Tibetan
ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །བཅུ་ཞེས་པའི་ཚེ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཚེ་གནས་པ་དང་གཏོང་བས་སོ། །སེམས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་རྗེས་སུ་གནས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་དུ་མའི་བཀོད་པའི་རྒྱན་གྱིས་སོ་སོར་བརྒྱན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པས་སོ། །ལས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་འགྲུབ་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྐྱེ་བའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་རྣམས་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བའོ། །མོས་པ་ལ་དབང་བ་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་མོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ནི་གང་ཞིག་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་དབང་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་མཁས་པའོ། །བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྲུང་བ་མེད་པ་ གསུམ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་ལ་མ་དག་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་རྩ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱིས་གཤེ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུང་གི་ལས་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་གསུམ་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་ཉན་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་མི་ཉན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ། གཉི་ག་དག་ལ་ཡང་མེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་ལ་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་པའོ། །བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དུས་ལས་མི་འདའ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཀྱང་གང་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་དང་བཅས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྤྲེའུར་སྔོན་གྱུར་པའི་དགྲ་བཅོམ་པས་མཆོངས་པ
Chinese
完全清净。如前一样，由于远离无明方面的所有过患，而能自在地驾驭所知和知识，这即是各种意义上的智慧完全清净。所谓“十”的自在，是指能随欲住世和舍寿。心自在是指能随欲安住于禅定等。受用自在是指能随欲而住于所需之物，即在一切世界中示现以种种庄严装饰的加持等。业自在是指能随欲以身语成就事业。生自在是指能随欲于一切生的生处受生。神变自在是指能随欲显现神通。愿自在是指一切愿望皆能如实增长。胜解自在是指无论于何处如何胜解，即能如是成就，例如了知一切世界皆为佛陀所充满等。智慧自在是指欲知何事即能知晓。法自在是指精通经部等法的安立。这十种自在也将生起不动等功德。三种无护：如来身行完全清净，即以不净的行持为根本，不会有“会被他人呵责”的想法，这是第一。同样，语业是第二。同样，意业是第三。三种近念住：如来对恭敬听闻说法者不生贪恋，对不听闻者也不生嗔恚，对二者皆无有，完全安住于舍，即具有正念和正知。不忘失法性是指诸佛为利益有情所作之事不会错过时机。即使断除了烦恼，但凡未断除烦恼习气者，仍被视为未断除烦恼，例如曾为猴子的阿罗汉跳跃。
English
Completely pure. As before, being free from all the faults of the side of ignorance, and being able to freely control what is to be known and knowledge, this is the complete purity of wisdom in every way. The freedom of the "ten" means staying in life and giving up life as desired. Mental freedom means being able to dwell in meditative concentration and so on as desired. Possession freedom means abiding in what is needed as desired, that is, showing blessings, etc., adorned with various decorations in all the worlds. Karma freedom means accomplishing actions with body and speech as desired. Birth freedom means being born in all the places of birth as desired. Miraculous freedom means knowing what is desired. Aspiration freedom means that all aspirations increase correctly. Faith freedom means that wherever and however one has faith, it becomes just that, such as realizing that all the worlds are completely filled with Buddhas. Wisdom freedom means knowing whatever one wants to know. Dharma freedom means being skilled in the establishment of the Dharma, such as the Sutras. These ten freedoms will also give rise to immovable qualities and so on. The three unprotected ones: The Tathagata's bodily conduct is completely pure, that is, taking impure conduct as the root, there is no thought that "others will scold me," this is the first. Similarly, speech activity is the second. Similarly, mind activity is the third. The three kinds of mindfulness are that the Tathagata has no attachment to those who respectfully listen to the Dharma, and no anger towards those who do not listen, and is completely equanimous towards both, that is, possessing mindfulness and possessing knowledge. The nature of not forgetting is that the Buddhas' actions for the benefit of sentient beings do not miss the time. Even if afflictions have been abandoned, those who have not abandoned the imprints of afflictions are regarded as not having abandoned afflictions, such as the Arhat who was formerly a monkey jumping.
