Tibetan
དང་ལམ་ཤེས་གཉིས་སུ་ཡང༌། །བསྒྲུབ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡང༌། །ཉན་དང་ སྒོམ་པའི་ཆ་ནས་ནི། །བསྟན་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད་པའོ། །ངེས་འབྱེད་དབྱེ་བ་རྣམ་བཞི་ཡིན། །ས་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་ཁོ་ན་སྟེ། །བྱེད་པ་མཐོང་ལས་སྐྱེད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་དབང་སྔ་སྟོབས་ལྔ་ཡིན། །བསྒོམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ཡིན་ཞེས་བཤད། །ལམ་ཤེས་ངེས་འབྱེད་ཉན་ཐོས་ཀྱི། །རྣམ་ཀུན་ངེས་འབྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །འདི་ནི་དོན་དམ་ཆ་ནས་ཏེ། །བསྟན་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས། །བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་འདི་འདོད། །ངེས་འབྱེད་བདེན་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། །དེ་ཆ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་བཟོད། །དེ་དང་མཐུན་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན། །སྦྱོར་ལམ་མོས་སྤྱོད་ཆ་མཐུན་ནི། །འདི་ཡི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་དཀྱུས་ན་གསལ། །ངོ་བོ་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཡང་ནི། །དེ་ཡི་འདོད་པ་མི་མཐུན་ནོ། །ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །ས་མཚམས་ཆོས་དྲུག་གསལ་བ་སྟེ། །བདུན་པོ་ཆོས་དྲུག་རེ་རེ་ལ། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དཔྱད་པ་སྣང༌། །དཔེར་ན་དྲོད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད། །གཉེན་པོ་སྤོང་བ་རྣམ་གྲོལ་ན། །ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་བཞི་པོ་ནི། །ཁྱད་པར་ལམ་ན་ཡོད་པའོ། །ཆོས་དྲུག་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱོར། །འདིར་ནི་རང་བཞིན་དམིགས་པར་ནི། །འགྱུར་ཆ་བསྟན་པས་ཟློས་སྐྱོན་བྲལ། །འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་དེ་སྐད་གསུང༌། །ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་ཡོད། །དམིགས་པ་དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། །གོ་རིམས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་སྟེ། །འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་དམིགས་རྫོགས་པས། །གྲངས་ཀྱང་བཅུ་གཅིག་ཁོ་ནར་བཤད། །དང་པོ་གསུམ་ནི་ཚོགས་ལམ་དང༌། །སྦྱོར་དང་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ། །བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་གཉིས་གཉིས་སུ། །དཔྱད་པས་དེ་ལྟར་འདྲ་བར་སྣང༌། །ངོ་བོ་ཆོས་ཀུན་མཚན་ཉིད་ནི། །སྤང་བླང་གཉིས་སུ་དམིགས་སོ་ཞེས། །སེང་གེ་བཟང་པོས་འགྲེལ་ཆེན་ནས། །ཁ་ཅིག་བཅུ་པོ་གསུམ་པོ་ལས། །གཉིས་བཞག་དགེ་བ་ལ་དམིགས་ནས། །དེ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ལ། །ལྷག་མ་ཀུན་ལ་དེ་ལྟར་འདྲེ། །འདི་རུ་དངོས་སུ་ཆེད་ དུ་ནི། །བརྒྱད་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ནི། །ཕོག་དང་སྦྱོར་བ་ལྟ་བུས་ནི། །ཟློས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་རྣམ་གྲོལ་གསུངས། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །ངོ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན། །དེ་དོན་སྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ས་མཚམས་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་ནས། །གྲུབ་པ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ནི། །སེང་གེ་བཟང་པོ་འདོད་པ་ཡིན། །སྤོང་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ན། །སེམས་པ་དང་རྟོགས་སངས་རྒྱས་ས། །བི་མ་མི་ཏྲ་རྒྱ་འགྲེལ་ནས། །
Chinese
