Tibetan
།སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཇི་སྟེ་མཚན་ཉིད་དག་ལ་ཕྱོགས་བཟུང་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བློ་དམན་པས་དྲིས་པ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། སུས་ཀྱང་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་སུ་བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སུའོ། །མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་འགོག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །མ་བཞག་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པ་སྟེ། མེ་རྟག་པ་དང་ སྡུག་བསྔལ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་ནི་འཁྲུག་མེད་དང། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྐྱོད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པའོ། །གང་དང་གང་མཚན་ཉིད་དེ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་དེ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །འདུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སུས་ཀྱང་མ་བཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅ
Chinese
空性是法界，因为是诸法之因。不变之故，恒常如是安住，是为如是性。如果对相状等执着，舍弃无常、痛苦、空性等有何用？这是愚者所问，说“那为何呢？”意思是，在此，为何要执着空性等的相状呢？“天子们”等是回答。“是”的意思是“因为”。因为不住、如虚空、无人安立。其中，为了成立如虚空，说了“这些相状是”等。“计为色”的意思是，在色等的相状中。为了极力成立不住，说了“这些相状是”等。也不依赖色等，因为色等自性本空，而且在这些色等中也没有色等的相状，如虚空的止息就像虚空一样。为了极力成立无人安立，说了“这些相状是”等。色等无自性，所以无处可住。无常和痛苦等不像它那样存在，因为是孩童的遍计，所以不应敬重它们。这是了知无生和无灭等，是第四。“法性与无乱”等，说了“这些相状是”等。“转动”的意思是扰乱和觉悟。“唯有这些相状”的意思是如是了知。如果哪个相状与哪个相状相违，那就是损害，那个相状就不是那样。这是了知法性与无乱，是第五。关于“不和合”，说了“这些相状是”等。“无人安立”的意思是誓言。
English
Emptiness is the realm of dharma, because it is the cause of all dharmas. Because of its immutability, it constantly abides as it is, which is suchness. If one clings to characteristics and abandons impermanence, suffering, emptiness, etc., what is the use? This is what a foolish person asks, saying, "Why is that?" The meaning is, why cling to the characteristics of emptiness, etc., here? "Sons of the gods," etc., is the answer. "Is" means "because." Because it does not abide, is like the sky, and is not established by anyone. Among them, in order to establish that it is like the sky, it is said, "These characteristics are," etc. "Counted as form" means in the characteristics of form, etc. In order to strongly establish non-abiding, it is said, "These characteristics are," etc. It does not rely on form, etc., because form, etc., are empty in nature, and also in these forms, etc., there are no characteristics of form, etc. The cessation like the sky is like the sky. In order to strongly establish that it is not established by anyone, it is said, "These characteristics are," etc. Form, etc., are without self-nature, so there is nowhere to abide. Impermanence and suffering, etc., do not exist like it, because they are the imputation of children, so they should not be respected. This is knowing no birth and no cessation, etc., is the fourth. "Dharma nature and no confusion," etc., it is said, "These characteristics are," etc. "Moving" means disturbing and awakening. "Only these characteristics" means knowing it as it is. If any characteristic contradicts any characteristic, that is harm, and that characteristic is not like that. This is knowing dharma nature and no confusion, is the fifth. Regarding "not harmonizing," it is said, "These characteristics are," etc. "Not established by anyone" means vow.
Tibetan
འ་བའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་བཞག་ན། དེ་ལྟར་ན་དེས་ཇི་ལྟར་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་འདུ་མི་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ་དྲུག་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གསུངས་པ་ལ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤེས་པ་སྟེ་བདུན་པའོ། །རབ་དབྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ལ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ་ བརྒྱད་པའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཚོར་བའམ། མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་སླའོ། །འདི་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ་དགུ་པའོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དེ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་བརྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བར་བྱ་བ་དང༌། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱད་མེད་དང༌། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་དང༌། །བསམ་པའི་ཁྱད་དང
Chinese
འ་བའོ། །“未造作之故”名为理。 “如虚空”名为譬喻。 若彼等非如来所安立，如是彼如何作自利及他利，如来又如何耶？是故彼说“由是薄伽梵”等，易于了知。 此是知不造作，即第六。 以不分别之名言。 由是说“由是薄伽梵”乃至“成佛”之间。 圆满成佛者是不分别者，是故甚深。 此是知不分别，即第七。 “分别无相性”者，是知相之分别，及知无相性之义。 其中以相之分别名言。 说“如是”等。 一切无碍智是无著智。 以彼等即是作一切法之相之分别故。 此是知分别，即第八。 以无相性之名言。 说“无著智”乃至“是导师”之间。 无著智是无所缘。 彼之行境是般若波罗蜜多，安住彼者，于色之可毁坏相色，或于领受之相受，或于现证之相一切种智之间，以于一切相不缘故。 余者易于了知。 此是知无相性，即第九。 以道智之品类，以智之相之品类，是集摄智之相。 名为结语。 彼即由法所依，住及恭敬而作，上师及欢喜，于彼供养及无谄，及普入智为何，及示未见者，及世间空性之相，及说与知作现证，及思择之差别。
English
Aba'o. "Because of being uncreated" is called reason. "Like the sky" is called example. If those were not established by the Tathagata, then how would he accomplish his own benefit and the benefit of others, and how would he be a Tathagata? Therefore, he said, "Therefore, the Blessed One," etc., which is easy to understand. This is knowing non-action, the sixth. By way of the term "non-discrimination." From "Therefore, the Blessed One" to "Buddhahood" is spoken. Those who are fully enlightened are non-discriminating, therefore, profound. This is knowing non-discrimination, the seventh. "Discrimination of no-characteristicness" means knowing the discrimination of characteristics and knowing the meaning of no-characteristicness. Among them, by way of the term "discrimination of characteristics." "Like this," etc., is spoken. All unobstructed wisdom is unattached wisdom. Because they themselves make the discrimination of the characteristics of all dharmas. This is knowing discrimination, the eighth. By way of the term "no-characteristicness." From "Unattached wisdom" to "is the teacher" is spoken. Unattached wisdom is without object. Its field of activity is the Prajnaparamita, and those who abide in it do not perceive any characteristics in all characteristics, whether it is the destructible characteristic of form, or the characteristic of feeling, or the characteristic of direct experience, all-knowing wisdom. The rest is easy to understand. This is knowing no-characteristicness, the ninth. By the category of path wisdom, by the category of the characteristics of wisdom, it is the collection of the characteristics of wisdom. It is called the conclusion. He relies on the Dharma, dwells and acts with reverence, the teacher and joy, offering to him and without deceit, and what is the all-pervading wisdom, and showing the unseen, and the aspect of the emptiness of the world, and speaking and knowing, making direct experience, and the difference of thought.
