Tibetan
་རྣམ་པ་བཞི་ལ།མི་གྱོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ལྷག་མ་རྣམས་སྤོངས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །བྱེ་བྲག་གི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནི་བསྒོམས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་གྱི་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདིར་ཇི་ལྟར་རིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བཤད་པའི་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་ཚུ་རོལ་པ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དེས་བཤད་དེ། བཞི་པའི་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་དང་རྟོགས་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟུང་བ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་མངོན་དུ་ བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང༌། གཉེན་པོ་དག་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྟོགས་པ་པོར་རྣམ་པར་བཤད་པས་ཀྱང་དེ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཅིག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ན་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་བཟོད་པ་སྐྱེས་པས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པས་བསྡུས་པར་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་གང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཅན་དེའི་འདིར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་འདིའི་རྒྱས་པར་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྤོང་བ་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་ཁམས་གོང་མའི་འོ་ཞེས་པས་ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་གིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་སྟེ་ཞོག་ཅིག །སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པ་ནི་རྩེ་
Chinese
有四种。不放逸等差别，则以八种分别和其余习气，如此遣除剩余。八十种差别是无间三摩地，如金刚和无间道。八十一差别是应修习之道，如是修道和解脱道，以及异熟和法身。其他现观的安立应如何在此知晓。此处所说的最初阶段的安住者，不是圣者解脱部的必要，任何此岸者所安立的。如是彼亦说，第四之顶现观的增长是无分别，是般若波罗蜜多。若已证悟，如何不舍弃有情之义？如是于真实证悟之位，为遮止菩萨堕入涅槃，以大悲现前之意。如何有四种有之分别，对治是见道和修道的四种行相，以证悟者分别解说，也说为四种，以“一个”等故，是离垢。此处以见道生忍，欲界和色界及无色界所摄的，生起的百八烦恼，以见道所应断除的分别，如实摄集，极易遣除。欲界等所摄的百八，凡是与世间决定性之分相应的随顺结合者，在此应如何如理遣除之意。此分别的广说在顶现观等中。其他分别说，以知法忍是属于欲界的断除，以后知忍是上界等，如何以一断除百八，且置之不顾。当说应时，是顶
English
There are four types. The distinctions of non-negligence, etc., are that the eight discriminations and other habitual tendencies are eliminated in this way. The eighty distinctions are the uninterrupted samadhi, like the vajra and the uninterrupted path. The eighty-one distinctions are the path to be traversed by meditation, such as the path of meditation and the path of liberation, as well as the maturation and the Dharmakaya. How the establishment of other Abhisamayas should be known here. Those who abide in the first stage mentioned here are not the necessity of the noble liberated group, whatever is established by those on this shore. As such, it is also said that the increase of the fourth peak Abhisamaya is non-discrimination, it is the Prajnaparamita. If one has realized it, how can one not abandon the meaning of sentient beings? Thus, in the state of true realization, in order to prevent the Bodhisattva from falling into Nirvana, it is with the intention of manifesting great compassion. How can there be four kinds of existence discriminations, and the antidotes are the four aspects of the path of seeing and the path of meditation, which are explained separately by the realizers, and are also said to be four kinds, because of "one", etc., it is free from defilement. Here, with the forbearance born from the path of seeing, the one hundred and eight afflictions that arise, encompassed by the desire realm, the form realm, and the formless realm, are to be abandoned by the path of seeing, and the discriminations that are truly gathered are easily eliminated. The one hundred and eight encompassed by the desire realm, etc., all those who are in accordance with the worldly definitive division, should be eliminated here in a reasonable way. The extensive explanation of this distinction is in the peak Abhisamaya, etc. Other distinctions say that the forbearance of knowing the Dharma is the elimination belonging to the desire realm, and the subsequent forbearance of knowing is the upper realm, etc., how can one eliminate one hundred and eight with one, and leave it alone. When it is time to speak, it is the peak.
Tibetan
མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་ཞེས་པ་འདིའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་གཞན་དུ་ནི་ཅི་ཞིག་འདིས་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟུང་བ་ནི་དོགས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་གང་གིས་དེའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཡང་མེད་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་གཞན་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་ལྟོས་པར་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཚིག་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་སྔ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་ཉིད་དེ་དེ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་ཆེན་པོ་དགུ་ལན་ཅིག་གིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ས་དགུའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པས་སྤངས་པའི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པོ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དགུ་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་བསྒྲུབས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ག
Chinese
關於她的現觀，在這種增長的階段，通常是沒有分別念的，這就是現觀的意圖，否則，憑藉這個，在所有地上也都是沒有分別念的。如果這樣，那麼分別念的證悟在世間忍位時，在任何情況下都是不可能的。因此，沒有墮入涅槃的疑慮，也不是圓滿了三種一切智者的無上法。然而，如何以一個剎那的見道，四種證悟者以何種方式成為其四種對治？法智忍位對於色界和無色界的煩惱也是沒有的，如果通過完全成就它的現觀來改變並進行安置，那將是矛盾的。在何處，道上的隨後智的剎那本身就是此處的見道？法智忍位的剎那們，相對於捨棄欲界的煩惱，說捨棄三界的遍計是合理的，這樣說的。對此的反駁之前也已經說過了。在此，一些人的觀點是，修道上的證悟有九種差別，對於此，他們認為證悟微小之微小的差別，九地（欲界等九地）的煩惱的九種大差別會一次性地被捨棄。同樣，證悟大之大的差別會捨棄煩惱的微小之微小等九種差別。這樣，九種證悟的差別會捨棄九地的八十一種煩惱差別，這是不合理的。如果這樣，那麼三界的所有具有習氣的煩惱差別都被完全捨棄的九種證悟差別，會轉變為法身，因此不會轉變為菩薩的十地，並且會從十五種發心等中消失。在修道上的九種證悟差別中，菩薩被證實為不還果會受到損害，並且會沒有安立於阿羅漢果的狀態，並且從那裡
English
Regarding her Abhisamaya, in this stage of increase, there is usually no conceptualization, which is the intention of Abhisamaya. Otherwise, by means of this, there is no conceptualization on all the grounds as well. If so, then the realization of conceptualization is impossible in any case during the worldly forbearance. Therefore, there is no doubt of falling into Nirvana, nor is it the complete perfection of the unsurpassed Dharma of the three omniscient ones. However, how can the four types of realizers in one moment of the path of seeing become its four antidotes? The Dharma-knowing forbearance also does not have afflictions of the form and formless realms, and if it is changed and placed by the Abhisamaya that completely accomplishes it, it will be contradictory. Where, the moment of subsequent knowledge on the path itself is the path of seeing here? The moments of Dharma-knowing forbearance, relative to abandoning the afflictions of the desire realm, it is reasonable to say that abandoning the conceptualizations of the three realms, so it is said. The refutation of this has already been said before. Here, some people's view is that there are nine differences in the realization on the path of meditation, and for this, they think that realizing the difference of the smallest of the small, the nine great differences of the afflictions of the nine grounds (the desire realm, etc.) will be abandoned at once. Similarly, the realization of the greatest of the great will abandon the nine differences such as the smallest of the small of afflictions. In this way, the nine differences of realization will abandon the eighty-one differences of afflictions of the nine grounds, which is unreasonable. If so, then the nine differences of realization in which all the afflictions with habitual tendencies that have become the three realms are completely abandoned will transform into the Dharmakaya, so it will not transform into the ten Bhumis of the Bodhisattva, and will disappear from the fifteen bodhicittas, etc. Among the nine differences of realization on the path of meditation, the Bodhisattva being proven to be a non-returner will be harmed, and there will be no state of being established in the fruit of Arhat, and from there