Tibetan
མ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྲ་དོན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན། འདིར་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུའི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་ངེས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་དུ་ཡང་རྒྱུའི་ནུས་པ་ངེས་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ངེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཉིད་ན། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཞིག་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་ཞེས་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་བཟློག་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མེད་པས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་ལ། གང་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པའི་སྦྱོར་བས་ཞེས་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དོན་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྤང་དཀའོ་ཞེས་པ་ལ་མིན་ཏེ། ཚད་མས་གནོད་པ་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ རིག་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ལ་ཚད་མས་གནོད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་དུ་རིགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་ལྡན་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པ་མིན་པས་གྲུབ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། དེའི་གཟུགས་ལ
Chinese
并非如此。那么，为何毛发等会显现为声音的意义，而兔角等则不然呢？在此，眼翳等是因为因的力量而如此确定的吗？如果说，因为无有事物而确定了力量才得以见到，那么，为何不承认在其他情况下，也是因为因的力量确定而如此安立呢？如果说是以知识的自性，那么，对于患有眼翳的人来说，说毛发等并非真实，这本身就说明，在知识和所知之外，也不存在作为事物自性的东西。仅仅显现的毛发等，在世间虽然广为人知，但实际上并不存在。因此，凡是在胜义中未生的事物，在世俗中也不会产生，例如石女的儿子等。如果说，因为在胜义中事物未生，就会导致过失，那么，以幻术等所摄持的事物等，就会导致理由不定。对于反驳，也没有 प्रमाण（藏文， प्रमाण，pramāṇa，量） ，因此对于颠倒产生怀疑。如果在胜义中不存在，在世俗中也不存在，那么，世俗的真谛就会消失。在何处，即使在世俗中石女的儿子等也不会产生，那是因为与彼等聚合分离，而不是因为与胜义的自性分离。那么，如何能够完全消除未成立的理由等呢？因为一切事物并非恒常存在，以遮遣的论式来否定虚构的自性，以遮遣的论式来否定被考察的自性，这对于所要成立的已经成立来说，是没有意义的，所以说难以舍弃，并非如此。因为 प्रमाण（藏文， प्रमाण，pramāṇa，量） 的损害是在被考察的自性上。自 识的现量是指在胜义中存在的、完全成立的自性的事物们的自性上， प्रमाण（藏文， प्रमाण，pramāṇa，量） 造成损害。也就是说，在被考察的自性上，因为以其他理智增益而具有能取和所取的自性，所以不是以知识来成立和证成，而是不成立。在此，就像魔术师的知识，对于幻化的男人和女人等境，因为其本身不具备其自性，所以对于其形象……
English
It is not so. Then, how is it that hairs, etc., appear as the meaning of sound, while rabbit horns, etc., do not? Here, are eye ailments, etc., determined in this way by the power of the cause? If it is said that it is because power is determined in the absence of things that they are seen, then why not admit that in other cases, it is also because the power of the cause is determined that they are established in this way? If it is said that it is by the very nature of knowledge, then for those with eye ailments, saying that hairs, etc., are not true, that very statement indicates that there is nothing that exists as the very nature of things other than knowledge and the knowable. The hairs, etc., that merely appear are well-known as valid in the world, but they are indeed non-existent as things. Therefore, whatever is unborn in the ultimate sense is also not born in the conventional sense, like the son of a barren woman, etc. If it is argued that saying things are unborn in the ultimate sense would lead to a fallacy, then the reason would be uncertain because of things like illusions, etc., which are apprehended. For refutation, there is no प्रमाण (藏文， प्रमाण，pramāṇa，量，measure/valid cognition), so there is doubt about reversal. If it does not exist in the ultimate sense, then it does not exist in the conventional sense either, and the conventional truth would be destroyed. Where even in the conventional sense the son of a barren woman, etc., is not born, that is because of separation from the collection of those things, and not because of separation from the ultimate nature. Then, how can the power to completely abandon unestablished reasons, etc., be absent? Because all things are not eternally existent, to negate the very nature of imputation with a negating expression, to negate the very nature of what is examined with a negating expression, is meaningless for what is to be established being already established, so it is said to be difficult to abandon, but it is not so. Because the harm of प्रमाण (藏文， प्रमाण，pramāṇa，量，measure/valid cognition) is on the very nature of what is examined. Self- awareness's direct perception is said to be that प्रमाण (藏文， प्रमाण，pramāṇa，量，measure/valid cognition) harms the very nature of the things of the nature of what is completely established as existing in the ultimate sense. That is, on the nature of what is examined, because it is endowed with the nature of grasper and grasped by adding on other intellect, it is not established and proven by knowledge, but is not established. Here, just as in the knowledge of a magician, for the objects of illusory men and women, etc., because that very thing does not possess its own nature, so for its form...
