Tibetan
ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་འདིར་བྱེད་པ་པོའོ། །དེ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱིར་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཉེ་བར་མ་གཏོགས་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་བཤད་པ་ནི། ཉེ་བར་མ་ཟིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གང་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི། འདིའི་དམིགས་པ་ལ་འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །འབྲེང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ལུང་བསྟན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །ཅེས་པ་སྟེ་གང་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པ་ལ་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དམ། ཁྱད་པར་གྱི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རློམ་པ་ཟད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཆེན་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག ། ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལ་དེའི་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་སེམས་པ་ནི་འདིར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་འདིས་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འདི་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ག
Chinese
是故生也。关于法的殊胜小者的方面，如论中所说：彼定之作用是。意思是说，一切法无取是此之所缘，彼之作用是相，彼之作用是此处之作者。彼处所说者，为何之类，因为是理由。不亲近者，于教法中所说，是不亲近之意，意指一切法无自性之故。于何处一切法非有，亲近而于何处如是说者，此之所缘，于此之类是相。承接者，如论中所说：授记与骄慢尽。意思是说，若有以是定而安住者，诸佛所授记是所缘，授记之作者，或者授记之因，或者缘于特殊之形色之义。若有是彼定之骄慢尽者，是相，于彼处所说者，以佛之威力之类，以彼亦之类是相。如是者，是如前所说之无骄慢者。从一切者，是以一切法无取之定之类等之差别。一切者，是完全圆满者。一切之小之小之差别亦然。一切者，是从获得定开始，于一切时也。大者，如论中所说：三者互相体性一。定于不分别故。意思是说，定与般若波罗蜜多与菩提萨埵，此三者，彼等互相之体性是此之所缘，定于不分别者是相。于彼处所说者，如是祈请之类，菩提是证悟般若波罗蜜多之真实义，于彼本身作意者，此处以彼之自性者是菩提萨埵。自性之大定本身，以此菩萨摩诃萨，因为是此菩提萨埵之场合之故。此处此三者之体性
English
Therefore, it is born. Regarding the aspect of the supreme smallness of Dharma, as stated in the treatise: 'The function of that Samadhi is.' It means that the non-apprehension of all dharmas is the object of this, its function is the aspect, and its function is the agent here. What is said there, why and so on, because it is the reason. 'Not close' is explained in the teachings as 'not grasped closely,' referring to the fact that all dharmas are without inherent existence. Where all dharmas are not present, having taken them closely, and where it is said in that way, the object of this, like this, is the aspect. Continuing, as stated in the treatise: 'Predictions and pride are exhausted.' It means that whoever abides in this Samadhi, the predictions made by the Buddhas are the object, the maker of predictions, or the cause of predictions, or the meaning of focusing on a special form. Whoever has exhausted the pride of that Samadhi is the aspect, and what is said there, like the power of the Buddhas, and like that, is the aspect. Such a one is the one without pride as mentioned before. From all, it is the distinction of the Samadhi of non-apprehension of all dharmas and so on. All means completely perfect. Even the distinction of the smallest of all is so. All means from the beginning of obtaining Samadhi, at all times. Great, as stated in the treatise: 'The three are mutually of one essence. Because Samadhi does not discriminate.' It means that Samadhi, Prajnaparamita, and Bodhisattva, these three, their mutual essence is the object of this, and the non-discriminating Samadhi is the aspect. What is said there, like this prayer and so on, Bodhi is the realization of the ultimate meaning of Prajnaparamita, and contemplating on that itself, here, with its own nature, is the Bodhisattva. The great Samadhi by nature itself, by this Bodhisattva Mahasattva, because it is the occasion of this Bodhisattva. Here, the essence of these three
Tibetan
