Tibetan
་ལྡན་པས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་འདི་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་བྱུང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་དོན་དུ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་ནི་འཁོར་བར་ལྟུང་བའམ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བསྒྲགས་པ་ནི་མི་འཐོབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྐྱབས་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་ལས་དང་ཆོས་དང་བགྲོད་བྱ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །བཟློག་པས་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་མི་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །འདིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་སྤྱང་པོས་ལམ་དུ་ལག་པར་མཚོན་ཆ་དང་བཅས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ། གཞན་དུ་ན་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱག་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་མཐའ་དག་སྟེ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་མི་ལྡོག་པས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་ཆར་གྱིས་བདག་མེད་པར་རིག་པ་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེའི་དེ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་འགྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གོ་ཆ་མ་བྱས་པའི་འཐབ་མོ་པ་ལ་ཕ་རོལ་འཐབ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་གཙོ་བོ་དེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་ལ། དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དབང་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ནས། གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ན་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བས་མི་འཇུག་པ་སྟེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལྔས་མི་ལྡོག་ན་གང་དེ་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དེའི་དོན་ཉིད་དུ་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ ཤོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་ལྡོག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆུ་བྲན་ཐམས་ཅད་ནི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གོ་ཆ་བགོས་པ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་བྱ་བར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སྟེ། མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་གོ་ཆར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་པས་རང་དང་གཞན་དག་གི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གང་གིས་ཀྱང་མི་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་འདོད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གདུལ་བར་བྱ་བ་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འདུལ་བར་རིགས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་གང་གིས་དཀའ་བ་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པས་སོ། །ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་ཇི་ལྟར་རྩོད་ན། གསུངས་པ་ནི། འདི་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གང་གིས་གདུལ་བར་འདོད་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འཐབ་པ་སྟེ་རྩོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་གདུལ་བ་ཡང་དེའི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་ནས་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ནི་གང་གིས་གང་དུ་ཡང་
Chinese
具有者赞叹，并且般若波罗蜜多，这二者以无我之智对它们进行修行，因为对轮回生厌而证得涅槃，实际上二者都不可得。其中，这里所说的将证得圆满菩提是针对对治品而言的。否则，以五度波罗蜜多将堕入轮回，或者以了知人无我而证得涅槃。因此，如果没有般若波罗蜜多，则无法获得被称为菩萨的果位，这是对证悟低劣的分别念。救护是精华，因为对业、法和应行之事非常欢喜，这是其含义。相反，不欢喜的则不是精华。在此，对度波罗蜜多等欢喜的修行，能被般若波罗蜜多所摄持，例如非常聪明的人在路上手中持有武器一样，这是针对对治品而言的。否则，就不会非常欢喜，这是没有摄持的分别念。从“之后”等开始，礼敬之处是所有修行的究竟，因为不依赖于其他，并且对于所作之事不退转，显现成就是修行，即五度波罗蜜多。这些是指二者都了知无我。因此，所谓的甚深是对治品，如果与进入其中的道路分离，那么恶魔等就不会非常扰乱它，就像没有穿盔甲的战士被敌方战士攻击一样，这是道路不圆满的分别念。如是等等，如是般若波罗蜜多是度波罗蜜多之首，而且此首不执着于轮回和涅槃。如何以度波罗蜜多不堕入轮回，如是以人无我的力量不能现证真实之边，如果不是首要的，则将在低劣的菩提中现证真实之边，这是他缘。
English
The possessor praises, and the Prajñāpāramitā, these two practice them with the wisdom of selflessness, because they are disgusted with Saṃsāra and attain Nirvāṇa, in fact, both are unattainable. Among them, what is said here that one will attain complete enlightenment is for the sake of the antidote. Otherwise, with the five pāramitās one will fall into Saṃsāra, or with the knowledge of the selflessness of persons one will attain Nirvāṇa. Therefore, if there is no Prajñāpāramitā, then one cannot obtain the fruit called Bodhisattva, this is the discrimination of inferior realization. Refuge is the essence, because one is very happy with karma, dharma and what should be practiced, this is its meaning. Conversely, what is not liked is not the essence. Here, the practice of being happy with the Pāramitās, etc., can be upheld by the Prajñāpāramitā, just like a very clever person holding a weapon in his hand on the road, this is for the sake of the antidote. Otherwise, one will not be very happy, this is the discrimination of not being upheld. Starting from "after", etc., the place of reverence is the ultimate of all practices, because it does not depend on others, and because it does not regress from what has been done, manifest accomplishment is practice, that is, the five pāramitās. These refer to both knowing selflessness. Therefore, the so-called profound is the antidote, if it is separated from the path of entering into it, then demons, etc. will not disturb it very much, just like a warrior without armor being attacked by enemy warriors, this is the discrimination of the path not being complete. Thus, etc., thus Prajñāpāramitā is the chief of the Pāramitās, and this chief does not cling to Saṃsāra and Nirvāṇa. How one does not fall into Saṃsāra with the Pāramitās, thus with the power of the selflessness of persons one cannot directly realize the true edge, if it is not the primary one, then one will directly realize the true edge in inferior Bodhi, this is other-dependent.