Tibetan
་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་དེའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མངོན་སུམ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་དུ་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེས་དབེན་པའི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ཐུན་མོང་གི་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་ཡང་ཚད་མར་འདོད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་པའི་འགལ་བ་ཡང་མེད་དེ། སྤྱི་བོའི་ངོ་བོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉིད་ཀྱི་བློའི་ངོ་བོ་ནི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པའི་བློ་བཞིན་དུ། འོ་ན་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པས་དབེན་པས་བྱིས་པས་དེར་དམིགས་པར་མི་བྱེད་ལ། འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ན། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ཅེ་ན། མིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་དུ་གཟུང་ནས་འཛིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་འདིར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་ལ། ངེས་པ་སྐྱེད་པ་བྱེད་པ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པས་བརྟགས་པ་སྟེ། འདིར་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡོད་པས
Chinese
对于会执着的事物，因为没有执着而以空性为目标生起定解的因，就像在那事物上进行分别一样，对于其他具有现量证悟的人们，会产生共同的错乱之因。仅仅因为确定了那事物的自性没有执着，因此，它就安立了空性的对境。同样，虽然比量识的对境中，有共同的增益事物，但以如实照见事物的方式，其对境也被认为是量。即使它的自性不存在，但因为它就是如此，所以也没有不容许进入自身体性的矛盾，因为以总相的自性安立一切法无自性，因为总相的自性融入于自心的体性之中。就像以有事的理由，刹那毁灭的智慧一样。那么，仅仅以增益的行相，称呼空性的色等为无自性，而且因为色等的自性是现量，所以对于成为它的自性的事物，无自性也像以现量的瓶子空旷的地方一样，因为以成为它的体性的瓶子空旷，所以孩童不会在那里执着。这里也是如此，因为没有照见现量可以如此执着的特征，所以可以作为无的名称，如果说以比量妨害了无自体性，则不然。事物 以增益的行相远离，就被称为无自性，对于它，即使像刹那一样执取事物的自性，但因为错乱而成为并非增益的真如性的生等行相颠倒的自性，所以此岸的见者们不会确定。因为这里没有确定不合理的现量，所以没有现量的妨害，能够生起定解的事物，就是在称为现量的见道等之中。如此执取也是不容许名称的，因此以无执取来观察，这里存在着没有成为所缘的觉知。
English
For things that are clung to, because there is no clinging, the cause of generating certainty by aiming at emptiness is like distinguishing on that object. For others who have direct realization, it generates the cause of common confusion. Just because it is certain that the nature of that thing is without clinging, therefore, it establishes the object of emptiness. Similarly, although there are commonly imputed things in the object of inferential consciousness, its object is also considered valid because of the way it sees things as they are. Even if its nature does not exist, but because it is just like that, there is no contradiction that does not allow entering into its own nature, because it establishes all dharmas as without self-nature with the nature of generality, because the nature of generality is integrated into the nature of one's own mind. Just like the wisdom of momentary destruction for the reason of being existent. Then, only by the aspect of imputation, calling forms and so on that are empty as without self-nature, and because the nature of forms and so on is direct perception, so for the thing that becomes its nature, non-self-nature is also like a place empty of a directly perceived pot, because it is empty of a pot that becomes its nature, so children will not cling there. It is also like this here, because the characteristic of direct perception that can be clung to in this way is not seen, so it can be used as the name of non-existence, if it is said that inference hinders the self-nature of non-existence, then it is not so. Things It is called without self-nature by being separated by the aspect of imputation, for it, even if grasping the nature of things like a moment, but because of confusion, it becomes the inverted nature of the aspects of birth and so on of suchness that is not imputation, so the viewers on this shore will not be sure. Because there is no direct perception that is not reasonable to be sure here, so there is no hindrance of direct perception, the thing that can generate certainty is in the path of seeing and so on that is called direct perception. Such grasping is also not allowed to be named, so it is examined by non-grasping, here there is awareness that has not become an object of focus.