Tibetan
་པ་དང་འདྲ་བའི་དྲུག་པ་དེ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་རོ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆུ་བྲན་ནི་ཆུ་བོ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ན་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཐ་དད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང༌། དྲུག་པར་ཞུགས་ན་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ངོ༌། །འདི་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་གོ་ཆའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གོ་ཆ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་ནི་བགོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་ཆེན་པོ་མེད་པར་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གང་ཡང་མི་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་དུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་མེད་པ་འདི་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བར་ བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བར་འོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གང་ལ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྩོད་པ་ནི་འཐབ་མོ་སྟེ་འདི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་མི་འདོད་པ་འམ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཐ
Chinese
如果缺少了类似于（般若）的第六度，就会变成次要的行为。这是次要的分别念。就像各种味道的溪流汇入河流和大海后会变成一种味道一样，五种不同种类的波罗蜜多，如果进入第六度，也会变成一种性质，这被称为对治。这些波罗蜜多具有各种性质，同样，圆满的正等觉菩提也是如此。这是多种性质的分别念。在这里，世尊以胜义谛的盔甲为依据，宣说了这两种分别念，然后是对具寿善现等所说。其中，“分发盔甲”表示困难，因为无法利益无量众生。虽然如此，盔甲仍然应该分发，因为如果没有这种伟大的思想，就无法利益自己和他人，这被称为对治。不做任何众生的利益，为了调伏自己而没有盔甲，这是次要的分别念。多种性质的分别念的对治是平等性。那是不一致的。进行极大的苦行就是“众生们是”等等所说的。 “应调伏”是指应被调伏的众生们。虽然如此，对谁进行苦行呢？因此，宣说了“因此，如果那样”等等。为了用比喻来显示，宣说了“天子们，哪些”等等。那为什么呢？“为什么”的意思是“从何处符合正法”。因此，“天子们”等等是回答。“天子们”等等是总结。为了再次显示，宣说了“天子们，哪些”。意思是说，众生如同虚空。为什么争论呢？从“菩萨”到“应知”之间都说了。 “又”这个词是理由。争论是战斗，即不希望调伏众生，或者完全放弃那些众生就是争
English
If that sixth, which is like (prajna), is missing, it becomes a minor activity. This is a minor conceptualization. Just as streams of various tastes become one taste when they enter a river and a great ocean, so too, the five pāramitās of different kinds, if they enter the sixth, become one characteristic, which is called the antidote. These pāramitās have various characteristics, and so too is perfectly complete enlightenment. This is a conceptualization of manifoldness itself. Here, the Blessed One, based on the armor of ultimate truth, spoke these two conceptualizations, and then to venerable Subhūti and so forth. Among them, "distributing armor" indicates difficulty, because one is unable to benefit limitless beings. Although that is so, armor should still be distributed, because without such a great thought, one is unable to benefit oneself and others, which is called the antidote. Not doing any benefit to all sentient beings, and having no armor for the purpose of taming oneself, this is a minor conceptualization. The antidote to the conceptualization of manifoldness itself is equality. That itself is inconsistent. The very act of doing what is supremely difficult is what is said, beginning with "sentient beings are." "To be tamed" means those sentient beings who are fit to be tamed. Although that is so, for whom is the difficult thing done? Therefore, "therefore, if that is so" and so forth are spoken. In order to show by example, "gods, which ones" and so forth are spoken. Why is that? "Why" means the meaning of "from where is it in accordance with the Dharma?" Therefore, "gods" and so forth is the answer. "Gods" and so forth is the conclusion. Again, in order to show, "gods, which ones" is spoken. It means that sentient beings are like space. Why is there contention? From "bodhisattva" to "should be known" is spoken. The word "again" is the reason. Contention is fighting, that is, not wanting to tame sentient beings, or completely abandoning those sentient beings is cont
