Tibetan
་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་ཅིང་རྨི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། དེ་མ་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ལས་བྱས་ནས་བདེ་འགྲོ་དང༌། ངན་འགྲོར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་པ་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཚོགས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ནས། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པའི་བར་འདི་ནི་ཚོགས་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད། གཉིས་མེད་པས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་འདི་ཉིད་ནི་གང་ལ་གཉིས་མེད་པ་དང༌། གཉིས་མེད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་འདི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་དེ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ཉིད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གོ །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཆོས་དཀོན་མཆོག་དང༌། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གོ །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ། ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། ཅི་ཆོས་ཉིད་འདུས་བགྱིས་པ་ལགས་སམ། འདུས་མ་བགྱིས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདུས་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། གང་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་འདི་གཉི་ག་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །འདི་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་བྱས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་བྱས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མ་བྱས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་བྱས་ཏེ། གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །མཛད་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེ
Chinese
又在世俗的言语中是，但在胜义中则不是。名为“不可说之故”的这个是对于完全清净而欢喜的事业。一切法无有基础，如梦和幻术一般，虽然是这样，但不了解这些的众生执着显现，造作行为后变成善趣和恶趣。因此，为了舍弃那些颠倒，菩萨大心者发起菩提心，行持资粮等，现前圆满菩提后，直到令众生完全成熟之间，这是对于资粮而欢喜的事业。薄伽梵说：以二也不能现前证悟，以无二也不能现前证悟，这个就是于何者无二，以及无二的现前证悟。 那是什么缘故呢？名为“这个是现前证悟”是戏论，法平等性中没有戏论，没有戏论就是平等性。那个就是一切法。那个就是所有的异生和圣者。那个就是佛宝和法宝及僧宝。平等性是法性，法性中也没有差别。善现请问：是法性是所作吗？或者是非所作呢？薄伽梵说：不是所作，也不是非所作。任何所作的界和任何非所作的界，这二者也不是具有，也不是不具有，因为是无色、不可指示、无有阻碍、一个体性，即是这样无有体性。这是对于所作和非所作的法没有差别而了知而欢喜的事业。薄伽梵说：善现，一切法自性空，那不是声闻所作，不是独觉所作，不是菩萨所作，不是佛所作，任何本体性空的就是涅槃。这是对于涅槃而欢喜的事业。为了显示事业的差别性，因为一切法没有错乱的缘故知
English
Also, it is in the language of the world, but not in the ultimate sense. This, called "because it is unspeakable," is the activity of rejoicing in complete purification. All dharmas are without foundation, like dreams and illusions. Although it is so, beings, not knowing this, cling to appearances, perform actions, and become good and bad destinies. Therefore, in order to abandon those inversions, the Bodhisattva, the great-minded one, generates the mind of enlightenment, engages in accumulations, and, after realizing perfect enlightenment, until all beings are completely ripened, this is the activity of rejoicing in accumulations. The Blessed One said: Even with two, there is no realization; even with non-duality, there is no realization. This itself is the non-duality of what, and the realization of non-duality. Why is that? That which is called "this is realization" is elaboration. There is no elaboration in the equality of dharmas. Non-elaboration is equality. That is all dharmas. That is all ordinary beings and noble individuals. That is the Buddha Jewel, the Dharma Jewel, and the Sangha Jewel. Equality is the nature of dharmas, and there is no difference in the nature of dharmas. Subhuti asked: Is the nature of dharmas created or uncreated? The Blessed One said: It is neither created nor uncreated. Whatever is the realm of the created and whatever is the realm of the uncreated, these two are neither possessed nor not possessed, because they are formless, unindicatable, unobstructed, and of one nature, that is, without nature. This is the activity of rejoicing in knowing that there is no difference between created and uncreated dharmas. The Blessed One said: Subhuti, all dharmas are empty of inherent existence. That is not done by the Shravakas, not done by the Pratyekabuddhas, not done by the Bodhisattvas, not done by the Buddhas. Whatever is empty of essence is Nirvana. This is the activity of rejoicing in Nirvana. In order to show the distinction of activities, because all dharmas are without confusion, know