Tibetan
་གྱུར་པས་རང་གིས་སམ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་ནས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གདམས་ངག་བསྟན་པ་འདོད་ནས་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །ཚིག་བླ་དགས་ནི་མིང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་གང་དུ་ཇི་ལྟར་མེད་ལ། བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་དམིགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཏུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ལུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་དེ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་དྲུངས་ཕྱུང་ནས་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་བདག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་འཚལ་བ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་དམིགས་ཞེས་པ་སྟེ། ལུང་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དམིགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་འདིས་རྗེས་སུ་མ་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རིགས་པ་བརྗོད་དེ་གང་ཞིག་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །གང་འདིར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གང་དུ་ཡང་མེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོམས་པས་གདམས་ངག་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །རྫོགས་པའི་ཞི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཔྱོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་ལྟ་བ་དང་རིག་
Chinese
转变之后，（佛）亲自或者从声闻等口中说，一切导师都无异于此。想要开示诀窍而趋近，就是从“那时”等开始。其中，“那”是指示方向。词句的赘述是指名称。法的实物无论在哪里、以何种方式都不存在，我的实物在世俗中也不存在，是这样认为的。法是指具有五蕴等，没有真正地如实见到，是因为胜义中无自性。菩萨不可得，是指对补特伽罗无我的智慧，对蕴等不可得，是指对法无我的智慧。这二者在般若波罗蜜多中，也是胜义中自性空，就是不可得。像这样的般若波罗蜜多，在某些情况下，独自一人隐居，从对经文意义的确定理解中产生，那就是闻所生慧。像这样，在任何地方都没有疑惑，通过推理等力量产生的那种道理，就是思所生慧。通过这些拔除疑惑，并乐于接受，获得禅定后进行修习，就是修所生慧。其中，想要开示前两者，所以说了“我的”等。菩萨的法是指内在自性所具有的五蕴等。不了解是指没有获得，因为受到量（ प्रमाण ）的妨害。想要开示对它的妨害，所以说了“不可得”，从经文产生的不可得妨害，就是没有真正地如实见到。通过推理等妨害，这个“没有如实见到”是指所说的闻所生慧。真正地如实见到的道理是思考的自性。陈述道理，即任何事物都不存在。所谓“在此”，是指在胜义中任何地方都不存在。在世俗中，通过教导进行思考，因此开示趋入诀窍，就是随之开示，是这样认为的。能够完全趋入寂止，与之同时具有观察的智慧，那就是见和
English
Having transformed, (the Buddha) himself or from the mouths of the Shravakas, etc., said that all teachers are no different from this. Wanting to show the key points and approaching, it starts from "then" etc. Among them, "that" indicates direction. The redundancy of words refers to names. The reality of Dharma does not exist anywhere or in any way, and my reality does not exist even in the conventional sense, that is what is meant. Dharma refers to having the five aggregates etc., not truly seeing as it is, because it is without self-nature in the ultimate sense. A Bodhisattva is not found, which refers to the wisdom of no-self of the person, not finding the aggregates etc., which refers to the wisdom of no-self of Dharma. Both of these in the Prajnaparamita, also in the ultimate sense are empty of self-nature, which is unfound. Such Prajnaparamita, in some cases, alone in seclusion, arises from the definite understanding of the meaning of the scriptures, that is the wisdom arising from hearing. Like this, there is no doubt anywhere, the reasoning that arises through the power of inference etc., that is the wisdom arising from thinking. Through these, uprooting doubts and being happy to accept, obtaining samadhi and practicing, that is the wisdom arising from meditation. Among them, wanting to show the first two, so it is said "mine" etc. The Dharma of a Bodhisattva refers to the five aggregates etc. that have inner self-nature. Not understanding means not obtaining, because it is hindered by valid cognition (Pramana). Wanting to show the hindrance to it, so it is said "unfound", the unfound hindrance arising from the scriptures, is not truly seeing as it is. Hindering through inference etc., this "not truly seeing" refers to the wisdom arising from hearing that is spoken. The reason for truly seeing as it is is the nature of thinking. Stating the reason, that is, nothing exists. The so-called "here" refers to not existing anywhere in the ultimate sense. In the conventional sense, thinking through teaching, therefore showing the approach to the key points, is following the showing, that is what is meant. Being able to fully enter into tranquility, and at the same time having the wisdom of observation, that is the view and
Tibetan