Tibetan
བ་མོའོ། །དེ་ལྟར་གདུལ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་དེ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདིར་ཇི་ལྟར་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞུམ་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་མི་སྐྱོ་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན། གང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་གཉེན་པོ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དབེན་པ་དེ་བས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལྷའི་བུ་དག་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་བཤད་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་མཐོང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞུམ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞུམ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་དང༌། འཇུག་པ་ལ་མ་རྨོངས་པ་སྟེ། གང་ནས་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། གནས་པ་དེ་ཉིད་རང་ཉིད་ལ་རག་ལས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེས་གང་གིས་དེར་འགྲོ་བ་དང༌། གང་དུ་གནས་པ་ནི་དེར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་གང་ནས་འགྲོ་བ་དང༌། གང་དུ་གནས་པ་དེར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ནས་འགྲོ་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ་གཉེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་མ་རིག་པ་ནི་དྲུག
Chinese
བ་མོའོ། 如此调伏等，如是调伏，亦如是调伏。因此，没有它，做起来非常困难。因为能够利益自己和他人。因此，菩萨应当视一切众生平等。那么，在这里应该如何行持呢？如果这样说等等。不退缩就是不灰心，意思是说非常高兴。为什么呢？因为当他行持般若波罗蜜多时，有什么理由呢？没有任何理由，因为他看到了诸法无我。因此，众生寂静等等是回答。诸位天子，就这样从“应当观看”结束。一切法寂静且平等，这表明对治非常广大。由于众生和诸法是多种多样的，因此认为般若波罗蜜多不是一体的，这是多种多样的分别念。诸位天子，如果这样说等等，那么这样解释就是接近指示。一切法寂静，如果在行持时看到，菩萨就不会退缩，应当这样联系。不退缩就是对住和入不迷惑，即从哪里去，住在哪里。因此，他正确地认识到一切法平等，并且对这些般若波罗蜜多不迷惑。因此，凭借什么去往菩提，住在哪里，这完全取决于他自己，这是因果的阶段。凭借什么去那里，住在哪里，就是完全奉献于此的五度也去那里，住在那里。例如，转轮王的宝轮从哪里去，住在哪里，所有的军队都从那里去，住在那里，就像这样是对治。五度的无明是六。
English
Bamo'o. Thus, to tame and so on, just as one tames, so also one tames. Therefore, without it, it is very difficult to do. Because it is able to benefit oneself and others. Therefore, Bodhisattvas should view all sentient beings as equal. So, how should one practice here? If it is said like this and so on. Not shrinking back is not being discouraged, meaning to be very happy. Why is that? Because when he practices the Prajnaparamita, what is the reason? There is no reason, because he sees that all dharmas are without self. Therefore, the emptiness of sentient beings and so on is the answer. Sons of the gods, thus, it ends with 'should be viewed.' That all dharmas are empty and equal shows that the antidote is very vast. Because sentient beings and dharmas are diverse, thinking that the Prajnaparamita is not of one taste is the diverse conceptualization. Sons of the gods, if it is said like this and so on, then explaining it like that is a close indication. That all dharmas are empty, if seen during practice, the Bodhisattva will not shrink back, it should be connected like that. Not shrinking back is not being confused about dwelling and entering, that is, from where to go and where to dwell. Therefore, he correctly knows that all dharmas are equal, and he is not confused about these Prajnaparamitas. Therefore, by what means should one go to enlightenment and where to dwell, it depends entirely on oneself, this is the stage of cause and effect. By what means does one go there and where does one dwell, that is, the five perfections that are completely dedicated there also go there and dwell there. For example, wherever the precious wheel of the wheel-turning king goes and wherever it dwells, all the hosts of the army go from there and dwell there, just like that is the antidote. The ignorance of the five perfections is six.
