Tibetan
་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མིང་ངོ༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་མང་པོའི་ཚིག་ཡིན་ཡང༌། རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཏེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང༌། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བརྩམས་ནས། མི་གཡོ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་བར་རོ། །དེ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དག་ལ་བཞི་བཞི་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ལྷག་མ་བཅོ་ལྔའོ། །མ་མཆིས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ནི་མེད་པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་རྫི་བའོ། །ནམ་མཁའ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མ་མཆིས་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གནོད་པར་བྱར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྫི་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །མི་བརྫི་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བརྫི་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གནོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་གཞི་ནི། འདི་ལྟར་གནས་ནི་རྒྱུ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ལས་སོ། །བརྗོད་པ་ནི་ངག་གི་ལས་སོ། །མིང་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་དག་མེད་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནས་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་མེད་པ་དང༌། མིང་མེད་པ་སྟེ
Chinese
名为作用的体性。 所谓“一切种智”是多数的词，但就类别而言，是指“一切智”的意义。 那么这三种是怎样的呢？ 即一切智性，道智性，一切种智性。 其中，第一种一切智性的相有二十七种，这里经中说： “从无之相开始，至不动的相之间，于各谛有四，于道则说有十五。” 这说的是从名为“无之波罗蜜多”的无之相开始，到名为“不动之波罗蜜多”的不动之相为止。 其中，苦、集、灭各有四种，道谛则余下十五种。 既是无，又是波罗蜜多，所以是无之波罗蜜多。 同样，下面的也这样套用。 其中，苦的所依是无、平等性、寂静、不坏。 所谓“虚空无”是指如同虚空无一样，色等不存在，如同虚空是无色法之自性一样，色等也无自性。 所谓“诸法无所缘且平等”是指安乐和痛苦的一切法，于无所缘中平等性。 所谓“极空”是指以补特伽罗的自性空性之义。 损害的是痛苦。 因为是可损害的，所以是坏灭的自性。 非坏灭的自性是无我，因为是它的相，所以是非坏灭的波罗蜜多，即一切法所损害和能损害的，以无所缘之故，即是无所缘性。 集的所依是： 如此，处是因，即先前的蕴。 自性是自性的事物，即身的业。 语是语的业。 名是意的业和烦恼。 这些按照无的顺序是处无，自性无，语无，名无。
English
The characteristic of action is name. Although "all-knowing" is a plural term, it refers to the meaning of "all-knowingness" in terms of category. What are these three aspects? They are all-knowingness, path-knowingness, and all-aspect-knowingness. Among them, the first aspect of all-knowingness has twenty-seven aspects. Here, the scripture says: "Starting from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, each truth has four, and fifteen are said for the path." This means starting from the aspect of non-existence, which is called "non-existent Paramita," up to the aspect of immovability, which is called "immovable Paramita." Among them, suffering, origin, and cessation each have four, and the truth of the path has the remaining fifteen. Since it is both non-existent and Paramita, it is non-existent Paramita. Similarly, apply it to the following ones as well. Among them, the basis of suffering is non-existence, equality, serenity, and non-destruction. The so-called "empty non-existence" means that just as empty non-existence, form, etc., do not exist, just as emptiness is the nature of non-form, form, etc., also have no self-nature. The so-called "all dharmas are without object and equal" means that all dharmas of happiness and suffering are equal in non-objectivity. The so-called "utterly empty" refers to the meaning of emptiness by the nature of the person. What harms is suffering. Because it is liable to be harmed, it is the nature of destruction. The nature of non-destruction is selflessness, because it is its aspect, it is the non-destructive Paramita, that is, all dharmas that are harmed and can harm, are non-objective because of non-objectivity. The basis of origin is: Thus, the place is the cause, that is, the previous aggregates. Nature is the thing of nature, that is, the action of the body. Speech is the action of speech. Name is the action of mind and affliction. These, in the order of non-existence, are place non-existence, nature non-existence, speech non-existence, and name non-existence.