Tibetan
ས་ཡུར་བ་ལ་རྒལ་བ་དང་སྔོན་དུ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་པུ་ལིན་ད་བད་པས་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་ལ་དམངས་རིགས་མོར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྲལ་བ་ཉིད་ལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཐམས་ཅད་དུས་དྲུག་ཏུ་བྱས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ཏེ་སུ་ཞིག་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་སུ་ཞིག་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་པར་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཐབ་པ་དང་རྩོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ། བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ལས་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་ནས་གྲོང་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་ན་དེ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་བྱམས་པ་གཙོ་བོའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྷ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤོང་ཉིད། །རྒྱལ་བས་གྲོང་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ པའི་རྒྱུན་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཀྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ནི་རང་གི་ཡང་མཐོང་ལ་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་རྒྱུན་གཅོད་དེ་མ་མཐོང་བའི་ཡང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ནས་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔོན་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་སྤངས་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྟག་པར་ཐུགས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲི་བ་ཀུན་ལེན་འདེབས་པ་ནི་འདྲི་བ་ཀུན་གྱི་ལེན་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོ
Chinese
就像用犁耕地和以前是婆罗门的上座部布林达瓦扎将恒河女神说成是平民女子一样，以及如来远离了这些。以大慈悲心，世尊在所有时间，将时间分为六份来观察世界，谁会衰败，谁会兴盛等等。一切种智是对一切法自性差别和体性的区分达到究竟的智慧。烦恼是争斗和争论等，这里烦恼的因是烦恼的烦恼。因为执着于我，这些才会产生。因此，安住于此三摩地，从那里起身，进入城镇等，在那里作为所缘境。对于他来说，那些烦恼不会产生，没有烦恼，慈爱是主要的。经中说：声闻没有烦恼的天，舍弃人的所有烦恼。胜者对城镇等那些，断除烦恼之流没有烦恼。也就是说，声闻的没有烦恼，是声闻见到众生的烦恼之流而完全舍弃，但并非现证一切没有烦恼。善逝是自己也见到，也断除他人烦恼的生起之流，也是没有见到之义。应当了知此，如此发愿后，安住于禅定，对于世间的前生等会生起智慧，是如是声闻们的发愿后了知。就如来而言，经中说：佛陀发愿后了知，任运成就和舍弃贪着，无碍和常住，所有提问都能回答。任运成就是因为没有分别念。舍弃贪着是因为没有依赖。无碍是因为在一切处没有障碍。常住是因为恒常安住于等持。所有提问都能回答是因为能回答所有提问。此处菩提之品
English
Just as plowing the land and the venerable Pūrṇavardhana, who was formerly a Brahmin, referred to the goddess Ganga as a commoner woman, and the Tathagata is separated from these. With great compassion, the Blessed One, at all times, divides time into six parts to observe the world, who will decline and who will prosper, and so on. Omniscience is the ultimate wisdom that distinguishes all phenomena, their nature, differences, and characteristics. Afflictions are fighting and arguing, etc. Here, the cause of affliction is the affliction of affliction. Because of attachment to self, these will arise. Therefore, abiding in this samadhi, rising from there, and entering towns, etc., there as the object of focus. For him, those afflictions will not arise; without affliction, loving-kindness is the main thing. It is said in the scriptures: The Shravaka is a god without afflictions, completely abandoning the afflictions of humans. The Victorious One, for those towns, etc., cuts off the stream of afflictions, without afflictions. That is, the Shravaka's freedom from afflictions is that the Shravaka sees the stream of afflictions of sentient beings and completely abandons them, but it is not the actual realization of all freedom from afflictions. The Sugata also sees himself and cuts off the stream of others' afflictions arising, also meaning not seeing. One should know this. After making this aspiration, abiding in meditation, wisdom will arise regarding the past lives of the world, etc., which is how the Shravakas know after making aspirations. Regarding the Tathagata, it is said in the scriptures: The Buddha knows after making aspirations, spontaneously accomplished and abandoning attachment, unimpeded and permanent, and willing to answer all questions. Spontaneously accomplished because there is no conceptualization. Abandoning attachment because there is no dependence. Unimpeded because there is no obstruction in all places. Permanent because constantly abiding in equanimity. Able to answer all questions because able to answer all questions. Here, the qualities of enlightenment
