Tibetan
རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་ལ་མེད་པས་ན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། དེའི་རིགས་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན། རང་གིས་རིག་པ་ནི་དོན་རིག་པའི་འབྲས་བུས་བལྟ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འགྲུབ་ལ། འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་དམིགས་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་ཞེས་པའི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པའོ། །དེ་ནས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཙམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ནས་མི་འཛིན་ཀྱང་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་སྐྱེད་པ་པོར་དམིགས་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཉེ་བར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གྱི་བྱ་བས་དྲན་པ་དང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་བྱེད་ལ། དེ་ལས་དོན་གྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་ཞུགས་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ནི་གཞན་དུ་ན་དཔྱད་མི་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡང་གཞན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་པ་མེད་པ་ལ་དེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རང་རིག་མཐར་ཐུག་པ་འདིའོ་ཞེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་མེད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་མངོན་པར་རློམ་པས་འཛིན་པ་ལ་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བཏགས་ པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་ངེས་པ་དག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་ན་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དེ། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རབ་ཏུ་བསྒྲིབས་ནས་ཕྱི་རོལ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཅེ་ན་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་པའི་འཁོར་བའི་གང་དེ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཞེས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་ཏེ་བློ་མི་གསལ་
Chinese
由于没有随之而去或返回，因此对于梦境等等，由于存在与其同类的理由，所以说“以自识来观察所识之果”是极不合理的。因为对于蓝色等形状之轮，自识的现量自性并不成立，并且由于不观察果，所以说生起能观察之理是不合理的，这是经部宗的观点。然后，如果说，种种事物仅仅是唯识，由无明的自性者进行分别，从而从非外境变为外境而产生，那么，并非如此。因为仅仅在自识中，甚至不存在依赖于其他分别的无明。然后，即使不执著，也观察到作为使之进入他境的生起者，即使那样，由于没有任何分别能够使之外境生起，因此，以外境本身等等作为所缘的自性之义的作用，通过忆念和欲望等的相续而产生作用。并且，从那以后，通过追求意义的作用，进入与外境之义相符之处，从而获得显现欲求的意义之作用，这在其他情况下是不需要考察的。即使这样，在没有其他外境之识的情况下，通过它来产生使之深入特殊境的决定者，即自识的究竟分别是不可能的。对于所缘等等，也没有进入“这就是自识的究竟”的自性，并且由于没有所缘，因此通过外境的错乱分别的虚构之显现而执著，对于执著而近似安立的怀疑和确定等显现执著，如果进行分别，那必然是背道而驰的。因为，其他的自性完全遮蔽了自己的自性，从而进入与外境合一等等的语词的理由之差别，如果说仅仅是所缘的种种差别包含在自识中，那么，由于没有能取和所取的错乱无明之轮回，因此无需努力于无二之如实性，而是显现出来，因此一切有情都将恒常如此解脱而成为佛陀。任何依赖于他者而智慧不清晰
English
Since there is no going after or returning, therefore, for dreams and so on, since there is a reason similar to it, it is extremely unreasonable to say that "one should look at the fruit of what is known by self-consciousness." Because for the wheel of forms such as blue, the self-conscious manifest nature does not arise, and because one does not observe the fruit, it is unreasonable to say that the reason for arising observation arises, this is the view of the Sutra School. Then, if it is said that various things are merely consciousness-only, and are differentiated by the nature of ignorance, thereby changing from non-external objects to external objects and arising, then, it is not so. Because in self-consciousness alone, there is not even ignorance that relies on other discriminations. Then, even if one does not grasp, one observes the arising as the one who causes it to enter another realm, even so, since there is no discrimination that can cause the external object to arise, therefore, the function of the meaning of the nature of the object, such as the external object itself, arises through the continuum of recollection and desire, etc. And, from then on, by pursuing the function of meaning, entering into accordance with the meaning of the external object, thereby obtaining the function of the meaning of manifest desire, this does not need to be examined in other cases. Even so, in the absence of other external consciousness, it is impossible to generate the determiner that causes it to penetrate into a special realm through it, that is, the ultimate discrimination of self-consciousness. For objects of observation and so on, there is also no nature of entering "this is the ultimate of self-consciousness," and since there is no object of observation, therefore, through the manifestation of the delusion of external erroneous discrimination, one clings to the appearance of clinging to the doubt and certainty that are approximated to clinging, if one differentiates, it must be going against the grain. Because, the nature of others completely obscures one's own nature, thereby entering into the reason for the difference of words such as becoming one with the external object, if it is said that merely the various differences of objects of observation are contained in self-consciousness, then, since there is no cycle of delusion of the grasped and the grasper, therefore, there is no need to strive for the non-dual suchness, but it is manifested, therefore all sentient beings will always be liberated in this way and become Buddhas. Whatever relies on others and whose wisdom is not clear
Tibetan
