Tibetan
་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོར་ཡང་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་ཆད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེས་ངེས་པར་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་བདེན་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས། སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཡང་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྗོད་བྱེད་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བྱའི་དོན་གསལ་བར་མ་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་མངོན་པར་རློམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ནས། ཐེ་ཚོམ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐའ་གཅིག་པའི་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོས་གནས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པ་ནས་གོམས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ན་ བྱས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཡང་འཇིག་རྟེན་པས་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པ་དང་སེམས་པ་མེད་པ་དང་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཅིང༌། མྱུར་དུ་འཁྱུད་པ་དང་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་འཇུག་ལ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཚིག་གི་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་སྟོན་ལ་དེ་མེད་པ་ན་མི་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མྱོང་བའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ནས་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པས། རྒྱུད་གཞན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པས་ན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་ཏུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་པ་ཅན་གྱི་ད
Chinese
在世俗谛中，也把自己的觉性本质称为名言，即使在世俗谛中，如果不把显现为截然不同的蓝色等外境事物作为考察对象，那么令人愉悦的，就是无分别的智慧所确定的。分别念则会虚构真实等概念，虚构之后，又成为名言的施用者。如果不能清楚地确定与能表达者相关的表达方式所表达的含义，那就是分别念的安立方式。而以分别念本身为对境，以及自诩等等，都只是名称而已。由于它以颠倒的方式虚构了非真实，因此无法确定真实与非真实。因此，应该理解，犹豫不定以及对真实一概而论的对境的确定等等，都是安立的方式。对于它本身而言，所有这些以世俗谛的方式存在的外境事物，以及其他有情的心识，都是不可否认的。由于从无始以来的存在中所习惯的名言习气的影响， 男人和女人等等，以及世间人将显现的心识和无心识、真实和不真实等等完全区分开来，并迅速地接近拥抱和殴打等行为。通过听闻等方式，可以推断他人的心识，从而不会产生怀疑。同样，欲望的念头会立即显示语言表达的行为，而当它不存在时，就不会显示，因此，与欲望的念头一起，以能表达语言等方式，以了知因果事物的自性，在那欲望的念头体验之时，看到截然不同的语言表达等，从而推断出作为其原因的欲望。存在于其他相续中。一切量和所量的事物都是世俗谛，因此应当依赖于正确的世俗谛。否则，一切都将得以成立。同样，就像在梦中一样，仅仅是如愿以偿，但并非是胜义谛的
English
In conventional truth, one also refers to the essence of one's own awareness as terminology. Even in conventional truth, if one does not regard external objects such as distinct blue appearances as objects of examination, then that which is pleasing is determined by non-conceptual wisdom. Conceptual thought fabricates concepts such as truth, and after fabricating, it becomes the agent of applying terminology. If one cannot clearly ascertain the meaning expressed by the expression related to the expresser, that is the way conceptual thought is established. Moreover, focusing on conceptual thought itself, as well as self-aggrandizement and so on, are merely names. Because it fabricates non-reality in a reversed manner, it cannot ascertain reality and non-reality. Therefore, it should be understood that hesitation and the determination of objects that are exclusively real are ways of establishing things. For that very thing, all these external objects existing in a conventional way, and the minds of other beings, are undeniable. Due to the influence of the habitual imprints of terminology from beginningless existence, men and women, etc., and worldly people completely distinguish between manifest consciousness and non-consciousness, truth and untruth, etc., and quickly engage in actions such as embracing and striking. Through hearing and other means, one can infer the minds of others, thereby avoiding doubt. Similarly, the thought of desire immediately shows the action of verbal expression, and when it is absent, it does not show it. Therefore, together with the thought of desire, by expressing language and so on, by understanding the nature of cause and effect, at the time when that thought of desire is experienced, seeing distinct verbal expressions and so on, one infers the desire that is the cause of it. It exists in other continuums. All valid cognitions and objects of valid cognition are conventional truths, so one should rely on correct conventional truth. Otherwise, everything would be established. Similarly, just as in dreams, it is merely fulfilling desires, but it is not ultimate truth.
