Tibetan
མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པའི་སའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་སངས་རྒྱས་ལས་གདམས་ངག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོ་ལ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་གང་ཟག་གི་ཡུལ་རྣམས་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྤང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་ལ་དེའི་གོང་གི་བཅུ་དགུ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྟེ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི། འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པའོ། །མདོ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་དུ་ས་འདི་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་བྱིས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང༌། གྲངས་ མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་སྟེ། དེ་ལ་ལྔ་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་དང་པོ་སྟེ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །འདིའི་དང་པོའི་དགུ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པའོ། །གཞན་དྲུག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་སའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལའོ། །འདིའི་ཐ་མ་བར་ཆད་མེད་ལམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གཅིག་གོ །རྒྱུ་འདིས་ན་སྔས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཞེས་པའི་སེང་གེ་བཟང་པོའི་འདོད་པས་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད་པས་མི་རིགས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་དང་རྩ་གཉིས་པ་ནི་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་མའི་མིང་ལ་ཤཱ་རི་ནི་རིགས་ཡིན་པས་ཤ་ར་དྭ་ཏི་སྟེ། དེའི་བུ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་མིང་ངོ༌། །འདིས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གྱུར་པའོ། །རང་གི་ཞེས་པ་ནི་རང་དབང་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་དེ་དག་གི་སྟོབས་སྐྱེད་པ་པོ་ནི་ནུས་པའི་བག་ཆགས་སོ། །དེའི་བསྐྱེད་པ་ནི་མངོན་དུ་སྐྱེས་པས་སོ། །དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཕྱིས་སད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ན་མཐུ་དང་ནུས་པས་སོ། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་ན་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་སོ། །སེམས་པ་དང་སེམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཚིག་གོ །སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ན་གནས་པས་ན་མི་གསལ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་པོའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་འཁོར་ལ་མདོ་སྟེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ལའོ། །འཆད་པ་ནི་དྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་ནས་ཉེ་བར་སོང་ཞིང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་དང་བཤད་པ་དང་འཁོར་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོན་ནས་རང་གིས་རབ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྒྱུ་དེས་ན་ཞེས་པ་ཀུན་ཏུ་བཤད་པར་འདོད་ནས་རང་གིས་དྲིས་པ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་གང་ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་སོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྟེ། ཆོས་དེས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་བརྟན་པར་གྱུར་པས་དྲན་པའི་ས་བོན་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་འདྲ་བ་སྟེ་མཐུན་པའོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེས་རང་གི་སྟོན་པ་དེས་ནའོ། །འགལ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདིར་བསྟན་པས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་དག་གི་དོགས་པ་དེ་བཟློག་པ་སྟེ། འདིར་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མཐོང་བའི་མཆོག་ཏུ་ཚད་མར
Chinese
相符的善根，即最初业者的地的集合的道之集合，从法的相续中从佛处获得教诫，如次第般小、中、大，大中有大、中、小之补特伽罗的境，即念住和正断，以及神足与俱生的盔甲之修持，是发愿心，其前十九是入行心。第四发心是胜解行地，即与极喜地相连之道，世间的修之自性，具有漏的修道，与决择分相符的善根的根、力和俱生者，是入行之修持。在《宝积经》中说，在此诸地中，菩萨各自的生者，也超越了一切远离孩童的圆满，具有无数的等持、陀罗尼、解脱和神通。第五是出世间的第一发心，即第五极喜地，与见道的菩提道支俱生。第六是出世间的修道之发心第十五之第一，即与圣道支俱生。此之最初之九是无垢等九地。其余六是法云地的状态之差别的道。此之最后无间道是佛地之一。以此因，说以佛地所摄的狮子贤的观点，不需要进行详细考察，因为不合理。第二十一和二十二发心是正行和随后成佛，即这是发心的详细分类。舍利子是母亲的名字，舍利是种姓，即舍罗多提，其子是舍利子，舍罗多提之子是名字。以此将要解释的这些是分别。自性是指成为自己的相续。自己的意思是自主。智慧和无畏，这些的力量生
English
The conforming roots of virtue, namely, the collections of paths of the collections of grounds of the first practitioners, from the continuum of Dharma, one will receive instructions from the Buddha, according to the order, small, medium, and large, and in the large, the objects of persons who are large, medium, and small, namely, mindfulness and perfect abandonment, and the armor of accomplishment together with the miraculous feet, is the aspiration mind, and the nineteen before that are the entering mind. The fourth mind generation is the ground of practice with aspiration, namely, the path that connects to the ground of great joy, the nature of worldly meditation, the path of meditation with outflows, the roots of virtue that are in accordance with the aspects of definite discrimination, and the power and strength together with it, is the practice of entering. In the Sutra Jewel Cloud, it is said that in these grounds, even though the beings of each Bodhisattva are separate, they have transcended all those who are separated from the perfections of children, and they possess countless samadhis, dharanis, liberations, and supernormal knowledges. The fifth is the first mind generation that transcends the world, namely, the fifth, the ground of great joy, together with the limb of the path of enlightenment of the path of seeing. The sixth is the first of the fifteenth mind generations of the path of meditation that transcends the world, namely, together with the limb of the noble path. The first nine of this are the nine grounds, such as the stainless one. The other six are the paths of the distinctions of the state of the cloud of Dharma. The last uninterrupted path of this is one on the ground of Buddhahood. Because of this cause, it is not reasonable to say that the view of Simhabhadra, which is included in the ground of Buddhahood, needs to be closely examined. The twenty-first and twenty-second mind generations are the actual and subsequent Buddhahood, namely, that is the detailed classification of mind generation. Shariputra is the name of the mother, Shari is the lineage, namely, Sharadvati, her son is Shariputra, the son of Sharadvati is the name. These that will be explained by this are discriminations. Self-nature means that which has become one's own continuum. One's own means independently. Wisdom and fearlessness, the power of those arise.
