English
That is, the Alaya consciousness and the eighth consciousness. This consciousness, together with those other consciousnesses, contemplates the virtues and non-virtues of other dharmas, thereby increasing the seeds of habituation that correspond to it. Thus, it obtains the special power to transform all continuums as it should, and truly, later, its result appears as joy or displeasure. For example, cotton seeds soaked in madder juice, their flowers and fruits also turn red, and the fruit is born from this. This is also stated in the *Sandhinirmocana Sutra*, in terms of the differences of those to be tamed: 'The taking consciousness is deep and extremely subtle, all seeds flow like a stream of water, it is not appropriate to grasp it as self, this I have not taught to children.' So it is said. That is, at the time of rebirth, it is the taking of the body, that is, the ripening of previous actions and all the seeds of consciousness, this is the meaning of 'this is the Alaya consciousness'. This is said to children, especially to the debaters, because they manifest and grasp the mind as self, so it has not been taught to the Hearer Vehicle. Therefore, those who hear this should not become arrogant with a very firm ego, thinking that it is the self of consciousness. Whoever speaks of self and consciousness in this way, it is separated from characteristics, and the establishment of the name Alaya consciousness on the basis of the remaining habits that are not completely cut off from the object and appearance is unreasonable. If the object and appearance are not interdependent, then in all appearances the object is uncertain, like a horse's horn. The self-awareness that truly exists and its characteristics have been analyzed before, so there is no need to elaborate here. This is the meaning of separating the seventh and eighth consciousnesses, and establishing them only in the mind consciousness. The eighteen realms of the six faculties, the six objects, and the six consciousnesses each hold their own characteristics.
Tibetan
ཞེས་པའོ། །འདིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚིག་ནི་རྩེ་མོ་ལས་ཏེ། དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཏེ་རྩེ་མོ་འབྲིང་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མོས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའོ། །འདི་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྟན་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །མ་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མཐོང་བས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས། མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །གང་གིས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པས་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བར་མ་དོ་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩེ་མོའི་རབ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་ཉིད། ཅེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་འདིར་དམིགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་གང་འདི་གང་གི་ཞེས་ཚོལ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཚོལ་བའོ། །ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ གྱིས་སོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། །མི་འགོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་མེད་ཅེས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད
Chinese
如是说。此处“如是”等等，词是顶端，它的类别是善加区分，即顶端中等的意义。信解是没有生起最终的定解。此处“一切”是显现。“一切智智”是广说。法性是往昔的谛实力，即般若波罗蜜多的法。完全执取是内在的增益。不缘是因见到事物邻近。涅槃是一切中最殊胜的。对此也不作慢心，是事物本身。这是从外道的等持中起来后，以信解的力量为了那个本身而舍弃，为了知晓是根。这个也是将要解说的。以何者，即为了何者不会增益为具有色等。如果彼之内的所有增益都止息了，是否会如声闻般次第涅槃呢？回答说，“非中有”等等。顶端之极是论典中说：以完全寻伺的智慧，一切皆不随缘。如是说，在般若波罗蜜多中完全寻伺，此处缘是，一切不随缘是相。对此说，还有“其他”等等，这个什么，这个什么的寻觅是总的寻觅。什么等等是差别。 那个般若波罗蜜多是通达意义的般若波罗蜜多。邻近寻伺是对于遣除而作不缘，即是分别寻伺。邻近缘是唯一决定。不退等等是与无心结合。剩余如前。安忍微小的自在是论典中说：色等自性无自性，彼无有之自性。如是说，色等是与色等自性分离，如是说一切法无自性是缘，即从世俗的角度。彼之无自性之自性是无事物的自性。
English
Thus it is said. Here, "thus" and so on, the word is the peak, its category is well distinguished, that is, the meaning of the middle peak. Belief is not the ultimate certainty that has arisen. Here, "all" is manifested. "Omniscient wisdom" is extensively explained. Dharma nature is the power of the truth of the past, that is, the Dharma of Prajnaparamita. Complete grasping is the inner augmentation. Non-perception is due to seeing things nearby. Nirvana is the most supreme of all. Also, not making pride in this is the thing itself. This is after rising from the Samadhi of the heretics, abandoning it for the sake of that itself with the power of faith, in order to know that it is the root. This is also what will be explained. By what, that is, for what will not be augmented as having form, etc. If all the augmentations within it cease, will it gradually attain Nirvana like the Shravakas? The answer is, "not intermediate state" and so on. The extreme of the peak is said in the treatise: With the wisdom of complete investigation, all do not follow the conditions. Thus it is said, in Prajnaparamita, complete investigation, here the condition is, all not following the conditions is the aspect. To this it is said, there are also "others" and so on, what is this, the search for what is this is the general search. What and so on is the difference. That Prajnaparamita is the Prajnaparamita that understands the meaning. Near investigation is to make non-perception for the sake of elimination, that is, to investigate separately. Near perception is the only certainty. Non-regression and so on are combined with no mind. The remainder is as before. The freedom of small endurance is said in the treatise: Form, etc., self-nature is without self-nature, that which is without self-nature. Thus it is said, form, etc., is separated from the self-nature of form, etc., thus it is said that all dharmas without self-nature are conditions, that is, from the perspective of conventional truth. The self-nature of that which is without self-nature is the self-nature of no thing.