Tibetan
ངོས་པོའི་ཡུལ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཞན་དུ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གཤད་པ། འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་ཐ་སྙད་ནི། ཚད་མ་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའམ། དགག་པ་འགྲུབ་སྟེ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་འབྲེལ་པས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་རྟགས་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་གོམས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་དེས་མི་གནོད་དེ། ཅུང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་བདེན་ པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་བཟློག་བྱའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་ལ་གནོད་པ་ནི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་མེད་ཅེས་པས་ན་མངོན་སུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དེ་ཡང་བ་ལང་རྫི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པས་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་མེད་ལ། དམིགས་པར་རུང་བ་མ་དམིགས་པ་ལས། གང་གང་དུ་དེ་བདེན་པར་དམིགས་པ་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སམ། གཞན་རྣམས་ཡོད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་གང་མེད་ན་གང་མི་འབྱུང་བས་དེ་དེའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དེ་ཉིད་འཐད
Chinese
事物的境，唯是世俗的量，而非其他。如是亦说：如是普遍的世俗，即是量的体性。如是。此处，在世俗中，只要能作为所立和能立存在，那么只要三相之理存在，就能成立或破斥，因为与宗法相关联，所以彼岸的见者们也能执持现量的理，那么就会执取世俗的自性空。因为彼岸的见者们，对于事物自性的习染，不会经历现量。如果这样，那么将要阐述的推论，因为损害了青色等的自性，那么如何说它们是现量呢？因为这不会损害世俗的事物自性，稍微对仅仅是所立的事物如此增益，或者仅仅是真实的相违背的缘故。世俗现量的行境之义，就像梦等一样，确定为世俗，而孩童们对胜义自性等增益，会被推论所损害，但不是对见等事物的名言。凡是不错乱的，就不会被推论损害那个现量，而损害的是对真实的增益等，因为对于那个没有不错乱的，所以不会成为诽谤现量的过失。再者，成立一切法无我，即凡是依缘起而生的，在胜义中自性空，譬如幻术。从缘起而生的，成为诤论处的诸事物，也是如此，这是自性之理。而且，因为这对于牧牛人等是周知的，所以没有不成宗的情况。从可缘而未缘故，凡是在哪里真实缘取的，那就是它的果，这是从随行之门；或者，其他具有存在之力的诸因，凡是没有它就不会产生的，那就是它的果，这是从反还之门，成立世俗的因果事物，这是世俗的如是合理。
English
The realm of objects is none other than the conventional valid cognition. As it is said: Thus, the universal convention is the characteristic of valid cognition. Here, in the conventional realm, as long as something exists as the object to be proven and the means of proving, then as long as the three aspects of the sign exist, there is something to be proven or refuted. Because of the connection with the property of the subject, even those who see the other shore can grasp the sign of direct perception, and then the emptiness of the conventional nature will be apprehended. This is because those who see the other shore do not experience direct perception that is accustomed to the nature of things. If so, how can those inferences that will be explained, which harm the nature of blue and so on, be valid cognitions? This does not harm the nature of conventional objects, because it only imputes something to the object to be proven, or because it only reverses the aspect of truth. The object of the conventional direct perception is determined to be conventional, like dreams and so on. Inference harms the imputation of children to the ultimate nature and so on, but not the terms of things like seeing. That which is not mistaken is not harmed by inference, but the harm is to the imputation of truth and so on. Because there is no non-mistakenness in that, it does not become a fault of slandering direct perception. Moreover, establishing that all phenomena are selfless means that whatever arises from dependent origination is empty of inherent existence in the ultimate sense, like an illusion. The objects that arise from dependent origination and become the subject of debate are also so, which is the reason of inherent nature. Moreover, because this is known to cowherds and so on, there is no unestablished subject. From the non-apprehension of what is apprehendable, whatever is truly apprehended is its result, which is the way of following; or, whatever does not arise without the causes that have the power of existence, that is its result, which is the way of reversal, establishing conventional cause and effect, which is the conventional suchness that is reasonable.