Tibetan
་པར་མེད་དེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་གཞན་དུ་འཐད་པར་བྱས་སོ། །དེ་འདས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ བཞིན་ནོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བས་ཀྱང་མིན་ཏེ། དེའི་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་དུས་མཉམ་པའམ་དུས་ཐ་དད་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རི་བོང་གི་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་དངོས་པོ་དེས་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་དེས་རྫོགས་ཤེ་ན་ནི། གང་གང་གི་རྒྱུ་ལ་དུས་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ལམ་མངོན་པ་མིན་དེ་འདས་པས་མ་འོངས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མས་བར་ཆོད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ན་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟར་ནི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་དུས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་འབྲས་བུའི་ནང་དུ་ཕྲ་མོར་གྱུར་པའི་དུས་གཞན་ནི་མེད་པས། དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཆ་ཤས་མེད་པའི་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རེག་པས་དེའི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ནང་དི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་བསྐལ་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ན་གོང་བུ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཡང་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རིམ་གྱིས་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བསྐལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གཅིག་པའི་སྐད་ཅིག་མས་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱི་མཐའི་བར་ཉིད་དུ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རབ་ཏུ་བཅོམ་པ་དངོས་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་བར་མ་ཆད་ཀྱང་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་རྒྱུན་མ་ཆད་ཀྱང་དུས་མཉམ་མིན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གང་དུ
Chinese
没有，因为与一切事物分离的自性就是无事物的相。对于无常的刹那事物来说，产生也是不合理的，因为无常的事物已经被认为是刹那存在的法性了。它不会从过去产生，因为过去不存在，所以会变成从无因产生。也不会从未来产生，因为不存在的事物产生果，就像虚空中的花朵等一样。也不会从现在产生，因为它的产生之果与同时或异时。首先，不是同时，因为在产生果之前，没有因，就像兔子一样，没有与能力结合。如果说获得因自性的事物，其果也同时由它完成，那么，对于任何因来说，由于时间不同，道路也不会显现，因为过去与未来产生没有结合。然后，在有因的第二个刹那，如果刹那间断地产生果，那么它也没有因，因为它是一个刹那。这样，因在因刹那中存在，果没有被其他时间隔断，因为没有在果中变得微细的其他时间。所以，会变成同时。没有部分的先前和随后的刹那，由于以一切的自性普遍接触，所以在它的一个刹那中，一切刹那都聚集，所以劫也变成一刹那。就像极微尘以一切的自性普遍结合，聚集成团也变成极微尘一样。而且，事物如何以次第显现的世俗量所损害，因此，时间次第也会改变，就像在梦等中，劫等的显现一样。对于同一个境的刹那没有间断，因为具有部分，所以在时间尽头之间，它的相会消失。即使事物被彻底摧毁，与无事物一起没有间断，也不会变成同时。因此，因和果虽然没有中断，但不同时是不合理的，因为无事物在何处
English
There is not, because the very nature of being separate from all things is the characteristic of non-things. It is also unreasonable for impermanent momentary things to arise, because impermanent things have already been considered to be the nature of momentary existence. It does not arise from the past, because the past does not exist, so it will become arising from no cause. Nor does it arise from the future, because the non-existent produces fruit, like flowers in the sky and so on. It is also not from the present, because its fruit of production is either simultaneous or different in time. First, it is not simultaneous, because before the fruit is produced, there is no cause, like a rabbit, there is no combination with ability. If it is said that the thing that obtains the nature of the cause, its fruit is also completed by it at the same time, then, for any cause, because of the different times, the path will not appear, because the past has no combination with the future. Then, in the second moment of having a cause, if the fruit is produced with a momentary interruption, then it also has no cause, because it is a moment. In this way, the cause exists in the cause moment, and the fruit is not interrupted by other times, because there is no other time that becomes subtle in the fruit. Therefore, it will become simultaneous. The previous and subsequent moments without parts, because of universal contact with the nature of all, in its one moment, all moments gather, so the kalpa also becomes a moment. Just as the extremely small dust particles universally combine with the nature of all, and the agglomeration also becomes extremely small dust. Moreover, how things are harmed by the conventional measure of appearing in sequence, therefore, the sequence of time will also change, just like the appearance of kalpas and so on in dreams and so on. For the moment of the same object there is no interruption, because it has parts, so between the ends of time, its characteristics will disappear. Even if things are completely destroyed, without interruption together with non-things, it will not become simultaneous. Therefore, it is unreasonable to say that cause and effect are not simultaneous even though they are not interrupted, because where is the non-thing
