Chinese
由尊者吉美炯内贝所著之第二十八章。 第六，渐次现观。 在论典中说：“三种十种渐次性。”所说的是渐次现观，从顶现观之后的三十一种差别开始，为了防止一下子产生，对所显示的这些，与解脱分相应的有三种，与如前一样决择分相应的有十二种差别，见道有十六种差别，修道有九种差别，因此共有四十种差别。对于其中的每一种差别，也要知道有布施等十三种差别。就像圣者解脱部所说的那样：“世尊，菩萨如何才能彻底了解渐次之行、渐次之学、渐次之成就？”对“行”的解释是指生起心，对“学”的解释是指与决择分相应，对“成就”的解释是指通过见道和修道，说了这三种就解释了渐次现观。对其广说如下：布施智慧间清净，忆念佛等及正法，无实自性之本体，视为渐次之行持。行、学与成就，此乃其义。 这里所说的是，还有等等，就像这样，对于将要解释的智慧波罗蜜多，要知道是渐次之行。一切法即是六波罗蜜多。法是像这样在道上，菩提即是其本身。无执著即是无障碍本身。菩萨们对于渐次之行的最初发心等等，就像这样，菩萨从最初发心开始，行持布施波罗蜜多，也引导其他众生如实地接受它。通过布施，获得巨大的受用之蕴，从而行布施，清净佛土，并将众生安置于三乘，从而从轮回中彻底解脱。
English
Chapter Twenty-eight, composed by the venerable Jigmey Jungne Bey. Sixth, Gradual Abhisamaya. In the treatise, it says, "Three kinds, ten kinds, gradual." What is said is the gradual abhisamaya. Starting from the thirty-one differences after the peak abhisamaya, in order to prevent them from arising all at once, among the ones that are shown, there are three that correspond to the part of liberation, twelve differences that correspond to the part of definite determination as before, sixteen differences in the path of seeing, and nine differences in the path of cultivation, so there are forty differences in total. For each of these differences, one should also know that there are thirteen differences such as giving. It is also explained by the Arya-vimoksha-deva: "Bhagavan, how can a Bodhisattva thoroughly understand the gradual action, the gradual learning, and the gradual accomplishment?" The explanation of "action" refers to the generation of mind, the explanation of "learning" refers to being in accordance with the part of definite determination, and the explanation of "accomplishment" refers to the paths of seeing and cultivation. By mentioning these three, the gradual abhisamaya is explained. Its detailed explanation is as follows: Giving, wisdom, pure in between, mindfulness of the Buddha and so on, and Dharma, the essence of non-reality itself, are regarded as gradual actions. Action, learning, and accomplishment, this is the meaning. What is said here is, "Furthermore," and so on. In this way, the Prajnaparamita that will be explained should be known as the gradual action. All dharmas are the six paramitas. Dharma is like this on the path, and Bodhi is itself. Non-attachment is non-obstruction itself. Bodhisattvas, for the initial generation of mind for gradual action, and so on, like this, Bodhisattvas, starting from the initial generation of mind, practice the paramita of giving, and also guide other beings to truly accept it. Through giving, they obtain a great accumulation of enjoyment, and thus practice giving, purify the Buddha-field, and place beings in the three vehicles, thereby completely liberating them from samsara.
