Tibetan
།སྨོན་པ་མ་ཡིན་པས་མ་བཤད། །སྦྱོར་ལམ་གསལ་ཏེ་མཐོང་ལམ་ནི། །བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་སུ། །སྐད་ཅག་བཅོ་ལྔ་བཅུ་དྲུག་ནི། །སྡེ་པ་རྣམ་གཉིས་འདོད་པ་ཡིན། །འདོད་པ་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱིས་བཟོད། །ཁམས་གཉིས་ལ་དམིགས་རྗེས་སུ་བཟོད། །བཟོད་དང་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། །བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ཏེ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་རེ་རེ་ལ། །བཟོད་གཉིས་ཤེས་གཉིས་བརྒྱད་བརྒྱད་ཡོད། །ཁ་ཅིག་ལམ་འདི་བཤད་པ་ནི། །ཤེས་པའི་དོན་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་ནི། །རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་དོན་ཡིན་ཟེར། །རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། །ཁ་ཅིག་མཐོང་བའི་ལམ་གཉིས་ནི། །དྲོད་དང་བཟོད་པ་ན་ཡོད་ཟེར། །ཁ་ཅིག་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོད་ཀྱང༌། །ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་ཟེར། །དེ་ལྟར་མཐོང་ལམ་རྣམ་གསུམ་ཏེ། །གང་ཟག་བརྡ་དང་ཆོས་ཀྱི་བརྡ། །གཉིས་ཀའི་བརྡ་གསལ་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་ཡི་རྟེན་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི། །མི་རིགས་དྲུག་དང་ལྷ་རིགས་དྲུག །ཡིན་ཞེས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོར་ བཤད། །ས་ནི་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཞེས་ཀྱང༌། །སྡེ་པ་རྣམ་གཉིས་འདོད་པའོ། །ཐེག་ཆེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ། །བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ་བསྐྱེད་ལས་ཟེར། །སྤང་བྱ་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ནི། །བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཉོན་མོངས་སོ། །རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུ་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤངས་ཞེས་ཐེག་ཆེན་གཞུང་། །རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་སྤངས་ཞེས་པ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་འདོད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་བཤད་པ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ངོ་བོ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་མ་མཐོང་མཐོང་བ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའོ། །མཐོང་ལམ་རྗེས་ཤེས་མེད་དོ་ཞེས། །ཟེར་བ་ཡོད་དེ་གཞུང་དང་འགལ། །ཤེས་པ་དུས་རྫོགས་ཟེར་བའི་ལན། །ཐེག་ཆེན་འདོད་པ་སྐད་ཅིག་མ། །བཅུ་དྲུག་གིས་ནི་རྫོགས་སོ་ཞེས། །བསྟན་པ་རྣམ་གཞག་སྤྲོས་པ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གམ་གཉིས། །རྫོགས་པ་དོན་དམ་རིག་པ་ཡིན། །བཟོད་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ནི། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་རུ། །རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་སེང་བཟང་གསུང༌། །བཟོད་པ་ཤེས་པ་སྔ་མ་བཞིན། །བཟོད་པ་མ་དག་ཤེས་པ་ནི། །བདེན་པ་དག་ལ་དམིགས་པའོ། །མཐོང་ལམ་བསྡུས་པ་དེ་ཙམ་མོ། །བསྒོམ་ལམ་བྱེད་པ་དྲུག་ཀྱང་ནི། །གྲངས་ངེས་གོ་རིམས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡི། །བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་སེང་བཟང་གསུང༌། །ཟག་མེད་ཁོ་ནའི་ཡིན་ཞེས་པ། །ཤཱནྟི་པ་ཡི་འདོད་པ་ཡིན། །དང་པོར་བཤད་པ
Chinese
不以祈愿故而不说。 加行道显明，见道者， 于四谛作意故， 十五或十六刹那， 是二部之宗义。 欲作意，以法忍。 于二界作意，随顺忍。 忍与智之差别者， 无间与解脱也。 如是于一一谛， 有二忍二智，八八。 有者说此道者， 智之义，痛苦之一者， 说是于相续生起之义。 于相续生起不相符， 有者说二见道者， 于暖与忍位有。 有者虽有见道， 然以还灭之差别而各异。 如是见道有三种， 补特伽罗之相与法之相， 二者之相明，见道。 彼之所依是三洲之， 六种人种与六种天种， 说是于大论中。 亦说地是依于六， 是二部之宗义。 大乘第四禅定， 是所依，说是生起。 所断共同宣说者， 一百零八分别念， 以及一百一十二烦恼。 非次第断除， 于无间道中， 一切断除，大乘经。 说以解脱道断除者， 是小乘之宗义。 体性是止观。 宣说七菩提分， 体性是止观。 自性未见与见， 是于法界作意。 说见道无后得智者， 有说是与经相违。 答说智时圆满者， 大乘宗义刹那， 以十六而圆满， 是所说之分别广说。 刹那是一或二， 圆满是胜义智慧。 二忍于能取所取二者， 次第无有， 是分别念，狮子贤说。 忍智如前者， 忍未清净，智者， 是于清净谛作意。 见道摄略唯如是。 修道之作用虽有六， 然无有数量决定与次第。 有漏无漏二者之， 作用是，狮子贤说。 说唯是无漏者， 是寂天巴之宗义。 最初宣说。
English