Tibetan
གས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་བདག་པོར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་རྟག་པ་ཉིད་དེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་དོན་གང་ཚེ་ལ། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྣང་ངོ༌། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེར་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་སྣང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དུས་རྟག་ཏུ་ཕན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གསུངས་པ་ནི། ཆར་ཕབ་ཅེས་པ་སྟེ། ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་གྱུར་པའི་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་ བ་མེད་དེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་གནོད་པ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟང་པོ་དེ་ནི་ཕན་པ་ལ། མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཛད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་འོག་མིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་ཀུན་ཏུ་གནས་ཏེ། དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་སྲིད་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འཐད་ན། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྣོད་དུ་སེམས་ཅན་གང་ཅུང་ཞིག་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དེའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ནམ
Chinese
这些嘎等法的蕴聚，以圆满受用身和化身无别之体，本体身即成主宰，以利益有情之故而周遍，即是常恒。依此而言，经中说：因已完全成熟后，何时何事于何时，何时作为有利益，彼时彼地彼显现。天王降下雨水时，如不适种子不生芽，诸佛纵然已降临，无缘分者不享善。如是事业极广大，是故定说佛周遍，彼性无漏之故，亦说名为常恒。如是即是本体身。彼之显现即是圆满受用身和化身，是显现之故。为何不是时时都有利益呢？所说即是，降雨，如不适宜作为种子的稻谷等，诸佛的圆满受用身和化身没有缘分，因为自己的业障所害，远离了出生的因。善良即是利益。事业广大即是对一切具缘者都有利益。彼即是行持事业的圆满受用身，在清净的佛土中，于色究竟天等各种不可思议且无边无际的珍宝自性宫殿中，眷属等都会出生。如同虚空存在多久就恒时存在多久。彼之佛土如同存在多久。于彼佛土如何成为主要呢？世界有两种，即有情世界和器世界。依有情完全清净而言，所说即是一切有情等。其中，在器中稍微出生的任何有情，都是获得圣位的菩萨。彼一切有情界的有情蕴聚，以无尽的福德和智慧资粮，以般若波罗蜜多，在此世尊为了证悟那些有情而。
English
These aggregates of Dharma such as ga, etc., with the body of perfect enjoyment and the body of emanation being inseparable, the very nature body becomes the master, and because of the benefit of sentient beings, it is pervasive and constant. According to this, it is said in the scriptures: After the cause has completely matured, when and what matter at what time, when the action is beneficial, then and there it appears. Even if the king of gods sends down rain, just as an unsuitable seed does not sprout, even if the Buddhas have appeared, those without fortune do not enjoy goodness. Thus, because the activity is vast, it is definitely said that the Buddha is pervasive, and because it is without defilement, it is also said to be constant. Thus, it is the very nature body. Its appearance is the body of perfect enjoyment and the body of emanation, because it appears. Why is it not always beneficial? What is said is, "Rain falls," like rice and other things that are not suitable as seeds, the perfect enjoyment body and the emanation body of the Buddhas have no fortune, because their own karmic obscurations harm them, and they are separated from the cause of birth. Goodness is benefit. Vast activity is benefiting all those who have fortune. That is the perfect enjoyment body that performs activities, in the pure Buddha land, in the Akanishta and other various inconceivable and infinite precious nature palaces, retinues and others will be born. Just as long as space exists, it will always exist. How long does that Buddha land exist? How does it become the main thing in that Buddha land? There are two kinds of worlds, namely the sentient being world and the container world. According to the complete purification of sentient beings, what is said is all sentient beings, etc. Among them, any sentient being that is born slightly in the container is a Bodhisattva who has attained the holy ground. That aggregate of sentient beings in all sentient realms, with endless merit and wisdom accumulations, with the Prajnaparamita, here the Bhagavan, in order to realize those sentient beings.