Tibetan
་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་སྐྱོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་དེ། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྒྱུའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་དྲོད་ཆུང་ངུ་ནི། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་བྱེད་པའི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག །ཅེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་པ་དེས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་སོ་སོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་མི་གནས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པ་མེད་པའོ། །འདིར་ཆེན་པོ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཉིད་ལ། འབྲིང་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེན་པ་ནི་བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བྱས་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པས་སོ། །མཉམ་པར་བཞག་པས་ནི་སྒོམ་ཞེས་ཏེ། དེས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་སོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མིན་ཏེ་དེས་ཉེ་བར་དམིགས་ནས་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའི་ཤེས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཅེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཅི་ཞེས་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ཚད་མའི་ཕྱིར་ རོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣ
Chinese
为了具有（利益）者而救护者是菩萨。他们的暖相等，比声闻等更为殊胜。因为具有所缘、相、因、成办、分别四者，如何以自己的五种差别相呢？虽然有四种分别，但对于声闻等来说，与自己的菩提道没有不相符之处，所以没有进行安立。其中，微小的暖是：所缘无常等，具有真谛之所依，能作彼之相，遮止显现执着等。如论中所说：以四谛之境的无常等十六种行相为所缘，因此，对于所缘的各种行相没有显现执着，所以是不安住和没有作意。此处，大的就是执着实有，中等是显现执着而安住，微小的是作意。执着般若波罗蜜多，就是与真谛相关的无常等为所缘，对于行相没有执着等，以作意而没有入定的智慧行持。入定就是禅定，因此，对于没有作意者，如此所缘的行相是没有骄慢。如此，就是将要解说的次第。因此，也不是仅仅以无自性，因此作意而没有骄慢心。因为与声闻等不共，所以没有间断，因此，对于有情义利之事没有显现执着的自性之法，以作为对治的智慧也没有骄慢心，因为不显现执着。以非真实的分别所引发的，执着有和无的相违品，在那之中没有的智慧就是对治。彼，就是没有骄慢。彼为何，就是为了什么？因为理由是量。如此，就是因为没有成立的量，以及存在损害的缘故。心彼不是心，意思是说，心彼不是胜义谛中存在的意思。那么，青色等的
English
The protector for the sake of those who have (benefit) is the Bodhisattva. Their warmth and so on are more excellent than those of the Hearers and so on. Because they possess the four: object of focus, aspect, cause, accomplishment, and discrimination, how are they distinguished by their own five kinds of distinctions? Although there are four kinds of discrimination, for the Hearers and so on, there is nothing incompatible with their own path to enlightenment, so no establishment is made. Among them, the small warmth is: the object of focus is impermanence and so on, possessing the support of truth, the aspect that makes that, prevents manifest clinging and so on. As it is said in the treatise: Taking the sixteen aspects of impermanence and so on of the objects of the four truths as the object of focus, therefore, there is no manifest clinging to the various aspects of the object of focus, so there is no non-abiding and no conceptualization. Here, the great is the clinging to things as real, the medium is abiding with manifest clinging, and the small is conceptualization. Clinging to the Perfection of Wisdom is taking impermanence and so on related to the truth as the object of focus, without clinging to the aspects, and so on, practicing wisdom with close focus but without meditative absorption. Meditative absorption is meditation, therefore, for those without close focus, the aspect of such an object of focus is without pride. Thus, is the order to be explained. Therefore, it is not merely by selflessness, therefore, there is no pride by focusing closely. Because it is not common with the Hearers and so on, so there is no interruption, therefore, for the affairs of sentient beings, the wisdom that is the antidote to clinging to the nature of things without manifest clinging also has no pride, because it does not manifest clinging. The wisdom that says that the contradictory aspects of clinging to existence and non-existence, aroused by untrue discrimination, are not in that very thing is the antidote. That is without pride. Why is that, that is, for what reason? Because the reason is valid cognition. Thus, it is because there is no valid cognition to establish, and because there is the possibility of harm. The mind is not the mind, which means that the mind is not truly existent. Then, the blue and so on
Tibetan