Tibetan
་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་ཞེས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ངེས་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། དེ་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གནས་ན་གནས་ཤིང་གསལ་ལ་རྫོགས་པ་ནི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སེམས་ཅན་དང་སྣོད་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད། དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པ་ཉིད་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་མ་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། ཞེས་པ་གང་ལ་གནས་པ་དང་མོས་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་གནས་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་མོས་པ་ལའོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པ་ལ་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །ཡོད་དང་སོ་སོར་འགག་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པ་ཡང༌། །སོ་སོར་བཀག་པ་དེ་དག་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་དགག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མོས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་སྟེ། མིན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ལས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པས་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་ཞིང་རྟག་པར་རྫུས་
Chinese
“色等”是指从胜义谛的角度来说的相。其中说到：从“之后”等开始，“色等与色等的自性相离”是指所缘。“自性也与自性的体性相离”中，与自性相离的自性是色等的自性，这是指相，意指任何地方都没有丝毫体性。中品忍在论典中说：“其中无生无出离，清净”等。其中说到：为什么呢？从“因为”等开始，对一切法无生和无出离是此处的所缘。听闻此法的菩萨的身语意完全清净是指相，即远离身语意的恶行。安住于安住，明晰而圆满是指相完全清净。众生和器清净是指佛刹完全清净。大论典中说：“彼无体性，不依彼相，无信非想。”意思是说，远离色等之相是此处的所缘。从色等之相和色等，到安住于何处和信解的念头，从这些中解脱是指相。对此，信解变得稳固是指对不住的确定，是指对信解的确定。名言是指念头，对此说到：还有，从“其他”等开始，灭是指刹那间的坏灭，坏灭是指持续的坏灭。“有和各自灭，事物同时存在，各自被遮止，这些都不是全部知晓。”等等。通过遮止相的行持，存在般若波罗蜜多的行持，相的行持是色等之相，以及依赖于色等，具有信解和念头的体性。也说了它的力量的相，也就是从“行持”等开始，般若波罗蜜多的行持是显示了八种没有傲慢的相， “非”是指不执着的意思。这样，获得忍之后，对业获得自在，因此不会堕入恶趣，并且恒常化生。
English
"Form and so on" refers to the aspect from the perspective of ultimate truth. It is said therein: Starting from "then" etc., "form and so on being separated from the nature of form and so on" refers to the object of focus. In "self-nature is also separated from the characteristic of self-nature," the self-nature that is separated from self-nature is the nature of form and so on, which refers to the aspect, implying that there is not the slightest characteristic anywhere. The middle forbearance is stated in the treatise: "Therein, there is no birth, no departure, purity," etc. It is said therein: Why is that? Starting from "because" etc., the non-birth and non-departure from all phenomena is the object of focus here. The complete purity of the body, speech, and mind of the Bodhisattva who hears this Dharma refers to the aspect, which is to be free from the misdeeds of body, speech, and mind. Abiding in abiding, clear and complete, refers to the complete purity of the sign. The purity of sentient beings and vessels refers to the complete purity of the Buddha-field. The great treatise states: "It has no characteristics, does not rely on its signs, has no faith or non-thought." It means that being devoid of the signs of form and so on is the object of focus here. From the signs of form and so on, and form and so on, to where one abides and the thought of faith, liberation from these refers to the aspect. In this regard, the firm establishment of faith refers to the certainty of non-abiding, which refers to the certainty of faith. Terminology refers to thought, and it is said in this regard: Furthermore, starting from "other" etc., cessation refers to destruction in an instant, and destruction refers to continuous destruction. "Existing and individually ceasing, things existing simultaneously, those individually obstructed, these are not all known." and so on. By negating the conduct of signs, there exists the conduct of Prajñāpāramitā, the conduct of signs is the sign of form and so on, and relying on form and so on, possessing the nature of faith and thought. The aspect of its power is also spoken of, that is, starting from "conduct" etc., the conduct of Prajñāpāramitā is the manifestation of eight aspects without arrogance, "non" refers to the meaning of non-grasping. Thus, having obtained forbearance, having become empowered over karma, one will not fall into the lower realms, and will always be miraculously born.