又，道与智二者，以及宣说修持为二者，就听闻与 修习的方面来说，经典中没有重复的过失。决择的差别有四种，即地、界限，仅是加行道，作用是从见道中产生，本体是前行的五力，说是修所成慧。道智决择是声闻的，一切都是决择世俗谛的，这是就胜义谛的方面来说的，经典中没有重复的过失，佛智（梵文：Buddhaśrījñāna）如此认为。决择是证悟真谛，它的部分是苦法智忍，与之相应的即是体性。加行道是随信行相应，这是它的名称的异名。所依的差别在正文中已阐明。本体虽是法界，但对此的观点并不一致。生起功德是体性，地界限是六法显现，第七种在六法各自中，有存在的考察。例如，暖位的无间道，对治是断除解脱，完全包括四者，差别在于道中存在。其他六法也同样适用。此处，就自性所缘来说，由于显示了转变的部分，因此没有重复的过失。圣者解脱如此说，有生起功德的作用。所缘的差别有十一种，次第是生起的次第，仅凭这些就圆满了所缘，因此数量也说是十一种。最初三种是资粮道，加行道、见道、修道、无学道，对于后四者，依次是两个两个地，通过考察，看起来是相似的。本体是一切法的体性，是断除与取舍二者所缘，狮子贤在《大疏》中说。有些人认为，十种中的三种，放置两种，缘于善法，对于其中的两种，对于后者，其余一切都如此类推。在此，实际上是特意地，通过第八种门来缘，如撞击和结合等，解脱说没有重复的过失。特意要做的事有三种，本体是一切有情，成办他们的利益是体性，地界限是如此缘，成就则是众生成佛，狮子贤如此认为。断除如金刚喻定，心和证悟成佛，毗玛拉米扎在《大疏》中说。
English
Also, the two, path and wisdom, and the explanation of practice as two, from the aspect of listening and meditation, there is no fault of repetition in the scriptures. The distinctions of ascertainment are four, namely, ground, boundary, only the joining path, the function is to arise from the seeing path, the essence is the five powers of the preliminary, it is said to be wisdom born of meditation. Path, wisdom, and ascertainment are of the Hearers, all are ascertainment of the conventional truth, this is from the aspect of the ultimate truth, there is no fault of repetition in the scriptures, Buddhaśrījñāna thinks so. Ascertainment is the realization of truth, its part is the forbearance of suffering dharma knowledge, that which is in accordance with it is the characteristic. The joining path is in accordance with the practice of faith, this is a synonym for its name. The distinctions of the basis are clear in the text. Although the essence is the dharma realm, the views on this are not consistent. Generating qualities is the characteristic, the ground boundary is the manifestation of the six dharmas, the seventh is in each of the six dharmas, there is an examination of existence. For example, the immediate path of heat, the antidote is the liberation of abandonment, completely including the four, the difference lies in the existence in the path. The other six dharmas are also applied in the same way. Here, in terms of the object of self-nature, because the part of transformation is shown, there is no fault of repetition. The noble liberation says so, there is a function of generating qualities. The distinctions of the object are eleven, the order is the order of arising, only these complete the object, therefore the number is also said to be eleven. The first three are the accumulation path, the joining path, the seeing path, the meditation path, the no-learning path, for the latter four, two by two in order, through examination, they appear to be similar. The essence is the characteristic of all dharmas, it is the object of abandonment and acceptance, Lion Good said in the Great Commentary. Some think that three of the ten, placing two, focusing on virtuous dharmas, for the two of them, for the latter, all the rest are inferred in the same way. Here, in reality, intentionally, through the eighth door to focus, such as striking and combining, liberation says there is no fault of repetition. There are three things to do intentionally, the essence is all sentient beings, accomplishing their benefit is the characteristic, the ground boundary is to focus in this way, the accomplishment is the enlightenment of sentient beings, Lion Good thinks so. Abandonment is like the vajra-like samadhi, mind and realization of enlightenment, Vimalamitra said in the Great Commentary.
