Tibetan
་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟངས་ཤིང་བདག་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས། རང་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་ལ་དེ་དག་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་མེད་པ་ནི་ཕན་ཡོན་མེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་དུས་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་མོ། །དེ་དུས་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ནི་རྟོག་པ་གསུམ་མོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །རྒྱས་པས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་མོ། །ལེགས་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང༌། རག་ལས་པ་དང༌། གསོག་དང༌། སྙིང་པོ་མེད་པས་དེ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པས་འདི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གསུམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་ཚན་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །དགུ་ཚན་གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ པ་ནི་སེམས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །འདི་ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་སྤྱད་ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་པའོ། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། འདི་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི
Chinese
能获得那个果位。 因此，十方诸佛加持并完全摄受我，要这样理解，如同报答自己母亲所做的那样。没有功德就是没有利益。因为是修持、见解和禅修这三个时期，所以是三个时期。将这三个时期分别运用就是三种分别念。它的对治是利益。广泛而特别地宣说的是般若波罗蜜多的修持、般若波罗蜜多的现证和般若波罗蜜多的禅修的利益。这些是按照顺序，通过修持、见解和禅修的道路，对治没有时间功德的三种分别念。所谓的善道，就是涅槃之道，对于修持等三种分类迷惑的三种分别念。它们的对治是按照顺序，色等寂静、依赖、积聚和无有实义，因此要修持它；通过现证虚空空性来现证；通过禅修虚空空性来禅修它。这是对于修持等三种菩提道完全迷惑的分别念。这显示了第一组九种分别念。第二组九种是关于分别念的。经论中说：第二，心和心所，被认为是行境。不生心和菩提心要作意，小乘作意，圆满菩提不作意。禅修和无禅修，以及与它们相反的，如实和不如实的分别念，要了解这条禅修道。这是说，所取的第二种分别念是心和心所行境。这要修持多久才能修持呢？这是提问。从最初发心开始，这是回答。这是发心的分别念。直到菩提心要作意是
English
that one attains that very state. Therefore, all the Buddhas of the ten directions bless and completely take hold of me. One should understand it in this way, as repaying what one's own mother has done. Without qualities is without benefit. Because it is the three times of practice, seeing, and meditation, it is three times. Separating those three times is three thoughts. The antidote to that is benefit. This which is extensively and especially spoken of is the benefit of practicing the Perfection of Wisdom, the actualization of the Perfection of Wisdom, and the meditation on the Perfection of Wisdom. These are, in order, the three kinds of conceptualization that lack the qualities of time, through the path of practice, seeing, and meditation. What is called the good path is the path of nirvana, the three kinds of conceptualization that are confused about the three divisions of practice and so forth. Their antidotes are, in order, that form and so forth are pacified, dependent, accumulated, and without essence, therefore one should practice it; one should actualize by actualizing the emptiness of space; one should meditate on this by meditating on the emptiness of space. This is the conceptualization of being completely confused about the three paths of enlightenment, such as practice. This shows the first set of nine conceptualizations. The second set of nine is about conceptualizations. In the treatise it says: The second, mind and mental events, are considered to be objects of engagement. Non-arising mind and the essence of enlightenment should be attended to, the inferior vehicle is attended to, perfect enlightenment is not attended to. Meditation and non-meditation, and the opposite of those, the conceptualizations of what is as it is and what is not, one should know this path of meditation. It is said that the second kind of conceptualization of what is grasped is the object of engagement of mind and mental events. How long does one have to practice this to be able to practice? This is the question. From the beginning of generating the mind, this is the answer. This is the conceptualization of generating the mind. Attending to the essence of enlightenment until
Tibetan
་འདི་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བས་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ལ་སྤྱད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཅི་བསྒོམས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཅི་མ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཡང་མེད། བསྒོམ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མ་བསྒོམས་པས་དེ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དགུ་ཚན་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་དང༌། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོ་དེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་ ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱད་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། འདི་ནི་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བྱ
Chinese
此如何行持，当现证，当修习，名为此，此乃菩提心之作意分别。不开启作意下劣乘之机会，此乃作意下劣乘之分别。不舍弃作意一切相智，于何为法性而行持，如是不容许心与心所生起般行持。此乃不作意圆满菩提之分别。修习何者能随得一切相智，不修习何者能随得一切相智，亦无修习，非不修习之分别。不修习而随得彼者，如是真如，真实之边际，法界等，此乃非如实义之分别。此乃所取之第二分别。于九类第三之分别作意后。论中云：众生假立之行境，法假立与非空，贪著与善分别自性，于事物而作与三乘，功德非清净与，行持种种错乱，执持者最初彼，当知是宣说。如是说，非是当假立为众生，以不可得之故。此等乃假立为众生之分别。一切法非假立，此乃 假立为法之分别。见一切法之自相空性，此乃非空之分别。于法与法不可得而行持，彼亦不可得，此乃贪著之分别。于诸法作善分别，彼亦以不可得之方式，名为善分别自性之分别。非于事物之义而行持，何以故，未作与，未造作与，未显集乃一切法，此乃为事物之目的而作之分别。若一切法乃未作
English
How to practice this, to be realized, to be cultivated, is called this, this is the conceptualization of cherishing the essence of enlightenment. Not opening the opportunity to contemplate the inferior vehicle, this is the conceptualization of contemplating the inferior vehicle. Without abandoning the contemplation of all-knowingness, practicing what is the nature of reality, practicing in such a way that mind and mental factors do not arise. This is the conceptualization of not contemplating perfect enlightenment. By meditating on what, one will attain all-knowingness, by not meditating on what, one will attain all-knowingness, also without meditation, the conceptualization of not being without meditation. By not meditating, one attains it, such as thusness, the limit of reality, the realm of phenomena, this is the conceptualization of not being the true meaning. This is the second conceptualization of the apprehended. After contemplating the third of the nine categories. The treatise says: The object of beings' imputation, the imputation of phenomena and non-emptiness, attachment and the nature of good discrimination, acting on things and the three vehicles, merit is not pure, and conduct is various confusions, the first of those who hold, should be known as proclaimed. It is said that it is not to be imputed as sentient beings, because it is not observable. These are the conceptualizations of imputing sentient beings. All phenomena are not imputed, this is the conceptualization of imputing phenomena. Seeing the emptiness of the self-nature of all phenomena, this is the conceptualization of non-emptiness. Practicing on phenomena and the unobtainable of phenomena, that is also unobtainable, this is the conceptualization of attachment. Making good distinctions on phenomena, that is also in an unobtainable way, called the conceptualization of the nature of good distinction. Not practicing for the sake of things, why, unmade and, uncreated and, unmanifested are all phenomena, this is the conceptualization of acting for the purpose of things. If all phenomena are unmade