Tibetan
ར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དོན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡང་སྐྱེད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཟབ་པའོ། །སེམས་གང་ཞེས་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་བ་སྟེ་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་མཐར་གཡོ་བའི་ཆུའི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི། མ་ལགས་ཞེས་པ་སྟེ། ལན་ལ་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མས་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུད་འགགས་པས་སོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངང་གིས་སྐྱེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁྱད་པར་དུ་མི་ཟད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ། མ་འགགས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །གང་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པས་རྒྱུན་ཆད་པ་ནི་དེས་ཇི་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་ལས་འདས་པ་རྣམས་སུ་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་ རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཀྱང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེས་ཆེན་པོ་དང་སྨོན་ལམ་དག་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་དེས་ན་འགག་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མིན་ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་བསོད་ནམས་མེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ། མཛད་པ་མེད་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་འགག་འགྱུར་ནི་བཤད་ཟིན་ཀྱང་འདིར་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བཤད་དོ། །གང་དུ་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པའི་ཚིག་དེའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་དམ་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སེམས་གང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་
Chinese
因为没有安立的理由，也不是由先前和后来的刹那所构成，并且也无法由此产生不依赖于它的殊胜意义，这是他的意图，这是甚深的生。所谓的心，从不颠倒中产生，是世俗谛，如影像一般。所谓具有坏灭之法，是询问，即在每个刹那的末尾，像水中摇曳的月亮一样摇曳，这是世俗谛。在胜义谛中，是自性空，这是他的意图而说的。不是的，这是回答，具有坏灭之法，在某些经文中，意思是世俗谛中刹那间消逝。即使在世俗谛中，也是每个刹那都具有坏灭之法，即会坏灭，因为相续断绝。这是他的意图，自然而然产生的，以大悲心发愿等等，因此使它特别不灭。所谓未生，是指未来。所谓不灭，是指由于事物不进入的自性而完全毁灭。所谓何者具有坏灭之法，即相续断绝，那么它如何能在无数劫中使所有众生的蕴聚都圆满成佛呢？即使一个众生也不会变成圆满的菩提。所谓没有，是指大悲心和愿望等没有对境，因此没有事物，所以不会坏灭。所谓不是，是指由于所化众生没有福德，就像舍弃的境地一样。即使没有作为，但以大悲心和愿望等功德之聚，不与分别念相混杂，自然而然地进入，极其清净，证悟的相续，瑜伽士的世俗谛的自性，就像虚空一样，直到何时会坏灭，已经说过了，但在这里用其他理路来说明。对于何处具有坏灭之法的词语的解释，与狮子贤的解释的差别是没有差别吗？应该考察。对于现在产生的心，所谓未生和不灭之法，是指由于没有自性，所以没有开始和结束。法是涅槃，即遮障。
English
Because there is no reason to establish it, it is not composed of previous and subsequent moments, and it cannot generate a superior meaning that does not depend on it, this is his intention, this is the profound birth. The so-called mind, arising from non-confusion, is conventionally true, like an image. The so-called having the nature of decay is a question, that is, at the end of each moment, it sways like the moon swaying in the water, this is conventionally true. In the ultimate truth, it is emptiness of self-nature, this is what he meant when he said it. No, this is the answer, having the nature of decay, in some texts, it means that it disappears in an instant in the conventional truth. Even in the conventional truth, it is also that each moment has the nature of decay, that is, it will decay, because the continuum is cut off. This is his intention, naturally arising, making aspirations with great compassion, etc., therefore making it particularly imperishable. The so-called unborn refers to the future. The so-called non-decay refers to complete destruction due to the nature of things not entering. The so-called what has the nature of decay, that is, the continuum is cut off, then how can it completely perfect all the aggregates of sentient beings into Buddhahood in countless kalpas? Not even one sentient being will become perfect Bodhi. The so-called non-existence means that great compassion and aspirations, etc., have no object, therefore there is no thing, so it will not decay. The so-called not means that because the beings to be tamed have no merit, it is like the state of abandonment. Even without action, the collection of merits such as great compassion and aspirations, etc., does not mix with conceptual thoughts, naturally enters, is extremely pure, the continuum of realization, the nature of the conventional truth of yogis, is like space, until when will it decay, it has already been said, but here it is explained with other reasonings. Regarding the explanation of the words "where has the nature of decay", is there no difference from the explanation of Simhabhadra? It should be examined. For the mind that arises now, the so-called unborn and non-decaying dharma means that because there is no self-nature, there is no beginning and end. Dharma is Nirvana, that is, obscuration.