Tibetan
ང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་དགའ་བ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་མེད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། །ཆགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་མེད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་དེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་ས་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་སྔ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཐོབ་པས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བསླང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་དོན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོས་པ་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི། དེ་ལྟར་ན་དེ་བསྒོམས་ན་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་སྨན་ཏེ། ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་ནད་ཆེན་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གང་དུ་བྱམས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་གནས་པ་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཚངས་པ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེའི་སྐྱོན་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་དགའ་བ་མེད་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ། །སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་གསུམ་པ་ཞར་ལ་བྱུང་བ་དང་བཅས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ། སྐད་ཅིག་ ག
Chinese
对于菩萨们来说，没有那个就没有喜悦。远离喜悦就是对轮回深信不疑。没有那个，他们就没有远离喜悦。般若波罗蜜多对于轮回和涅槃，因为不住于，所以是各自完全的分别。没有贪执等等，因为远离贪欲所以是各自的分别。对于一切法没有贪执，就是没有显现的执着。贪执和不贪执，以及对它们的贪执和远离，因为那些没有对境，所以说是为了彻底断除而各自分别。一切法就是一切道。在七现观地上。菩提之前已经说过了。因此所说的是，使证悟佛的智慧，因为获得证悟，所以为了发起那样获得菩提而各自分别，是为了分别的意义。一切法就是空性，无相，无愿。与自性分离，一切相寂灭，三界没有言说，次第如何，这是道的简略。如果从解脱之门之外还有它们的道。那样如果修习它，就会堕落到下劣的菩提。一切皆无，就是一切法，一切是菩萨道的药，能消除对小乘有信的大病，就是在哪里慈爱是它们的先行者。然而对于它们一切。安住于慈爱等四无量心就是变成梵天。因为与梵天相似，所以不生起它的过失，这是广说。一切就是一切过失，慈爱等等的不顺品，次第如何，就是害心和种种损害以及没有喜悦和愤怒的随眠。没有愿望是因为远离对涅槃的欢喜。没有愤怒是因为没有对轮回深信不疑，这是第十三次第现观连带发生的。论典中，刹那
English
For Bodhisattvas, without that, there is no joy. Being separated from joy is having great faith in samsara. Without that, they have no separation from joy. Prajñāpāramitā, for samsara and nirvana, because of not abiding, is the complete distinction of each. Not having attachment, etc., because of being separated from desire, is the distinction of each. Not having attachment to all dharmas is the absence of manifest clinging. Attachment and non-attachment, and attachment to and separation from them, because those have no object, it is said that it is to distinguish each for the sake of complete abandonment. All dharmas are all paths. On the seven grounds of Abhisamaya. Bodhi has been spoken of before. Therefore, what is said is, to make one realize the wisdom of the Buddha, because of obtaining realization, therefore, in order to arouse the attainment of Bodhi in that way, to distinguish each is for the meaning of distinction. All dharmas are emptiness, signlessness, wishlessness. Separated from self-nature, all signs are extinguished, the three realms have no mention, how is the order, this is the summary of the path. If there is another path for them other than the gate of liberation. If one cultivates it in that way, one will fall into inferior Bodhi. All is nothing, that is all dharmas, all is the medicine of the Bodhisattva path, which can eliminate the great disease of faith in the lesser vehicle, that is where loving-kindness is their forerunner. However, for all of them. Abiding in the four immeasurables such as loving-kindness is to become Brahma. Because it is similar to Brahma, it does not give rise to its faults, this is an extensive explanation. All is all faults, the unfavorable aspects of loving-kindness, etc., how is the order, that is, harmful thoughts and various harms, and the latent tendencies of joylessness and anger. Wishlessness is because of being separated from joy in nirvana. Absence of anger is because of not having great faith in samsara, this is the thirteenth gradual Abhisamaya with incidental occurrences. In the treatise, a moment
Tibetan
ཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཅེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། ཅིག་ཅར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་རྨི་ལམ་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེས་མ་འོངས་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་སློབ་ཅིང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་འགག་པར་བྱེད་ལ་དེས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པ་འདི་ནི་སྔ་ནས་བཤད་པའོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡིས། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡི། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད། །རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འགུལ་བ་ལྟར། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐུབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སྨེས་དཔའི་སྙིང་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་འཕགས་ནས་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་སེམས་གཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཟག་པ་མེད་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྔོན་དུ་བྱེད་དེ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་མཐུས་དྲངས་ནས་ཟོ་ཆུན་ལ་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེའི་མུ་མེད་པ་ནི་མུ་མེད་པའི་ ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་དྲངས་པ་ཉིད་ལ། དེ་ལ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་དུ་འབྲེལ་པ་ཡུན་རིང་པོར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་
Chinese
一者现证菩提。体性即是四种。此乃略说。彼乃殊胜道之发心十六者之自性之差别七十一者，为摧毁一切随眠故，如金刚般观修真实义至极圆满之位。一时成熟故，如梦般二者之真如一体而证悟之无间道与佛地之解脱发心之体性。彼于未来生起发心而不退转，且从诸盖障中解脱。彼之盖障已生者则灭除，彼之现在生起者则以道断除，此种相已于前述说。此处广说一刹那间现证菩提者，谓布施等一一，以摄集无漏诸法故，能仁一刹那之证悟，此应知。如人汲水桶，以一踏板而动，一切一时摇动般，知一刹那亦如是。如是，行于般若波罗蜜多之能仁与菩提萨埵之精华等一一亦以心之刹那缘于空性之自性，故摄集一切无漏法，由是超胜，以一刹那证悟之心，刹那间现证菩提。布施等心无漏者缘于一，亦即一时先行无漏法之聚，由前牵引之力所引，如汲水桶之比喻。于此说者，谓无边大海。何处以般若波罗蜜多所摄持之故，且与一切相智之作意不离之故，与空性一体之甚深且广大之布施等心之每一刹那，即说为般若波罗蜜多。彼之无边乃是无边之 无漏法等周遍牵引之自性。于彼，彼等之互相联系长久串习。
English
