Tibetan
ས་པ་ནས་། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཉེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་བོ་མེད་པའོ། །གང་ཡང་ཤེས་པའི་གནས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོར་ཡང་འགྱུར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་མེད་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། མཐོང་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་མ་མཐོང་བ་སྟོན་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཡེ་ཤེས་ གང་གིས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཁ་ཅིག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཤེས་མཛད་དེ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེའོ། །འདིའི་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་དང༌། ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲིས་པའོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྨོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྨོས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བརྗོད་པ་དང༌། ཤེས་པར་མཛད་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་སྨོས་པ་དང༌། ཤེས་བར་མཛད་པ་དང༌། ཡང་དག
Chinese
从“萨帕”到“世间示现者”之间，是说完全了知众生。从“如是宣说”到“安住”之间所说的是，一切法皆是空性，因此没有知者和见者。如果存在知的处所，那么也会有知者和见者，但一切法皆是无处所，因为不住于有和无。因此，一切法也没有知者和见者。如是，就是没有知者和没有见者本身，其余的就容易理解了。这是示现未见的智慧。以说法来教导，以智慧 对于某些应调伏的世间，以空性的方式来示现，这是言说，产生于听闻的智慧。对于某些，则是了知，产生于思惟。对于某些，则是现量，产生于禅修。此智慧在论典中以“世间空性之相，言说与了知，以及现量”来表示。因此，善现所请问的“世尊”等等是提问。此处“世间是空的”和“世间示现者”，以及“如是说世间”和“如实示现”，是回答。“世间”是回答。“世间”是五蕴的体性。“空性”是无自性。同样，如是示现世间，如是说世间，如是如实示现。这是世间空性的相、言说、了知和现量了知。如是“世间不可思议”是见不可思议的智慧。如是“世间寂静”是见寂静的智慧。论典中说：“世间止息想”，就是说如是世间寂静等等，如是世间寂静即是空性。如是以此理说世间，了知，以及真实。
English
From "Sapa" to "the world demonstrator," it shows the knowledge of all beings in entirety. From "Thus it was spoken" to "abiding," it is said that all dharmas are emptiness, therefore there is no knower and no seer. If there is a place of knowing, then there will also be a knower and a seer, but all dharmas are without a place, because they do not abide in existence and non-existence. Therefore, all dharmas are also without a knower and without a seer. Thus, it is the very absence of a knower and a seer, and the rest is easy to understand. This is the wisdom that shows the unseen. Teaching by means of dharma, with wisdom, For some worlds to be tamed, showing the aspect of emptiness is speech, which gives rise to knowledge from hearing. For some, it is knowing, which arises from thinking. For some, it is direct perception, which arises from meditation. This knowledge is shown in the treatise as: "The aspect of emptiness of the world, speech and knowing, and direct perception." Therefore, the question asked by Subhuti, "Bhagavan," and so on, is the question. Here, "the world is empty" and "the world demonstrator," and "thus the world is spoken of," and "truly showing," are the answers. "The world" is the answer. "The world" is the nature of the five aggregates. "Emptiness" is the absence of inherent existence. Similarly, thus showing the world, thus speaking of the world, thus truly showing. This is the aspect of emptiness of the world, speech, knowing, and direct knowing. Thus, "the world is inconceivable" is the wisdom of seeing the inconceivable. Thus, "the world is peaceful" is the wisdom of seeing peace. The treatise says: "The world ceases perception," which means that the world is solitary and so on, thus the world being solitary is emptiness. Thus, by this reasoning, speaking of the world, knowing, and truly.
Tibetan
་པར་སྟོན་པ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་འདི་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འདིའི་བྱེ་བྲག་གཟུང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཤེས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་གཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་ལམ་གཞན་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པའི་མདོར་བསྟན་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་སྡུད་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། །སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གི་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཁྱད་པར་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བ
Chinese
是显示，如前一样。以何因缘故，世界是清净的呢？这里以“世界”之语显示为世界的名称，因此它的清净就是灭尽。如此，世界是空性的，所以这个世界和那个世界没有差别可取，因为见到的是平等和平等性。这是了知灭尽世界的观念。经论中说：对于一切相智之理，说是智慧的特征。这即是进入，一切种智的智慧特征，就是所谓的十二种相。在般若波罗蜜多中，如来们显示世界，就是显示世界，在阐明它的章节中，就是这样说的。《圣八千颂般若波罗蜜多释难》，由导师宝生寂静所著的《心要精华》中的第十二章。讲述了智慧的自性特征后，将要讲述差别的特征，因此经论中说：以不可思议等差别，进入差别，具有真实的行境，刹那则是以十六种，讲述差别的特征。这是对不可思议等将要阐述的差别，它从其他道中脱颖而出，具有四谛的行境，是对十六刹那差别的特征的扼要说明。什么是不可思议等呢？不可思议和不平等，以及超越衡量和计数，圣者总集，智者以非共同的所知，迅速了知，无减无增，证成和如实成就，具有所缘和所依，一切和完全执持，无有品尝和差别，这十六种自性是所应知，哪条道路从其他道路中，脱颖而出，从差别中脱颖而出。这样说了。其中，首先缘于苦谛的见道之刹那有四种，即苦法智忍，苦法智，苦
English