Tibetan
། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །མིང་མ་མཆིས་ཤིང་ལུས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིང་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོའོ། །ལུས་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མིང་མེད་ཅིང་ལུས་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའོ། །བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྟོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའོ། །འགོག་པའི་གཞི་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བའམ། ཟད་པ་འམ། སྐྱེ་བ་འདི་དག་མེད་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་མེད་པ་དང༌། ཟད་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཏེ་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མི་ལྡན་པ་ནི་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །ལམ་གྱི་བཅོ་ལྔ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཤེས་པ་ པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་དང༌། འཕོ་བ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་དང༌། མིག་ཡོར་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང༌། གོས་པ་མེད་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང། རློམ་པ་མེད་པ་དང༌། གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལམ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེས་བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་འཕོ་བ་མེད་པ་སྟེ་དེས་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པ་སྟེ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་ནི་རྨི་ལམ་སྟེ་མཐོང་བར་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་བྲག་ཅ་སྟེ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་སྒྲར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་མིག་ཡོར་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་ནི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་སྟེ་ཆུའི་ཕུང་པོ་མེད་ཀྱང༌། སྐོམ་གྱིས་གདུ
Chinese
因为那些的自性不存在，所以是到彼岸。所谓无名无身，名是指非色蕴，身是指色蕴，那两者不存在就是无名无身。去和来是身体的业，那不存在就是无去无来。言说的原因是了知，那不存在就是没有了知。断绝的基础是，比如去，或者灭尽，或者生，这些不存在，就是按照顺序没有去，没有执取，没有灭尽，没有生，因为它的自性不存在，所以是到彼岸。一切法没有去，因为没有去本身。一切法是不可执取的，因为法不执取法。灭尽本身是法，因为不具足因。那不具足是因为具足不灭尽。现前成立是生，那不存在就是没有现前成立。道的十五种是作者，知者，见者不存在，转移不存在，坏灭不存在，梦，声响，眼翳，阳焰，幻术，一切烦恼不存在，完全清净不存在，染污不存在，戏论不存在，傲慢不存在，动摇不存在，作者不存在等等，因为作者不存在，所以那是到彼岸。道是没有作者，因为它不观察到作者。道是没有知者和见者，因为它没有观察到知者和见者。道是没有转移，因为它见到没有死亡和出生。道是没有坏灭，因为它了知三时的法自性上没有坏灭。因为和梦等相似，所以是梦等。道是梦，因为没有可见之物却见到意义。道是山谷回声，因为没有声音却执着为声音。道是眼翳，是影像。那是没有意义却见到意义。道是阳焰，虽然没有水聚集，却被干渴所逼
English
Because those' self-nature does not exist, it is going to the other shore. What is called nameless and bodiless, name refers to the non-form aggregate, body refers to the form aggregate, the absence of those two is nameless and bodiless. Going and coming are the actions of the body, that absence is no going and no coming. The cause of speaking is knowing, that absence is no knowing. The basis of cessation is, for example, going, or extinction, or birth, these do not exist, which means in order there is no going, no grasping, no extinction, no birth, because its self-nature does not exist, therefore it is going to the other shore. All dharmas have no going, because of the absence of going itself. All dharmas are ungraspable, because dharma does not grasp dharma. Extinction itself is dharma, because it does not possess cause. That non-possession is because it possesses non-extinction. Manifest establishment is birth, that absence is non-manifest establishment. The fifteen aspects of the path are the absence of agent, knower, and seer, the absence of transference, the absence of destruction, dream, echo, cataract, mirage, illusion, the absence of all afflictions, the absence of complete purification, the absence of defilement, the absence of elaboration, the absence of pride, the absence of agitation, the absence of agent, etc., because there is no agent, therefore that is going to the other shore. The path is without an agent, because it does not observe an agent. The path is without a knower and a seer, because it does not observe a knower and a seer. The path is without transference, because it sees no death and no birth. The path is without destruction, because it realizes that the dharmas of the three times are by nature without destruction. Because it is similar to dreams, etc., therefore it is dreams, etc. The path is a dream, because although there is nothing to be seen, meaning is seen. The path is an echo, because although there is no sound, it is grasped as sound. The path is a cataract, it is an image. That is without meaning, yet meaning is seen. The path is a mirage, although there is no accumulation of water, it is tormented by thirst.
