Chinese
耶巴。对于损害它的，不顺品其他九种，以三种一切智，如实遮蔽三种，寂静道如是等等，相似具有与不具有，不平等痛苦等等，于无二元而普皆愚昧，立为最后之分别念。如是，于假立为有情，假立为佛与菩萨等等，以及彼之因，假立为一切种智等等之修道之境，不顺品三种之遮障，乃是于三者普皆愚昧之分别念。以一切相随证诸法，因此，如来乃是一切种智，此乃对于一切种智普皆愚昧之分别念。声闻、独觉与菩萨之道，菩萨当圆满，且彼等之道的事业亦当为之，然不现证真实之边际，因此说道之智乃是菩萨之道之智，此乃对于道之智普皆愚昧。若有内外诸法，彼亦知之，然非以一切道与一切相，因此说声闻与独觉乃是一切智，此乃对于一切智普皆愚昧。安住于何而现证寂静，彼即是寂静之道，此乃对于寂静普皆愚昧，于何亦不住之真实边际亦不现证，此乃对治。以此之故，如般若波罗蜜多般，说寂静于何亦不住，此乃对于道普皆愚昧之分别念。此非具有或不具有如是性，如是，此乃无自性，不可示现，无碍之唯一体性，此如，以无相之故，此之不顺品乃是与如是性等等相似具有与不具有之般若波罗蜜多，此乃与如是性等等相似具有与不具有之相。
English
Yelpa. For that which harms it, the other nine dissimilar aspects, with the three omniscient ones, truly obscuring the three, the path of peace, suchness, etc., similarly having and not having, unequal suffering, etc., being completely ignorant of non-duality, are established as the final conceptualizations. Thus, in the designation as sentient beings, the designation as Buddhas and Bodhisattvas, etc., and the cause of that, the objects of the path of meditation designated as all-knowing, etc., the obscurations of the three dissimilar aspects are the conceptualizations of being completely ignorant in three ways. Because of realizing all dharmas in every aspect, therefore, the Tathagata is the very omniscient one, this is the conceptualization of being completely ignorant of the very omniscient one. The paths of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas should be perfected by the Bodhisattva, and the actions of their paths should also be done, but the true limit is not directly realized, therefore, it is said that the knowledge of the path is the knowledge of the Bodhisattva's path, this is being completely ignorant of the knowledge of the path. Whoever knows all these outer and inner dharmas, but not with all paths and all aspects, therefore, it is said that the Shravakas and Pratyekabuddhas are all-knowing, this is being completely ignorant of all-knowing. That which, abiding in, directly realizes peace, that is the path of peace, this is being completely ignorant of peace, the true limit of not abiding in anything is also not directly realized, this is the antidote. For this reason, like the Prajnaparamita, it is said that peace does not abide anywhere, this is the conceptualization of being completely ignorant of the path. This is neither having nor not having suchness, thus, this is without self-nature, cannot be shown, the single nature of being unobstructed, this is like, because of being without characteristics, the dissimilar aspect of this is the Prajnaparamita that similarly has and does not have suchness, etc., this is the aspect of similarly having and not having suchness, etc.
Chinese
诶！般若波罗蜜多是与其它道不相同的，这是它的对治。任何魔、外道和其它乘都不能遮蔽它。因此说不共，这是对不平等性完全愚昧的分别念。以这种行持，应当用于痛苦、集、灭、道等意义，这是不相符的方面，即不应当用于痛苦等，这是对痛苦等完全愚昧的分别念。不具有贪欲等的意义，因为它们的自性是如是性，即如是性对贪欲等任何方面都没有利益或损害，这是对它完全愚昧的分别念。如何专注于无二和非无二之法？这样，将获得无二和非无二之法的追随，这是对治二和非二。没有它，这是完全愚昧的分别念。那么，像这种分别念，既然早已断除，如何能在此证悟究竟的阶段显示断除呢？没有过失，因为为了它们，微细深入的广大现观的障碍者的完全愚昧的种子，将在第十地完全断除，如《解深密经》等经中所说。又，《解深密经》中说，从第六地和第七地开始，烦恼现行的力量减小，成为习气，而在第八地，从习气中烦恼的现行仅仅是执着于所知障而存在，并且靠近它。经论中也说，第八地的菩萨没有极其微细的烦恼现行。因此，无始以来的对不存在之物的显现执着的自性无明，将被与之相违的自性智慧所断除，并且也将断除由此而生的能取分别念等。为什么呢？因为与无明直接相违的菩
English
E! The Perfection of Wisdom is dissimilar to other paths; this is its antidote. No demon, heretic, or other vehicle can obscure it. Therefore, it is said to be uncommon, which is a completely ignorant conceptualization of inequality. With this conduct, one should apply it to the meaning of suffering, origin, cessation, path, etc. This is a contradictory aspect, i.e., one should not apply it to suffering, etc., which is a completely ignorant conceptualization of suffering, etc. It does not possess the meaning of desire, etc., because their nature is suchness, i.e., suchness does not benefit or harm desire, etc., in any way, which is a completely ignorant conceptualization of it. How does one focus on non-duality and non-non-duality? In this way, one will attain the following of non-duality and non-non-duality, which is the antidote to duality and non-duality. Without it, this is a completely ignorant conceptualization. Then, how can such conceptualizations, since they have already been abandoned, be shown to be abandoned here in the stage of ultimate realization? There is no fault, because for their sake, the seeds of complete ignorance that hinder the subtle and profound vast manifestation will be completely abandoned on the tenth ground, as stated in the Sutra Unraveling the Intent and other sutras. Moreover, the Sutra Unraveling the Intent states that from the sixth and seventh grounds onwards, the power of manifest afflictions decreases, becoming habitual tendencies, and on the eighth ground, the manifestation of afflictions from habitual tendencies is merely clinging to the obscuration of knowledge and existing near it. The commentaries also state that bodhisattvas on the eighth ground do not have even the slightest manifestation of afflictions. Therefore, the ignorance of self-nature, which is the manifestation of clinging to non-existent objects since beginningless time, will be abandoned by the wisdom of self-nature that contradicts it, and the conceptualizations of the grasper, etc., that arise from it will also be abandoned. Why is that? Because the Bodhi that directly contradicts ignorance
