Tibetan
སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སམ་མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཏེ། དེ་ལ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་ལ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ན་ནི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་ན་གཞན་ནི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་དགར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་འགྱུར་བའི་ཤེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འདིར་དོན་དམ་པར་རང་རིག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་ལ། རྗེས་སུ་དཔགས་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་མེད་དེ། རང་བཞིན་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གང་དུ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དབང་པོ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། གཉིས་སུ་མེད་པས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡང་ མིན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པས་བསྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ནས་གང་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཤེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བའི་གསལ་བ་བཞིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འཐད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བདེན་པར་རང་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པའི་གསལ་བས་གསལ་བ་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་མེད་དེ། ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ན་གཅིག་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་མིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཀྱི་གང་དུ་རང་རིག་
Chinese
总而言之，分别念是由随后的推断或者不是推断的破斥的现量识所产生的。对此，以自证现量来确定是没有领悟的，如果依赖于对境，那么如果了知分别念，其他的则是分别念本身。对此，说分别念随意地确定分别念本身，即确定自身的自性。因为分别念不是用于了知其他分别念的，而且自证现量本身也不应是分别念。因此，对于那些没有所取和能取之相的空性彼岸见者们来说，能够被认识的智慧的真如，在这里，从胜义谛上来说，并非存在自证，因为现量没有成立。推断也不能成立，因为没有从自性产生的因，因为自性本身是要成立的。也不是从果的因产生的，因为二无别与它一起在任何地方都没有成立为因和果的事物，因为它完全超出了根识，并且没有从它产生的其他果，而且二无别也不执持因和果的事物。 没有不现见，因此没有用不存在来成立的机会。然后，任何显现的都是识，例如在梦中见到的显现一样。蓝色等等也是，因此，即使是显现蓝色等等本身，也不是用自性的理证来仅仅成立分别识的名称，因为蓝色等等被确定为在外境中完全断绝的对境中显现的事物，因此“显现”没有成立，而“显现的蓝色等等”这个词是显现的作者的法的理证。因为自证现量没有成立，所以它的合理性没有成立，那么如何能说以显现的理证，真实存在的自明，在名称的事务没有成立的情况下，以显现成立显现呢？这是不可能的，因为互相依赖的过失，所以没有一个是成立的。即使在名言中，异生也没有分别，因此对所取和能取没有怀疑地进行命名，在哪里自证
English
In short, conceptualization arises from subsequent inference or other perceptual consciousness that refutes non-inference. Regarding this, certainty through self-awareness perception lacks realization, and if it relies on the object, then if conceptualization is known, the others are conceptualization itself. Regarding this, it is said that conceptualization independently ascertains conceptualization itself, that is, ascertains the self-nature of oneself. Because conceptualization is not used to know other conceptualizations, and self-awareness perception itself should not be conceptualization. Therefore, for those who see emptiness beyond with no aspects of the apprehended and the apprehender, the suchness of wisdom that can be known, here, from the ultimate truth, self-awareness does not exist, because perception has not been established. Inference also cannot be established, because there is no cause arising from self-nature, because self-nature itself is to be established. Nor is it born from the cause of the fruit, because non-duality and it together have not been established as cause and effect anywhere, because it is completely beyond the senses, and there is no other fruit arising from it, and non-duality does not grasp the cause and effect either. There is no non-perception, so there is no opportunity to establish by non-existence. Then, whatever manifests is consciousness, like the manifestation seen in a dream. Blue and so on are also, therefore, even the manifestation of blue and so on itself, it is not to merely establish the name of discriminative consciousness with the reason of self-nature, because blue and so on are determined to be manifested in the object completely cut off in the external environment, therefore "manifestation" has not been established, and the word "manifesting blue and so on" is the reason of the dharma of the agent of manifestation. Because self-awareness perception has not been established, its rationality has not been established, so how can it be said that with the reason of manifestation, the truly existing self-illumination, with the activity of name not established, manifestation is established by manifestation? This is impossible, because of the fault of mutual dependence, so none of them are established. Even in conventional terms, ordinary beings do not discriminate, so they name without doubt about the apprehended and the apprehender, where self-awareness