Tibetan
ངས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྒྱུ་མ་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ཀྱང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་ཤིང་རྣམ་པར་གོ་བར་མི་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལམ་ནི་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། སྣང་བའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་གོས་པ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ་སྤྲོས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ་རློམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་གང་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །འགོག་པ་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །དེ་དག་བརྒྱད་དང་བདུན་དང་ནི། །ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་དག་ནི་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པ་ནི་ཕྱིས་བསྟན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྒྱད་དང༌། བདུན་དང༌། ལྔ་དང༌། བཅུ་དྲུག་ཏུ་བསྒྲགས་པ་ནི་གསུངས་པ་སྟེ། མདོ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བརྒྱད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་སྔོན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཏེ། གང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལོག་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་
Chinese
是为了显现于能见的世界的缘故。道是幻化，虽然没有相状却显现的缘故。所谓不生且不作意，是为何道也显示为五者皆无生呢？因为在没有显现之因的情况下也如是显现的缘故。道是无有遍一切烦恼，因为其不缘取贪欲等。道是无有清净，因为其不缘取遍一切烦恼的有情。道是无有染污，因为其如虚空般见诸法无有染污的缘故。道是无有戏论，因为是戏论之对治的缘故。道是无有我慢，因为其已调伏一切我慢者的缘故。道是无有动摇，因为是法界自性故恒常的缘故。那是遍知之相。之后，道智之相三十六者，如论中所说：因与道及痛苦，灭除次第为四，彼等八与七，五与十六如是说。如是说，因是集，因此集与道首先显示，因为是果之方便的缘故。痛苦与灭除于后显示，因为是果的缘故。彼等之相次第为八与七与五与十六所宣说，是经中所说。其中，集的八者是离贪、无有遍起、寂静、无过、无烦恼、无有情。如何是呢？所谓无过，是因为无有贪欲、无有嗔恚、无有愚痴三者的缘故。集是先前的五蕴。于周遍计度自性之法生起贪著是贪欲，从何者离贪是离贪，即是集。为了诸法不颠倒之如实性，以颠倒的方式所计度的自性是空性的。遍起是烦恼的
English
It is because it appears to the visible worlds. The path is an illusion, because although there are no characteristics, it appears. What is called unborn and uncreated, why does the path also show that all five are unborn? Because even without the cause of manifestation, it appears as such. The path is without all defilements, because it does not focus on desire and so on. The path is without purification, because it does not focus on sentient beings with all defilements. The path is without contamination, because it sees that all dharmas are without contamination like the sky. The path is without elaboration, because it is the antidote to elaboration. The path is without pride, because it has subdued all those with pride. The path is without movement, because it is the nature of the dharmadhatu and is therefore constant. That is the aspect of omniscience. Then, the thirty-six aspects of the knowledge of the path, as stated in the treatise: Cause, path, and suffering, The order of cessation is four, These are eight and seven, Five and sixteen are declared. It is said that the cause is the origin, therefore the origin and the path are shown first, because it is the means to the result. Suffering and cessation are shown later, because it is the result. The aspects of these are declared in order as eight and seven and five and sixteen, as stated in the sutra. Among them, the eight of the origin are detachment from desire, absence of arising, peace, faultlessness, absence of defilement, absence of sentient beings. How is it? What is called faultlessness is because there is no desire, no hatred, and no ignorance. The origin is the previous five aggregates. Attachment to the dharmas of the completely imputed nature is desire, and detachment from desire is detachment from desire, which is the origin. For the sake of the true nature of all dharmas without inversion, the nature imputed in an inverted way is emptiness. Arising is the defilement of