Not explained because it is not a prayer. The path of joining is clear, the path of seeing is, By focusing on the four truths, Fifteen or sixteen moments, Is the assertion of the two schools. Desire is endured by the Dharma. Focusing on the two realms, subsequent endurance. The difference between endurance and knowledge is, Uninterrupted and liberation. Thus, for each truth, There are two endurances and two knowledges, eight each. Some explain this path as, The meaning of knowledge, one of suffering, Is said to be the meaning of arising in the continuum. Arising in the continuum is inconsistent, Some say that the two paths of seeing are, In the warmth and endurance. Some say that although there is a path of seeing, It is different due to the distinction of reversal. Thus, there are three types of seeing path, The sign of the person and the sign of the Dharma, The sign of both is clear, the path of seeing. Its basis is the three continents, Six human races and six divine races, It is said in the great treatise. It is also said that the ground relies on six, Is the assertion of the two schools. The Great Vehicle's fourth contemplation, Is the basis, it is said to be arising. The objects to be abandoned are commonly taught, One hundred and eight conceptual thoughts, And one hundred and twelve afflictions. Not abandoned gradually, In the uninterrupted path, All are abandoned, the Great Vehicle scripture. Saying that they are abandoned by the path of liberation, Is the assertion of the Small Vehicle. Its essence is calm abiding and insight. Explaining the seven branches of enlightenment, Its essence is calm abiding and insight. Its characteristic is not seeing and seeing, It is focusing on the realm of Dharma. Saying that there is no subsequent knowledge of the seeing path, There are those who say it contradicts the scripture. Answering those who say that knowledge is complete in time, The Great Vehicle's assertion is that moments, Are completed by sixteen, It is an elaborate explanation of the teachings. A moment is one or two, Completion is ultimate wisdom. The two endurances, in the two of grasper and grasped, In order, there is no, It is conceptual thought, says Sengzang. The endurance and knowledge are like the former, The endurance is impure, the knower, Is focusing on the pure truth. The summary of the seeing path is just that. The activity of the path of meditation, although there are six, There is no fixed number or order. The activity of both contaminated and uncontaminated, Is, says Sengzang. Saying that it is only uncontaminated, Is the assertion of Shantipa. Explained at the beginning.
Tibetan
་ཉུང་བ་དང༌། །འབྲས་ལ་བྲོས་པ་ཡིན་པས་སུ། །བསྒོམ་ལམ་རྣམ་གཉིས་ཟག་བཅས་དང༌། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཟག་བཅས་ནི། །དབྱེ་ན་རྣམ་གསུམ་ཁོ་ན་སྟེ། །སྦྱོར་དང་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱིས་སུ། །ཡང་ན་བསོད་ནམས་སོགས་པ་དང༌། །སྒྱུར་དང་སྤེལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་སོ། །མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པས་སུ། །ཟག་བཅས་བརྗོད་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཁ་ཅིག་དམིགས་པ་ཟག་བཅས་ཟེར། །སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ གོ་རིམས་ཡིན། །དེ་ལ་མོས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །ཤེས་རབ་ཡིན་པས་མཚོན་པ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གཞན་ཡང་ཡིན། །ངོ་བོ་འདུན་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །ལ་ལ་ཤེས་པ་ཟེར་བ་ཡོད། །གཉིས་ནས་ས་བཅུའི་བར་གྱི་ནི། །རྗེས་ན་ཡོད་པ་ས་མཚམས་ཡིན། །དབྱེ་བ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ། །ལྟོས་པས་དགུ་ཚན་གསུམ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་གསུམ་ནི། །རང་དང་གཞན་གྱི་གཉིས་ཀ་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་གསུང༌། །ས་བཞི་ས་བདུན་ས་བཅུ་ཡི། །བར་དུ་མོས་པ་གསུམ་པོ་ནི། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི། །ནང་ཚན་གྱི་ནི་ས་མཚམས་སོ། །བསྔོ་བ་བཅུ་གཉིས་གྲངས་ངེས་མེད། །ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སུ་བཤད། །ངོ་བོ་སྨོན་ལམ་མཚན་ཉིད་ནི། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་སྨོན་པའོ། །བསོད་ནམས་མི་ཟད་བྱེད་པ་ཡིན། །ས་མཚམས་ས་དགུའི་རྗེས་ཤེས་ནའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་བོ་ནི། །སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་དག་པའོ། །མཚན་ཉིད་གསལ་ཏེ་བྱེད་པ་ནི། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་དགེ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་མཉམ་པོར་ཐོབ་ཅེས་པ། །ཟེར་ཏེ་དེ་བས་རང་གི་སྔར། །བྱས་པ་ལ་ཡང་ཡི་རང་བས། །བསོད་ནམས་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །དབྱེ་བ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །འདོད་པ་ཤཱནྟི་སེང་བཟང་ནི། །གཉིས་ཀ་ཚང་ན་ཡིན་པས་ན། །དེ་གཉིས་དབྱེ་བར་མི་བཞེད་དོ། །ས་མཚམས་ས་དགུའི་རྗེས་ན་ཡོད། །ཟག་མེད་རྣམ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ནི། །ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སུ་བཞི། །གྲངས་ངེས་གོ་རིམས་ཡོད་པ་ཡིན། །ས་མཚམས་ས་དགུ་མཉམ་གཞག་གི །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ན་ཡོད། །ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །དག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཟློས་པ་གདམས་ངག་སྐབས་སུ་བཤད། །འབད་པས་སྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །དག་པ་ཐོབ་རྒྱུ་མི་ཐོབ་རྒྱུ། །དངོས་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། །བྱེ་བྲག་རྣམ་བཞི་ཉན་ཐོས་དང༌། །རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་སོ། །ས་མཚམས་ས་གཉིས་སངས་རྒྱས་སོ། །ངོ་བོ་ སྒྲིབ་པ་བྲལ་བ་སྟེ། །བྱེ་བྲག་མཚན་ཉིད་དཀྱུས་ན་གསལ། །གཞི་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། །རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ངོ་བོ་བསྟན
Chinese
少分，因为逃避果报吗？修道两种有漏和，无漏的有漏是，区分只有三种，加行和正行后。或者福德等，转变和增长的缘故。本体是了解世俗谛的缘故。有细微的相，所以是，说有漏是自性。有些说是以有漏为对境。出生的次第，是顺序。对此，信解的行境是，因为是智慧所表示，其他的波罗蜜多也是。本体说是意乐，有些人说是智慧。从二地到十地之间，之后存在的是地界。区分自他二者，依靠有三种九类。作用是赞叹恭敬称赞三者，对于自和他二者，次第是佛所说。四地、七地、十地的，中间三种信解是，次第加行是，内中的是地界。回向十二种数量不定，说是以相反的差别。本体是愿望的自性，如此希求是愿。是福德无尽的作用。地界是九地之后知道。随喜的本体是，心所是清净的智慧。自性是明了，作用是，对于他人所作的善，说是获得相同的福德，因此对于自己以前，所作的也随喜，是增长福德。区分是胜义和世俗谛，认为是寂天和师子贤，如果二者都具备，因此，不认为二者有区别。地界是九地之后存在。修持两种无漏，以相反的差别分为四种。数量确定有顺序。地界是九地，在等持的，无间道中存在。本体是止观，是生起清净的。重复在窍诀的时候说。努力修持是自性。清净是获得和未获得，事物有总和别二者。差别四种是声闻和，缘觉菩萨佛。地界是二地是佛。本体是，远离障碍，差别自性在文中明了。所说是地，用两个偈颂表示本体。
English
Small part, is it because of escaping the result? The two paths of meditation, with outflows and, without outflows, with outflows are, distinguishing, there are only three types, the application and the main part after. Or the merit and so on, the reason for transforming and increasing. The essence is understanding the conventional truth. There are subtle characteristics, so it is, saying that having outflows is the nature. Some say that the object is having outflows. The order of birth, is the sequence. For this, the object of faith is, because it is represented by wisdom, other perfections are also. The essence is said to be intention. Some say it is wisdom. From the second to the tenth bhumi, what exists after is the boundary. Distinguishing self and others, relying on, there are three sets of nine. The actions are praising, respecting, and extolling, for both self and others, the order is what the Buddha said. The three faiths in the fourth, seventh, and tenth bhumis, the order is the application, the inner part is the boundary. Dedication, twelve types, the number is not fixed, it is said to be with opposite differences. The essence is the nature of aspiration, so desiring is aspiration. It is the action of inexhaustible merit. The boundary is knowing after the ninth bhumi. The essence of rejoicing is, the mental factor is pure wisdom. The nature is clear, the action is, for the virtue done by others, saying that obtaining the same merit, therefore, for what one has done before, also rejoicing, is increasing merit. Distinguishing is ultimate and conventional truth, it is considered Shantideva and Senge Sang, if both are complete, therefore, it is not considered that there is a difference between the two. The boundary is after the ninth bhumi. Practicing two types of non-outflows, with opposite differences, divided into four types. The number is fixed, there is an order. The boundary is the ninth bhumi, in the samadhi, it exists in the uninterrupted path. The essence is calm abiding and insight, it is generating purity. Repetition is said at the time of instructions. Striving to practice is the nature. Purity is what is obtained and not obtained, things have general and specific two. The four differences are Shravakas and, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, Buddhas. The boundary is the second bhumi is the Buddha. The essence is, being free from obscurations, the difference nature is clear in the text. What is said is the ground, using two verses to express the essence.