Tibetan
པར་བྱེད་ཀྱང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདིའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ལ། གང་གི་དོན་དུ་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་བྱས་ན་དེ་བྱ་བ་དེ་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པ་རྟོག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅུང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ་དེ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ། ། །།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུ་རྫོགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གསུམ་ནི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོག་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་དང་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དགུ་ནི་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དེས་ ན་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་སོ། །གཅིག་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་ལྷའི་བུས་སོ། །ཡང་བཞི་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །འདིའི་ཡང་གཉེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཀྱེ་མ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀྱེ་མའི་སྒྲ་ནི་
Chinese
虽然做，但不分别念，那是对治。分别念是此的业的分别念。世尊，如是等语，直到本品结束所说，为了谁的利益，用木头做的轮子上生出的形象，它做那个事，虽然做，但没有分别念。同样，菩萨为了菩提而修，稍微获得菩提，也没有修等分别念，那是对治。菩提的分别是事业果的分别念。用幻化比喻心，接近显示的品是幻化品。《圣八千颂般若波罗蜜多释难》，导师宝生寂所著《心要胜》中第二十六品。幻化品结束，首先说了所取的分别念，其他三种分别念是心要品要说的，其中就所取的第二种分别念来说，经中说：为了堕入有寂，分别念低下以及，没有完全执取和，道的相不圆满以及，由他缘而行和，所为颠倒以及，短暂和杂，住和入和愚昧以及，随行，叫做，九种分别的自性此，是相违品的所依，声闻等从意所生。这样说了，分别念低下等的过失，因为是菩萨要断除的。九种相是相违品的所依，因为是声闻等意所生的，所以是要断除的。此即从那时起，具寿舍利子等语，直到行于般若波罗蜜多之间所说。其中一个是舍利子说的。一个是善现说的。然后三个是天子说的。又是四个善现说的。此的对治也要说，从那反过来就是分别念。哎呀心要，叫做，哎呀的声音是
English
Although doing, but not discriminating, that is the antidote. Discrimination is the discrimination of this action. World Honored One, such as this, until the end of this chapter, for whose benefit, the image born on the wheel made of wood, it does that thing, although doing, but there is no discrimination. Similarly, the Bodhisattva cultivates for the sake of Bodhi, slightly attains Bodhi, but there is no discrimination of cultivation, that is the antidote. The discrimination of Bodhi is the discrimination of the fruit of action. The chapter that closely shows the mind like an illusion is the chapter of illusion. 'Difficult Explanation of the Holy Eight Thousand Verses Prajnaparamita', the twenty-sixth chapter in 'Supreme Essence' written by the teacher Ratnakarasanti. The end of the illusion chapter, first said the discriminated object, the other three discriminations are the essence chapter to be said, among them, in terms of the second discriminated object, the scripture says: In order to fall into existence and peace, the discrimination is low and, there is no complete grasping and, the aspect of the path is incomplete and, going by other conditions and, the purpose is reversed and, short-lived and miscellaneous, dwelling and entering and ignorance and, following, called, the nature of nine discriminations, this, is the basis of the contradictory object, the Hearers and others are born from the mind. Thus said, the faults of low discrimination and so on, because it is what the Bodhisattva wants to eliminate. The nine aspects are the basis of the contradictory object, because it is born from the mind of the Hearers and others, so it is to be eliminated. This is from then on, the venerable Sariputra and so on, until it is said to practice in Prajnaparamita. Among them, one is said by Sariputra. One is said by Subhuti. Then three are said by the son of God. Again, four are said by Subhuti. The antidote of this is also to be said, the opposite of that is discrimination. Alas essence, called, the sound of alas is
Tibetan
དགའ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་འདིར་སྙིང་པོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ང་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་འཁོར་བས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་མེད་དོ། །དེ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་གཉེན་པོའོ། །གཞན་དུ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ལྔས་འཁོར་བར་ལྟུང་བ་འམ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བུ་ལེགས་པར་དབང་བསྐུར་ཡང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བྲལ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བྱ་བའི་མིང་མེད་དེ། འདི་ནི་རྟོག་པ་དང་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འགྲོ་བས་ན་སྙིང་པོ་སྟེ་ལས་ཀྱིས་ཆོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ཐུབ་པར་སླ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ནི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་གཞན་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་དུ་བུད་མེད་བཟུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་གཉེན་པོའོ། །གཞན་དུ་ན་ཐུབ་པར་སླ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་འདོད་ པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། ཕྱག་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པ་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉི་ག་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེ་བདུད་ལ་སོགས་པས་
Chinese
是喜悅。殊勝的果，即是圓滿正等覺，此處是精華，是為菩薩而行。那是什麼呢？就是說「什麼」等等。我在此說了通達般若波羅蜜多和無我二者。對此而行，就是對輪迴極為厭倦，對涅槃極為喜悅也沒有。因為這二者都不可得。因此，這是能趨向無上菩提的對治。否則，以五種波羅蜜多會墮入輪迴，或者了知補特伽羅無我會趨向寂滅。因此，由於遠離般若，菩薩就不能獲得名為菩薩之名。例如，轉輪王的兒子雖然受到良好的灌頂，如果沒有七寶，就沒有轉輪王之名。這是對分別念和低劣的如是分別。因此是精華，即以業而了知為法，是名為易於調伏之義。與此相反則不是精華，是難以調伏。因此，對難以調伏的波羅蜜多而行，就是對般若波羅蜜多而行。那具有完全攝持彼等的能力，例如，如同男子持武器在無人的城市道路上抓住女子一般。這是對治。否則，會變得容易調伏，這是無有攝持的分別念。從「欲求」到「應知」之間所說的，為何要作禮拜呢？因為要成辦一切，並且不會被其他的因緣所轉，以及為了不退轉所作之事。這就是以「什麼」等等一切所說的，現證就是以五種波羅蜜多而殷重地行持。此處所說的行，就是了知二種無我。因此，所謂的甚深就是對治。對此不行持，道路的相貌就不會圓滿，因此會被魔等……