བའི་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་ནི་ཐམས་ཅད་མི་འཁྲུལ་པར་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཅེས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ན། གཞན་གྱི་དང་སོ་སོར་སྣང་བ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་མི་སྦྱོར་ཏེ། མི་གསལ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཐེ་ཚོམ་ངེས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པས་སྒྲ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་བཀག་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འཁྲུལ་བ་དང་ནི་མ་འཁྲུལ་པ། །བརྟགས་དང་མ་བརྟགས་པ་དག་ནི། །དཀར་པོ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི། །དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་མཐའ་དག་ནི། །ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཐ་དད་དེ། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་ཀྱི་སྔ་མ་དང༌། །ཕྱི་མ་ཉིད་ནི་རིག་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་མི་འདོད་པ་མེད་ན་འདི་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སྐྱེད་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ནི་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིའི་རྩེ་མོ་ལ་ཞོན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་དེ་དེས་འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ཞེས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་དུ་འདོད་ཅེས་བརྗོད་དེ། སེམས་ཀྱི་འཇུག་པས་འཕངས་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་དགེ་བའི་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་གང་ཡང་གོམས་པར་མི་བྱེད་ལ། མི་དགེ་བའི་ལས་སྲོག་ཆགས་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ། །རང་རིག་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་དེའི་དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་ཡང་འཁོར་བར་འཇུག་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཐར་པར་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ཀྱང་གཉིས་མེད་ལ་གཉིས་མེད་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་ནི་འཁོར་བར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བར་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བར་གང་དུ་ཡང་མིན་ནོ། །འདིར་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་བྱིས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་མ་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདག་ཉིད་མི་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་གནས་
Chinese
如果按照你的观点，多种错觉的分别念，就其自性而言，一切都不会错乱，就其它的自性而言，则会颠倒。那么，对于其它和各自显现的对境，就不能结合。因为不明显而确定的颠倒疑惑，如果想要在外境中显现，就会陷入不相符的方面，从而导致对声音和意义的形态存在进行遮止，以及对进入和退出等词语的连续性造成中断。然而，错乱和不错乱，考察和不考察，白色和黑色等等，所有从感官产生的，都与识之外的他者不同，同时对境的前者和后者，都没有觉知。这样，对于多种无二的识的方面，这将会非常过分。因此，如果不否认这一点，那么这如何能通过理智产生，难道不会那样吗？并非不否认，正是因为如此，攀登无二的山顶，就没有进入和退出，因此会说这是轮回，以及你认为它的原因是什么？由于心的进入所抛出的遍计所生之力，即使是具有自性的习气也不会产生，因此，习惯于善业波罗蜜多的道路也会变得没有意义，因此什么也不会习惯。不善业，比如杀害众生等等，也不可能从中退出。自证本身是唯一的，因为没有从无二之外的他者，所以无论显现什么，如果那识的自性，如果又进入轮回，那么就永远不会解脱。即使变成了解脱的状态，也会在无二之上产生其它的无二，因此会进入其中。按照你的观点，以轮回所希望的状态，会变成像这样的完全烦恼的自性轮回，而不会在任何地方得到清净。如果在这里不考察，那么对于喜欢玩耍的孩子来说，对于不普遍流传的词语，接近于执取的虚构词语的自性，在不欺骗的世俗中，完全将其它安立为虚构，就安住在错乱之中。
English
If, according to your view, the various conceptualizations of illusion, in their own nature, everything is not mistaken, but in the nature of others, it becomes inverted. Then, for the objects that appear as other and separate, they cannot be combined. Because the uncertain doubt of inversion, which is not clear, if you want to manifest it externally, it will fall into the incompatible aspect, thus leading to the cessation of the form of sound and meaning, and the interruption of the continuity of terms such as entering and exiting. However, delusion and non-delusion, examination and non-examination, white and black, etc., all that arises from the senses is different from the other than consciousness, and the former and the latter of simultaneous objects have no awareness. Thus, for the aspect of the manifold non-duality of consciousness, this will be very excessive. Therefore, if this is not denied, then how can this be produced by reason, will it not be so? It is not that it is not denied, it is precisely because of this that climbing the peak of the non-dual mountain, there is no entering and exiting, so it will be said that this is samsara, and what do you think is its cause? Because of the power of the completely conceptualized arising thrown by the entry of the mind, even the habitual tendencies with self-nature will not arise, therefore, becoming accustomed to the path of virtuous deeds and perfections will also become meaningless, therefore nothing will become accustomed. Non-virtuous deeds, such as killing beings, etc., it is also impossible to withdraw from them. Self-awareness itself is unique, because there is no other than non-duality, so whatever appears, if that nature of consciousness, if it enters samsara again, then it will never be liberated. Even if it becomes a state of liberation, other non-duality will arise on non-duality, so it will enter into it. According to your view, with the state desired by samsara, it will become like this completely afflicted nature of samsara, and will not be purified anywhere. If one does not examine here, then for children who like to play, for terms that are not universally circulated, close to the nature of fabricated terms that are grasped, in the non-deceptive conventional truth, completely establishing others as fabricated, one abides in delusion.