པ་དང་བློ་དང་སྣང་བ་དང་ལྷག་མཐོང་ལ། དེ་གཉི་ག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་དང་གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འཇུག་པ་ན་གལ་ཏེའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ལ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ནི་གསུང་བར་བྱེད་པ་དོན་གསུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདིར་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དད་པ་དེ་ལས་འདོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་སྟོབས་ལས་བརྩོན་འགྲུས་དེའི་སྟོབས་ལས་ལུས་དང་སེམས་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ལེ་ལོ་རྣམ་པར་མི་འཇུག་ནས་དྲན་པས་ཡང་དག་པར་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཤེས་བཞིན་ལ་དེས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དེས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལ་བརྙས་པ་མེད་ནས་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་འཇུག་པས་ཀྱང་ཞུམ་པར་འོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རྒོད་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མྱུར་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཡང་བསྡུས་ན་ཡང་མི་རྒོད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ནི་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་པའི་ཕྱིར་ན། གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་ལ་དུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱད་པ་ལ་ཡང་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱོན་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སོ། །མི་དངང་བ་ནི་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ
Chinese
以及智慧、理智、显现和胜观。那两者双运结合的，是属于修习自性的智慧。为了开示它而宣说，就是“然而”和“如果”，在究竟意义上运用时就是“如果”。“像这样”以及“我”等等，因为接近现在，所以说是“宣说”，要理解为“意义宣说”等等。 这里的广说，就是开示，是通过听闻自性的智慧的特征。所谓“接近开示”，就是通过思维自性的智慧的特征，会现量地进行观察，这是剩余的部分。在这里，希求解脱的那些人，对于三摩地的功德具有极大的信心，从信心中会产生希求。从那力量中产生精进，从那力量中产生身心的调伏。因此，不会让懈怠进入，通过正念，会安住于正确的目标上。通过正知，通过忆念喜悦的事物，如佛陀等等的功德，因此，对于如何听闻和思维的意义，不会轻蔑地进入以三摩地为目标的内心，因为那本身就是牢固的束缚。完全不退缩、不变动，即使经常进入也不会退缩，因为阻止了去往其他地方。因为自性是动摇的，所以变得散乱，即使去了其他地方，也要迅速地认识到，即使再次收摄也不会散乱。完全不退缩，是因为将要开示的心之自性是理性的缘故，在向其他方向散乱之前，对于越来越细微的事物不会感到疲倦。不会向外散乱，因为对于三摩地的修习，也安住在舍的状态中。如何才能让心在那上面感到喜悦呢？因为见到了三摩地的功德。摧毁并且不向外散乱，就是不对它产生喜爱和快乐的散乱，因为见到了散乱的过患，过患就是轮回的痛苦。不恐惧，就是对于贪心和不悦意
English
And wisdom, intellect, appearance, and insight. That combination of the two is the wisdom of the nature of meditation. To teach it, it is said, "However" and "If," which, when used in the ultimate sense, is "If." "Like this" and "I," etc., because it is close to the present, it is said "declare," and should be understood as "meaning declare," etc. The extensive explanation here is the teaching, which is through the characteristic of the wisdom of the nature of hearing. The so-called "close to teaching" is that through the characteristic of the wisdom of the nature of thinking, it will be directly observed, which is the remaining part. Here, those who desire liberation have great faith in the qualities of samadhi, and desire will arise from faith. From that power comes diligence, and from that power comes the taming of body and mind. Therefore, laziness will not enter, and through mindfulness, one will abide near the correct object. Through mindfulness, through remembering the qualities of joyful things such as the Buddha, therefore, one will not enter with contempt into the mind that aims at samadhi, regarding the meaning of how to hear and think, because that itself is a firm bond. Completely unyielding and unchangeable, even if one enters frequently, one will not yield, because it prevents going elsewhere. Because the nature is moving, it becomes scattered, and even if one goes elsewhere, one must quickly recognize it, and even if one gathers again, one will not be scattered. Completely unyielding, because the nature of the mind that is about to be taught is rational, one will not feel tired of making things more and more subtle before scattering in other directions. One will not scatter outwards, because one also abides in a state of equanimity for the practice of samadhi. How can one make the mind rejoice in that? Because one sees the qualities of samadhi. Destroying and not scattering outwards means not causing distraction with love and pleasure for it, because one sees the faults of distraction, and the faults are the sufferings of samsara. Not being afraid is about greed and displeasure.