Tibetan
ཞན་པའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ན། སྔོན་བཤད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ། ཡམས་ནད་འདི་དག་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྦ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་བསྟན་བཅོས་ལས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་བགྲོད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་སྐྱོན་ཟད་པར་རབ་ཏུ་རྟེན་པ་བཞིན་དུ་བསྟེན་ནས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་ སྤང་པའོ། །ཆུ་བོ་ནི་ཚོགས་སོ། །དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །འདིར་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་མ་སྟེ། བྱེ་བྲག་དེ་གོང་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང༌། །བསེ་རུ་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པ་ནི་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་དེ། བར་མ་ཆོད་པའི་དགུའོ། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་ལ་འདིར་ནི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་བསོད་ནམས་བྱིན་པ་བས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེ་གོལ་དང་ཡུད་ཙམ་དུ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་ནི་ཀྱང་གིས་བརྗོད་དོ། །དོན་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གསུངས་ལ། དེ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། འདི་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམས་སོ། །དམིགས་པ་དངོས་མེད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད
Chinese
因为说，对于低劣之人等所作的安立将会坏灭。所以，先前所说的安立是以安立来安立，对于喜欢那种说法的，没有疑惑。如是，在色等分别的自性者们的地上。（诗）此等瘟疫病已尽，如久远之后气息出，于一切相中行者，成办安乐功德圆满诸，如大海洋中诸河流，以殊胜果实隐藏者，于彼大心者，于一切相中当依止。（诗完）如是教典中说，唯独行于自性成就的功德，是无过失的聚，如极久远时完全依靠过失穷尽般，依止后舍弃一切过失即是舍弃。河流是集合。其之说等是利益。此处说的是修道之差别的最后，此差别之上者如金刚，是无间断道，乃至从无间断的等持到成佛之间的安立。就此而说，教典中说，三千世界众声闻，以及麟喻圆满证悟者，无过菩萨之布施，以设诸善为譬喻后，纵然以众多福德力，亦不能获得佛陀位，无间等持即是彼，彼乃一切相智者。如是，无间断是指于何处获得佛陀位无有间断，是无有间隔的九种。众多福德力于大般若经中宣说，而此处是指具有所缘的菩萨，若以布施福德，不如以等持之刹那顷亦能入定者，以众多福德力，于偈颂中以“也”字表示。为了总摄一切意义而宣说此，彼是指佛陀位，是一切相智之体性。此之所缘非实有，认为主人是忆念，于此寂静之相，善说者们次第攻破。如是教典中说，此等乃是一切相智者们。所缘非实有是指一切法。
English
Because it is said that the establishment made for inferior beings, etc., will perish. Therefore, the previously mentioned establishment is established by establishment, and there is no doubt about liking that kind of statement. Thus, on the ground of those who are of the nature of distinguishing forms, etc. (Verse) These plagues and diseases have been exhausted, as if the breath has gone out after a long time, in all aspects the goers, accomplishing happiness, all the perfect qualities, like rivers in the great ocean, those who hide with supreme fruits, to that great-hearted one, in all aspects one should rely. (End of verse) As it is said in the scriptures, only walking on the qualities accomplished by nature is a faultless accumulation, like relying on the exhaustion of faults for a very long time, abandoning all faults after relying is abandonment. Rivers are collections. The saying of it, etc., is benefit. Here it refers to the last of the distinctions of the path of meditation, the upper one of this distinction is like a vajra, it is an uninterrupted path, the establishment from the uninterrupted samadhi to the realization of Buddhahood. In this regard, it is said in the scriptures, three thousand worlds of hearers, as well as the perfect realization of Pratyekabuddhas, the faultless giving of Bodhisattvas, after setting up various virtues as metaphors, even with many merits, one cannot attain Buddhahood, uninterrupted samadhi is that, that is the all-knowing one. Thus, uninterrupted means that there is no interruption in attaining Buddhahood, it is the nine kinds without interruption. Many merits are declared in the Great Perfection of Wisdom Sutra, but here it refers to the Bodhisattva who has an object of focus, if giving merits is not as good as entering into samadhi even for a moment, with many merits, in the verse it is expressed with the word "also". In order to summarize all meanings, this is declared, that refers to the Buddhahood, which is the nature of all-knowing. The object of this is not real, it is considered that the master is mindfulness, to this peaceful aspect, the good speakers attack in succession. As it is said in the scriptures, these are all-knowing ones. The object of focus is not real, which means all dharmas.