Tibetan
མི་ལྡན་པ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་མེད་པའོ། །ཡོད་པ་མིན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་པ་ སྟེ། གནོད་པ་ཡོད་པས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲ་དོན་གྱི་ངོ་བོས་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་པའོ། །དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྟག་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བར་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གོ །མི་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མ་ཐོབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་ངེས་པའོ། །མ་ཐོབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མ་རྟོགས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དེའི་ངེས་པ་དང་དེའི་རྩ་བའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པའོ། །མིང་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ལྔ་པོ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་མཐོང་ནས་ཁམས་གསུམ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དད་པ་མི་སྐྱེད་ཅིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་ དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དགུ་པའོ
Chinese
不具备就是没有多闻。不存在就是胜义中不存在，意思是说有损害。像那样存在，意思是在世俗中以声音和意义的自性存在。不应理，是因为没有处所所以不应理。那是显示在无常等对境中分别，这是无明的第一个分别。那些，是各个孩童们。一切法就是蕴等。观察，就是事物本身。执取，就是以分别执取色等蕴。二边，就是生和灭。不了解，是因为没有获得加行道，所以不能确定其真实性。没有获得，是因为没有证悟出世间道。因此等直到不现行执着之间是总摄，那些是对二边执着的分别。现行执着，就是具有二者，即其确定和其根本。近取就是邪见。名，是指无色蕴，色，是指色蕴，那二者就是名和色，即五蕴。这是对名色现行执着的分别，五者也应了解其他。这是色等，对于一切烦恼，这是完全清净，不了解也不见到，所以说不能从三界和下劣乘中决定生起，这是不了解一切烦恼和完全清净的分别。他不生起对空性的信心，也不安住于波罗蜜多等，这是不安住于圣道的分别。他对波罗蜜多等作意，所以不能决定生起，这是近取道的分别。他对我和法近取，这是近取我等的分别。不生、不有、无为和清净，这是清净的分别，即第九个。
English
Not possessing is not having much learning. Non-existence is non-existence in the ultimate sense, meaning that there is harm. Existing in that way means existing in the conventional sense as the nature of sound and meaning. Unreasonable is unreasonable because there is no place. That is showing the conceptualization in the objects of impermanence etc. This is the first conceptualization of ignorance. Those are the individual children. All dharmas are the aggregates etc. Examining is the thing itself. Grasping is conceptualizing the aggregates of form etc. The two extremes are birth and cessation. Not knowing is not being able to ascertain its reality because the path of joining has not been obtained. Not obtained is because the path beyond the world has not been realized. Therefore, from "because of that" etc. up to "not being manifestly attached" is a summary. Those are the conceptualizations of attachment to the two extremes. Manifest attachment is having two, namely its certainty and its root. Close clinging is wrong knowledge. Name refers to the formless aggregates, form refers to the aggregate of form, those two are name and form, namely the five aggregates. This is the conceptualization of manifest attachment to name and form, and the five should also be understood in others. This is form etc. For all afflictions, this is completely purified, not knowing and not seeing, so it is said that it cannot definitely arise from the three realms and the inferior vehicle, this is the conceptualization of not knowing all afflictions and complete purification. He does not generate faith in emptiness, nor does he abide in the perfections etc., this is the conceptualization of not abiding in the noble path. He focuses on the perfections etc., so he cannot definitely arise, this is the conceptualization of closely clinging to the path. He closely clings to self and dharma, this is the conceptualization of closely clinging to self etc. Unborn, unoriginated, unconditioned, and pure, this is the conceptualization of purity, the ninth.
Tibetan
།། །།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་རྣམས་དྲོད་ཀྱིས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་པ་བསྲབས་པའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་པའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་སུ་བརྟག་པ་བྱེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། འགྱུར་ཞིང་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་པའི་བར་ནི་རིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མ་རིག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་རྩེ་མོ་དང་སྤྱི་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གྲངས་སུ་བགྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་རྩེ་མོས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྤང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ
Chinese
这些分别念是用暖相来减轻，但不是完全断除，因此是与这些分别念相应的。又因为减轻了分别念的黑暗，所以说安住在获得光明的等持中，这是所取分别念的第一种的第九种。就第二种而说的是，从“它们的”等开始。一切法就是蕴等，一切法就是，对蕴等进行观察，就是从蕴等中进行区分，就是对蕴等进行观察的蕴等的九种分别念。其中，因为对色进行观察而显现执着，以及变化并直到识之间，这是蕴的意义的分别念。从“观察眼”到“直到法”之间，这是出生的门的意义的分别念。从“眼和色以及眼的识的界”到“直到意和意的识以及法的界”之间，这是种姓的意义的分别念。从无明到“直到老死”之间，这是出生的意义的分别念。从“内空性”到“直到无事物的自性”之间，这是空性的意义的分别念。所谓六度，这是波罗蜜多的意义的分别念。三十七菩提分法，这是见道的分别念。入于禅定和无色定的等持，这是修道的分别念。 如来十力，直到一切种智之间，这是无学道的分别念。“道”是指无我的智慧。“真实”是指真如。“它们的边”是指顶和头顶，也就是没有更殊胜的真如，真实的边就是空性的意思。这九种被计算的分别念是用顶来减轻，但不是完全断除。因为与这些相应，所以是具有先导的。
English
These conceptualizations are thinned by warmth, but not completely abandoned, therefore they are associated with these conceptualizations. Moreover, because the darkness of conceptualization is thinned, it is said to abide in the samadhi of obtaining light, which is the ninth of the first kind of apprehended conceptualization. Speaking in terms of the second kind, it starts from "their" etc. All dharmas are skandhas etc., all dharmas are, observing the skandhas etc., is distinguishing from the skandhas etc., which are the nine kinds of conceptualizations of the skandhas etc. observed. Among them, because of observing form, attachment appears, and from change until consciousness, this is the conceptualization of the meaning of skandhas. From "observing the eye" to "until dharma," this is the conceptualization of the meaning of the door of birth. From "the realm of eye and form and eye consciousness" to "until the realm of mind and mind consciousness and dharma," this is the conceptualization of the meaning of lineage. From ignorance to "until old age and death," this is the conceptualization of the meaning of birth. From "inner emptiness" to "until the nature of non-things," this is the conceptualization of the meaning of emptiness. The six perfections are the conceptualization of the meaning of the perfections. The thirty-seven factors of enlightenment are the conceptualization of the path of seeing. Entering into the samadhi of dhyana and formless samadhi is the conceptualization of the path of meditation. The ten powers of the Tathagata, until all-knowingness, are the conceptualization of the path of no more learning. "Path" refers to the wisdom of no-self. "Truth" refers to suchness. "Their edge" refers to the peak and the crown of the head, that is, there is no more excellent suchness, the edge of truth is the meaning of emptiness. These nine kinds of enumerated conceptualizations are thinned by the peak, but not completely abandoned. Because they are associated with these, they are those with a leader.