Tibetan
པའི་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་ཐོས་ཟློས་ཙམ་ཡང་མེད་པ་གང་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཏུ་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་གསལ་བའི་ལས་དང་ཆོས་ཐ་དད་པའི་དབྱིབས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་དང་སྟེ་གཉི་ག་ཁས་མ་བླངས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ཙམ་པོའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ནི་གདོད་ནས་གཉིས་མེད་རིགས་པར་བཤད་པ་ནི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་མི་ཟློག་སྟེ། འདི་ཉིད་གང་གིས་བཟློག་ཀྱང་ནི། །མི་ཟློགས་མངོན་སུམ་ཉིད་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་དབང་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བའི་ལས་ལ་ཆོས་སུ་བཤད་པར་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང༌། རང་རིག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཔེ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་རིགས་ པས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པས་མ་ངེས་པ་ཁོ་ན་བས་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མ་གྲུབ་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཞི་བའི་འཆེ་དང་དེའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེང་གེ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཕྱི་རོལ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲ་དོན་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་འདིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཇི་སྲིད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་ཞེས་པ་འདི་ནི་གསལ་བར་བྲ
Chinese
对于那些甚至没有通过现量成立的听闻重复，则被说成不是需要证明的。梦境、幻觉和梦境等例子中，也不一定普遍存在需要证明的和能证明的，因此论证是不确定的。然后，如果不同意他者的形状的显现之作用和法不同的形状是作者的法这二者，那么在具有仅仅是蓝色等显现之需要证明者的根识现量中，就成了已成立而成立。这最初就被说成是无二的理路，即显现的自性不可逆转。无论用什么来逆转它，都不能逆转，因为现量本身就能见到。因此，根识现量所认识的蓝色等显现之作用，就会被说成是法。然而，即使仅仅通过二者都不是的法性成立了显现，但由于先前所说的自证之需要证明的例子，并不一定普遍存在，因此仅仅是不确定，所以在这里也无法通过比量成立自性之识。正因为如此，声义分别识论师寂护及其追随者狮子贤等认为，即使在世俗中也没有外境，因此是无二的。认为在世俗中蓝色等是自证现量的自性之声义，而在胜义中则无自性，这种观点是不合理的。因为蓝色等并未成立为无二的自性，所以在此认为蓝色等相的轮是识的自性，是不合理的。因为无相的识能使自身显现，所以使蓝色等声义显现的那个本身也不是，因为没有与蓝色不同的相，现量也不显现，即使在梦中体验到的，也只是在那个存在的时间段里。因此，由于恒常处于隐蔽状态的显现，通过随行和相违来推断的标志一点也没有，所以比量也不是确定的。而且，任何认为通过比量确定自己相续的显现自性，这种说法都是明显错误的。
English
Those which do not even have the mere repetition of hearing that is established by direct perception are said to be not what needs to be proven. In the examples of dreams, illusions, and dreams, etc., it is not certain that what needs to be proven and what proves are universally present, therefore the reasoning is uncertain. Then, if one does not accept both that the function of the appearance of another's form and that the form of a different dharma is the dharma of the agent, then in the sense-consciousness direct perception of what needs to be proven, which is merely the appearance of blue etc., it becomes establishing what is already established. This is said to be the non-dual reasoning from the beginning, that the nature of appearance is irreversible. Even if one reverses this with anything, it cannot be reversed, because direct perception itself sees it. Therefore, the function of the appearance of blue etc., which is being cognized by sense-consciousness direct perception, will be said to be a dharma. However, even if mere appearance is established by a dharma that is neither of the two, since the example of self-awareness that needs to be proven, as previously stated, is not necessarily universal, it is merely uncertain, so here, self-awareness is not established even by inference. Because of this, the teacher Śāntarakṣita, who speaks of sound and meaning as distinct consciousnesses, and his followers such as Siṃhabhadra, believe that there is no external object even in conventional truth, therefore it is non-dual. The view that in conventional truth blue etc. are the sound and meaning of the nature of self-aware direct perception, but in ultimate truth they are without inherent existence, is unreasonable. Because blue etc. are not established as non-dual inherent existence, it is unreasonable to believe here that the wheel of the aspects of blue etc. is the inherent existence of consciousness. Because formless consciousness makes itself clear, that which makes the sound and meaning of blue etc. clear is also not it, because there is no form other than blue, and direct perception does not make it clear, even what is experienced in a dream is only in that state of existence. Therefore, since there is not even a slight sign of inferring through following and contradicting the appearance that is constantly hidden, inference is also not certain. Moreover, anyone who says that the nature of the clarity of one's own continuum is determined by inference is clearly wro