Chinese
一切处无所缘之行，以无自性故。此谓布施波罗蜜多之究竟行。如是，持戒等六波罗蜜多亦皆为究竟之行。一切法不可分，此乃六随念。以一切法皆为心所执持故，彼等不可分，以其为无事物之自性故。如是，菩萨从初发心乃至具足一切相智之作意，皆修习于一切法无事物自性中增上信解之法随念，亦于彼等善为安立。又以无事物之自性故，一切法现证菩提后，说法亦无能令众生解脱者。于此，如来薄伽梵观想色等蕴之缘起，然就胜义而言，以其为无事物之自性故，于彼等无忆念及作意，此乃念佛。若于般若波罗蜜多中行，则于善法，乃至有为法与无为法皆不作意，以彼等为无事物之自性故，如是不作意，此乃念法。何以此处薄伽梵之不退转菩萨僧伽，及声闻之僧伽，乃大丈夫之八种补特伽罗，于彼之自性非有而不作意，此乃念僧。复次，若于般若波罗蜜多中行，则住于不毁损且无过失，不杂染且无垢染，不为他所扰浊且不混杂，为智者所赞叹且极清净之等持之持戒，于彼持戒与无事物之自性作意，如是不作意，此乃念戒。其中，不毁损者，谓不微劣，即不越过多所学处。
English
The action of having no object of focus in all places, because it is without intrinsic nature. This is said to be the ultimate action of the perfection of generosity. Likewise, all six perfections, such as discipline, are also to be done ultimately in all six. All dharmas are indivisible, which are the six recollections. Because all dharmas are held by the mind, they are indivisible because of their nature of being without substance. Thus, from the time a Bodhisattva first generates the mind, with all the mental activities endowed with omniscience, one cultivates the Dharma-recollection, particularly believing in the nature of all dharmas as being without substance, and also establishes them well in that. Moreover, because of the nature of being without substance, after all dharmas are manifestly enlightened, there is no one who teaches the Dharma that liberates sentient beings. In this regard, the Buddha, the Bhagavan, contemplates the dependent arising of the aggregates such as form, but in the ultimate sense, because of their nature of being without substance, there is no recollection or mental activity towards them, this is the Buddha-recollection. When practicing the perfection of wisdom, one does not focus on virtuous dharmas, as long as one does not focus on conditioned and unconditioned dharmas, because they are of the nature of being without substance, thus one does not focus on them, this is the Dharma-recollection. Here, the Sangha of the irreversible Bodhisattvas of the Bhagavan, and the Sangha of the Hearers, the eight great individuals, one does not focus on the fact that their nature is non-existent, this is the Sangha-recollection. Furthermore, when practicing the perfection of wisdom, one abides in discipline that is not deteriorated and without fault, unmixed and without impurity, not disturbed by others and not confused, praised by the wise and very pure, one focuses on that discipline and the nature of being without substance, thus one does not focus on it, this is the discipline-recollection. Among them, not deteriorated means not diminished, that is, not transgressing many trainings.
Tibetan
།སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བླངས་པ་ལ་གཅིག་ལ་ཡང་མི་འདའ་བའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱིར་མ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷད་མ་ཞུགས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཉིད་དང་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་གང་དེ་རྙོག་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། སྲེད་པ་ལེན་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཏེ་བདག་གི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཀྱང་གཏོང་ཞིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་རྟོག་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས་རྣམས་ཇི་སྲིད་དུ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་དྲུག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མང་དུ་བྱུང་བར་ཤེས་པས་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་སྨོས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བར་བྱེད་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་གསུམ་མོ། །འདིའི་གང་གི་ཀླན་ཀ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་ཤིང༌། ལན་ནི། རྒྱུས་ཀྱིས་བཏབ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ
Chinese
无过失是指如是受持，对任何一个都不违越。不杂染是指不回向于有为的行持。无垢染是指没有与不善混合。不退转等功德具足，即是不紊乱，因为以贪执受持而令众生解脱。因此，圣者们赞叹的等持不会退转，因为以具足戒律的心而等持之故。当他行持般若波罗蜜多时，也施舍财物和法，即是我的支分和近支分，并且将这一切都作意为无实性的自性，如是作意，不作意即是随念分别。凡是入流者和四大天王种姓，乃至他化自在天之间的诸天，他们全部都是无实性的自性，因此没有忆念，也没有作意，即是随念诸天。如是随念六者，是渐次的行为六者。一切法生
English
