Tibetan
གྱི་དུས་སུ་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་དོན་གཅིག་གོ །བདག་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསོག་གོ །གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསོབ་བོ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལ་རྒོལ་བའི་ལན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བྱེ་བྲག་ནི་ཐ་དད་པའོ། །གཅོད་པ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་དང་དོན་དེ་གཉི་གའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་དང༌། ཚད་ནི་རགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །གྲངས་ནི་བགྲང་བས་ཟད་པར་མི་ནུས་པས་མི་ཟད་པའོ། །བླ་ལྷག་པར་བརྗོད་པ་ནི་བླ་དགས་ཏེ། གཙོ་བོ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཀྱང་མི་ཟད་ཅེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་མི་ཟད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲས་བསྟན་པས་སོ། །འདི་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེས་བསྟན་པས་ཏེ་དེའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ཡང་འདིར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་བདེ་དག་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་གྱུར་པ་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་ཏེ། བཟོད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་རིགས་ཞེས་པ་སྟེ། བརྒལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་ རིགས། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཐོབ་ཅིང་ཅི་ཞིག་ཉམས། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་ཞེས་པའི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་གང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཉུང་དུ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ལ། མང་དུ་ནི་རྒྱུན་དུ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་དེ་
Chinese
在那个时候，因为在胜义中不存在，所以是空性；孩子们不了解的空性，与不了解本身意义相同。因为没有主宰，所以是虚空的。因为不可执取，所以是空虚的。因为没有执着，所以是没有精髓的。如是等等，以及空性等等，这些是对驳斥福德增长的回应。善现（Subhuti）的祈请等等，差别是各不相同的。断除就是使之不同，即对那些如理修行和对那两个意义的接近领受。如是等等，量就是完全断除粗糙。数就是因为无法通过计数来穷尽，所以是不可穷尽的。更加卓越的表达就是卓越，意思是主要表达。然而不可穷尽，就像虚空一样。再次，不可衡量也就像虚空本身一样。这些法是不可穷尽、无量和空性等等的显说之语所显示的。这些，是通过慈悲来显示的，它的显说之语是因相同。而且，在这里详细解释的是，在这里的教法中说：无数等所显示的，对于胜义谛来说是无法容忍的。世俗的安乐和慈悲，成为同因是能仁所赞同的。如果不能容忍，那就不合理，是具有辩驳的。善现（Subhuti）的祈请等等，因为不是语言的行境，所以是不可言说的。度彼岸的意义，是空性的体性。在这里的教法中说：对于不可言说的法，衰损和增长是不合理的。通过称为修习的道，能获得什么和失去什么？如是说，对于证悟的不可言说，没有衰损和增长，那么如何是菩提等等所说，然而等等，他这样想，即以何者布施而布施。那些，即那些发起菩提心的人们，以及与正理相应的人们。少许是再三地，多数是恒常地。在这里的教法中说：菩提如何，也如是，那也成办所欲之义。菩提那
English
At that time, because it does not exist in the ultimate sense, it is emptiness; the emptiness that children do not understand is the same in meaning as not understanding itself. Because there is no owner, it is hollow. Because it cannot be grasped, it is empty. Because there is no clinging, it is without essence. "Thus," and emptiness, etc., are the answers to refuting the increase of merit. Subhuti's request, etc., the distinctions are different. Cutting off is to make it different, that is, to those who practice properly and to the close acceptance of those two meanings. "Thus," etc., measure is the complete cutting off of the coarse. Number is inexhaustible because it cannot be exhausted by counting. The more excellent expression is excellence, meaning the main expression. However, inexhaustible is like the sky. Again, immeasurable is like the sky itself. These dharmas are shown by the explicit words of inexhaustible, immeasurable, and emptiness, etc. These are shown through compassion, and its explicit expression is the same cause. Moreover, what is explained in detail here is that in this teaching it says: What is shown by the countless, etc., is intolerable for the ultimate truth. The happiness and compassion of the conventional, becoming the same cause, is what the Able One approves. If it cannot be tolerated, then it is unreasonable, and it has refutation. Subhuti's request, etc., because it is not the realm of speech, it is unspeakable. The meaning of going beyond the other shore is the nature of emptiness. In this teaching it says: For the unspeakable object, decline and increase are unreasonable. Through the path called meditation, what is gained and what is lost? Thus it is said, for the unspeakable of realization, there is no decline and increase, so how is enlightenment, etc., said, however, etc., he thinks like this, that is, by what giving is giving. Those, that is, those who generate bodhicitta, and those who are in accordance with reason. A little is repeatedly, and much is constantly. In this teaching it says: How is enlightenment, so too, that also accomplishes the desired meaning. Enlightenment that
