Tibetan
ས་པ་རྣམ་པར་མ་བྱས་པ། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། གང་ལ་ལ་ཞིག་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་མཛད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡང་ཡོན་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕུལ་བའི་ཡོན་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ཡང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར་བའམ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་བའམ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། མཚན་མར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་སྤྲུལ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་འདྲའོ། །འདི་ནི་ཡོན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ནི་ཕྱེ་བའོ། །ག་ལས་ཤེ་ན། ཆོས་ཉིད་ལས་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་དག་འཇུག་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས། མིང་དང་མཚན་མས་ཆོས་རྣམས་མཚོན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་འཁྲུག་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དགུ་ཚན་བཞི་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་པ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང༌། མཚན་མ་གང་གིས་མཚོན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་མཁྱེན་ཏེ།
Chinese
虽然不是真实存在，也不是真实显现，但正如如来，为了某些众生而显现化身，圆满证悟成佛，转法轮，以三乘解脱众生，这只是世俗的说法，并非胜义谛。同样，如来也是如此。这是对三乘的分别念。如果如来和化身没有区别，那么供养也会完全清净，因为供养如来的功德，直到无余涅槃也不会耗尽，供养化身也是如此。同样，对如来向虚空撒花，或者说向佛顶礼，或者意念，或者作意，任何化身都与如来和法相同。这是对供养不完全清净的分别念。行为是布施等波罗蜜多。那是种种差别，也就是分开。从哪里分开呢？从法性分开，从布施波罗蜜多到智慧波罗蜜多，以及一切法的法性之间。那么，世尊的法如何种种差别呢？为了让其他人能够理解，用名相和特征来表示法，是为了显示法，而不是种种差别法的法性。这是对法性差别所作的分别念。关于四句九类的分别念，经论中说：“有情假立及彼因，有境所修道相连，于彼为害所作故，相违品类余有九，一切智性三清净，自性如是障三相，寂道如是性等连，有无等性苦等性，烦恼诸法自性性，无二普于彼愚昧，分别念为最下者。”这样说了，无论用何种相、记号、特征来表示的法，如来都能如实知晓。
English
Although it is not truly existent, nor truly manifest, but just as the Tathagata, in order to manifest an emanation for certain beings, fully awakens into Buddhahood, turns the wheel of Dharma, and liberates beings through the three vehicles, this is merely a conventional expression, not the ultimate truth. Similarly, the Tathagata is also like that. This is the conceptualization of the three vehicles. If there is no difference between the Tathagata and the emanation, then the offering will also be completely pure, because the merit of offering to the Tathagata will not be exhausted even until the attainment of nirvana without remainder, and the same is true for offering to the emanation. Similarly, whether one scatters flowers in the sky towards the Tathagata, or says, 'I prostrate to the Buddha,' or contemplates, or makes an object of mind, any emanation is the same as the Tathagata and the Dharma. This is the conceptualization of the impurity of offerings. Conduct is the perfections such as generosity and so on. That is the differentiation, which means separation. From what is it separated? It is separated from the nature of Dharma, from the perfection of generosity to the perfection of wisdom, and between the nature of all Dharmas. So how are the Dharmas of the Bhagavan differentiated? In order to allow others to understand, the Dharmas are represented by names and characteristics, in order to show the Dharmas, but not to differentiate the nature of the Dharmas. This is the conceptualization of the differentiation of Dharma nature. Regarding the conceptualization of the four sets of nine categories, it is said in the scriptures: 'Sentient beings are imputed and their cause, the path connected to the object of mind being cultivated, because of the harm done to them, there are nine other categories of opposing qualities, the three pure qualities of omniscience, the three aspects of obscuration as they are in their own nature, the peaceful path is connected to suchness and so on, equality of existence and non-existence, equality of suffering and so on, the nature of the afflictions and all Dharmas, non-duality, universal ignorance of that, conceptualization is considered the lowest.' Thus it is said, whatever Dharma is represented by any sign, mark, or characteristic, the Tathagata knows it as it is.
Tibetan
དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡང་གང་དག་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང༌། ཡང་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དེ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང་ལམ་གྱི་བྱ་བ་དེ་དག་བྱས་ཏེ། སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འདི་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་ཤེས་ཏེ། ལམ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སོང་བ་འམ། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་འདིས་གཤེགས་པས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་དོན་དམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་གཟིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་འདིའི་ཁོངས་སུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཏོགས་པ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འདི་ནི་ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གིས་ཀྱང་འདི་དཔྱད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ་འདི་ནི་མི་མཉམ་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དོན་ཀྱང་མ་ཡིན་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་རང་བཞིན་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དམི
Chinese
因此，如来被称为一切种智。这是对一切种智的迷惑之分别念。还有，那些声闻和独觉的道，以及那些菩萨的道，菩萨已经圆满完成，并且已经做了那些道的行为，但愿未圆满，众生未成熟，佛土未清净，也不会现证真实之边际。因此，菩萨被称为知道道的相貌。这是对知道道之迷惑的分别念。所有这些内外之法，也是声闻和独觉所知的，但不是所有的道和所有的相貌。因此，声闻和独觉被称为知道一切。这是对知道一切之迷惑的分别念。超越一切法而进入寂灭，或者一切圣者由此而去，所以是般若波罗蜜多。或者，如来见到一切法彼岸的真实，无有差别，即是真如。此外，此中包含真如、真实之边际和法界，因此被称为般若波罗蜜多。这是对寂灭道迷惑的分别念。此既非具有真如等，亦非不具有，如是此是无色、不可示、无碍，例如，以无相为一相之故。这是对具有真如等和不具有之分别念。任何人都无法以此衡量，因此是无与伦比的，这是对不平等之迷惑的分别念。在此修行，应修苦、集、灭、道之义，这是对苦等迷惑的分别念。贪欲等既非有意义，亦非无意义，这是对自性迷惑的分别念。如是，非二元和不可二元的法
English
Therefore, the Tathagata is said to be the all-knowing. This is the conceptualization of being obscured about the all-knowing. Furthermore, those paths of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and also those paths of the Bodhisattvas, the Bodhisattva has completely perfected and has done those actions of the path, but the aspiration is not completely fulfilled, sentient beings are not completely ripened, and the Buddha-field is not completely purified, and the ultimate reality is not directly realized. Therefore, the Bodhisattva is said to know the aspects of the path. This is the conceptualization of being obscured about knowing the path. All these outer and inner phenomena are also known by the Shravakas and Pratyekabuddhas, but not all paths and all aspects. Therefore, the Shravakas and Pratyekabuddhas are said to know everything. This is the conceptualization of being obscured about knowing everything. Having gone beyond all phenomena into Nirvana, or all the noble ones have gone by this, therefore it is the Prajnaparamita. Or, the Tathagata sees all phenomena, the ultimate reality of the other shore, without difference, which is Suchness itself. Furthermore, this includes Suchness, the ultimate reality, and the Dharmadhatu, therefore it is called Prajnaparamita. This is the conceptualization of being obscured about the path of peace. This is neither endowed with Suchness, etc., nor is it not endowed, thus this is formless, invisible, unimpeded, for example, because of having one characteristic of no characteristic. This is the conceptualization of being endowed with Suchness, etc., and not being endowed. Because no one can measure this, therefore it is incomparable, this is the conceptualization of being obscured about inequality. Practicing this, one should practice the meaning of suffering, origin, cessation, and path, this is the conceptualization of being obscured about suffering, etc. Desire, etc., are neither meaningful nor meaningless, this is the conceptualization of being obscured about nature. Thus, non-dual and non-dualizable dharmas.