One is the direct realization of enlightenment. Its nature is fourfold. This is a brief explanation. It is the seventy-one distinctions of the nature of the sixteen bodhicittas of the extraordinary path, the state of perfecting the ultimate meditation on the true meaning like a vajra, because all latent tendencies are destroyed. Because it matures simultaneously, it is the nature of the unobstructed path that realizes the suchness of the two as one, like a dream, and the bodhicitta of liberation of the Buddha's ground. It does not regress in generating bodhicitta in the future, and it becomes liberated from all obscurations. The obscurations that have arisen are eliminated, and those that arise in the present are abandoned by the path. This aspect has been explained before. Here, the extensive explanation of directly realizing enlightenment in a single moment is: each of giving, etc., because it gathers all uncontaminated dharmas, the realization of the capable one in a single moment should be known. Just as a person moves a row of water buckets with a single pedal, and everything moves simultaneously, so is knowing a single moment. Thus, each of the capable one who practices the Prajñāpāramitā and the essence of the Bodhisattva, etc., also focuses on the nature of emptiness with a moment of mind, so it gathers all uncontaminated dharmas, and thus excels, with a single moment of realization, directly realizing enlightenment in a moment. The uncontaminated mind of giving, etc., focuses on one, and thus simultaneously precedes the accumulation of uncontaminated dharmas, drawn by the power of previous karma, like the analogy of drawing water buckets. What is said here is: the boundless ocean. Because it is held by the Prajñāpāramitā, and because it is inseparable from the attention of all-knowing wisdom, each moment of the profound and vast mind of giving, etc., which is one with emptiness, is called the Prajñāpāramitā. Its boundlessness is the nature of the boundless all-pervading attraction of uncontaminated dharmas, etc. In that, their mutual connection is a long-standing familiarity.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཅིག་ཅར་གཞོལ་བར་འགྲོ་བའི་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་དཔེས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་དང་པོའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་གནས་སྐབས་སྐྱེས། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་འདིའི་འོ་ཞེས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་མི་གཡོ་བའི་གནས་སྐབས་ནས་བརྩམས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་གང་འདིས་སྔོན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ནས་གང་ཡང་ཕྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ལུས་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་སྨིན་ནས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། འདིར་གསུངས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དང་ཐམས་ཅད་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་མུ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེའི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པའི་དཔེ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་མུ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་ས་ལ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གཉིས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་སུ། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟར་གནས་པའི། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པ་ནི་བློས་ཏེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་
Chinese
因为，那要如何知道呢？深广无垠的海洋，就是一起奔流的水流的汇集处，本质上也是因为它们彼此相连。因此，无垠的海洋是譬喻，意思是说，所有无漏的法，都是心念一瞬间显现证悟，这是第一。论典中说：何时一切白法的自性，是般若波罗蜜多，异熟法性状态所生，那时一瞬间的智慧。也就是说，从异熟所生的法就是异熟法，在那状态中就是这个，这样说的。般若波罗蜜多也是从不动摇的状态开始，一切都是善法，有漏和无漏，无论哪个，先观修其自性本空，之后远离一切不相符的方面，清净无余的方面异熟成熟所生的无漏法，那些自性本空，具有正确觉悟的白色自性的一切，在哪里产生，那就在心念一瞬间，那些法自然成就。这里说的是，虚空，般若波罗蜜多是异熟法性的状态，一切都是白色自性，因此是无垠的，那些法也是自性本空，与一味一体自然成就的异熟所生，那无垠如何呢？虚空是无垠的譬喻，虚空如何是无垠的呢？自性本空和自然成就，是完全不变的，也就是说，从异熟所生的所有白色法，都在心念一瞬间的地上显现证悟。第二是论典中说：诸法如梦般存在，以布施等行持，无相之法，一刹那证悟。证悟就是以智慧，也就是知晓的意思。如梦一般，如乾闼婆城一般，如影像
English
Because, how is that to be known? The immeasurable ocean of depth and vastness is the confluence of all the waters that flow together, and in essence, it is because they are interconnected. Therefore, the immeasurable ocean is a metaphor, meaning that all uncontaminated dharmas are manifested and realized in a moment of mind, this is the first. In the treatise it says: When the nature of all white dharmas is the perfection of wisdom, born of the state of ripened dharma nature, at that time, a single moment of wisdom. That is to say, the dharma born from ripening is the ripening dharma, and in that state, it is this, so it is said. The Perfection of Wisdom also begins from the state of immovability, everything is virtuous dharma, contaminated and uncontaminated, whichever it is, first contemplate its self-nature as empty, then separate from all incompatible aspects, the uncontaminated dharmas born from the complete purification and ripening, those self-nature empty, possessing the correct awareness of all white nature, where it arises, that is in a moment of mind, those dharmas are naturally accomplished. What is said here is, space, the Perfection of Wisdom is the state of ripened dharma nature, everything is white nature, therefore it is immeasurable, those dharmas are also self-nature empty, and the ripening born of the naturally accomplished oneness, how is that immeasurable? Space is a metaphor for immeasurability, how is space immeasurable? Self-nature emptiness and natural accomplishment are completely unchanging, that is to say, all the white dharmas born from ripening are manifested and realized on the ground of a single moment of mind. The second is what is said in the treatise: Dharmas exist like dreams, practicing generosity and so on, the signless dharmas, are realized in a single moment. Realization is through wisdom, which means knowing. Like a dream, like a city of gandharvas, like an image