Tibetan
་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལན་མང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱད་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་སོ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། གང་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཤེས་པས་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ལ་གལ་ཏེ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཡང་སྤྱོད་ཅིང༌། འཁོར་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ནུས་ཏེ། །འདི་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་དུ་བརྟགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ཀུན་རྫོབ་མཐོང་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་པོར་དམིགས་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ན། དེས་དེ་དག་གི་དེ་རྣམས་སྤང་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ། །འདི་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན། ལམ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
以彼之自性多次修习，直至无上菩提之间有所差别，此乃于空性而喜悦之事业。一切法自性为空性，自性空亦非他，一切法亦非他，然自性空性乃法，彼即自性空性。 此乃于二无之法而喜悦之事业。薄伽梵证得圆满菩提之法亦无有，亦无有现证成佛者，从蕴、界等，乃至一切种智之间，说法者乃世间之名言，此乃知晓假立而喜悦之事业。若于般若波罗蜜多等一切法而修习，亦不能证得圆满菩提，若亦行持彼等，亦不执著三轮之果，尔时则能证得圆满菩提。此乃于无所缘而喜悦之事业。若菩萨亦行持般若波罗蜜多，亦不执著有情及有情之假立，然彼见世俗谛后，有情执著事物，而成为一切烦恼，彼为彼等舍弃彼等之故，令三乘完全成熟。此乃令有情完全成熟而喜悦之事业。彼行持一一波罗蜜多等时，令有情修习一切善法及一切法空性。此乃菩萨道而喜悦之事业。彼如是作意时，一切法为空性，亦不执著空性。是故当修习不执著一切法，且行持布施等，亦不应于彼等三轮生起傲慢。此乃舍弃一切执著而喜悦之事业。亦非以道获得菩提，亦非以非道获得，
English
By meditating on the nature of that itself many times, it makes a difference until the unsurpassed enlightenment. This is the activity of rejoicing in emptiness. All dharmas are empty by nature, and emptiness by nature is not other. All dharmas are also not other, but emptiness by nature is dharma. That itself is emptiness by nature. This is the activity of rejoicing in the non-duality of dharma. There is no dharma by which the Bhagavan attained perfect and complete enlightenment. There is also no one who manifestly and completely awakened. From the aggregates and elements, etc., up to the all-knowingness, teaching the dharma is a worldly term. This is the activity of rejoicing by knowing the imputation. If one trains in all the dharmas such as the perfections, one cannot attain perfect and complete enlightenment. But if one also practices those and does not fixate on the results of the three spheres, then one can attain perfect and complete enlightenment. This is the activity of rejoicing in the absence of an object of focus. If a Bodhisattva also practices the Perfection of Wisdom, he does not fixate on sentient beings and the imputation of sentient beings. However, seeing the conventional truth, sentient beings fixate on things, and become completely afflicted. For the sake of abandoning those, he completely matures the three vehicles. This is the activity of rejoicing in completely maturing sentient beings. When he practices each perfection, etc., he teaches sentient beings all virtuous dharmas and the emptiness of all dharmas. This is the activity of rejoicing in the path of a Bodhisattva. When he reflects in this way, all dharmas are emptiness, and he does not cling to emptiness. Therefore, one should meditate without clinging to all dharmas, and practice generosity, etc., and one should not be arrogant about those three spheres. This is the activity of rejoicing in abandoning all clinging. Enlightenment is not attained by the path, nor is it attained by the non-path.
Tibetan
། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལམ་མོ། །ལམ་ཉིད་བྱང་ ཆུབ་བོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་བདག་དང་གཞན་དག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པའི་འབྲས་བུ་ལྔ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་རེག་པ་དག་གི་སྐབས་མི་འབྱེད་ཅིང་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསལ་ནས། རང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱེད་ལ། གཞན་ཡང་དེ་དག་ལ་འགོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། བདག་གི་དགེ་པའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཡང་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་སང་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ཞིང༌། ངེས་པ་ཇི་ལྟར་ན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གནས་པ་དེ་དག་ལ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ན། ངན་སོང་དུ་ སྐྱེ་བ་ལྟ་སྨས་ཀྱང་ཅི་དགོས་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་བསམས་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ། །དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན
Chinese
因为什么缘故菩提即是道呢？道即是菩提。如果这样，菩提萨埵即会成佛吗？当菩提萨埵圆满了所有佛法，安住于金刚喻定，以一刹那的智慧，获得圆满正等觉的时候，那时，他就是如来，是具有一切见的遍知者。这是对获得菩提的安置之事业。他从自己和他人的戒律败坏，被不善十业道所完全包含，与六波罗蜜多的不顺品，以及显现和触及小乘的五种果实的情况不作区分，消除对有漏和无漏的一切法的颠倒执着，自己也安住于波罗蜜多等善法，也使他人安住于这些善法，并将自己的善根与一切众生共同分享，完全回向于圆满正等菩提和一切种智，以及清净自己的佛土，为了清净佛土，也如经中所说的那样立下誓愿。这是对清净佛土的安置之事业。如果菩提萨埵从最初发心就必定会获得圆满正等菩提，既然是确定的，又怎么会堕入恶趣呢？凡是发起了圆满正等菩提心，行持六波罗蜜多和四无量心，并且为了断除不善十业道而安住的人，连八无暇也不会出现，更何况是堕入恶趣呢？虽然是这样，但是他们转生为旁生，是因为具有有漏和无漏的一切善根之法，所以是由于利益众生的原因而有意的转生。并不是在感受旁生的痛苦，例如
English