Tibetan
ངོ་བོ་རང་ལ་སྦྱར་བ་དང༌། །གཞན་ལ་སྦྱར་བས་མི་མཐུན་པས། །ས་མཚམས་དག་ཀྱང་མི་མཐུན་ནོ། །གོ་ཆའི་ངོ་བོ་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །དབྱེ་ན་པཉྫི་ཀ་ནས་དྲུག །འདི་ནས་སུམ་ཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད། །རེ་རེ་ལ་ནི་དྲུག་དྲུག་བཤད། །དགེ་བ་སྒོམ་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །ས་མཚམས་ཚོགས་ལམ་ན་ཡོད་ཅེས། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་གསུངས། །འདིར་ནི་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །འཇུག་པ་དངོས་འཇུག་ཟློས་སྐྱོན་མེད། །འཇུག་པ་དབྱེ་དགུ་དཀྱུས་ནས་གསལ། །ས་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡོད་ཅེས། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐོགས་མེད་གསུངས། །ངོ་བོ་དབང་ལྔ་སྟོབས་ལྔའོ། །མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་དྲུག་དྲུག་ལ། །དངོས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཅུ་བདུན་ཏེ། །ས་མཚམས་གཟུངས་ཚོགས་མན་ཆད་ནི། །ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ་རྫོགས་ཟེར། །གཉིས་ནི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ནའོ། །ངོ་བོ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །རྒྱུ་རྫོགས་པས་ནི་རྣམ་གྲོལ་གསུངས། །ངེས་འབྱུང་བརྒྱད་དུ་བཤད་པ་ལས། །གྲངས་ངེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། །འཁོར་ཉེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་བཤད། །ངོ་བོ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ས་བརྒྱད་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་ས། །དེ་ནས་ཡོད་དེ་འགྲེལ་ཆེན་ནས། །བྱམས་པས་དཔེ་རུ་བླངས་ནས་བཤད། །ཁ་ཅིག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན། །སངས་རྒྱས་ས་ན་མེད་ཅེས་ཟེར། །ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ས་ཁོ་ན། །ཡོད་དེ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན། །ཟེར་ཡང་དང་པོ་ཁོ་ན་འཐད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྒྱས་ཕྱིར་དང༌། ། ལྷ་ཡི་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་དང༌། །འདོད་ཆེན་མ་ཡིན་བྱང་སེམས་ཀྱི། །ལམ་ནི་བསྟན་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་བཤད། །མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་ལ། །ཁ་ཅིག་རྟེན་སོགས་ཐ་སྙད་འདོགས། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བསྟན་ཏོ་ཞེས། །ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་བློ་གྲོས་ཟེར། །སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མཚོན་ནས་ང་རྒྱལ་བཅག །བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའི་སེམས་བསྐྱེད་པས། །ཡུལ་ངེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྩོད། །བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནར་མི་འཐད་དེ། །རིགས་ལྔ་ཞེས་ནི་སྨྲ་བས་ན། །རིགས་ལྔ་དྲང་དོན་ཡིན་པས་ན། །ཁྱབ་པ་ཞེས་ནི་འཐད་པ་ཡིན། །འདོད་ཆེན་མ་ཡིན་བྱང་སེམས་ཀྱིས། །གཙོ་བོར་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བས། །ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་རང་བཞིན་ཡིན། །འོ་ན་སྒྲུབ་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས། །ཟེར་བའི་ལན་དུ་སེམས་ཅན་ནི། །སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཐེག་གཉིས་བསྒོམ་ལམ་མི་འཐད་དེ། །རང་རང་སྔར་རྒྱུན་ཡིན་པས་གསལ། །བྱང་སེམས་ལ་ནི་མི་བཤད་དེ། །ཤེས་ནས་འདའ་བར་བྱེད་པས་སུ།
Chinese