Tibetan
་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་ཡང་སྔོན་པོ་མིན་པ་ལས་ལོག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ལ། དེ་ལྟར་དུས་གཞན་ལ་ཡང་ངོ༌། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་འཇིག་པ་ནི་འདིར་ཡུལ་དང་དུས་དག་གི་ངོ་བོ་ལྡོག་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ ལས་ཅི་ཡང་མིན་ནོ། །འཇིག་པས་ན་འཇིག་ཅེས་པའི་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་བར་ཆད་པ་ལ་སོགས་པར་སེམས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་རང་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མ་རུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བས་མེད་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་དུ་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ལ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འགྱུར་ན་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་ན། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་གཞན་དག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་དང་གཞན་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་ལ། གང་ཡང་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ཆ་ཤས་མེད་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མེད་ཅེས་པ་
Chinese
在名言中也是不存在的。例如，蓝色在其他地方也不是蓝色，而是从与蓝色不同的自身因产生的。同样，在其他时间也是如此。所谓的毁灭，即事物的自性毁灭，在这里仅仅是指境和时等的自性转变，除此之外别无他物。所谓因毁灭而称为毁灭的无有自性，实际上仅仅是事物不存在，从而舍弃了彼和此。所谓事物中没有事物，仅仅是否定事物的名言而已。因此，这里不是指有间隔等。因和果被认为是事物，所以应该认为是中断等。实际上，从他者产生也是不合理的。从主宰、自在天、自和他产生也是不合理的，因为分别陈述有不可救药的过失。有些人因为没有看到荆棘等的锐利等的因，就说事物像无有一样是自生的。对于他们来说，没有看到这一点并不成立。因为在胜义谛中，一切法都是不生的。在世俗谛中，要成立无生之因也是不成立的。无论在哪里，从种子等产生荆棘等，那些锐利等都不会从无因中产生。如果锐利等的荆棘等必定从无因中产生，那么因为没有差别，一切都将成为一切的自性。种子等对于世间来说，明明是现量成立的因和果的事物，所以立宗与现量相违。因为论式承诺为其他所要成立的事物产生定解，所以与自己的语言相违，并且对他人来说，因的缘起结合也将变得无意义。因此，在这里，对说无因者，即使在名言中，也会受到现量等的损害。如果从已有的事物中产生果，因为没有它的部分，所以其他事物不会产生先前没有的差别。也不会从无有中产生，因为有和无是相互矛盾的。那么，所谓无有
English
It does not exist even in name. For example, blue is not blue in other places either, but arises from its own cause, which is different from blue. Similarly, it is the same at other times. The so-called destruction, which is the destruction of the nature of things, here merely refers to the transformation of the nature of objects and times, and nothing else. The nature of non-existence, which is called destruction because of destruction, is actually only the non-existence of things, thus abandoning that and this. The so-called absence of things in things is merely a nominal expression of negating things. Therefore, it does not refer to things with intervals, etc. Since cause and effect are considered to be things, they should be considered as interruptions, etc. In reality, it is not reasonable to arise from others. It is also unreasonable to arise from the chief, the lord, oneself, or others, because there is an incurable fault in stating them separately. Some say that things arise spontaneously, like non-existence, because they do not see the cause of the sharpness of thorns, etc. For them, not seeing this is not established. Because in the ultimate truth, all dharmas are unborn. In the conventional truth, it is also impossible to establish the cause of birthlessness. Wherever thorns, etc. arise from seeds, etc., those sharpness, etc. will not arise from causelessness. If the thorns, etc. of sharpness, etc. must arise from causelessness, then because there is no difference, everything will become the nature of everything. Seeds, etc. are manifestly established as the objects of cause and effect for the world, so the proposition contradicts the manifest. Because the syllogism promises to generate definite understanding for other things to be established, it contradicts one's own words, and for others, the combination of the cause's arising will also become meaningless. Therefore, here, those who say causelessness are harmed by manifestness, etc., even in name. If a result arises from something that exists, because there is no part of it, other things will not produce a difference that did not exist before. It will not arise from non-existence either, because existence and non-existence are mutually contradictory. Then, the so-called non-existence