Chinese
推动者是能力的习气。它的产生是显现而生。它的加持是后来醒悟。佛的加持是威力和能力。然而佛的威力是指声闻们如果不是平等安住，就不会进入了解他人的心。心和意是同义词，是神通的词语。心的完全分别是不明显，因为它安住于自身。是完全寻觅者的意的表达。薄伽梵所说的是对眷属的经等。示现者是自身对他人。讲解是对提问等。指示是循着方向靠近，并对所化众生所说。同样，凡是薄伽梵如此示现事物、讲解、以及对眷属完全示现，其他的人们也正确地完全示现。在周围成熟后，自己完全示现的说法等，那一切都是士夫的行为。因为由它的加持而完全区分，所以不是声闻等自己自主的。这里，因为那个原因，想要普遍讲述，自己提问的是“那是什么原因”。因为什么原因而宣说了那个原因，就是什么法。因为学习声闻乘和大乘，通过听闻、思惟和修习，那么如何使听闻显现呢？就是声闻乘的那些人。执持的是大乘者。通过那个法，如何通过听闻的听闻和思惟而变得稳固，是为了安立忆念的种子。相似的因是相同，即一致。这宣说了如来自己的士夫行为。像那样，通过听闻本身的那个法，通过自己的示现者。不相违背是指声闻们被说为大士。像这样，舍利子对分别的遮遣，是由于善现在此宣说并非示现者，从而遣除了某些人的疑惑。在此，凡是薄伽梵，是从一切到一切，如实见到一切法在胜义谛中是最高的量。
English
The impeller is the habit of ability. Its generation is by manifest birth. Its blessing is later awakening. The blessing of the Buddha is by power and ability. However, the power of the Buddha means that the Shravakas, if not equally abiding, will not enter into knowing the minds of others. Mind and thought are synonyms, words for clairvoyance. The complete discernment of the mind is not clear because it abides in itself. It is the expression of the mind of the complete seeker. What the Bhagavan said is the sutras etc. to the retinue. The demonstrator is oneself to others. Explanation is for questions etc. Instruction is approaching from a direction and spoken to those to be tamed. Similarly, whatever the Bhagavan thus demonstrates things, explains, and completely demonstrates to the retinue, others also correctly and completely demonstrate. After maturing in the surroundings, all the statements etc. that one completely demonstrates oneself are the actions of a person. Because it is completely distinguished by its blessing, it is not by the self-control of the Shravakas etc. Here, because of that reason, wanting to universally narrate, one asks oneself, "What is that reason?" Because of what reason was that reason proclaimed, that is what Dharma. Because of studying the Shravaka Vehicle and the Great Vehicle, through hearing, thinking, and meditating, then how does one make hearing manifest? That is those of the Shravaka Vehicle. What is held is the Mahayanist. Through that Dharma, how does one become stable through the hearing of hearing and thinking, in order to establish the seed of memory. The similar cause is the same, that is, consistent. This proclaims the Tathagata's own actions of a person. Like that, through that Dharma of hearing itself, through one's own demonstrator. Not contradicting means that the Shravakas are said to be great beings. Like this, Shariputra's refutation of discernment is because Subhuti here proclaims not being a demonstrator, thereby dispelling the doubts of some. Here, whatever the Bhagavan, from all to all, truly sees all Dharmas in the ultimate truth as the highest measure.