Tibetan
བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་ཏེ་འདི་དག་དང་ཞེས་པ་དང༌། དེ་དང་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བླ་ན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་པས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བའི་རིམ་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟར་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉུང་བ་དང་མང་པས་ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དག་ལའོ། །དངོས་པོ་བཞིའི་སྐབས་སུ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་པས་གནས་པ་མི་འཐད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་བའི་ལེའུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒོལ་བ་ལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་ལན་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་བར། རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། །མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འཁོར་དང་བཅས་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཟབ་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང༌། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་པ། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཟབ་པའི་གོ་སྐབས་ཏེ། གཞན་པས་ཞེས་པས་ནི་མེད་པར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་ནི། སེམས་གང་ཞེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ། འགག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་གནས་རྒྱུད་ལ་ཟད་པས་ཟད་པའོ། །མ་ལག་ཞེས་པ་ནི་མིན་པ་ཉིད་དེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་དང༌། རྣམ་པ
Chinese
如是之性之体性。 又是彼之体性而立。 如是等与“此等”与“彼”者，乃是修习之道。 如何以大悲之威力，无上菩提，以所调伏者之福德与智慧之方式，于世俗中显现欲求之义之成办者。 如是修习之道，如是之性之幻化等之自性，如是如来之体性之净减与增益之次第而作事业，如是之体性幻化之自性，无戏论之五蕴自性之法身等之自性，如是如来之体性之菩提，如是彼修习之道，如是之性之体性之义。 以少与多者，乃是加行与后得之位次等。 于四事物之时，以彼之自性而住不应理。 空性为主之品，乃是空性之品，即第十八品。 从此之后等，乃是对治者。 “如是言说”者，乃是答复。 此处经论中说：心识先不由菩提，后亦非异类所生。 以灯火之譬喻，深奥之法性有八种。 菩提二字应接于后。 第十八品中，宣说了菩提唯是如是之性之体性。 彼与眷属一起的菩提之体性，以八种方式而深奥。 此处经论中说：生与灭，如是之性与所知，知与行与无二，善巧方便者为深奥。 无二与善巧方便者，是二者。 “如是言说”等，乃是深奥之机会。 “他者”者，乃是没有。“如是言说”与世尊等宣说了八种深奥，所谓“何心”者，乃是迷乱。 灭者，乃是二障连同习气在所依相续上灭尽而灭尽。 “支分”者，乃是非有，舍弃了对迷乱之因的事物与非事物等之显现执着，以及各种
English
The characteristic of suchness. Moreover, it is established as its characteristic. These and "these" and "that" are the path of meditation. How, by the power of great compassion, through unsurpassed enlightenment, the accomplisher of the meaning of what is desired to be manifested conventionally by way of the merit and wisdom of those to be tamed. Thus, that path of meditation, the nature of suchness, like illusion, etc., the nature of the Thus-gone One's essence, performs actions in the order of purification, diminution, and increase. The nature of suchness, the nature of illusion, the nature of the Dharmakaya, which is the nature of the five aggregates without elaboration, etc., the enlightenment of the essence of the Thus-gone One, thus that path of meditation, the meaning of the essence of suchness. "By few and many" refers to the stages of application and subsequent attainment. In the case of the four objects, it is unreasonable to abide by their very nature. The chapter in which emptiness is predominant is the chapter on emptiness, the eighteenth. From then on, etc., is for the opponent. "Thus he spoke" is the answer. Here, in the treatise, it says: "The mind is not enlightened by the former, nor is it born from a later dissimilar one. By way of the example of a lamp, the profound nature of Dharma has eight aspects." The word "enlightenment" should be added later. In the eighteenth chapter, it is taught that enlightenment is solely the characteristic of suchness. The characteristic of that enlightenment, together with its retinue, is profound in eight ways. Here, in the treatise, it says: "Birth and cessation, suchness and what is to be known, knowledge and action and non-duality, are profound for the skillful in means." Non-duality and skill in means are two. "Thus he spoke," etc., is the opportunity for profundity. "The other" means non-existence. "Thus he spoke," and the Blessed One, etc., spoke of eight kinds of profundity. "Which mind" refers to delusion. Cessation is the exhaustion of the two obscurations, together with their habitual tendencies, on the continuum of the basis, and thus exhaustion. "Limb" means non-existence, abandoning the manifest clinging to the objects of the cause of delusion and non-objects, etc., and various