Tibetan
་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཡང་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པས་བདུན་པར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའོ། །ཆོས་གནས་པའི་གཞི་ནི་རྫས་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །བླ་མར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མར་མཛད་པའི་ཤེས་པའོ། །རི་མོར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། །དེ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་པ་ནི་མཆོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱས་བ་ཚོར་བར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། ཅི་སྟེ་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྟག་ཏུ་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། གསོལ་བ་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསམས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་ཡོང་སུ་རྫོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ལས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཅི་སྟེ་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་དག་ཉིད་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དེའི་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རྟོགས་སླའོ། །འདི་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་པའོ། །བྱེད་མེད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་མ་བྱས་པ་ཤེས་པ་དེས་ན་བྱས་པ་གཟོ་བ་དང༌། བྱས་པ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་ན་དགག་པ་ཕྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདི་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
寂静自性宣说。对于止息世间分别念，于一切种智之理，名为智慧之体性。如是宣说。此乃从“善现如何”至章节圆满之间所说。此亦依于智慧，故归于第七。于此法者，乃教法也。般若波罗蜜多者，乃解说也。法安住之所依乃是实物，而非虚空。因此，唯有依靠且安住于法。此即是依靠且安住于法之智慧。于法作恭敬者，乃是作恭敬之智慧。作上师者，乃是作上师之智慧。作画像者，乃是令欢喜之智慧。于彼无有供养与作者，如是说者，乃谓于彼无有供养与作者之自性。于彼供养之智慧，乃是从“供养”开始，至“了知所作”之间所说。若问：何故如来等对此作恭敬耶？因此，善现宣说般若波罗蜜多等。彼为何故耶？若谓彼亦是诸法之法性，虽是如此，然从“恒常对此作恭敬”至“作祈请”之间，皆应思择。善现等是回答。善于分别者，乃是完全圆满者。若谓虽善于从此分别，然何故对此作恭敬耶？因此，宣说“报恩”等。善现何者等，乃是以彼等报恩之自性而善加成办。对于如来者，乃是必定执持。彼之报恩之自性如何耶？因此，宣说善现等，易于了知。此乃于彼供养之智慧。无作者之自性者，乃是宣说善现复次等。以了知诸法未作，故以报恩与了知所作之决定语，则意谓是后来的遮遣。此乃无作者之自性之智慧。善现等。
English
It reveals the nature of tranquility itself. To cease worldly perceptions, the nature of all-knowing is said to be the characteristic of wisdom. This was spoken. This is spoken from "How, Subhuti?" to the end of the chapter. This also relies on wisdom, so it is placed in the seventh. "To this Dharma" means the teaching. "Prajnaparamita" means the explanation. The basis for the Dharma to abide is substance, not space. Therefore, it relies and abides only on the Dharma. This itself is the wisdom that relies and abides on the Dharma. "To honor the Dharma" means the wisdom of showing respect. "To make it one's teacher" means the wisdom of making it one's teacher. "To make an image" means the wisdom of pleasing. "In that, there is no offering or doer," means that in that, there is no nature of offering or doer. The wisdom of offering in that is spoken from "offering" to "knowing what has been done." If one asks, "What is the reason why the Tathagatas honor this?" Therefore, Subhuti speaks of the Prajnaparamita and so on. Why is that? If it is said that it is the Dharmata of all Dharmas, although it is so, one should contemplate from "always honoring this" to "making requests." "Subhuti" and so on are the answer. To distinguish well is to be completely perfect. If one says, "Although one distinguishes well from this, why honor this?" Therefore, "repaying kindness" and so on are spoken. "What, Subhuti?" and so on accomplish those very things well through the nature of repaying kindness. "To the Tathagata" means to hold firmly. What is the nature of repaying that kindness? Therefore, Subhuti and so on are spoken, which is easy to understand. This is the wisdom of offering in that. "The nature of no doer" means Subhuti again and so on are spoken. By knowing that Dharmas are unmade, therefore, with the definitive words of repaying kindness and knowing what has been done, it is meant to be a later negation. This is the wisdom of the nature of no doer. Subhuti and so on.