ཅིག་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ནུས་སམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་པར་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གིས་གསལ་བར་ཞེས་པའོ། །མི་ཤེས་པར་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་མི་སྣང་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་ཏེ། གཟུང་བྱར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ན་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་གཞིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་མ་རིག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། མཐའ་གཉིས་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། ལམ་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་གྲགས་པས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། སྒོ་གང་དང༌། རིགས་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། འདི་རྣམས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུས་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་གསལ་བར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཅི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང་གཙོ་བོ་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པའི་འམ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་སློབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གང་དུའང་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སློབ་སྟེ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནི་གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བདེན་པའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འཕགས་པ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་བྱིས་པར་གྱུར་པའི་གང་དུ་ཐོས་པ་དང་
Chinese
其中之一是关于“对境有作用吗”等，讲述了各种方式。所谓“教导”，是指用言辞来阐明。所谓“不了解”，是指在胜义谛中，由于无自性而不显现，并且没有分别念。所谓“完全不了解”，是指不可言说且没有分别念。这里进行归纳是：如是决择分，有小、中、大。通过这些（语句）来表达。菩萨的烦恼是分别念，因此，要以具有分别念的角度来理解。经论中说：基和它的对治，所取分别有二种，愚痴和蕴等差别，有九种。由于对所取境进行分别，因此所取的分别有两种：一种是基的分别，即无明的色等蕴，以及二边，名和色，一切烦恼，清净，不住于圣道，于道中执取，于我执取，以及清净的分别之自性，这是世间共称的。第二种是对治品方面，即蕴，门，种姓，生等，以及空性，波罗蜜多，见道，修道，无学道，这些是分别的体性。这些之后，“具寿”等，是开启机会。世尊也应舍利子的祈请，为了开示那个意义而说，为了让舍利子明白而说。所谓“此法是谁的”，是指物质、功德、业、主宰、神我等，或者蕴、界、处等。意在说明，为了对这些进行学习。所谓“什么也不是”，意在说明，因为学习一切法无我。所谓“那”，是指不对一切法进行学习，即不对物质等和色蕴等进行学习。所谓“如是”，是指以它的自性。所谓“如何”，是指对什么自性没有显现执着而真实。异生是指未获得圣果的人。那也是指变成孩童的，在何处听闻和
English
One of them is about "Does the object have an effect?" and so on, explaining various ways. The so-called "teaching" means to clarify with words. The so-called "not understanding" means that in the ultimate truth, due to the absence of self-nature, it does not appear, and there is no conceptualization. The so-called "completely not understanding" means that it is unspeakable and there is no conceptualization. Here, the summary is: Thus, the parts of ascertainment are small, medium, and large. These (statements) are used to express it. The afflictions of a Bodhisattva are conceptualizations, therefore, it should be understood from the perspective of having conceptualizations. It is said in the scriptures: The basis and its antidote, the object of grasping has two types, ignorance and aggregates etc. have nine types. Because of conceptualizing the object of grasping, there are two types of grasping conceptualizations: one is the conceptualization of the basis, which is the aggregates of form etc. of ignorance, as well as the two extremes, name and form, all afflictions, purification, not abiding in the noble path, grasping in the path, grasping in self, and the nature of pure conceptualization, which is commonly known in the world. The second is the aspect of the antidote, which is aggregates, doors, lineage, birth etc., as well as emptiness, Paramita, the path of seeing, the path of meditation, the path of no more learning, these are the nature of conceptualization. After these, "Venerable" etc., is to open the opportunity. The Blessed One also responded to Shariputra's request, and spoke to explain that meaning, and spoke to make Shariputra understand. The so-called "Whose is this Dharma?" refers to matter, qualities, actions, masters, selves, etc., or aggregates, realms, sources, etc. It is intended to explain that it is for the purpose of learning these. The so-called "nothing" is intended to explain that it is because of learning the selflessness of all phenomena. The so-called "that" means not learning all phenomena, that is, not learning matter etc. and the aggregates of form etc. The so-called "as it is" means by its own nature. The so-called "how" means that there is no manifest attachment to what nature is true. Ordinary beings are those who have not attained the noble fruit. That also refers to becoming a child, where hearing and