Faultlessness means that one does not transgress any of the ways in which it is taken up. Unmixed means that it is not dedicated to worldly conduct. Undefiled means that it is not mixed with negativity itself. That which possesses qualities such as non-deterioration is not confused, because it liberates beings by taking up desire. Therefore, the samadhi praised by the noble ones does not turn back, because it is placed in equipoise by a mind endowed with morality. When one practices the perfection of wisdom, one also gives up wealth and dharma, that is, one's limbs and near limbs, and because one considers all of that to be the nature of non-entity, not considering it in that way is remembering conceptualization. All those who have entered the stream and the families of the four great kings, as long as they are born as gods up to the Paranirmita-vasavartin gods, all of them are the nature of non-entity, therefore there is no memory and no attention, which is remembering the gods. Thus, the six recollections are the six gradual activities. All dharmas arise
Tibetan
ས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན། དེ་ན་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དོ། །རི་བོང་གི་རྭ་བསྒོམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་མཉམ་པ་སྟེ་རོ་གཅིག་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང༌། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སོ་སོར་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཟུང་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མས་ངེས་ ལ། འདིར་འཛིན་པ་པོ་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་པ་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཡོད་པས་གང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། མིང་ཙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མིང་ནི་མིང་ཙམ་ལ། དེས་ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་དེ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། དོན་མེད་པས་གང་དུ་ཡང་རྗོད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། ལུས་ཀྱི་འམ། སེམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་བྱེད་དག་མེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཐ་སྙད་མེད་པར་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཞེས་པ་ལ། ལན་གསུངས
Chinese
如果修习般若波罗蜜多等，那么修习它就没有意义了。就像修习兔角一样，这是诘难。第三个回答是：一切法无变平等性，无变是法界，自性无自性，彼平等即一味性。所有世俗谛的法，以及它的本体的胜义谛法性，没有可修习的，因为会成为圣法的因。那怎么会没有意义呢？如果说各自有自证的本体和能取的识，以及所取，那么一切法无自性就不合理，这是诘难。回答是：一切法无我且无识，即本体常一的自性，在世俗中也不存在，而识的识相在胜义中是不存在的。在以智慧随顺证悟的量所确定之处，此处没有能执者，因此没有所取和能取，因为是依缘而生，并且远离一和多，所以一切法成立为无自性。色等用声音所诠释的，就是色等，它们是存在的，在哪里是无自性呢？这是诘难。回答是：唯名等，意义空虚的名只是名，它能完全诠释那些法，所以它们在名言中存在吗？不是的，它在哪里也不存在，因为没有意义，所以在哪里也没有能说者，所说者也哪里也没有，因为身体或心中没有所说和能说。总摄一切法等。没有名言就没有言说，因为这些中没有那些。因此是不可言说的。如果色等具有量，那么空性也具有量，这样缘于它的般若波罗蜜多也会成为有量，因此不认可。
English
If one practices the perfection of wisdom and so forth, then practicing it is meaningless. It is like practicing the horns of a rabbit, this is a challenge. The third answer is: all dharmas are immutable equality, immutability is the realm of dharma, self-nature is without self-nature, that equality is of one taste. All phenomena of conventional truth, and the suchness of the ultimate truth of its essence, there is nothing to be meditated upon, because it will become the cause of the noble dharma. How then could it be meaningless? If it is said that there is also the nature of self-awareness and the aspect of apprehending consciousness, and there is also the apprehended, then it is unreasonable that all dharmas are without self-nature, this is a challenge. The answer is: all dharmas are without self and without consciousness, that is, the self-nature of a permanent and single entity does not exist even in the conventional, and the aspect of consciousness of consciousness does not exist in the ultimate. Where it is determined by the measure of wisdom following realization, here there is no grasper, therefore there is no grasped and no grasper, because it arises from interdependence, and because it is separated from one and many, therefore all dharmas are established as being without self-nature. That which is expressed by sounds such as form is form and so on, they exist, where is it without self-nature? This is a challenge. The answer is: only name and so on, a name empty of meaning is only a name, it completely expresses those dharmas, so do they exist in name? No, it does not exist anywhere, because it is meaningless, so there is no speaker anywhere, and what is said is nowhere either, because there is no object to be spoken of and no speaker in the body or mind. Gathering together all dharmas and so on. Without convention there is no expression, because there is none of those in these. Therefore it is inexpressible. If form and so on have measure, then emptiness also has measure, so the perfection of wisdom that focuses on it will also become measurable, therefore it is not accepted.