature of conventional and ultimate truths, but in the state of being in equipoise, one abides in the absence of any object, which is the reversal of all the proliferations of conceptualization, and so on. At the time of accomplishing the object, it is like beginning the edge, and the state of its fruit that will arise is the action for the sake of self-nature, like that which is to be signified. Regarding this, it is said in the treatise: The supreme mind of all sentient beings, abandonment, realization, and the three, by the self-arising of the three great ones, this is called the deed to be done. Self-arising means arising from oneself. For the Bodhisattvas, their deed to be done is to desire to attain perfect and complete enlightenment here, which is what is to be strived for. By the three great ones, one accomplishes the supreme mind of all sentient beings, and these three are mind, abandonment, and realization. Among these, the great mind is the vajra-like mind and so on. View
Tibetan
རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་ཆེན་པོའོ། །འདིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོའོ། །འདིར་དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་བབ་ཅེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དོན་མེད་པར་མི་དམིགས་པས་འདོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེའི་མཆོག་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཆེད་དུའོ། །མ་ལུས་པའི་འཁོར་བར་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོའི་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་དུས་ལ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སྐབས་ཏེ། འདིར་བདག་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་ནི་བཅུ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་ལས་དོན་གཅིག་གོ །སྒྲ་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་དད་དེ། དེ་ལ་ངར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་གོ །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་ཆུད་པས་ན་སེམས་ཅན་ནོ། །སྲོག་གི་དབང་པོའི་དབང་གིས་རིས་མཐུན་པའི་ལུས་ཟད་པ་དང་མི་གནས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྲོག་གོ །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་རྩོམ་པས་གྲོལ་བའོ། །ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཟས་ཀྱིས་གསོ་བར་བྱེད་ཅེས་པས་གསོ་བའོ། །སྐྱེས་བུའི་ལུས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེ་བུ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཉིད་ལ་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བར་བས་ན་གང་ཟག་གོ །གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཅེས་པས་ན་ཤེད་ཅན་ནོ། །ཤེད་ཀྱི་བདག་པོའོ་ཞེས་པས་ནི་ཤེད་བདག་གོ །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་བྱེད་པ་པོའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མྱོང་བས་ན་ཚོར་བ་པོའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་པ་པོའོ། །དེ་
Chinese
所有一切断除之义所示现，即是大断除。对于菩提心等本身没有执着，即是大证悟。以大心、大断除、大证悟而精勤，即是大精勤。在此，因为是大精勤之境，所以是针对大有情而说的，即是大有情。在此，以“彼即是时机成熟”等，是为了证悟之义等，证悟之义是不执着于无意义，所以是意欲，即是因此理由。有情蕴是指简略的开示，而“有情之类”是指广说。其殊胜之处是为了以大乘圆满摄持。安住于无余轮回等有情蕴的殊胜大，即是以大有情蕴来表达。 从那以后等等，所谓“其时”是指机会。在此，我等四者在大母经中说了十三种，一切都是从不同的宗派而来，但意义相同。只是词语解释不同而已。其中，因为是执我的因，所以是“我”。因为陷入于众生之中，所以是“有情”。因为生命力的作用，同类的身体耗尽且不存留，所以是“命”。因为烦恼和业力的作用而生，所以是造作而解脱。因为以界等食物滋养，所以是“滋养”。因为损害士夫之身，所以是“士夫”，但不是具有士夫的官能，因为色界的士夫们本身就会变成不是士夫的过失。又因为再三地进入众生之中，所以是“补特伽罗”。因为主要是以意的业力使之生于众生之中，所以是“有力者”。“有力的主人”即是“力主”。因为以善等业成为所依，所以是“作者”。因为体验业的成熟，所以是“感受者”。因为是意的识的处所，所以是“知者”。因为是眼等五识的处所，所以是“见者”。
English
The meaning of showing the abandonment of all things is the great abandonment itself. Not being attached to the mind of enlightenment and so on is the great realization itself. Striving with great mind, great abandonment, and great realization is the great striving. Here, because it is the object of great striving, it refers to the great sentient being, which is the great sentient being. Here, with "that is the opportune time," etc., it is for the sake of realization, etc. The meaning of realization is that it does not cling to meaninglessness, so it is desire, that is, for that reason. The aggregate of sentient beings refers to the brief exposition, and "the class of sentient beings" refers to the extensive explanation. Its excellence is for the sake of being perfectly gathered by the Great Vehicle. The great excellence of the aggregate of sentient beings, such as dwelling in the entirety of samsara, is expressed by the great aggregate of sentient beings. From then on, etc., "that time" refers to the opportunity. Here, the four of us are said to be thirteen in the Great Mother Sutra, and all come from different tenets, but the meaning is the same. They differ only in the explanation of words. Among them, because it is the cause of clinging to self, it is "I." Because it is immersed in beings, it is "sentient being." Because of the power of the life force, the body of the same kind is exhausted and does not remain, so it is "life." Because it is born from the power of afflictions and karma, it is created and liberated. Because it is nourished by elements and other foods, it is "nourishment." Because it harms the body of a man, it is "man," but it is not endowed with the faculties of a man, because the men of the form realm themselves would become the fault of not being men. Also, because it repeatedly enters into beings, it is "pudgala." Because it mainly causes birth into beings through the karma of the mind, it is "powerful one." "Lord of power" is "power lord." Because it becomes a support through virtuous and other actions, it is "maker." Because it experiences the ripening of karma, it is "feeler." Because it is the place of the consciousness of the mind, it is "knower." Because it is the place of the five consciousnesses, such as the eye, it is "seer."