本体安立于自身， 与安立于他者不相符， 因此界限也不相符。 盔甲的本体是精进， 分类从六度波罗蜜开始， 从这里宣说为三十六种。 每一种又宣说为六六种。 修习善法是其特征。 界限存在于资粮道， 大论师无著如是说。 此处仅凭意乐， 进入和真实进入没有重复的过失。 进入的九种分类在广说中已明。 界限存在于加行道， 如前一样无著如是说。 本体是五力和五根。 特征是对六六度波罗蜜， 真实地进入。 资粮的成就十七种， 界限从持明众以下， 据说直到胜法为止圆满。 二者在于见道和修道中。 本体是智慧和大悲， 特征是遍知一切的， 因圆满故宣说为解脱。 在宣说八种出离中， 虽然没有确定的数量， 但考虑到近处的眷属而说。 本体是智慧和大悲， 确定出离是其特征。 从第八地到佛地， 从那里存在，在大释中， 弥勒以比喻的方式宣说。 有些人认为因为是修行， 所以在佛地没有。 有些人认为唯独在佛地， 存在，因为是修行， 虽然这样说，但唯有第一个合理。 为了遍知一切而增长， 以及遣除天人的邪分别， 为了不是大欲菩萨的， 道而宣说道智。 对于做馍馍等， 有些人安立所依等名称。 智慧生处慧说： 为了成为法器， 以光明象征来摧毁我慢。 唯独发起菩提心， 所缘是确定的，对此有争论。 唯独菩提不合理， 因为说是五种姓， 五种姓是了义故， 说是周遍是合理的。 不是大欲的菩萨， 主要是不舍弃烦恼， 不舍弃烦恼是自性。 那么什么是修行呢， 在回答说，是令众生， 成熟的事业。 二乘的修道不合理， 因为各自是以前的习惯而明显。 对于菩萨不宣说， 因为知道后而度脱。
English
The entity is applied to itself, It does not match with being applied to others, Therefore, the boundaries also do not match. The essence of armor is diligence, If divided, it starts from the six pāramitās, From here, it is explained as thirty-six. Each one is explained as six times six. Meditating on virtue is its characteristic. The boundary exists in the path of accumulation, The great teacher Asaṅga said. Here, just by aspiration, There is no fault of repetition in entering and truly entering. The nine divisions of entering are clear in the detailed explanation. The boundary exists in the path of preparation, As before, Asaṅga said. The essence is the five powers and five strengths. The characteristic is to actually enter, Into the six pāramitās, six times six. The accomplishment of accumulation is seventeen, The boundary is from the assembly of dhāraṇīs downwards, It is said to be complete up to the supreme dharma. The two are in the path of seeing and the path of meditation. The essence is wisdom and compassion, The characteristic is that of knowing all, Liberation is taught because the cause is complete. In the explanation of the eight renunciations, Although there is no fixed number, It is said with consideration for the close retinue. The essence is wisdom and compassion, Definite renunciation is its characteristic. From the eighth bhūmi to the Buddha bhūmi, It exists from there, in the great commentary, Maitreya explained by taking an example. Some say that because it is practice, It does not exist in the Buddha bhūmi. Some say that it exists only in the Buddha bhūmi, Because it is practice, Although they say so, only the first one is reasonable. In order to expand the knowledge of all, And to dispel the wrong thoughts of the gods, The path of the bodhisattva who is not of great desire, Is taught, therefore the path of knowledge is explained. For making dumplings and so on, Some apply names such as support. The source of wisdom, intelligence, says: In order to become a vessel, Ego is destroyed by symbolizing with light. Only generating the mind of enlightenment, The object is definite, there is a dispute about this. Only enlightenment is not reasonable, Because it is said to be the five lineages, The five lineages are definitive in meaning, It is reasonable to say that it is pervasive. The bodhisattva who is not of great desire, Mainly does not abandon afflictions, Not abandoning afflictions is the nature. Then what is practice, In response to saying, it is the activity of, Ripening sentient beings. The path of meditation of the two vehicles is not reasonable, Because each is clear as the former habit. It is not explained to the bodhisattva, Because one crosses over after knowing.