Tibetan
་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཉིད་དེ། སྤངས་ལ་ཡང་འདིར་ཕྱི་མའི་གཉིས་པོ་དང་ཕྲ་མོར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཛིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་བདེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དམ་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྟན་པ་རྣམ་པར་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དགུར་རྟོགས་པར་བྱེད་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་མཐོང་བ་པོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་ནི་རང་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཞེས་པ་ནས་ ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་བར་དང་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་གིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་བར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྟོབས་བཅུ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཉེ་བར་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་བཟོད་པས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བ་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འདིར་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་རྗེས་ལ། གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྩེ་གཅིག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སློབ་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པའོ། །སློབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ ནི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་འདྲི་བར་འདོད་པའོ། །འདིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་སློབ་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་འདིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའོ། །ཡང་ན་ཚིག་གི་རྒྱན་ཏེ། ལྟར་ཉན་པ་ནི་ཁས་བླངས་སོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་ངག་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །དེ་ཅི་ཕུང་པོ་ཡང་གཞན་ལ་སྒྱུ་མ་ཡང་གཞན་ཞེས་པ་ནི་སླར་འདྲི་བའི་དོན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་ཞེས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་གྱི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་གི་དོན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་འདིར་སྒྱུ་མའི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་བཤ
Chinese
彻底断除这九种分别念，即使断除了，在这里，由于后两种和微细的遍行。分别念是不存在的，因为分别念的缘故。在一切情况下断除，应该在见道上认识。因此，安住于光明增长的等持，这是所取分别念第二种的九种相的解释。事物和假立的所依，执着被认为是两种。这指的是所依，即依赖于事物和依赖于假立的两种执着分别念，因为执着而分别。而且，按照顺序，自在我和自性等，蕴等所依也同样，那是各自的九种相。这样连接，对于最初的情况来说，所说的是那些真实等，在没有现见圣者真实义之前，自己以这样的九种相来认识，然后执着，并且自己亲近地缘取。这里有九种不亲近的相违品的分别念，从我和有情开始，直到不亲近见者，因为那是完全不存在的，这是自在自性的分别念。从色开始，直到没有以识的自性来缘取，这是一的自性的分别念。从眼直到意，从色直到佛法的自性，没有以一来缘取，这是因的自性的分别念。从眼和色以及眼的识开始，直到意和法以及意的识，没有以其他的自性来缘取，这是见等的自性的分别念。从缘起开始，直到没有以无色界的自性作为所依来缘取，这是遍一切烦恼的所依的自性的分别念。从初禅开始，直到无色定的等至
English
Completely abandoning these nine types of conceptualization, even having abandoned them, here, due to the latter two and the subtle pervasiveness. Conceptualization is non-existent, because of conceptualization. Abandoning in all circumstances should be recognized on the path of seeing. Therefore, abiding in the samadhi of increasing luminosity, this is the explanation of the nine aspects of the second type of apprehended conceptualization. Substance and the basis of imputation, grasping is considered to be of two types. This refers to the basis, namely the two types of grasping conceptualization that rely on substance and rely on imputation, because of grasping, there is conceptualization. Moreover, according to the order, self-mastery, self, etc., by nature, the aggregates, etc., are likewise the basis, those are separately nine aspects. Connecting in this way, for the sake of the first situation, what is said is those truths, etc., before not having directly seen the meaning of the noble truth, oneself cognizes in this way with nine aspects, then clings, and oneself closely focuses. Here, there are nine conceptualizations of the dissimilar side of not closely focusing, from self and sentient beings, until not closely focusing on the seer, because that is completely non-existent, this is the conceptualization of the nature of self-mastery. From form onwards, until not focusing with the nature of consciousness, this is the conceptualization of the nature of one. From the eye up to the mind, and from form up to the nature of the Dharma of the Buddha, not focusing with one, this is the conceptualization of the nature of cause. From the eye and form and eye consciousness onwards, until the mind and Dharma and mind consciousness, not focusing with the nature of other, this is the conceptualization of the nature of view, etc. From dependent arising onwards, until not focusing on the nature of the formless realm as a basis, this is the conceptualization of the nature of the basis of all afflictions. From the first dhyana onwards, up to the attainment of the formless samadhi.
Chinese
“以自身之所依自身不观察”之间，是离贪之所依的自性之分别念。 “以圣谛及他者之自性之所依不观察”者，是依于见之自性的分别念。 “以八解脱及渐次住之九等持之自性不观察”者，是依于修之自性的分别念。 “从十力乃至尽所有性之自性之所依无有观察”之间，是依于所作性之自性的分别念。此九者是以忍调柔，然不舍弃。 此处以具足此等而先行者，唯是极度舍弃。 彼之后，以无执而决定，以决定唯一之故，于彼真如之义的一分而极度趣入之等持中安住的舍利子，特意勤作而如是思择，若于一切智性而修学，则于彼等如何不观察耶？ “不修学”者，是意指观察之瑜伽。 如是不观察之瑜伽，获得一切法及一切地，并且为了获得接近功德之出世间地，如是宣说，是执著之分别念之最初之第九。 彼之后，又等是此处欲询问者。 此处于法之殊胜，菩萨如幻化士夫般，如是于菩提而修学者，如是则幻化士夫亦将修学也。 “是故”者，是以何者于此处不欲幻化士夫之自性，以是理由故。 又或是词藻之庄严，如是听闻是承诺。 “此”者，是语之近安置。 “彼何者蕴亦是他者，幻化亦是他者”者，是再次询问之义。 “幻化即是蕴”者，是善现之回答之义。 何者之义，如幻术师之所化般，以无有性而著名，彼何者是此处幻化之语之义。 是故说是幻化性。
English
“Not observing with the support of one's own self” refers to the conceptualization of the nature of a support free from attachment. “Not observing with the support of the nature of the noble truths and others” refers to the conceptualization of the nature based on seeing. “Not observing with the nature of the eight liberations and the nine successive meditative absorptions” refers to the conceptualization of the nature based on meditation. “From the ten powers up to the point of not observing with the support of the nature of all-knowingness” refers to the conceptualization of the nature based on having accomplished the purpose. These nine are softened by patience, but are not abandoned. Here, those who proceed with these qualities are only extremely abandoned. After that, because of the certainty of non-grasping and the certainty of being one-pointed, Shariputra, abiding in the samadhi of extremely entering into one aspect of the meaning of suchness, diligently applied himself and thought, “If one is to train in all-knowingness, how can one not observe them?” “Not training” refers to the yoga of observation. Thus, the yoga of non-observation obtains all dharmas and all grounds, and in order to obtain the supramundane ground that leads to qualities, it is explained in this way as the ninth of the first conceptualization of grasping. After that, “again” and so on is what is intended to be asked here. Here, in the excellence of the Dharma, if a Bodhisattva trains in enlightenment like an illusionary person, then even an illusionary person will train. “Therefore” refers to the reason why one does not want the nature of an illusionary person here. Or it is an embellishment of words, and listening in this way is a promise. “This” is the near placement of speech. “What is that? Are the aggregates something else, and is illusion something else?” is the meaning of asking again. “Illusion is the aggregates” is the meaning of Subhuti's answer. Whose meaning is famous for being non-existent, like the creation of a magician? What is the meaning of the word “illusion” here? Therefore, it is said to be illusion.