Why is enlightenment itself the path? The path is enlightenment. If that is the case, will the Bodhisattva himself become a Buddha? When the Bodhisattva has completely perfected all the Buddha's teachings, and dwells in the Vajra-like Samadhi, with the wisdom of a single moment, when he attains perfect and complete enlightenment, at that time, he is the Thus-Gone One, the All-Knowing One who possesses all vision. This is the activity of establishing the attainment of enlightenment. He, from the corruption of his own and others' morality, is completely encompassed by the path of the ten non-virtuous actions, and does not distinguish between the unfavorable aspects of the six perfections, and the manifestation and touching of the five fruits of the lesser vehicle, eliminating the perverted clinging to all phenomena with and without outflows, and himself abides in the virtuous dharmas such as the perfections, and also causes others to abide in these dharmas, and shares his own roots of virtue with all sentient beings, completely dedicating them to perfect and complete enlightenment and omniscience, and to purifying his own Buddha-field, and for the sake of purifying the Buddha-field, he also makes vows as stated in the sutras. This is the activity of establishing the complete purification of the Buddha-field. If the Bodhisattva, from the very first moment of generating the mind of enlightenment, is certain to attain perfect and complete enlightenment, since it is certain, how could he be born in the lower realms? Those who have generated the mind of perfect and complete enlightenment, practice the six perfections and the four immeasurables, and abide in order to abandon the path of the ten non-virtuous actions, even the eight unfree states will not occur, let alone falling into the lower realms? Although this is the case, they are born as animals because they possess all the dharmas of the roots of virtue with and without outflows, so they intentionally take birth for the sake of benefiting sentient beings. They are not experiencing the suffering of animals, for example
Tibetan
་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོག་ཏུ་དབང་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐའ་ཡས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཅིག་ཅར་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་རེག་པ་དང༌། གང་གིས་རེག་པ་དང་། གང་ལ་རེག་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་དག་འདི་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་ན། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་སྟེ། དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཚད་མེད་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་འདི་ལྟར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དེ། གང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། མིང་དང་བརྡ་ཙམ་ཁོ་ནས་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། བཏགས་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ། མི་སྟོང་པར་གྱུར་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་བསྒྲུབས་ཏེ། གང་དག་ལ་གནས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཆོས་མཉན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་ཞིན་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །དེས་ལྷའི་མིག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པས་དེར་སོང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་རྣ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ཐོས་ནས་དེ་དག་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེས་བདག་དང་གཞན་གྱི་སྔོན་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་དེ་སྟོན་པར་
Chinese
如来获得极大的自在，就像在所有世界中，为了他人的利益，同时化现出无量无边的自身。这是对决定证得圆满正等觉的加持。他安住于般若波罗蜜多中，即使在恒河沙数般的十方世界中利益众生，也不会被过失所染污。因为，所触及的、能触及的、以及所触及之物这三种法，对他来说是不可见的，并且专注于空性。他将安住于一切白法之中，因为他已经摄集了它们。因此，一切法皆为空性，所以它们都汇集于空性之中。这是对无量众生利益的加持。他应如此观察：所有居住在恒河沙数般的十方世界中的如来，其自性皆为空性，仅仅是通过名称和符号来假立的，而这假立之法，其自性也是空性。如果还有某种事物存在，如果它不是空性的，那么因为它不是暂时的，所以一切法唯有以一切法为空性。他安住于般若波罗蜜多中，修习六神通，安住于这些神通，前往十方一切如来之处，承侍供养，听闻佛法，从他们那里生起无与伦比的善根，并且不执着于空性。他以天眼观察十方世界中的众生，并通过神变神通前往那里，为他们宣说佛法。他以天耳听闻十方诸佛所宣说的佛法，并为他们宣说。他了解众生的心念差别，并根据他们的心念为他们宣说佛法。他忆念自己和他人的诸多前世，忆念过去如来所宣说的佛法，并为那些应被调伏的心灵宣说佛法。
English
The Tathagata, having attained supreme mastery, is like simultaneously emanating limitless forms of himself in all realms of the world for the benefit of others. This is the activity of bestowing certainty upon perfect and complete enlightenment. Abiding in the Perfection of Wisdom, even though he benefits sentient beings in as many world realms as there are grains of sand in the Ganges River in the ten directions, he is not tainted by faults. This is because the three dharmas—that which is touched, that which touches, and that upon which one touches—are not perceived in him, and he focuses on emptiness. He will abide in all white dharmas, for he has gathered them together. Therefore, all dharmas are empty of all dharmas, and thus they are gathered into emptiness. This is the activity of bestowing immeasurable benefit upon sentient beings. He should contemplate thus: all the Tathagatas who dwell in as many world realms as there are grains of sand in the Ganges River in the ten directions are empty of inherent existence. They are merely designated by names and symbols, and that designation is also empty of inherent existence. If there were something that was not empty, then because it is not ephemeral, all dharmas are only empty of all dharmas. Abiding in the Perfection of Wisdom, he cultivates the six superknowledges, and abiding in them, he goes to the presence of all the Tathagatas in the ten directions, serves and honors them, listens to the Dharma, generates roots of virtue that are unsurpassed from them, and does not cling to emptiness. With the divine eye, he looks upon the sentient beings of the world realms in the ten directions, and through the superknowledge of miraculous power, he goes there and teaches them the Dharma. With the divine ear, he hears the Dharma being taught by all the Buddhas in the ten directions, and he teaches it to them. Having understood the variety of minds of sentient beings, he teaches them the Dharma according to their minds. He remembers many former lives of himself and others, and remembering the Dharma taught by the former Tathagatas, he teaches it to those whose minds are to be tamed.