མ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་སེམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པས་དོན་དམ་པར་སོ་སོར་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རིག་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མིན་ཏེ། གཉིས་སུ་རིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་ཆད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་དེས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་པ་མ་སྦྱངས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་རིག་པར་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་མིན་ཏེ། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་འཐད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བསྐྱེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཅན་གྱིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་རིག་པའི་བྱ་བ་ཡིད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཇུག་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཅིག་ཏུ་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གསལ་བའི་ཆ་ནི་རང་གི་སྣང་བའི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་གྱི་ཕྱི་རོལ་དེས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བའི་མངོན་སུམ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྒྲ་དོན་ནི་གསལ་བར་མངོན་སུམ་དུ་ དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པས་གསལ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་གསལ་བ་ཉིད་ན་བདག་མེད་པ་གསལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྨིག་རྒྱུར་གསལ་བ་ཉིད་ལ་ཆུར་གསལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྟོག་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་
Chinese
仅仅是心识的自性，而且，由于它能显现蓝色等事物，因此在胜义谛中，各自以自证现量成立，这被称为并非如实之自证现量，因为他们认为识如实地了知识。因此，你所认为的无能取与所取之相的无二，是不对的，因为它是二元地被认识的。因为断除了外境的蓝色等事物，没有能确定它的分别念，即使是未经修心的世俗之人，也能清楚地知道，在无二之中，这个无二的错觉是由无二所产生的，即成为识。并且，它也不是一个或两个识的自性，因为二和无二互相矛盾。因此，能取和所取是不合理的，而无二的错觉是由无二所产生的。由于它产生了，无二也是错觉。因此，经中说，非真实的遍计所执的心的心所是三界之内的。如果说，缘于外境的“蓝色”的分别念的自证之作用，是从无始以来在心中生起的，它随顺于根识的作用，并且自然而然地同时产生，那是不对的。因为错觉也是自证的究竟。因为无二会缘于外境，所以他们所认为的分别念的显现部分，并非缘于自己的显现部分。因为所有自性显现的事物都是分别念，所以它不是由其他的外部事物所决定的。因为没有外部显现的现量，所以它不会那样被认识，并且声音和意义也不是清楚地现量所缘的。因为没有与无我相结合的显现，所以如果自我是显现的，那么无我也是显现的。就像在海市蜃楼中显现的只是海市蜃楼，而没有水的显现。因此，根据经部宗的观点，世俗的外境是不存在的。蓝色等事物不应该仅仅由识来认识。因此，对于世俗的蓝色等事物来说，从分别念中隐藏起来的是
English
It is only the nature of mind itself, and because it makes things like blue appear, therefore, in the ultimate truth, each is established by self-awareness directly. This is called the non-reality of self-awareness directly, because they believe that consciousness knows consciousness as it is. Therefore, what you consider to be non-dual, without the aspects of grasper and grasped, is not correct, because it is known as dual. Because it cuts off external things like blue, there is no conceptualization that determines it. Even ordinary people who have not trained their minds can clearly know that in non-duality, this illusion of non-duality is produced by non-duality, that is, it becomes consciousness. And it is also not the nature of one or two consciousnesses, because two and non-two are mutually contradictory. Therefore, grasper and grasped are unreasonable, and the illusion of non-duality is produced by non-duality. Because it produces it, non-duality is also an illusion. Therefore, it is said in the sutras that the mind and mental factors of the unrealistically imputed are within the three realms. If it is said that the function of self-awareness of the conceptualization of "blue" of external objects arises in the mind from beginningless time, it follows the function of sense consciousness, and it arises naturally and simultaneously, that is not correct. Because illusion is also the ultimate of self-awareness. Because non-duality will be directed towards external objects, the appearing part of the conceptualization that they consider is not directed towards their own appearing part. Because all things that appear by nature are conceptualizations, it is not determined by other external things. Because there is no direct perception of external appearance, it will not be known in that way, and sound and meaning are also not clearly directly perceived. Because there is no appearance combined with selflessness, if the self is apparent, then selflessness is also apparent. Just as what appears in a mirage is only the mirage, and there is no appearance of water. Therefore, according to the Sautrantika's view, worldly external objects do not exist. Things like blue should not be known only by consciousness. Therefore, for worldly things like blue, what is hidden from conceptualization is