Tibetan
་པའི་སྣང་བ་མེད་པ་དེས་ན། གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཞུམ་པར་མི་བྱེད་པ་དེས་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདིར་ཚིག་ལྷག་མ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་ཕྱིར་ཞུམ་པར་མི་བྱེད། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱི་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་ཡུལ་རགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཡུལ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །འདི་ནི་རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་བསྟན་ནས། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། འཛིན་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང༌། །གནས་དང་ མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་པོ་སྟེ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ནི་འཛིན་ཏོ། །ཅུང་ཟད་ནི་འདོར་ཏེ། འདི་ནི་འཛིན་པ་དང་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཡང་མི་འཛིན་པ་དང་མི་གཏོང་བ་འདི་ནི་གཉེན་པོའོ། །འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་གང་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་དེ་དག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁམས་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ནི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་མི་གནས་སྙམ་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་
Chinese
由于没有常住的显现，因此，对于安住和进入没有定准，这就是对于安住和进入感到迷惑的分别念。像这样等等，不灰心丧气，由此证悟的就是般若波罗蜜多。和前面一样，这里有剩余的词句，其他地方就不会灰心丧气。比如转轮王的宝轮走在前面，军队跟在后面一样，这是对治。五度是由于所缘粗大的缘故走在前面。第六度是因为所缘微细的缘故跟在后面。这是随后的分别念。显示了所取的分别念第二的九种相状后，就执着的分别念第一方面来说，经论中说：执着和别解脱，作意和界等，三者都紧密相连，安住和现行贪着，以及法的体性和假立，贪着和对治，以及随心所欲的行持和衰损，应当首先了解执着。这样说道。我作为实有存在就是第一执着，它像般若波罗蜜多一样存在，它稍微执着，稍微舍弃，这是和执着相异的分别念。而且不执着也不舍弃，这是对治。执着本身的那些法，就是作意的分别念。那些法不作意就是对治。作意本身和三界相关联，认为是这样，这就是和三界相关联的分别念。和三界不相关联就是对治。安住在三界中，怎么会和它没有关联呢？认为是这样，这就是安住的分别念。它存在于哪里呢？这是对治。如果存在现行贪着，怎么会不安住呢？认为是这样，这就是现行贪着的分别念。对于它一点现行贪着都没有就是对治。菩萨的布施波罗蜜多和持戒波罗蜜多，直到一切种智之间的法的体性都是假立存在的，这是法的体性假立存在的分别念。而且这个
English
Since there is no appearance of permanence, there is no certainty about abiding and entering, and this is the conceptualization of being confused about abiding and entering. Like this and so on, not being discouraged, what is realized by this is the Prajnaparamita. As before, here there are remaining words, and in other places there will be no discouragement. For example, like the precious wheel of the Chakravartin going in front and the army following behind, this is the antidote. The five perfections go in front because the object is coarse. The sixth goes behind because the object is subtle. This is the subsequent conceptualization. After showing the nine aspects of the second conceptualization of the apprehended, in terms of the first conceptualization of the grasping, it is said in the scriptures: Grasping and Pratimoksha, attention and the elements, all three are closely related, abiding and manifest attachment, and the nature of phenomena and imputation, attachment and antidote, and acting and declining as desired, grasping should be understood first. It is said. The self existing as a substance is the first grasping, it exists like the Prajnaparamita, it grasps a little, and abandons a little, this is the conceptualization different from grasping. Moreover, not grasping and not abandoning, this is the antidote. Those phenomena of grasping itself are the conceptualization of attention. Not paying attention to those phenomena is the antidote. Attention itself is related to the three realms, thinking so, this is the conceptualization related to the three realms. Not related to the three realms is the antidote. Abiding in the three realms, how can it be unrelated to it? Thinking so, this is the conceptualization of abiding. Where does it exist? This is the antidote. If there is manifest attachment, how can it not abide? Thinking so, this is the conceptualization of manifest attachment. Not having any manifest attachment to it is the antidote. The generosity Paramita and the discipline Paramita of the Bodhisattva, until the nature of phenomena between all-knowingness are imputed to exist, this is the conceptualization of the nature of phenomena imputed to exist. And this