It is a display, just like before. By what cause is the world pure? Here, the term "world" is shown as the name of the world, so its purity is cessation. Thus, the world is empty, so there is no difference to be grasped between this world and that world, because what is seen is equality and suchness. This is knowing the cessation of the concept of the world. In the treatise, it says: Regarding the way of all-knowingness, it is said to be the characteristic of wisdom. This is entering, the characteristic of the wisdom of all-knowingness is the meaning of the so-called twelve aspects. In the Prajñāpāramitā, the Tathāgatas show the world, which is showing the world, and in the chapter that clarifies it, it is said that way. The "Difficult Points of the Holy Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā," the twelfth chapter from the "Essence of the Heart," composed by the teacher Ratnakaraśānti. Having explained the characteristic of the nature of wisdom, the characteristic of difference will be explained, therefore the treatise says: With inconceivable and other differences, entering into difference, possessing the realm of truth, the moment is with sixteen, the characteristic of difference is explained. This is a concise explanation of the characteristic of the sixteen moments of difference, with the difference that is going to be explained as inconceivable and so on, which stands out from other paths, possessing the realm of the four truths. What are the inconceivable and so on? Inconceivable and unequal, and surpassing measurement and counting, the noble ones gather, the wise ones know with uncommon knowable, quickly knowing, without decrease or increase, proving and truly accomplishing, possessing object and support, all and completely holding, without tasting and difference, these sixteen natures are what should be known, which path stands out from other paths, stands out from difference. It is said that way. Among them, first, the moments of the path of seeing that are focused on the truth of suffering are four, namely, the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering, the knowledge of the Dharma of suffering, the
Tibetan
ཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཞི་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང༌། །མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་དོ། །ཚད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གྲངས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་ བགྲང་བ་ལས་འདས་པའོ། །འདི་དག་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། བྱ་བ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །ཀྱེ་མའི་སྒྲ་ནི་དགའ་པའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །དོན་འཆད་པར་བཞེད་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དྲིས་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་འདིའི་བྱ་བ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཇི་ལྟ་ན་བཞིན་དུ་གསུངས་པའོ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རང་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །རང་བྱུང་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དག་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདི་བྱ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་སེམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གང་ལ་སེམས་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་སྨོས་ཀྱི། ཡང་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སེམས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་གི་ཅིག་ཤོས་ནི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཏེ། གང་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེ
Chinese
忍辱和对痛苦的随顺知。这些的四种差别是，次第为不可思议性，不平等性，不可衡量性，和完全超越计数。完全超越尺度是不可衡量性。完全超越数量是超越计数。这些是从“从那以后”等所说的。如果问“甚深”等是从哪里知道的？回答说：“以大事业而安住”等所说，因为以大事业而安住，所以是甚深的。“嗟”的声音是欢喜。以什么而言呢？因此说了“不可思议”等，因为具有不可思议等事业，不平等和相等的事业是第五种差别。 “是，正是这样”等是应允。想要解释意义，所以自己以“善现，如何”等提问。以“不可思议”等解释，以“如来”等的语句，则能极好地显示此事业。其中，如来是如实宣说法的。佛是自己现证圆满菩提。自生是于一切法自在。一切智是对于一切法的各个方面，具有清净和无碍的智慧。 “如果那样”等是像那样。“如何这是不可思议的事业呢？”回答说：“这是心”等，这是从心等，对于任何用心之处，那一定是用心等的对境。以“这是心不能思”的语句，因为显示依赖于心，所以说了心。但并非还有其他分别的成立。对于“这是否是心”等，心是识。那有两种，现量和另一者。其中，世间的现量不适用于如来，另一者则会改变。那也不执着于其自己的体性，任何心的对境
English
Patience and subsequent knowledge of suffering. The four distinctions of these are, in order, inconceivability, inequality, immeasurability, and complete transcendence of counting. Complete transcendence of measure is immeasurability. Complete transcendence of number is transcendence of counting. These are spoken of from "from then on," and so forth. If asked, "How is 'profound,' and so forth, known?" it is answered, "By abiding closely with great deeds," and so forth, because abiding closely with great deeds, it is profound. The sound "Kye ma" is joy. By what? Therefore, it is said, "Inconceivable," and so forth, because having deeds of inconceivability, and so forth, the deeds of inequality and equality are the fifth distinction. "Yes, it is so," and so forth, is acceptance. Wanting to explain the meaning, he himself asks with "Subhuti, how," and so forth. Explaining with "inconceivable," and so forth, with the words "Thus Come One," and so forth, it makes this activity very clear. Among them, the Thus Come One is the one who speaks the Dharma as it is. The Buddha is the one who himself manifestly and completely awakens to enlightenment. Self-born is the one who has power over all dharmas. All-knowing is the wisdom that is pure and unobstructed in all aspects of all dharmas. "If so," and so forth, is like that. If asked, "How is this an inconceivable activity?" it is answered, "This is mind," and so forth, this is from mind, and so forth, whatever place the mind is directed to, that is definitely the object of mind, and so forth. With the words, "This cannot be thought of by the mind," because it shows dependence on the mind, the mind is mentioned. But there is no other separate establishment. Regarding "Is this mind," and so forth, mind is consciousness. That is of two kinds, manifest and the other. Among them, worldly manifest does not apply to the Thus Come One, but the other changes. That also does not grasp its own essence, whatever is the object of the mind.