Tibetan
་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཞན་དུ་སོ་སོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་འདུན་པ་ནས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པོ་རྣམས་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱོར་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས། སྦྱོར་བའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་ཉིད་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཉི་ཤུ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་གོ་རིམས་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ལམ་གྱི་རྟགས་དང༌། རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། བརྟན་པ་དང༌། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲོད་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་རྣམས་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་མངོན་པར་རྒྱུ་རབ་ཏུ་སྤོང་བའི་ངོ་བོར་ལྡོག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ནི་ཅི་རིགས་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་ཞེས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་དུ་བཤད་དེ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་ཡང་བཤད་ལ། ཅིའི་ཕྱི་ཡང་འདིར་བཤད་ཅེ་ན་དང་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་བསྡུ་བ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ན་འདིའི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་སྤང་བྱར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་དང་དེར་འདུལ་བར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་མེད་པས་ཞེས་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེར་སྤོང་བའི་དགོས་པ་མེད་དེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ནི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས
Chinese
如是菩提心，已显示菩萨众必须修习。有些也各自成立不同于如是所说的安立。从一切相现证之体性的加行意乐，到十九菩提心，每一菩提心，加行极圆满之位是顶位现证，加行次第之位即是渐次现证。第二十是加行极圆满和次第等的究竟位，即一刹那现证菩提。以顶位现证之差别，道的征相和，增长和，稳固和，心安住是次第，如次第为暖和，顶和，忍和世第一法之体性等，极喜地的见道之苦法智忍之体性的一刹那，四种分别的现行之因，以极断之体性而转变，故以极分之四相，即此一刹那，欲界之如是苦之见断所应断之分别，将成极断。上二界则随其应理以其他刹那等，是说现证为其他。如是则第一刹那也说，为何又在此说，答：初时虽见真如，然布施等互相无有，且欲成极摄略故，此义非无意义。若尔，于一切相智之时，如何显示四种分别，如是为何未显示见道一刹那之所断为分别耶？答：谓于彼与彼不欲了知所应调伏故，即无须广断，于修道则有八十一现证之差别，其中以无垢等之六差别，成为四种分别之现行故，将成断除，是说彼等亦为转变之差别。
English
Thus, the mind of enlightenment has been shown to be necessarily cultivated by the Bodhisattvas. Some also establish separately from the arrangement spoken of in this way. From the aspiration of the practice of the nature of perfect realization of all aspects, to the nineteen Bodhicitta, each Bodhicitta, the state of perfect completion of practice is the peak realization, the state of the order of practice is the gradual realization. The twentieth is the ultimate state of perfect completion of practice and order, that is, the realization of enlightenment in one instant. With the difference of the peak realization, the signs of the path and, increase and, stability and, the mind abiding in all are in order, as the order is warmth and, peak and, forbearance and the nature of the highest Dharma in the world, etc., the nature of the moment of suffering Dharma-knowing forbearance of the path of seeing of the Joyful Earth, the cause of the manifestation of the four discriminations, transforms with the nature of extreme abandonment, therefore, with the four aspects of extreme division, that is, this one moment, the discriminations to be abandoned by the sight of suffering in the desire realm, will become extremely abandoned. The two upper realms are other moments as appropriate, etc., which means that realization is explained as other. If so, it is also said in the first moment, why is it said here again, the answer is: although the reality is seen at the beginning, giving and so on are not mutually exclusive, and because it is desired to achieve extreme condensation, this meaning is not meaningless. If so, at the time of omniscience, how are the four discriminations shown, so why are the discriminations not shown as what is to be abandoned in one moment of the path of seeing? Answer: Because it is not desired to understand what should be tamed there and then, there is no need for extensive abandonment, in the path of meditation there are eighty-one differences of realization, among them, with the six differences of stainlessness, etc., it becomes the manifestation of the four discriminations, so it will become abandonment, it is said that they are also the difference of transformation.