Chinese
是缘起而行的分别。以“以此也”等来说明，因为将要解说。如果不能现量做到，是因为不以成办为目的。成办的目的就是想要获得圆满正等觉。如果那五种不能退转，那么以智慧波罗蜜多，不会从那上面退转，因为是为了那个意义而行持。其他那些也随顺于它，因此那些也不会退转。比如，一切小河都汇入大江，然后流入大海，不会再退转。这是对于目的颠倒的分别。从“此后又”等来说明。所谓“披甲”，这显示了难以做到，因为不能成办无边众生的利益。这样的话，只有这个才是应该披甲的。因为除了这样广大的发心之外，其他的都不能成办自和他人的利益。这是对治。因为没有任何人能成办一切有情众生的利益，所以为了自己所调伏的众生的利益而披甲，这是片面的分别。为了对治种种的分别，就是平等性。使他们欢喜于最胜的欲乐。这是所说的。从“此后又”等来说明。应以所调伏者来调伏有情众生。这样的话，所说是谁在做难行之事呢？如是等等。那为什么呢？就是如何与法相符。天空如何与如天空般的有情众生争论呢？所说的是：“此也”等。说的是，任何有情想要调伏，那也会因为没有有情而完全分离。争斗就是争论。既然没有所调伏者，那么调伏也是非常困难的。因此，应当视一切有情与自己平等。能够成办自他利益的，就不会沮丧，也不会懈怠，会非常欢喜，因为他行持般若波罗蜜多，无论以何者于何处
English
It is the discrimination of going by conditions. It is explained by "also with this," etc., because it will be explained. If it is not done manifestly, it is because it does not engage with the purpose. The purpose is to desire perfect and complete enlightenment. If those five do not turn back, then by the perfection of wisdom, there is no turning back from that, because it is for that very meaning that it is practiced. The others also abide by it, so those also do not turn back. For example, all streams enter the great river and then flow into the great ocean, and do not turn back. This is the discrimination of a reversed purpose. It is explained from "then again," etc. The so-called "putting on armor" shows that it is difficult to do, because it is not possible to accomplish the benefit of limitless beings. In that case, only this should be put on as armor. Because other than such a vast mind, it is not possible to accomplish the benefit of oneself and others. This is the antidote. Because no one can accomplish the benefit of all sentient beings, one should put on armor for the sake of the beings to be tamed by oneself. This is a partial discrimination. The antidote to the discrimination of variety is equality. Making them rejoice in the supreme pleasures of desire. This is what is said. It is explained from "then again," etc. One should tame sentient beings with those to be tamed. In that case, what is said is who is doing the difficult thing? Thus and so on. Why is that? It is how it accords with the Dharma. How does the sky argue with sentient beings like the sky? What is said is: "This also," etc. It says that any sentient being who wants to tame will also be completely separated because there are no sentient beings. Fighting is arguing. Since there is no one to be tamed, taming is also very difficult. Therefore, all sentient beings should be regarded as equal to oneself. One who is able to accomplish the benefit of oneself and others will not be discouraged or lazy, but will be very happy, because he practices the perfection of wisdom, with whatever, wherever.
Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལན་ནི། སེམས་ཅན་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དབེན་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་དང་ཚོས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ མེད་པའི་རོ་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷའི་བུ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་དག་ལ་མི་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་ལ། གང་གིས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་དང་གང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་དེས་ཀུན་ཏུ་མི་རྨོངས་པས་གང་གི་བྱང་ཆུབ་པས་དེས་བགྲོད་པ་བྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་ལ་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་ལ། དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་གཉེན་པོའོ། །མི་མཁས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་དང་དྲུག་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་དེའི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་དག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་མྲོངས་པའི་རྟོག་པ་ལ། གང་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྔོན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཡུལ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ལ་སྔོན་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཡུལ་ཞིབ་མོའི་ཕྱིར་རྗེས་ལ་དྲུག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། འཛིན་དང་སོ་སོར་སྡུད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བརྟགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་པ། །འཛིན་པ་པོ་དང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་གཞན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཅུང་ཟད་མོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། དེ་ཡང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཐར་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཆོས་དེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉི
Chinese
不是的，因为见到法无我。这里的回答是：所谓众生，一切法是寂静和平等性，这广大是其对治。对于各种众生和各种法，没有的，一味的智慧波罗蜜多，这是对各种的分别念。如是天子等，不怯懦是因为对住和入不愚昧。以何行，住于何处，这是要如实了知一切法平等性，对于智慧波罗蜜多，因此不愚昧，以何菩提而行，则住于菩提，这又是其行和住的因和果的阶段是自己有自在，因此完全回向，以五波罗蜜多也同样会行于此，住于此，这是对治。不善巧者，对于五波罗蜜多和第六无所缘，对其住和入不确定，这是对住和入愚昧的分别念。于何等，等等，对于智慧波罗蜜多先行是其对治。因为广大境，对于五波罗蜜多先行进入，因为细微境，之后是第六，这是之后行走的分别念。之后论典中说：执着和各别摄持，作意和界等，三者都密切相关，住和现前贪着，于法的事物作意，贪着和对治，如欲而行衰损，执着者和要知道。说是于实有我执着者，其他和智慧波罗蜜多也稍微执着，稍微信解，这是执着和各别解脱的分别念。这又是不执着，不解脱，这是对治。成为执着之自性，对这些法作意的分别念，对这些法和合不作意，这是对治。作意之自
English
It is not, because one sees the selflessness of phenomena. Here, the answer is: the so-called sentient beings, all phenomena are emptiness and equality, this vastness is the antidote. For various sentient beings and various phenomena, the wisdom of the perfection of wisdom, which is without and of one taste, is the conceptualization of the various. Thus, the sons of the gods, etc., are not timid because they are not ignorant of abiding and entering. What is to be traversed and where is to be abided is to truly realize that all phenomena are equality, and one is not ignorant of the perfection of wisdom, by what enlightenment does one traverse, then one abides in enlightenment, and this is also the cause and effect of its going and abiding is that one has self-mastery, therefore, by completely dedicating, the five perfections will also go to it and abide in it, this is the antidote. The unskilled, for the five perfections and the sixth non-elaboration, are uncertain about their abiding and entering, this is the conceptualization of ignorance of abiding and entering. In what, etc., to practice the perfection of wisdom first is its antidote. Because of the vast realm, one first enters the five perfections, because of the subtle realm, the sixth is after, this is the conceptualization of going after. Afterwards, it is said in the treatise: grasping and separate gathering, attention and elements, all three are closely related, abiding and manifest attachment, contemplating on the objects of phenomena, attachment and antidote, going and declining as desired, the grasper and knower. It is said that the one who grasps onto the self as truly existent, and the other and the perfection of wisdom also grasp slightly and believe slightly, this is the conceptualization of grasping and separate liberation. This is also non-grasping and non-liberation, this is the antidote. Becoming the nature of grasping, the conceptualization of attending to these phenomena, not attending to these phenomena together, this is the antidote. The attention of