English
It is joy. The excellent result, which is perfect and complete enlightenment, is the essence here, which is practiced for the sake of Bodhisattvas. What is that? It is said, "What" and so on. Here, I have spoken of understanding both Prajnaparamita and non-self. To practice this is to be extremely weary of samsara and to have no extreme joy in nirvana. Because both of these are unattainable. Therefore, this is the antidote that leads to unsurpassed enlightenment. Otherwise, one may fall into samsara through the five paramitas, or one may attain nirvana by understanding the non-self of the person. Therefore, because of being separated from prajna, a Bodhisattva will not obtain the name of Bodhisattva. For example, even if the son of a Chakravartin is well-enthroned, if he does not have the seven jewels, he will not have the name of Chakravartin. This is the discrimination of conceptualization and inferiority. Therefore, it is the essence, that is, to understand as Dharma through action, which means easy to subdue. The opposite of this is not the essence, it is difficult to subdue. Therefore, to practice the paramitas that are difficult to subdue is to practice the Prajnaparamita. That has the power to completely hold them, for example, like a man holding a weapon and seizing a woman on a deserted city road. This is the antidote. Otherwise, it will become easy to subdue, which is the conceptualization of not having any holding. From "desire" to "should be known" what is said, why should one prostrate? Because one must accomplish everything, and not be turned by other causes, and in order not to regress from what has been done. This is what is said by "what" and so on, the actualization is to practice diligently with the five paramitas. The practice mentioned here is to know the two non-selves. Therefore, the so-called profound is the antidote. Not practicing this will make the aspect of the path incomplete, therefore it will be (affected) by demons and so on...
Tibetan
ཚུགས་པར་སླ་བ་སྟེ། གོ་ཆ་མ་བགོས་པ་བཞིན་དུ་འཐབ་པའི་ཟླ་བོས་ཚུགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཙོར་བྱས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོ་དེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་མ་ལོག་པ་དེའི་བར་དུ་དེ་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་དག་ཀྱང་མི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་བྲན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་འདྲེས་ནས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འགྲོ་སྟེ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བ་དང༌། སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་ལག་པ་གཡོན་པ་དང་འདྲ་ལ་དྲུག་པ་ནི་ལག་པ་གཡས་པ་དང་འདྲའོ། །གཉི་ག་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ལག་པ་གཡས
Chinese
容易站立，就像没有穿盔甲一样，与敌人战斗就会容易站立。这是对道路形态不完整的分别念。像那样行持等，此处的“何”字也要加上。像那样，是指主要以般若波罗蜜多为主的波罗蜜多们行持，像那样行持是目的。那会变成什么呢？说了“真实之边”等。就像转轮王是伟大的主宰，所以跟随那个城市的国王一样，般若波罗蜜多是主宰，因为不缘轮回和涅槃。就像那些波罗蜜多们不堕入轮回一样，以对人无我的智慧不会现证涅槃。如果主要般若波罗蜜多不存在，那么也不会现证低劣的菩提。以这些名相来说等，此处的“此”字将要解释。那个就是说了“何法”等。不会现证，那为什么呢？因为所为之事不会退转，所为之事就是想要获得圆满正等觉。为什么不从那退转呢？因为只要不从般若波罗蜜多退转，就一直行持那个唯一的意义。其他也不不是不行持，因为包含在其中。譬如所有的小水流都汇入大河中，然后流入大海不会退转一样。这是对所为之事退转的分别念。这九种分别念也是从大般若佛母中，就自己的意义圆满的角度来结合的。因此，短暂的和多种的分别念，就像所说的那样，暂时要说，五度如左手，第六度如右手。两者对于一切事业都能成就意愿，这是对治。如果又是右手
English
It is easy to stand, just like not wearing armor, fighting the enemy will be easy to stand. This is a conceptualization of the incomplete form of the path. Like that, practice, etc., the word "what" here should also be added. Like that, it refers to the practice of the perfections, mainly based on the Prajnaparamita. Practicing like that is the purpose. What will it become? It is said "the true edge" etc. Just as the Chakravartin is the great lord, so following the king of that city, the Prajnaparamita is the lord, because it does not focus on Samsara and Nirvana. Just as those perfections do not fall into Samsara, the wisdom of selflessness of the person will not directly realize Nirvana. If the main Prajnaparamita does not exist, then the inferior Bodhi will not be directly realized. In these terms, etc., the word "this" here will be explained. That is what is said "what dharma" etc. Will not directly realize, then why? Because the intended thing will not regress, the intended thing is wanting to obtain complete and perfect enlightenment. Why not regress from that? Because as long as it does not regress from the Prajnaparamita, it will always practice that one meaning. Others are not not practicing either, because it is included in it. For example, all the small streams merge into the great river, and then flow into the sea without regressing. This is a conceptualization of the regression of the intended thing. These nine conceptualizations are also combined from the Great Mother Prajnaparamita, from the perspective of the completeness of one's own meaning. Therefore, the temporary and various conceptualizations, just as it is said, temporarily want to say, the five perfections are like the left hand, and the sixth perfection is like the right hand. Both can accomplish wishes for all activities, this is the antidote. If it is also the right hand